Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCVIIr
Einzelbild herunterladen
 

De prebendis.

CCVII

lerit nō ſolum ad alios ẜm lat.a conci. ſtatutū eius collatio deuoluat̉: verū etiā tm̄ de ſuis cobgatur ꝓuentibꝰ in vtilitatē eccleſie cuiꝰ eſt illud bn̄ficium aſſignare qͣꝫtū a tꝑe vacatōis ipſicōſtiterit eſſe ꝑceptū. hoc ideꝫcetiā in ꝑſonatibꝰ eſſe decernimꝰobſeruandū: addētes vt in eadidem eccleſia nullus plures dignitates aut ꝑſonatꝰ habere p̄ſumat: etiā ſi curā nō hn̄t aīaꝝe Circa ſublimes tn̄ ⁊ lr̄atas ꝑſonas q̄ maioribꝰ beneficijs ſūthonorāde cū rō poſtulauerit ꝑt ſe. apo. poterit diſpenſari. Dem in eodem. Conciliū ꝓuinciale a beneficioꝝ collatione ſuſpendit eosqui poſt ſecundā correctionemindignis bn̄ficia cōferunt. ꝓuidet etiā qͥs interim bn̄ficia cōferat ⁊ illā ſuſpenſionē relaxat ſolus papa vel ſolus patriarcha.¶¶ Raue nimis ē ⁊ abſurdūꝙ quidā eccleſiaꝝ prelaticū poſſint viros idoneos ad eccleſiaſtica bn̄ficia ꝓmoue̓ aſſumere n̄ verentur indignos: qͥbꝰnec moꝝ honeſtas nec lr̄aꝝ ſcīaſuffragat̉: carnalitatis ſeq̄ntesaffectū nō iudiciū rōnis vndeq̄nta eccleſijs dāna ꝓueniūt ne

mo ſane mētis ignorat. Uolētes igit̉ huic morbo mederi jcipimꝰ: vt p̄termiſſis indignisidoneos aſſumat qͥ deo ⁊ eccleſijs velint ⁊ valeāt gͣtū īpendefamulatū: fiatqꝫ de hoc in ꝓuingciali ꝯcilio diligēs inqͥſitio annuatim: ita vt qͥ poſt pͥmā ⁊ ſehcundā correctionē fuerit reꝑtculpabil̓: a bn̄ficijs cōferēdis ꝑī ip̄m cōci. ſuſpēdat̉: īſtituta ī eokdem ꝯcilio ꝑſona ꝓuida ⁊ honoſta q̄ ſuſpēſi ſuppleat defectū inbn̄ficijs cōferēdis: ⁊ hocip̄m circa capitula q̄ in his deliquerintobſeruet̉: metropolitani ꝟo delictū ſuperioris iudicio relinqͣt̉ex parte cōcilij nunciandū. Utautē hec ſalubris ꝓuiſio pleniorem cōſeqͣtur effectū: hmōi ſuſpenſionis ſnīa preter ro. pon.auctoritatem aut ꝓprij patriī arche minime relaxetur: in hocquoqꝫ qͣtuor patriarchales ſedes ſpāliter honorent̉. Dem in eodem. Rector eccleſie nō obſtāte cōſuetudine ep̄i vel patroni debꝫde redditibus eccleſie ſufficientem habere portionē. h. d. vſqꝫad. §. qui vero.G. Xtirpande ꝯſuetudīs vicium in qͥbuſdā partibꝰ

a Lateranēſis cōcilij. jͣ. de cōceſ. p̄ben. nullā. b Prouentibus. bene dicit de ſuis .i. ꝓprijs. ſi ꝓpriū hꝫ. sͣ. de ap. rep̄henſibilis. alioquin delictū ꝑſone ⁊cͣ. sͣ. de excep. cū venerabilis. ⁊ xvj.q. vj. §. ſi ep̄m. al̓s ſi ꝓpriū nō hꝫ puniat̉ alia pena ad arbitriuꝫiudicis. xvj. q. vj. illud. ⁊. xiiij. q. vj. ſi res. vel repetat̉ ab eo quirecipit illud tanꝙͣ indebitū. quia tanꝙͣ inuaſor poſſidebat cuꝫvacauerit ip̄o iure pꝰreceptionē ſcd̓i ⁊ mala fide. vn̄ fructꝰ om̄sab eo tꝑe reſtitue̓ debet. C. de rei ven. certum. sͣ. eo. dilecto.c Idem in ꝑſonatibus: qꝛ de ſil̓ibus ſil̓edꝫ eſſe iudicium. sͣ. deelec. dudū. q̄ facit mētionē de hͦ. ⁊ sͣ. de trāfla. inter corporalia: ⁊sͣ. de cōfir. cū dilecta.d In eadē eccleſia.no. ꝙ nō facit mentionem de p̄miſſa penavnde videt̉ ꝙ ſi quisin eadem eccleſia plures recipiat dignitates nō ideo ꝑdit pͥorēqꝛ pene potiꝰ ſunt artande ꝙͣ extendēde. d̓pe. diſ. j. pene. ⁊. ff. depe. l. interp̄tationē hͦcōfitebat̉ io. Contrarium credo. qꝛ idē iudiciū eſt habendū deꝑſonatibꝰ nō bn̄tibuscurā animaꝝ ⁊ habētibus. sͣ. de elec. dudū⁊ pena pͥmiſſa repetita intelligit̉. que eniꝫin p̄fationibus p̄mittunt̉ in ſtipulationibus repetita intelligunt̉. ff. de ver. obli. ticia. §. j. ⁊. xxxij. q. vij.c. apoſtolus.e Literatas: eſt ergo ar. ꝙ ẜm qͣlitatemperſonarū beneficia ſunt cōſtituenda: ar xlj. diſt. nō cogant̉: etff. de vſufr. ſed ⁊ ſi quid. §. j. ⁊. xij. q. ij. vulterane: ⁊. c. ſe. ⁊. lxxiiij.diſ. cōſuluit: ⁊ jͣ. q. ij. c. vl. ⁊ is gradus ceteros antecellat q̄ ſtipēdia longiora ⁊ labor ꝓlixior fecerint anteire. C. de offi. ma. offi.l. nemo: ⁊ sͣ. de maio. ⁊ obe. c. ſtatuimus. vbi de hoc argumentūꝯͣ. xvj. q. vij. c. j. de conſti. cū oēs. Et ita ſcīa nobilitat hominēīp̄cio numario cōperari nō pōt. ff. de var. ⁊ extraor. cog. l. j. §. eſtquidā. Et ſi vis appellari philoſophus nō debes eſſe auarus.C. de mu. patri. ꝓfeſſio. li. x. f Per ſe. apo. Ex eo ꝙ dicit ꝑſedē apoſtolicā. pꝫ a cōtrario ſenſu ꝙ ꝑ alios in talibꝰ non pōtdiſpenſari. quia qd̓ de vno concedit̉ de alio negat̉. ſicut qd̓ dovno negat̉ de alio concedit̉. xxv. di. qualis. ⁊ sͣ. de p̄ſump. nōnear. xcv. di. illud: ⁊. jͣ. de his que fi. a p̄la. ſine ꝯſen. ca. cū apoſtolica. ff. de condi. ⁊ demon. cū ita. Et ſic reſtricta eſt ptās ep̄oꝝ circa diſpenſationē hmōi beneficioꝝ īmo p̄ter iſtā conſtitutioneꝫvidebat̉ ꝙ diſpēſare nō poſſunt. quia ep̄s priuabat̉ poteſtatecōferendi illud beneficiū qui illud cōferebat habenti cōſimile.s. de cleri. nō reſi. quia nōnulli. Unde ſequit̉ ꝙ nō pōt diſpenſare. quia ſi poſſet nō puniret̉. Et ꝙ ſic planū eſt dicere ꝙ ſolꝰ papa pōt in talibus diſpenſare. Et ita ſit intelligenda iſta cōſtitutio ꝓbatur aperte. sͣ. de elec. dudū. ij. vbi de hoc. Io. notauit hicꝙ ep̄i adhuc poterāt in talibus beneficijs diſpenſare. ⁊ vaga ⁊indiſcreta diſpenſatio tm̄ ꝓhibet̉ ep̄is ꝑ hanc conſtitutionē vtdixit. ⁊ poſuit hic magnā notulā que nō multū eſt hic neceſſaria. Olim em̄ per antiqua iura bene diſpenſabant epiſcopi vt

aliquis haberet plura beneficia curam animarū habentia. lxx.diſt. ſanctoꝝ. ſed illud hodie recipit īmutationē ꝑ hanc cōſtitutionem. ⁊ hoc mutatū fuit ꝓpter indiſcretas ⁊ ſtultas diſpenſationes ep̄oꝝ. Itē ⁊ illud notabis. quia hic ꝓhibet̉ tm̄ diſpenſare in ꝑſonatibꝰ ⁊ beneficijs curaꝫ animaꝝ habentibꝰ ⁊ ita circaalia beneficia poſſuntepiſcopi diſpenſare ſicut pͥus. quia vnū negando aliū concederevidet̉. sͣ. de preſump.nōne. De hoc dixi indecretali predicta dudum. la. ij. Alij dicūt⁊ idē in beneficijs intelligendū. nā canonantiquus ꝓhibet nediſpenſent ep̄i in prebendis. lxx. diſtin. ſanctoꝝ. Et niſi expreſſevetus lus corrigaturremanet ſimul cū nouo. C. de ap. p̄cipimꝰ.in fi. ⁊ quotiens nouaactio inducit̉ vetus n̄tollitur. ff. d̓ act. ⁊ ob.quotiens. ⁊ arg. sͣ. eo.cū iam dudū. vbi dicit papa: cū multa perpatientiā toleramus⁊cͣ. jͣ. de conceſ. p̄ben.literas: que ſatis facitad hoc. ⁊ ibi de hoc dicitur.Raue nimis IO Primo narrat delictū. ſcd̓o ꝓuidet ibi: volentes. Abbas Siculus.g Inquiſitio: cumper fama ſeu clamorēde hoc ad ſuperioremꝑuenerit īmo ex officio ſuo pōt inquirereſuperior ſemiplene inquirendo: vt. .jͣ. de accuſa. ſicut olim.h Correctionē: cuꝫergo in hoc caſu poſſet ſe epiſcopus corrigere nō videt̉ ꝙ eo ipſo ꝙ confert beneficium indigno perdat ius cōferendi. ⁊ ſic eſt contra. sͣ. de elec. nihil eſt: ⁊. c. cū in cunctis. Io. dixit ꝙ illa cōſtitutio intelligendaeſt cū dicto iſtius. ſed tu ſolue vt dixit in illa cōſtitutione. quialegit̉ de maioribus dignitatibꝰ curā animarū habentibꝰ. hec ⁊illa in diuerſis caſibus loquit̉. ⁊ circa maiora maius periculuꝫvertitur. ff. de carbo. l. j. §. ſi quis vero. xlij. diſt. quieſcamus. etideo plus ibi puniunt̉. i Suſpendat̉: ⁊ etiaꝫ ordinati quinon ſunt idonei remouentur: vt videtur. licet hoc non dicat̉.ſed verius videtur ꝙ iſti non remoueantur niſi forſitan eſſentirregulares: al̓s non haberet locum admonitio.k Perſona: arg. contra. jͣ. de conceſ. preben. nulla vbi trāſfertur poteſtas ad capitulū. ſed illud cōtingit ꝓpter negligentiamquia nō eligunt infra tempus ſtatutū. iſtud ꝓpter culpam prelatorum. quia eligunt indignū infra tēpus. ſed ꝓpter culpā prelati non tranſfertur poteſtas ad capitulum. vt. jͣ. de conceſ. preben. quia diuerſitatem. ſicut nec vacante ſedc. jͣ. ne ſe. vacā. c. ij.Item arg. ſupra de elec. cum in cunctis. in fi. vel in alio caſu loquitur ibi ꝙͣ hic iſtud in dignitatibus hic in beneficio ſimplici.l Relaxetur: ex hoc patet ꝙ vbi ꝯditor canonis non reſeruauit ſibi abſolutionem ceteris indulſiſſe videtur. jͣ. de ſenten. excommuni. nup.Xtirpande. Principium iſtud vſqꝫ ad. §. qui vero. diL uiditur quia primo ponitur exceſſus. ſecundo prouiſio:ibi. cum igitur. Abbas Siculus.