Liber

Secundus

alia iuſta cā ſuſpectꝰ: hmōi delegatꝰ nō īmerito pot̓it recuſariqͣꝫuis ap. re. fuerit ei negociumdelegatū. ¶ Dē nouicen. ep̄o.¶ Sentētia īterdicti nō ſuſpendit̉ ꝑ appellationeꝫ ſequentem.¶ D hec qm̄ ſub interdicto2¶ Laliqui ꝯſtituti appellāt. ⁊deīde illd̓ ẜuare ꝯtēnūt qͥd in hͦcaſu ẜuādū ſit: ꝯſulere voluiſti.¶ Noueris igr̄: ꝙ ſic̄ poſt appelī la. excōicari nō pn̄t: ſic interdictum nequeuūt cui ante ap. eosb ꝯſtat ſuppoſitos declinare.G Lemens. iij.¶ Iudex appellatōiſ remittit appellantē ⁊ cām ad priorē iudicēniſi ſibi ꝯſtiterit a grauamīe veliniuſta ſnīa fuiſſe appellatum.Um in eccl̓a: ⁊ īfra. Accepimꝰ: ꝙ quidaꝫ clerici degua. occaſiōe iudicij tui ꝙ vellecobẜuare ſe iactāt linconien̄. ep̄iiudicis ordinarij ſine cā ratiōabili cognitiōe euitāt. ¶ Undemādamꝰ quatenus ſi qn̄ ꝯtigerit aliquē de clericis a p̄fato ep̄cad tuā audientiā appellare nonan̄ appellationeꝫ admittas. quād tibi ꝯſtiterit eā vel a grauamīeē vel iniuſta ꝯdēnatōe porrectaꝫtalioqͥn ip̄m ad p̄dicti ep̄i audiēgtiam remittas ap. re. eius iudicio pariturum. ¶ Dem.¶ Si appellans qui non proſequitur redit ad iudicem a quoet iterum grauatur non obſtante prima deſertione poteſt iterūappellare.

Irecte nobis tue lr̄e demōſtrar̄t ꝙ cū ī tua pn̄tiacā cuiuſdā mr̄imonij tractaret̉in qͣ ꝑs viri ꝯſanguītatꝭ vīculūopponebat: ⁊ ꝑs mulieris ad ſeap. appellaſſet nec appellatiōemſuā p̄fixo termīo fuerit ꝓſecutai poſtmodū ea renūciāte ap. quāfecerat: tu in cāe cognitōe ꝓcedēs de parētela teſtimōia recepiſti. veꝝ qꝛ mulieris ꝑs iterumappellauit poſtulas vtrū ad calculū ſnīe ꝓcede̓ valeas edoceri¶ Rn̄demꝰ igr̄ꝭ ꝙ lꝫ iuxta decrektū late. cōci. poſtqͣꝫ ī termīo ꝓſequēde ap. ſtatuto appellās ſuaꝫap. nō fuerit ꝓſecutꝰ auctoritate tua libere poſſis vti tn̄. qꝛ iteꝝappellauit: cū ẜm iura ei licuit īleadē cā bis appellare ſe a iuriſditiōe tua fecit exēptā: p̄ſertim cūhic ad ſeꝑatōem mr̄imonij: qd̓in eſt res fauorabilis: intentio viriprocedat. ¶ Eleſtinꝰ. iij.¶ Sententia excōicationis ſuſpēſionis vel interdicti lata ſutconditōe ſuſpendit̉: ſi ante ꝯditionis euentum fuerit appellatūReterea reqͥſiti fuimꝰ: ſiqͥſ iudex ita ꝓtulerit ſnīaꝫn niſi ſēpronio īfra. xx. dies ſatiſfeceris te excōicatū vel ſuſpēſūaūt īterdcm̄ eē cogͦſcaſ ille ī quēfert̉ ſnīa medio tꝑe appellās addiē ſtatutū minime ſatiſfecerit:vtꝝ ille ſnīa tali liget̉. aut int̓poſitiōe ap. tutꝰ exiſtat. ¶ Uidet̉āt nob̓ ꝙ hmōi ſnīaꝫ ap. obſtaculū dēat īpedire. IDem.

Dhec. ¶ Cōmunis diuiſio. Scd̓a ibi: noueris. Ab. ſi.a ¶ Interdictū: No. ꝙ excōicatio ⁊ interdictum equiparantur in hoc vt ſicut excōicatio poſt appellatōem nō tenetjͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ita ⁊ interdictū emiſſū ꝑ appellatōeꝫ ſubſequētē nō ſuſpēdit̉ vt h̓ patꝫ ⁊ ecōuerſo. jͣ. e. paſtoral̓. niſi ſub cōditōe ponat̉ īterdictūſiue ſnīa ferat̉ mediotꝑe pōt appellari. jͣ. e.p̄terea: ⁊ jͣ. e. dilectus§. qꝛ. ſꝫ qͥd ſi aliqͣ eccleſia īterdicta eſt ⁊ cp̄sſuſpēdat ad tp̄s interdictū vt in ea celebret̉ſiqͥs tūc appellat nūqͥd valꝫ appellatio. videt̉ ꝙ nō: lꝫ relaxeturinterdictū ad tp̄s vt īea celebret̉: īterdictuꝫtn̄ eſt ⁊ īterdicta eccleſia bn̄ celebrat̉. jͣ. de pͥuil. cū ⁊ plātare. §. q̄ſi: ⁊. c. vt pͥuil. sͣ. de of.or. irrefragabili. ⁊ excōicatis etiā pōt p̄dicari. jͣ. pe ſen. ex. rn̄ſo.⁊. c. cū volūtate. j. rn̄nō em̄ eſt nouū īterdictū: lꝫ eiꝰ executio ſuſpēdat̉. ar. ff. de p̄car.ſꝫ ſi manēte. ff. de pecul. peculiū. §. ſi ere. ⁊ita appellatio nō ſuſpēdit īterdictuꝫ ⁊ ſicep̄s pōt ſuſpēdere ſuum īterdictū. nec pōtappellare medio tꝑe⁊ hͨ dicūt lau. vin. ⁊ t.ꝯͣdicit. jͣ. e. dilectis. §.qꝛ. Et alij dixer̄t ſicutguil. naſo. ꝙ ep̄s nūq̄pōt ſuſpēdere ſuū interdictū quin tollat illud ex toto: vn̄ ſi tuncappelletur. ⁊ iuſta ſitappellatio: defendet̉ꝑ appellatiōeꝫ: ⁊ illd̓qd̓ inducūt p̄dicti doctores ad hͦ ꝓbanduꝫnō ꝓbat hec decre. cū⁊ plātare. qꝛ illud fitauctoritate ſpāli dn̄ipape vn̄ alij ad conſoquētiā trahere nō poſſūt vt pn̄t facere ꝙ celebret̉ in eccl̓a īterdicta d̓ facto tn̄ ẜuat̉ opinio p̄dictoꝝ doctoꝝ. ⁊ ꝙ hoc poſſit fieriꝓbat̉. jͣ. eo. dilectis. §. qꝛ. vbi de hoc. de appellatōe facta dū ſuſpēdit̉ interdictū: dic vt no. in p̄dicto. §. qꝛ. Dixit tan. ꝙ ſi eccl̓aīterdicat̉. tale īterdictū pōt ſuſpēdi ſꝫ ſi hō īterdicat̉ tale interdictū nō pōt ſuſpēdi. ꝙ tollat̉ in totū qꝛ nō pōt eſſe in eccl̓ia etextra eodē tꝑe. ſꝫ nō credo ꝙ ep̄s poſſet dare alicui pͥuilegiū celebrandi in eccleſia interdicta. quia illud pertinet ad papam.b ¶ Declinare. jͣ. eodem paſtoralis.Um in eccleſia. ¶ Primo narrat factū. Scd̓o prouidet¶ Fibi: vnde. Ab. ſic. c ¶ Obſeruare: qd̓ de iure facere nōp̄n̄t niſi ꝑ appellatōeꝫ ⁊ in alijs certis caſibꝰ qͥ notant̉. sͣ de of.or. paſtoralis. loquit̉ papa archiep̄o cautuarien̄. d ¶ A grauamine: exp̄ſſo in appellatōe. in quo caſu tm̄ tenet appellatioante ſnīam. jͣ. e. vt debitꝰ. ⁊. c. cū cām. in fi. ⁊. c. dilecto.e ¶ Iniuſta ꝯdēnatōe: ī caſu iſto cū appellat̉ a diffinitiua ſnīanō eſt neceſfe cām exprimere. niſi ꝙ dicat appello ab iniuſta ſēteucia ⁊ tūc debꝫ ſuꝑior cognoſcere: vel alij cōmittere ẜm arbitriū ſuū. f ¶ Alioqͥn .i. ſi appellatio nō ſit legittima: remittit̉

ad illū a quo appellauīt vt ꝓcedat ī cā cū appellauit̉ a grauamine vel qd̓ exeqͣt̉ ſnīam quā ipſe ſuperior ꝯfirmauit. ⁊ ſic eſt hicop. ar. ꝙ iudex appel. qͥ ꝯfirmat ſnīam quā aliꝰ tulit: nō debeatip̄am mandari executioni ſed primus de hac materia tractag ¶ Remittas: aliastur. sͣ. de offi. dele. paſtoral̓. §. pretereacā ad eū a quo appellatum eſt remitti nondebꝫ: niſi de conſenſuappellātis. sͣ. e. accepta: ⁊ jͣ. e. interpoſita.§. ij. h ¶ Eius iudicio: ita ꝙ om̄e ius ſaluum ſit ei ꝯtra quemfuit appellatuꝫ. vt ſitunc fuit minor: nuncfactus ſit maior. iureminoris vtet̉. ff. de mino. l. inter vtile. j. rn̄.Irecte ¶ Sūmatur vt in rubro ⁊ eſt caſus no. cōmunis diuiſio. Scd̓aibi: reſpōdemꝰ. ab. ſi.i ¶ Renūciāte. sͣ. deoffi. delega. gratū ip̄oem̄ facto renunciauitappellatiōi teſtes producendo. ſic. jͣ. de hisque fi. a ma. par. ca. expre. jͣ. de p̓uil. ſi de terra. ⁊. c. accedentibus.k ¶ Latera. cōcilij. sͣe. reprehēſibilis: ⁊. jͣ. e.ſepe. ſic. C. de tēp. ap.l. vlti. §. vlti. Ber.l ¶ Appellare. ſcd̓oſie. ij. q. vj. ſiqͥs in qͣcūqꝫ. ⁊. C. ne li. in vna eadeniqꝫ. l. vna. ⁊ qd̓ dicit appellare ſcd̓o intellige a diffinitiua ſētentia: a qͦ ſcd̓o appellare ꝑmiſſum eſt ⁊ nōvltra. jͣ. e. ſua. ⁊ vt dicunt iura predicta: ethoc idem locum habet ante ſentētiam ſigrauaretur quis pluries ſuper vno articulo. ſecundo poſſet appellare etiom ſuper illo: immo ante ſententiam ſi grauaretur qͥpoſſet appellare pluries ꝙͣ ſecūdo vel tercio vel quarto: quotiens ſuper diuerſis articulis grauaretur:quia ſuper vnoquoqꝫ. articulo licitum eſt appellare ſi grauet̉.m ¶ Res fauorabilis. jͣ. qui. ma. accu. poſ. videtur. Ber.Reterea. ¶ Subtilis deciſio ⁊ multuꝫ allegabilis ⁊ ſūmatur vt in rubro inherendo verbis litere vt ſic ſatiſfaciat cuilibet lec. Primo ponitur conſultatio. Secundo reſponſio ibi: videtur autem. Abbas ſiculus. n ¶ Satiſfeceris: qͥdſit ſatiſfacere: habes. ff. qui ſatiſda: cogā. l. j. ff. de pig. ac. ſi remalienam. §. omnis. La. o ¶ Impedire: ⁊ ita ſuſpendit̉ ſentencia que nondū tenet: non enim tenebitur niſi extāte conditione. jͣ. de ſen. ex. a nobis .i. ex quo autem teneret non ſuſpenderetur eius effectus per appellationem .jͣ. eodem paſtoralis.in fi. ar. contra. quia vbicunqꝫ conditio extiterit perinde habetur: ac ſi ab initio pure ꝯtrahatur. ff. qui po. in pig. ha. l. potior.et ita ſentencia excommunicationis ſub conditione poteſt ferri: et ſtatim currunt tempora vnde ſtatim appellanduꝫ eſt ante diem conditionis vt hic patet ſic et alie ſententie ſub conditione poſſunt ferri: ſed ibi infra decem dies eſt appellanduꝫ