Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
VIr
Einzelbild herunterladen
 

Primus

De cōſtitutionibus

Fo. VI

a dicit̉ confirmatū: vos illud faciatis in ſuo robore ꝑmanere:b niſi poſtea dicti canonici cōtrauenerint aliquē videlicet in primiceriū eligendo. Dem clugien̄. epiſcopo. Si capitulū contra ſuā cōſtitutionē de certo canonicoꝝ numero aliquos recipit in canonicos de ſuꝑexcreſcētibus fructibus eis ꝓuidere tenet̉.Um. M. ferrarie. ⁊ infra.odictus. M. ꝓ ſe ac. iiij. ſocijs ſuis ꝓpoſuit: ꝙ ferrarie. caē nonici vt eo ampliꝰ ſuos reddittus augmētarent: quo ꝓuētuseccl̓ie: qͥ diuidi cōſueuerāt interplures: in vſus cederēt paucorū. xiiij. p̄bendas tm̄ p̄ter id qd̓

mēſe cōmuniter deputarūt ī easdē eccleſia ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinē ſtatuerūt. Poſtmodū ꝟo cōtra conſtitutionē ipſaꝫ volūtarie veniētes dictos. v. in canonicos receperūt nullis prebendisaſſignatis eiſdē ⁊ licꝫ eorū redditus non modicū fuerint augmētati: nōdum tamē eis voluerunt ex ſuꝑexcreſcentibꝰ reddibtibus ꝓuidere. Uerū ex aduerſo fuit ꝓpoſitū ꝙ. xiiij. prebendarū numero in ferra. eccleſia inſtituto ⁊ apoſtolice ꝓtectionis p̄ſidio roborato cū vna ineadeꝫ eccleſia p̄benda vacaſſetī ad quorūdam inſtantiaꝫ duosad eam et poſtmodū ad precesepiſcopi dictuꝫ. M. ⁊ quēdam

a Cōfirmatū. ſed nūquid canonici ꝑ ſe poſſunt minuere prebēdas: vel dignitates tollere ſine licētia dn̄i pape. videt̉ ꝙ nonqꝛ nec augere poſſunt. jͣ. de cōſuetu. cū olim. ⁊ de vita ⁊ honeſt.cleri. quoniā. vt ait. xxij. diſt. c. j. quia honor eccleſie potius debet augeri ꝙͣ minui. j. eodē ex ꝑte. vbi eſt exp̄ſſum ꝙ non: et decōſecratione diſtin. j.vaſa: ⁊. jͣ. de ver. ſigni.capi. vltimo. ⁊ qꝛ temporibus noſtris potius addi cupimꝰ qͦminui. xxv. q. pͥma. q̄ad perpetuā: et. q. ij.quecūqꝫ. vnd̓ nec epiſcopus poteſt obmittere qui ſtatuat archip̄ſbyterū. jͣ. de officioarchipreſbyteri capi.vltimo. quaſi ipſe ſolus ſufficiat. jͣ. de officio archipreſbyteri capi. vltimo. ⁊ meliꝰ eſtqualēcunqꝫ eligere q̄ordinē plenū nō eſſe.ff. de decu. generaliter§. penultimo. ad hocdixit Ioannes: ꝙ excauſa poſſunt minuere: vt. jͣ. de inſti. capi.pͥmo: ⁊ capi. autoritate: ct. jͣ. eodem capitulo ꝓximo. ⁊ de autoritate epiſcopi: vt. xxj.diſtin. in nouo teſtamēto. ⁊ ꝙ poſſunt vnā dignitatē tollere veldiminuere vel mutare p̄bendas: probat̉. xvj. q. j. p̄cipimus: etjͣ. de exceſ. prela. ſicut vnire: ⁊. ff. cōmunia pre. ſiquis duas. §. j.⁊. ff. de nego. geſ. cum alicui. jͣ. de preben. vacante. ⁊. lxiij. diſtin.§. verū. et. lxviij. diſt. quorū vices: et. c. cor epiſcopi. ⁊ in predicta decretali Hoſti. jͣ. eo. ex ꝑte. vbi dicit: licꝫ nō ſint eius redditus diminuti. ⁊ ita videt̉ ꝙ potuiſſent ſi fuiſſent diminuti. Io.ſed verius credo ꝙ nō poſſint ſine autoritate pape: ne quādoqꝫin fraudem hoc facerent ⁊ cauſam ſubijcerent cum non eſſet: ⁊hoc idem dicit̉ de conſenſu epiſcopi: ar. op. jͣ. de verbo. ſigni. ca.vitimo. quod gͦ inutile fuit hoc cōfirmauit autoritas dn̄i papeex certa ſciētia: ar. xvj. q. j. c. vlti. ſicut ⁊ datur actio ex nudo pacto ſi iuuetur autoritate legis vel pͥncipis. ff. de pac. l. legitimavel tene vt dixit Io. ꝙ poſſunt iuſta ex cauſa: al̓s non. ar. jͣ. capiꝓximo. verſi. niſi intantū a contrario dignitatē: tamē nō credoꝙ poſſunt creare vel ſupprimere ſine autoritate pape: vt hic dicit nec diminuere. numerū iuramēto firmatū cui confirmatioſe. apo. acceſſerit huiuſmodi clauſula adiecta. ſcꝫ ꝙ ſi ſecus fieret non valeret. jͣ. de p̄ben. dilectio a cōtrario. Nota ꝙ. confirmatio ſiue conſtitutio domini pape valet vt cōfirmet infirmūij. q. j. in primis: ⁊. iij. q. vj. hoc quippe. Confirmet etiā ⁊ ſuppletdefectum ſolēnitatis obmiſſe. jͣ. de tranſac. c. j. Item valet vt debeneficio illo quod ex certa ſcientia confirmat̉ poſtea directean licite ſit acquiſitū an non: ſine nouo mandato nō cognoſcat̉jͣ. de confir. vti. vel inuti. c. ij. ſi ꝟo. ſub hac forma confirmat. ſcꝫcōfirmamus ſicut iuſte poſſides: talis confirmatio modicū operatur vel nihil. jͣ. de confir. vti. vel inuti. c. j. de qua cōfirmatione habes. jͣ. de cōceſ. preben. ⁊ eccle. non va. c. quia diuerſitatē.b Cōtrauenerint: videt̉ ꝙ priuilegiuꝫ vnico actu perdat̉: vthic: et. jͣ. c. ꝓximo. et. jͣ. de preben. c. pro illorū: et. xj. q. iij. priuilegium. C. de iure do. impe. l. ij. et. iiij. ⁊. C. de his que ꝑ me. iudi.non ap. is qui. ⁊. C. de pac. inter emp. ⁊ vendi. cōmiſſorie: argu.contra delictum ꝑſone ⁊cͣ. xvj. q. vj. ſi epiſcopū. jͣ. de arbi. cumtempore. jͣ. de priui. accedētibus: ⁊.c. ſi de terra. Uin. diſtinguitaut dat̉ priuilegiū ad faciendū: aut ad non faciendū: ſi dat̉ adfaciendū ⁊ is qui impetrauit ſpacio. x. annorū nō vtit̉ eo: ꝑditillud. ff. de nū. l. j. ſi ꝟo datur ad nō faciendū: ſi papa reſeruauitſibi aliquid iuris in eo nō poteſt tali pͥuilegio renūciari exp̄ſſe.jͣ. de arbi. cuꝫ tempore. ſed ſi nihil ſibi reſeruauit. puta qꝛ deditpriuilegiū de nō dandis decimis. tūc nō perdit̉ niſi legitimo tēpore. ſcꝫ ſi. xl. annorū ſpacio fecerit. contra pͥuilegium decimas

ſoluendo. jͣ. de priui. accedētibus. et. c. ſi de terra: et. vij. q. j. quāꝑiculoſum. ſed ibi ſufficit ꝙ ſemel. renūciet circa beneficia ſi datur ad excipiendū: quia perpetuū eſt. quia que temporalia ſuntad agendum: perpetua ſunt ad excipiendū. ff. de do. excep. pure§. vlti. quod eſt verum ſi nemo agat. ſed ſi agat et non excipit̉contra agentem perditur priuilegiū. ff. deꝓcu. pompo. §. ratihabitio. et. ff. de cōdi.inde. ſi is qui. Io. dixit ꝙ ſi ille qͥ impetrauit priuilegiū directeobuiat priuilegio perdit illud vnico actutm̄: vt hic: et. jͣ. c. ꝓxi.et. jͣ. de p̄ben. pro illorum. ſecus ſi non ſeruat illud vl̓ ſi nō tuetur ſę illo. tūc em̄ ꝑditlegitimo tēpore. jͣ. depriui. accidentibus. ⁊c. ſi de terra. magis .n.delinquit qui directevenit contra priuilegiū qͣꝫ ille qui nō vtit̉illo. ar. ad hoc. lxxxiiij.diſt. quiſquis. et. jͣ. deſen. excō. contingit. ij.Alij diſtinguūt an̄ priuilegiū ſit oneroſum:⁊ tūc vnico actu tollitur. an ſit fanorabile⁊ tunc nō perdit̉ vnico actu. T. melius videt̉ dicere ſi priuilegiū datum eſt fauore ꝑſone ſeu ꝑſonaꝝ quale fuit hic ⁊ in ſimilibus cōcor. perdit̉ vnico actu ſi datū eſt fauore eccleſie ſiue intuitu religionis: vt ſunt priuilegia de nō ſoluēdis decimis: ⁊ cōſimilibus. nō tollit̉ niſi legitimo tꝑe: vt dictū eſt. Meliꝰ videt̉dicendū: ꝙ ſicut ſunt diuerſa pͥuilegia in diuerſis caſibꝰ cōceſſaquodlibet pͥuilegiū locū habeat in ſuo caſu: ſicut vides in p̄ſcriptionibus: que diuerſa tꝑa requirunt dic vt. jͣ. de deci. ſuggeſtū.c Eligēdo: videt̉ ꝙ talis electio non deberet valere: qꝛ nouadignitas ſine licētia pape cōſtitui nō pōt. jͣ. de cōſue. cum olim.xxvij. diſt. c. j. ſed hec electio videt̉ de nouo eſſe creata ſine licētia pape non dicit̉ noua dignitas: ſed ex cōſequētia antique dignitatis poſſunt eam reſumere: argu. ad hoc. jͣ. de fcud. c. ij. ⁊. jͣ.de iudeis. cōſuluit: ⁊. ff. de no. ope. nūcia. l. j. §. ſiqͥs edificiū. b.Um. M. ferra. Habet materiā ꝓlixam ⁊ ſubtilem: ⁊h. d. Nō obſtante certo canonicoꝝ numero etiā per papā cōfirmato ꝓuidendū ē receptis vltra numerū de ſuꝑexcreſcētibus fructibꝰ: maxīe ſi volūtarie ꝑ canonicos fuerūt receptiDiuidit̉ ī tres ꝑtes. in pͥma ponit̉ allegatio ꝓ. M. ⁊ ſocijs. inſecūda ꝓ capitulo: ibi. Uerū. in tercia diffinitio: ibi. Mādamꝰ.d Socijs: ⁊ licꝫ. M. hr̄et mādatū: ⁊ tn̄ ſine mādato ꝓ ſocijsabſentibꝰ age̓ poſſent cū eēt ꝯſortes eiuſdē litꝭ: qꝛ agebat vt eisfieret cōicatio de fructibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ. tn̄ caue̓ dꝫ de rato: vtC. de ꝯſortibꝰ e. li. l. ij. ⁊ eſt ſpeāle al̓s nō admittit̉ ad agendū ſine mādato: niſi eēt ꝯiūcta ꝑſona. ff. de ꝓcu. ſꝫ ⁊ he ꝑſone: et. jͣ. ti.ꝓxi. nōnulli: ⁊ ī alio ē hoc ſpeāle: qꝛ poſt li. ꝯte. dat̉ cautio: qd̓ ēꝯͣ id qd̓ legit̉. ff. de pro. pōpo. §. ratihabitio. ſꝫ illa lex pompo. loquit̉ ꝑ ꝓcu. lis ē cōte. vin. ſꝫ nō credo ꝙ iſta ſit talis cā: qꝛ qͥlibetage̓ poterat ꝓ ſe ⁊ ſine alijs. ⁊ iſte. M. hēbat mādatū ab alijsal̓s nō fuiſſet admiſſus ꝓcis. e Ut eo. i. ītantū. f Quo. i.inquātū. g Cōſuetudinē: h̓ nō multū noceret dūmō ex cā hͦfacerēt: vt dictū ē. sͣ. ꝓxi. ar. ff. de decre. ab or. fa. ꝙ ſemel. ⁊ ī aūt.vt deter. ſit nu. cleri. col̓. j. ver. fi. ver. non em̄ ⁊cͣ. ⁊. jͣ. de inſti. c. j. ⁊c. aucͣte. h Prouidere: ſub. ꝙ ille. M. cū ſocijs ſuis petebatex illis fructibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ ſibi p̄bēdas aſſigͣri. i Duosad eā: ſi hͦ eſſet verū talis receptio nō valebat. jͣ. de p̄ben. maioribꝰ: et. c. tue. ſꝫ ꝓbata nō fuit hec forma: ſꝫ hͦ obijcere nō poterātqꝛ fatebant̉ ſe feciſſe ꝯͣ cōſtōem turo. ꝯcilij. jͣ. de p̄ben. maioribꝰqͣre nō eſſent audiēdi. de cōceſ. p̄bē. ⁊ ec. nō va. cū ſuꝑ q̄ſtione: ⁊ſic repellunt̉ ſuaꝫ turpitudinē allegantes. jͣ. de dona. inter dilectos. vl̓ dic eā .i. ea vacāte elegerōt duos ſimplicit̓ ī canonicos.