Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCVr
Einzelbild herunterladen
 

De prebendis.

CCV

tionem fecerunt quam illi circaquos eſt facta ordinatio in eccleſia veſtra ſuper negocio prioratus ordinationē illam valdeſuſpectam ꝓpter exempli perniciem haberemus. Quod ergopoſt cōcertationē diutinā ordinatum eſt circa vnum de duobus electis: vt ipſe habeat prioratum hoc ex iuriſditione delegata ẜm iuſticiā videtur eſſe ſtatutum. Quod aūt ordinatū eſtcirca reliquū vt ipſe viginti libras de redditibus capituli: etxl. de ꝓuentibus prioratus percipiat annuatim hoc ẜm prouidentiam intelligitur eſſe preceoptū ex arbitraria poteſtate cuꝫin delegatos fuerit compromiſſum: qui auctoritatē ſibi retinēdo cōmiſſam ſe pro bono pacis⁊ vtilitatis hoc ordinaſſe fatentur. Quia igit̉ hec ordinatioab oībus eſt recepta: poſſuntqꝫlicite prior ⁊ capitulū de ꝓuentibus ſuis ꝓpter cauſas predictas: nō quidē ex pactione parptium ſed ex iuſſione iudicū prouiſionem huiuſmodi exhibere:nos eam hoc adhibito moderamine toleramus: vt ad preſtaqtionem. xl. li. nō dignitas prioratus: ſed perſona prioris maneat onerata: ne forte circa proruentus aliqͣ videat̉ facta ſectiopͥoratꝰ ita ꝙ ip̄o pͥore defuncto.ſucceſſor ipſius ad ꝓteſtationēxl. li. minime teneat̉.

Dem vadanē. epiſcopo ⁊ abbati vatien̄. Canonici priuilegiati a papaſuper certo numero ſi ſponte riceperunt aliquem ſupra numeruꝫ contra impetrantes a papaexceptiōne numeri vti non poſſunt.Ro illorum ꝓuiſione: etinfra Budegal. archiep̄omādauimus vt magiſtro. p. inaliqua eccleſiarum ſuarum vbiexpedire cognoſceret cōpetensfaceret beneficium aſſignari: cōt tradictores ec. diſ. compeſcēs.qͥ decano ⁊ capitulo ſanctonē.au. nr̄a mādauit vt ip̄m admitterēt in canonicū ⁊ in frēm. Cūqꝫ ijdem reluctarēt̉ canonici acindulgentiā de qͣdrageſimo canonicoꝝ numero ei opponerēt:y qꝛ archiep̄s cognouit illos ī eluſionē mādati nr̄i indulgētie cōceſſa eis irreuerēter abuti p̄dictū mgr̄m de p̄bēda: ⁊ cauoniaxſancton̄. eccl̓ie inueſtiuit cōtradictores vinculo excōicatōnisaſtringens: ⁊ infra. Quia ꝟoqd̓ ꝑ dictū archiep̄m de mēorato mgr̄o auctoritate nr̄a ꝓuidefactū eſt: firmitatē volumꝰ obtinere mandamꝰ qͣtenus ſi vobiscōſtiterit p̄dictos canonicos indulgentiā quā habent de certocanonicoꝝ numero non ſeruaſſe: ⁊ aliquē vltra ꝯſtitutū nūeꝫī canonicū auctoritate ꝓpͥa recepiſſe: cuꝫ nobis legē imponere

qualitate ꝑſone p̄ſumit̉ licitum qd̓ al̓s eſſet illicitū. ar. ix. q. iij. c.lugdun̄. o Ex arbitraria: ⁊ ita aliquis pōt ſimul vti: ⁊ arbitraria: ⁊ delegata ptāte: ſic. sͣ. de p̄ſum. c. lr̄as. ſꝫ iſtud nō videt̉poſſe cōſtare: qꝛ ſi rōne delegate ptātis adiudicauerūt alteri pͥoratū ẜm hoc ꝙ cōſtabat cū canonice electū qͣliter ꝑ arbitrumpoterunt ipſum condemnare ad ſoluēdūalteri parti indebituꝫcū alij ſolui nō poſſitquod eſt alij debitumsͣ. de iureiurā. eam te.quia ſi prioratus fuitiſti debitus. cōſtat qſolutio pecunie eſt indebita pōt dici ꝙ iſtinō fueruntꝭ arbitri. ſꝫarbitratores .i. cōpoſitores quoꝝ arbitriuꝫſi iniquū ſit auctoritate ſuperioris retractatur. sͣ. de arbi. nō ſine.vel reducitur ad arbtrium boni viri. ff. proſocio. ſi ſocietateꝫ. ſednūquid rōne talis arbitrij poſſent ipſi adiudicare alteri prioratum: argu. ꝙ ſic. sͣ. detranſac. c. decetero.nō eſt verū. quia taliaſpūalia poſſideri nonpoſſunt. niſi ex iuſtainſtitutione canonicaij. q. j. legū. ſic ⁊ in matrimonio non pōt interuenire arbitriū. sͣ.de tranſac. c. vlti. ⁊ sͣde in integ. reſti. c. pein fi. ⁊ hic ver. hoc exiuriſditōe delegata. b.y Ex iuſſione: ex pactione partiū nō liceret nec illā tolleraſſetpapa: vt. sͣ. de pact. cūpridē ſed quia iudicisauctoritate factū fuit.⁊ ad tēpus ſuſtinetursͣ. de tranſac. c. decetero. ſic em̄ excuſat̉ abinfamia qui iuſſu iudicis paſcit̉. de furto.ff. de his qui notan. infa. l. furti. §. qui iuſſu.⁊ ꝙ papa hͦ tolerauit hmōi cōpoſitionē. hoc fecit ꝓpter cauſasp̄dictas .ſ. ꝓ bono pacis: ⁊ vtilitatis. quia placuit omnibꝰ. et ſipapa cōpoſitionē non tolleraſſet auctoritas iudicis nō ſufficiebat. quia de iure hoc facere nō poterat. vnde dicit papa. nos eāhic adhibito moderamine toleramꝰ ⁊ ad tp̄s tm̄ vt ſequit̉. ⁊ occaſione hmōi compromiſſionis aſſumūt qn̄qꝫ aliqui cām malefaciendi. q Prioratus. niſi hoc eſſet appoſitū. confirmatiotalis ſiue tolerantia fuiſſet realis: ar. sͣ. de tranſac. veniens: ⁊. jͣ.de inſti. cū veniſſent. r Prouentus. qm̄ ſicut ius diuidi nopōt. ſic nec fructus. vt. jͣ. q. iij. c. vlti. ⁊. jͣ. vt ec. bene. vt noſtrū. etxvj. q. j. ſi monachus defuncto. vel alias remoto.Ro illoram. In pͥma ponit̉ facti narratio. In ſecūda cauſe cōmiſſio. ibi. quia. Abbas Siculus. s Ecceſiarum ſuarū: ſub hoc termino comp̄hendunt̉ omnes eccleſie ipſius ꝓuincie. etiā epiſcopales vt hic patet: ⁊ ſupra de vſu.pal. c. j. ſiue habent ius ꝯferendi ſiue nō ſed in aliqua p̄latura ꝑhanc formā ꝓuidere nō poſſet. jͣ. e. c. vlti. ⁊ hoc in quibꝰ ius hadet. ſecus in alijs. ſecus ſi dixiſſet in aliqua eccleſiarū tue ꝓuinſiē. quia tuuc nō refert vtrū ius ibi habeat: vel nō rōue ordina-

rie poteſtatis cū auctoritas talis gēneralior eſt ꝙͣ alia tamē papa in hoc nō reprobat factū archiep̄i. Et ſic large ſumit̉ qd̓ dicit ſuarū. t Contradictores: hac ſententia non comp̄henduntur. niſi partes ⁊ alij etiam qui de facto contradicunt. ⁊ nōiure. v Eluſionē: multe em̄ vic ſunt hominibus ad maliciam in aut̓. de nupt.§. minores. in fi. coll̓.iiijx Inueſtiuit: per talem inueſtituram nōadipiſcitur quis poſſeſſionem: niſi corporaliter in poſſeſſioneꝫmittat̉. jͣ. de dona. pertuas. de tali inueſtitura habes. sͣ. de re iud.cum olim. ⁊. jͣ. d̓ his q̄fi. a maio. par. ca. exore. ⁊ hoc ꝓbatur perhoc ꝙ papa mandatꝙ ſolūmodo ſentētialata in eos obſeruet̉donec dictū magiſtrūrecipiant in fratrem.Si em̄ in poſſeſſionēmiſſus fuiſſet papamandaſſet: vt in poſſeſſionē inductus defenderetur: ⁊ ſic ꝑ hācdecre. nō ꝓbatur ꝙ ꝑhanc formā mandamus vt talē facias recipi in canonicū: et infratrem talis eccleſiecontradictores ꝑ cenſuram eccleſiaſticā ⁊cͣ.vel facias competensbeneficiū aſſignari ꝙpoſſit mitti in poſſeſſionem ipſius eccleſienec inueſtiri: cum hocci nō mandet̉ cū certa forma ẜm quā ꝓcedere debet ſit prefixa.Quidaꝫ tamen dicūtꝑ hanc decre. ꝙ per tālem formā poteſt mittere in poſſeſſionē ſiue inueſtire quod egonon credo ꝓut no. jde conceſ. preben. cuꝫnoſtris. argu. contra.ſupra de excep. cū eccleſiaſtice. non eſt contra. quia ille iam fuit per papam inueſtitus: ⁊ in corporalē poſſeſſionē de mandato ipſius inductus vtpatet in integra. ⁊ quod dixit hoc inueſtiuit. fecit vltra formamſibi datam quod patet per reſponſionē pape que de inueſtitura nullam fecit mentionē. ſed de excōmunicatione quam precepit obſeruari quouſqꝫ ipſum receperit. ⁊ ideo dicit ꝓuide.y Prouide: excuſauit eum papa. ſed reuera nō bene ꝓceſſitinueſtiendo ſꝫ refert vtrum mandetur facias ꝓuideri: vel facias beneficium aſſignari. z Recepiſſe: ⁊ ita qui ſemel facit.contra priuilegium ſuum ſibi preiudicat in illo. ſupra de reſcpͥ.conſtitutus: ⁊ ſupra de conſtitu. cum. M. ⁊. c. cum acceſſiſſentvbi de hoc: ar. contra. jͣ. de priuile. accedentibus: ⁊. c. ſi de terra§. j. ⁊. C. de excu. tu. l. voluntarie. Et hic attende quod dicit ꝯuctoritate propria. quia ſi hoc auctoritate pape feciſſent nō in. telligerentur veniſſe contra priuilegium ſuum etiam ſi eſſet iuramento firmatū. quia auctoritas pape ſemꝑ intelligit̉ excepta.sͣ. de iureiur. veniētes: ⁊ sͣ. de elcc. ſignificaſti. ſed qͥd ſi veniſſentꝯͣ indulgentiam auctoritate cardinalis legati apoſtoliee ſedisnunquid excuſarent̉. nō credo quia nō poſſet illos compelleread hoc: vt contra indulgentiā pape aliquē reciperent.

C v