Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſi tꝑis ncc̄itatē ꝑpendimuſ nōalia intencōne ꝯſtat factū fuiſſe ꝙͣ ut cardinali ſb̓uenireturin articl̓o p̄notato ⁊ j. Rd̓ aūtſcpͥtū ē btūs qͥ excutit manusſuas ab omni munere de illisdonis dictū eſt q̄ accipiētiſ animū allice̓ vel ꝑuertere ſolētqm̄ ſi ip̄a etiā ꝑſona electi offerat ordinatori vel ꝯſecratoriſuo electuariuꝫ aut de vino ſiue de alijs hmōi q̄ mōdici p̄cijfuerūt exquo volūtatē recipientis inclinare vel mouere nōdebeāt. nō tn̄ ec. ro. interp̄tarioſueuit accipiēteꝫ ī hijs delinquere vel donātē. Fdē Emens ad nos. F. p̄ſb̓iꝓpoſuit ꝙ abbas et frēs ſancti. R. noluer̄t eū in monachūreciꝑe quouſqꝫ. xxx. ſolidosdare ꝯuenei̓t. ꝯuētiōe aūt fcāſeqn̄ti die eū monaſticū habitu induerūt et ijdeꝫ monachi.xxx. ſol̓. abbas vero. x. et familia. xij. ꝓ paſtū aſſerētes h̓eſſe de ꝯſuetudine monaſterijpoſtularūt. Im ergo factuꝫhmōi ꝑnicioſū videt̉. M. q. ſiita eſſe inuenei̓s abbatē ⁊ mōnachos ad reſtituēdā pecuniāp̄fato f. tā indigne acceptaꝫꝯpellas ⁊ abbatē ⁊ maiores ꝑſonas monaſterij ꝓ tāte prauitatis exceſſu ab officij executionē ſuſpēdēs p̄cipias dcōf. ut in aliquo monaſterio inhabitu monaſtico dn̄o ſtudeat deſeruire. Idem. X tue fe. lr̄is ⁊ ex ꝯfeſſione ſacerdotis pn̄tiuꝫ latorisaccepimus ꝙ cū ad ſac̓dotijordinē nō aliter voluiſſet euꝫeius archid̓. p̄ſentari ſex ſol̓.ſoluit eidē. et ſic ordinē ip̄m ꝑeū pn̄tatus accepit. Vnde tibiſic duximuſrn̄dēdū ut ſi h̓ nōē pb̓licū ſꝫ ſecretū eūdē ſac̓dotē ſecreto ꝯuenias monēs ſmeulla coactōne p̄pēſius ⁊ indu-

cēſut ordinē alicuius r̄ligiōisaſſumat ⁊ p̄petuo ab officō abſtineat qd̓ illicite acquiſiuit.Alioqui nō ei̓t tutū cū ſit ſecretuſ exceſſus ip̄m inuitū ab eod̓officō coherce̓ cui tn̄ ſecretā penitētiā ẜm ꝙ tibi viſū fuei̓t iniuige̓ nō poſtponaſ. Idē.O nr̄aꝫ ⁊. jͣ. di. v. M. q. ꝓminiſtei̓o ecc̄iaſticōo exercēdoſiue ꝓ vicarijs aſſignādis ſeuꝓ criſmate nullatenus pecuniam exigatis. IVcius. iij.certū tibi non poſſumusE ſymoniace ordinatisdare rn̄ſum niſi plenius ꝯgnoſcamus qualiter fuerint ordinati. cū quidā licꝫ ẜm quandāſpēm ſimōie utpote ip̄is ignoratibꝰ ſimōiacē ordinātur pn̄tqꝛ ſimoniaci non ſūt in ſuis ordinibꝰ remanere. Idem.Atheuſ cardīalis ſecretanobis inſmuacōne monſtrauit ꝙͣ cū fuiſſes ad ecc̄ie tuē regime de volūtate maiorisꝑtis fratruꝫ elcūs paucis tibiꝯtradicētibꝰ quidā amicus tuus de ꝯſciētia tua et voluntateturbata ei qui mgr̄ diſcordievidebatur certe quātitatiſmunus exſoluit. et ſic ꝯtradictieꝯquieuit. nūc aūt dubitas q̄nō ſis a labe ſimomē prorſusimmunis donec in adminiſtratione voluei̓s remane̓. Quiaigitur ꝯſiliū requiſiſti rn̄demꝰꝙ multū tibi conſulis ſi adminiſtracōnem celei̓ter ac ſpōtedimittas illius verbi memorexiſtēs. nil ꝓdeſt hōi ſi vniuerſū mūdū lucretur aīe vero ſuedetrimentū patiatur. Udem. P aures nr̄as perueniſſe7noueris ꝙ cū C. de ſenevilla ꝓpter pecuniaꝫ quā debebat vinculo fuiſſꝫ excōicacōniſaſtrictus c̓ditoribꝰ ſatiſfec̄. ſꝫexcōicatoribꝰ. x. lib̓. ꝓ abſolucōe q̄rētibꝰ nō valuit abſol̓oiſ

phibentē hoc feciſſꝫ. jͣ. e. ſicut. et recurrendū eſt in talibꝰ ad intentionē. et ex intencōne iſta ꝯſideratur. et in in certis locus eſt coniecturis ⁊ nō in hijs qͥ certa ſūt. ff. de v̓. ob. ꝯtinuus actus. §. cū ita. infi. cum enim res certa ē ſecus fit. ff. locati. ſꝫ ades. §. i. b̓.a Qui excitat .i. q. i. ſūt nonnulli.b Precij. que videlicꝫ ad magnā qͣtitatē nō ꝓducātur. ff. de offi.pcō. ſolēt. in fi. et. ff. de offi. p̄ſid̓. plebiſcita. in hijs enī interp̄taturecc̄ia ſimoniā non cōmnitti. qꝛ non ē veriſimile q̄ꝓpter hmōi modica aliquis moue̓tur ad aliqd̓iniquū faciēdū.Emēs. paſtu. in hͦnō valet ꝯſuetudo jͣ.e. iacobus. et talis ꝯſuetudo dicēda ē potius corruptela. jͣ. e. ſicut ꝓ certod Reſtituēdā. ar. cōtra.s. e. de hͦ. §. regē. ubi habes qͥd iur̓ ſit ſuꝑ tali reſtitucōne faciēda.e¶ Indigne. ſimoniace.ſic jͣ. e. tua. et. s. de pac. c.f ¶Maiores. quo­ ulrū ꝯſilio abbas regit̉. ar..x. q. ij. ep̄us habeat. vn̄gͣuius puniūtur qꝛ fuer̄tactoe̓s fcī qͥ debuer̄t hocꝓhibere. ar. jͣ. de cleri. ex.latoreſ. xxiij. q. iiij. qͥ aliorū. ſi. jͣ. e. dilc̄s. ubi de hoc.g Suſpendaſ. de penaiſtoꝝ regl̓ariū q̄ ꝑ ſimoniā recipiūtur ⁊ qͥ recipiunt habes. jͣ. e. qm̄. Eg Precipias. ex eo ꝙdicit p̄cipias apparet ꝙmonachus fuit. al̓s nō p̄cipet. Sꝫ vid̓r ꝙ nō debe̓teſſe monachus qꝛ illudvide̓tur ꝯtra ſb̓aꝫ in onachatus. ar. s. de ꝯdi. app.c. ul. in tex. ⁊ in glo. queincipit. qd̓ d̓r. ad fi. b̓.X tue. ſex ſol̓. notaꝙ ꝙͣtitas munērisdiu̓ſitate iuris nō induc̄.xiiij. q. ul. c. ul. ⁊ i. q. i. iu.dices. et. c. placuit. et. q..iij. ſi quis p̄bēdas. ſic̄ invſura quicqͥd ſorti accedit vſura ē. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. et. c. eſca. al̓s ē ſub. c.pleriqꝫ. ⁊. jͣ. de vſur̓. ꝯſuluit. ar. ꝯtra. s. e. et ſi qōes.So. intētio ꝯſiderāda eſtfurtū enī ſme affectū nōomittit̉. xiiij. q. ul. c. ulti.ſic etiā ē ī ſimoīa vt dcm̄ē. s. e. ⁊ ſi qōnes. b̓. Secreto. ij. q. i. ſi peccauerit. ⁊ .vi. q. ij. ſi tm̄. ⁊ s.de tēp. or. ex tuaꝝ. et. c. ul.et. jͣ. e. t. matheus. al̓s ꝓhiberi nō p̄t ut dicūt iurap̄dicta ⁊ hic. Sꝫ cōtraar. ꝙ coherceri poſſit. s.de tēp. or. ad aureſ. ubi d̓rꝙ ꝯtra volūtatē p̄latoꝝſuoruꝫ ſubditi ꝓmouerinō debēt. ergo eadē racōne debēt abſtinere. illudloquitur de regl̓aribꝰ quicontra obediētiā ſui p̄lati ꝓmoueri nō debēt. nechn̄t titulū rōne cuius ꝓmoueri debeant. hic loq̄tur de execucōne ordiniſſa ſuſcepti a qua ſme manifeſta cā quis remoueri nō debꝫ.k Cohercere. ar. ꝙ ſimoniacus nō eſt ip̄o iure ſuſpēſus. ar. ꝯtra.s. e. tata. et. i. q. i. reꝑiūtur. de hoc dictū eſt. s. e. accuſatū.

l¶ Penitētiā. ar. ꝯtra. xxiiij. q. ij. legatur. et. xxiij. q. vij. quēadmod̓.et ar. s. de accu. inquiſicōis. et. jͣ. e. matheuſ. in fi. So. pͥna quātū advitā eternā ſibi dari nō p̄t niſi recedat a pcc̄o vt dicūt iura p̄dcā.et de pe. di. iij. penitēteſ. ⁊ di. v. falſas. tn̄dāda ē ei ne indureſcat inpcc̄o ſuo. jͣ. de pe. ⁊re. ꝙ qͥdā. et. xc. di. ſi qͥs ꝯtriſtatus. ar. qꝛ forſitāItimore pnīe citius renūciabit ad qd̓ tenet̉. .i. q. i. ſi qͥs neqꝫ. b̓.Onr̄am. ecc̄iaſtico. s. e. nō ſatiſ. cū in ecc̄ie. ea q. ⁊. jͣ. e. intātū. inquibus habes plene dehis q̄ hic ꝓhibētur.nere. diſpēſatīe. qꝛE ſimoniace. remade iure renūciare tenēturpoſtꝙͣ hͦ ſciuerīt. ut. i. q..v. pn̄tiū. ⁊ jͣ. c. de reglaribꝰ. ⁊. c. ex inſmuacōe̓. ⁊.c. nob̓. et. s. de elec. c. pe.et etiā poſt liberā reſigͣtionē p̄t ep̄s cū talibusdiſpēſare ut in eiſdē eccleſijs recipiātur vt dicit.c. pn̄tiū. et jͣ. e. ex inſmuacōe. cū illiſ vero qͥ ſimoniā ꝯmiſerūt vel eis ſciētibꝰ ē ꝯmiſſa ep̄i diſpēſare nō pn̄t ſꝫ ſolus pͣq..e. nob̓. in fi. et. c. pnl̓. dehͦ plene no. s. de renunc̄.poſt trāſlacōnē. b̓.¶Atheuſ. maioriſ. vn̄vale̓ debebat electō ſuanō obſtāte aliquoꝝ contradictōne niſi aliqd̓ racōnabl̓e oppone̓tur. s. d̓hijs q̄ fi. ama. ꝑ. ca. cū incūctis. de hͦ no. s. de elec.ecc̄ia vr̄a. ij.p Pauciſ. licꝫ pauci eſſen̄t poterāt tn̄ ſe opponere qꝛ forte erāt ꝯtēpti.s. de elec. qd̓ ſic̄. ⁊. c. venerabilē. vel aliā exceptionē poterāt opponereelecto forte ꝙ erat maritus corrupte ⁊ ita ius habebāt cōtradicēdi vn̄ nͥleis dare debuit. et qꝛ eoſciēte ⁊ nō ꝯtradicēte pecunia data eſt ſimoniacus eſt non obſtāte voluntate turbata ſiue cōaacta. qꝛ volūtas turbata ſiue cōacta voluntasē. s. de elc. cū inter R. niſiex toto eſſꝫ mēte alienatus. xv. q. i. merito. et ei ēimputādum. xiiij. di. qd̓ait. qꝛ maloꝝ mores infirmitas animi nō excuſat. C. ſi adu̓. delic. l. i. Sivero ꝓhibuiſſꝫ ꝙͣcito intellexeit nō imputae̓t̉ ei.jͣ. e. fic̄. et ē ar. ꝙ turbatavolūtas voluntas e̓. ſic̄cōacta. s. de elc. cū interp Cōſulis. hͦ id̓o R.dic̄ qꝛ etiā pcc̄m occultūerat vn̄ illū exp̄ſſe nō poterat ꝓhibe̓ nͥ cōſulēdo..s. de tēpo. or. ex tuaꝝ. et.c. ul. et. s. e. ex tue. ubi deh̓. et lꝫ dicatur ꝯſul̓. ncc̄itatē tn̄ imꝑtat ſi vult ſaluari. qꝛ nͥ rnūciet ſaluarinō p̄t ut dixi. s. e. ex tue.ī fi. ⁊ hͦ id̓ dic̄ lr̄a ī fi. et illd̓ē ſalubre ſeu ſalutae̓ cōq Cele̓iter. .i. in­ filiū.cōtinēti qꝛ qͣnto rē āpliꝰotrectat tāto gͣuius pcc̄at. s. e. cū ī ecc̄ie. ſic̄ fur qͥ ſꝑ ē ī mora. ff. d̓ ꝯ.Paures. abſolucōnis. bn̄ficiū abſolutionis cū ſit miniſteriūr Spōte .i. q. i. ſi qͥs neqꝫ.fur. in re furtiua. §. i. et. l. ul. b̓.