Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

filijs eius ībello ꝑemptis ip̄ede ſella corruens fractis ceruicibꝰ expirauit. ad corrigēdos igitur ſubditoꝝ exceſſustanto diligētius debet p̄latusaſſurge̓ quāto dānabilius eorū offenſas deſereret incorrectas. Cōtra quos ut de notorijs exceſſibꝰ taceatur. et ſi tribus modis ꝓcedi poſſit ꝑ accuſacōnē videlicet denūciationē et inquiſicōeꝫ ip̄oꝝ ut tn̄ inoībꝰ diligēs adhibeatur cautela ſicut accuſacōnē legitimap̄cede̓ debet inſcripcō. ſic ⁊ denūciacōeꝫ caritatiua correctōet inqͥſicōneꝫ clamoſa debet inſinuacō p̄uenire. deſcendā inquit dn̄s et videbo utrū clamorē qui venit ad me oꝑe ꝯpleuerīt. tūc enī clamor ꝑueīt adp̄latū. cū ꝑ publicā famā a̓ inſinuacōne frequētē ſubditoꝝſibi referūtur exceſſus ⁊ tūc debet deſcende̓ et vide̓ id ē mittere et inquire̓ utrū clamoremveritas cōmitetur. nā iuxta canoīca sſanctōes ſi qͥdde quocūqꝫ clerico ad aures p̄lati ꝑuenerit qd̓ eū iuſte poſſit offende̓ nō facile crede̓ nec advindictā eū res accēde̓ debetincognita. ſꝫ corā ecc̄ie ſenioribꝰ diligēter ē veritas ꝑſcrutanda ut ſi rei popoſcerit qͣlitas canonicadiſtrictio culpaꝫferiat delīqn̄tis. nō tāꝙͣ ſit idēaccuſator ⁊ iudex ſꝫ quaſi fania deferēte uel denūciante clamore ſui officij debitu exequatur. eo ſꝑ adhibito moderamine ut iuxta iudicij formaꝫ ſentētie formā qͦꝫ dictetur. Cū igitur de abbate pompoſiano eanobis frequēter inſinuata fuiſſent q̄ ab honeſtate regularimiiniū diſſonabāt monachis

ad pn̄tiā nr̄aꝫ accedētibꝰ quidā ex ip̄is nobis ip̄m de ſimonia ꝑiurio dilapidacōe ac inſufficiētia detuler̄t. ꝯtra quoscū idē abbas exciꝑet ꝙ denūciacōnē hmōi fraterna correctō ẜm regulā euāgelicā nonp̄ceſſerat ⁊ijdē ꝯſtanter aſſererēt ꝙ correctōnē hmōi pͥmiſiſſent licꝫ ad ꝓbandū h̓ duorū monachoꝝ iuramēta fuiſſent exhibita. qꝛ tn̄ ſuꝑ h̓ ipſinondū ꝯtende̓ deſiſtebāt. nosut p̄diximus frequentibꝰ clamoribꝰ excitati ex officio noſtro voluimꝰ inquire̓ de p̄miſſis. omēs monachos qui vel cūip̄o vel ꝯtra ip̄m acceſſerāt iuramēti vinculo aſtringentesut de ꝓpoſitis plenā ac puramquā ſcirēt exponerent veritatē. quoꝝ depoſicōnes in ſcriptis redacte cū publicate fuiſſent ſuꝑ illis ceperūt multipliciter diſputare. qꝛ vero tū exaſſercōe monachoꝝ. tū ex abbatis cōfeſſione ꝯgnouimusꝙ idē nō modicā ſūmā pecuniorelictā a p̄deceſſore ſuo expēderat et ī alia ſūma maiori monaſteriū obligarat. nos eumquaſi de dilapidacōe ſuſpectūab adminiſtratione abbatieduximꝰ ſuſpēdēdū. et qꝛ ſimonia ml̓tis mōis ꝯtra ip̄m abbatē videbatur eſſe ꝓbata ip̄e cōtra teſtes multas excepcōesoppoſuit ſuꝑ qͥbꝰ fuit multiplicit diſputatū. alijs aſſerētibꝰin crimīe ſimonie ſicut in crimine leſe maieſtatis omēs indifferenter tā infames ꝙͣ criminoſos nō ſolū ad accuſandūſꝫ ad teſtificandū etiā admittēdos cū ad inſtar publici criminis et leſe maieſtatis ꝓcedataccuſacō ſimoīe. alijs ecōtrai̓o

conteſta. quoniam. §. pnl̓. a. Filijs. ſcilicet ofni. et finee̓s.b In bello. qd̓ habuerūt filij iſrahel cū philiſteis. t. c Expirauit. xxxvij. di. legāt. d MOānabilius. lxxxi. di. dictū ē. et. s. de offiordi. irrefragabili. torijs nō ē neceſſarius accuſator uelteſtis. uele¶ Notorijs. in no­ inquiſicōuel denūciacō. s. de accu. euidentia.et. ij. q. i. de manifeſta. et. c. ſcelus. ſic. s. de accu. qualiter. ij. nec purgatio indicenda eſt. jͣ. de purga. ca. cum dilectis. t.f Inſcripcō. ex hͦ patꝫꝙ ubi agitur in modunaccuſacōis nō debet p̄cedere admonicō. ad quidenī fieret admonicō cumetiā poſt penitētiā poſſꝫaccuſari et deponi ſi eſſetconuictus. ut. xxxiij. q. ij.admone̓. et. xxv. di. pͥmūſꝫ ubi de crimine ciuiliteragitur ad penitētiā p̄cedere debet admonico. etſic loquitur illa dec̓. ij. q..vij. accuſacō. et. c. ſe. e.s. de accu. c. ij. Itē ubi agitur ad penā excōicationis p̄cedere debet admonicō. xvi. q. vij. om̄esdecime. xvij. q. iiij. de p̄ſbiteroꝝ. xij. q. ij. indigne.ct. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ſꝫ ī pecuniarijs cauſis nō ē neceſſaria admonicō. licetſit ar. ꝯtra. C. de pig̓. debitoris. ſꝫ illud intelligiturex honeſtate. ſic poſſentintelligi p̄dicta capl̓a. ij.q. vij. accuſatio. et. c. ſe.ſi tn̄ agitur in modū inqͥſicōnis nō eſt neceſſariaadmonicō ſꝫ ſufficit ſolafama uel clamor ut hicpatet. Io.g Deſcendā. ij. q. i. deusomnipotens. b̓.h Sanctōnes. lxxxvj.di. ſi quid vero.i Iudex. nō enī p̄t quieſſe accuſator ⁊ iudex ſmml̓uel accuſator ī teſtis. ij. q̄.i. in pͥmis. et. c. multi. e.iiij. q. iiij. c. i. et. ij. niſi ī cādenūciacōnis. xi. q. iij. p̄cipue. et. s. de teſti. in omin negocō. et idē videturin cā matrimonij. xxxv.q. vi. ep̄us in ſmodo. ſꝫille talis accuſator ſiue teſtis nō ſufficit niſi teſtesinducātur. Io.k Formaꝫ. ſic. s. de accuqualiter. verſus fi. et ibexpoſitū eſt. et ita iudexſemꝑ ſcd̓m finem ad quēquis agit formabit ſentētia m hoc eſt depoſicōisin ac cuſa cōne remocōisab adminiſtracōne in inquiſicōne penitētie ꝑagēde in denūciacōne. s. de orcog̓. cū dilectus. et. s. deexcep. c. i. et. s. de accu. ſuꝑ hijs. et. ff. de neg̓g̓. pōpomus. §. in negocijs. infi. ff. cōmu. diui. ut fundus. ar. ꝯtra. s. de ꝯceſ. p̄ben. ex ꝑte. ubi iudex aliter ſentētiat ꝙͣ allegaretur. s. de accu. inquiſicōis .i. ℟n̄. ibi ſoluituritē ꝯtra. ff. deedil̓. edic. bouem. §. aliqn̄. ibi dicitur ꝙ licet ſit actumquanto minoris iudex poteſt ꝯdemnare ac ſi eſſꝫ actū redibitoria Petulerūt. id eſt denunciauerunt ut ſeqn̄tia probant ibi.m Euangelicam. s. de iudi. nouit. et. ij. q. i. ſi ꝑ eccauerit.n Ex officō. quo p̄latus debet purgare ꝓuinciā. s. de offi. or. c. i.et. s. de accu. qualiter. ij. et. xxxv. q. vi. ep̄s in ſmodo. et. s. de accu. ſi-

cūt olim. ff. de offi. p̄ſi. l. iij. ff. de ſuſpec. tu. l. iij. §. p̄terea. Et nota qd̓dicit ꝙ illi qui venerat ad denūciādū inquiſicōeꝫ teſtes admiſſi ſūtfic. s. de elec. in cauſis. et. s. derenū. poſt trāſlacōnē. ar. ꝯtra. s. deaccuſa. cū. p. et. s. de elec. innotuit. ad fi. ſꝫ hͦ nō nocet qꝛ in illa cū. p. repellūtur ꝓpter inimicicias et mutuas accuſacōnes. h̓ ſecus. qꝛ h̓ nōerāt inimici denūciatores alias non admitterētur vn̄ poſſunt phibere teſtimoniū in inquiſicōne qꝛ exquo admittuntur ad vnum etad aliud. vincen.o Propoſitis .ſ. criminibꝰ p̄dictis de quibusdenunciatus fuerat ⁊ clamor ad papā ꝑueneraplenā ⁊ meraꝫ debet dice̓veritatē. s. d̓ accu. qualiter .j. §. forma. b̓.p De dilapidacōne. qͥenim denūciatur de diſapidacōe ſuſpectus intiridū ꝯgnoſcitur de dilapidacōne dꝫ interdiciei om̄e genus alienacōnis. et ſi merito ē de dilapidacōe ſuſpectus dādus eſt ei coadiutor ſmecuius ꝯſilio nichil faciatde hijs q̄ ꝑtinēt etiaꝫ adadminiſtracōnē tꝑaleꝫs. de accu. c. ul. et. s. d̓ ofdel̓. venerabilis. ubi plane hēs qual̓r ꝓcedaturin cauſa hmōi. hoc tn̄ ſcas ꝙ talis qui remouetob dolū infamis efficiturſecus ſi ob culpam. C. defuſpec. tut. l. ul. Itē quidſi alia crimīa nō ꝓbaturꝯtra iſtū abbatē nūquioſi vell et redde̓ ecc̄iam indēnē remaneret in adminiſtracōne abbatie. videtur ꝙ ſic. s. de re. ec. nōalie. ſi quis p̄ſb̓roꝝ. et. sde elec. ꝙ ſicut. ubi h̓ qd̓expeditur. dicut ibi.q Indifferēter. videt̉ꝙ hec duo crimina parificentur quātū ad accuſacōnē ⁊ teſtimoniū. xv..q. iij. ſane. Iteꝫ qꝛ ſimoma eſt maius crimen qͣhereſis. i. q. i. eos. et infamis efficitur. ut. i. q. iij. ſiquis p̄bendas. imomaius eſt om̄ibꝰ alijs criminibus. jͣ. c. ꝓx. ⁊ .i. q. ul. c.ul. ſꝫ ī hereſi quilibet admittitur gͦ multo fortiūin ſimonia quilibet admittetur. s. e. tāta. lxxixdi. ſi quis ꝙͣ. et. C. de ep̄i.et cle. ſi quequā. de hacmate̓ia dicitur plene. .s.de accu. cū. p.r Pena. qꝛ in crimineleſe maieſtatis capite qͥſpunitur. vi. q. i. §. veruꝫ..v̓. ſi quis cū. Itē iura paternorū ſepulcroꝝ adimūtur. ff. d̓ ſuis ⁊ le hered̓. l. i. § interdū. Itē nōſūt lugēdi. ff. de relig̓. etſūp. fu. minime. q̄ penanō ſpectat ad ſimomacū ſꝫ deponitur cū notainfamie. .i. q. i. reꝑiūtur. et. e. q. iij. c. ul. et. C. de epiſ. et cl̓. ſi quēꝙͣ. viis Diſtinguēdū. hͦ ideo dicit qꝛ ꝑteſtes crimina ꝓbātur et non ꝑaccuſatores. vnde nō om̄es qui admittūtur ad accuſandū debentadmitti ad teſtificādū. s. de teſti. de cetero. et. s. qui ma. accu. poſ. cūin tua. ubi de hoc tangitur. t MProbandas. ſcꝫ ꝯſpiracōes. et immicicias capitales. jͣ. c. ꝓx. ubi hec exponuntur.u Probate. id ē quibꝰ ꝓbatis. jͣ. c. ꝓx. alias nō habes verbū. fi.