Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

III

ex ꝑte ꝯcilij nūciandū ut autem hec ſalubris ꝓuiſio plemiorē ꝯſequātur effectū hmōdiſuſpenſiōis ſnīa p̄ter ro. ponaūctē aūt ꝓprij pr̄iarche mimine relaxetur ut in hoc qͦꝫ qͣtuor pr̄iarchales ſedes ſpecialiter honorētur. Ide in eod̓.Xtirpāde ꝯſuetudinisviciū qd̓ in quibuſdamꝑtibꝰ moleuit ꝙ ſcꝫ ꝑrochiali ecc̄iaꝝ proni et alie quedam ꝑſone ꝓuētus ip̄aꝝ ſibipenitus vēdicātes p̄ſb̓ris earūdē ẜuitijs deputatis relinquūt adeo exiguā portioneꝫꝙ ex eanequeat ꝯgrue ſuſtētari. nā ut ꝓ certo didicimꝰ inquibuſdā regionibꝰ ꝑrochiales p̄ſb̓ri ꝓ ſua ſuſtentacōnenō obtinet niſi quartā quarte .i. ſextam decimā decimaꝝvn̄ fit ut in hijs regionibꝰ pene nullus inueniatur ſac̓dosꝑrochialis qui ullam vel modicā habeat peritiā lr̄aꝝ. Cūigitur os bouis ligari nō debeat triturantis ſꝫ qui altarioẜuit de altari viue̓ debeat. ſtatumius ut ꝯſuetudīe qualibꝫep̄i vel pr̄oni ſeu cuiuſlibꝫ alterius nō obſtāte portio p̄ſbitei̓s ip̄is ſufficiēs aſſignetur. Qui vero prochialē habet ecc̄iam nō ꝑ vicariū ſꝫ ꝑ ſeip̄m illi deẜuiat in ordine quēip̄ius ecc̄ie cura requirit niſiforte dignitati vel p̄bēde parrochialis eccīa ſit annexa. inquo calū ꝯcedimus ut qui talē hꝫ p̄bendā vel dignitatē cūoporteat eū īmaiori ecc̄ia de-

ſeruire in ip̄a ecc̄ia ꝑrochialiidoneū et ꝑ̄petuū habeat vicariū canonicē inſtitutū qui ut pͥdictū eſt ꝯgruentē habeat deip̄ius ecc̄ie ꝓuētibꝰ portionē.alioqu illa ſe ſciat aūcte huius decreti pͥuatū libe̓ alij ꝯferēda qͥ velit et poſſit qd̓ dc̄m ēadimple̓. Illd̓ aūt penitus int̓dicimus ne quis infraudē deꝓuentibꝰ ecc̄ie que curā habere debet ꝓprij ſacedotis penſionem aln quaſi ꝓ beneficioconferre p̄ſumatUdem in eodem. Alateranēſi ꝯci. noſcitur fuiſſe ꝓhibitū ne quilibꝫ regulares eccleſias ſeu decimas ſmeep̄oꝝ conſenſu de manu laicip̄ſumāt acciꝑe nec excōicatoſvel nomīatim interdictos admittāt aliquatenus ad d̓ina.Nos aūt id fortius inhibētetranſgreſſores digna curauimus aīaduerſione punire ſtatuentes nichilominus quātenus inecc̄ijs q̄ adipſos plenō iure nō ꝑtinēt iuxta eiuſdēcōcilij ſtatuta ep̄is inſtituendos p̄ſbiteros repreſententut illis de plebis cura rn̄deā̓tip̄is vero ꝓ rebꝰ tꝑalibꝰ racōnem exhibeāt competentē. inſtitutos vero remouere nō audeāt ep̄is incōſultis. Sancadicimus ut illos rep̄ſentare ꝓ curent quos vel conuerſatio notos reddit vel cōmendat probabile teſtimoniumprelatorum. Onorius. iij.abbati et priori ſancte genouefi

te elec. dudū. ij. ubi. de hoc. Io. notauit hic ꝙ ēp̄i adhuc poterāt intalibꝰ bn̄ficijs diſpenſare. et vagaet indiſcreta diſpēſacō tm̄ ꝓhibetur ep̄is ꝑ hāc ꝯſtōnē ut dixit et poſuit h̓ magnā notulā q̄ nonmultū ē h̓ nccͣria. olim̄ enī ꝑ antiquā iura bn̄ diſpēſabāt ep̄i ut aliquis hr̄et plura bn̄ficia cura aīar hn̄tia. lxx. di. ſcōꝝ. ſꝫ illud hodierecipit immutacōnē ꝑ hāc ꝯſtōne̓ et hͦ mutatū fuit ꝓpter indiſcretas et ſtultas diſpēſacōes ep̄oꝝ. Itē et illud noͣbis qd̓ h̓ ꝓhibeturtm̄ diſpenſare in ꝑſonatibus ⁊ bn̄ficijs curā aīaꝝhabētibꝰ et ita circa aliabn̄ficia pn̄t ep̄i diſpēſae̓ſic̄ prius qꝛ vnū negādoaliud ꝯcede̓ vid̓r. s. de p̄ſūpc̄. nōne. de hoc dixi indec̄. p̄ allegata. dudū. ij. alij dicūt et idem in bn̄ficijs intelligēdū. nā canōantiquus ꝓhibꝫ diſpēſationē ep̄i in p̄bēdis. lxx.di. ſcōꝝ. et niſi exp̄ſſe vetus ius corrigatur remanet ſil̓ cū nouo. C. de ap.p̄cipimus. in fi. et quotiens noua acto induciturvetus nō tollit̉. ff. de ac.et obli. quotiēs. et ar. s.e. cū iam dūdū. ubi dicitppa. multa ꝑ paciam toeramus. et. jͣ. de ꝯceſ. p̄ b̓.lr̄as. q̄ ſatis bn̄ facit adhoc. (et ibide hoc d̓r.)Raue. inquiſitio. cūꝑ famā ſeu clamorēde hoc ad ſuꝑiorē ꝑuenerit imo ex officio ſuo p̄tinquire̓ ſuꝑior ſemplene inquirēdout jͣ. de accuſa. ſicut olim.a Correctōnē. cū gͦ in hͦcaū poſſꝫ ſe ep̄s corrigenon vid̓r ꝙ eoip̄o ꝙ cōfert bn̄ficiū indigno perdat ius ꝯferēdi. et ſic ē ꝯͣ.s. de elec. nichil eſt. et. c.cū in cūctis. Io. dixit ꝙilla cōſtō intelligēda eſtcū dcō iſtius. ſꝫ tu ſo lueut dixi in illa ꝯſtōne (ꝙlegitur de maioribꝰ digtatibꝰ curā aīaꝝ hn̄tibꝰhec e illa in diuerſis ſoquūtur caſibꝰ et circa maiorā maius ꝑiculū v̓titur.ff. ad carbo. l. i. §. ſi qͥsvero. et. xlij. di. quieſcamus. et ideo plus ibi pub Suſpenda niūtur.tur. et etiā ordīati qui nōſūt idonei remoueanturut vid̓r licꝫ hic non dicatur. ſꝫ verius vid̓r ꝙ iſtinō remoueātur nͥ forſitāeſſent irregulareſ. al̓s nōhr̄et locū admonitio.c Perſona. ar. ꝯͣ. jͣ. de cōceſ. p̄ben. nulla. ubi trāſfertur p tās ad capl̓m. ſꝫillud ꝯtingit ꝓpter negligentiā qꝛ nō eligūt. jͣ. tꝑs ſtatutū. iſtud ꝓpter culpā qꝛ elegerūt indignū. jͣ. tꝑs ſꝫ ꝓpter culpā p̄lati nō trāſtertur ptās ad capl̓m. jͣ. deꝯcel. pͥb̓. qꝛ diuerſitatē. ſic̄ nec vacāte ſede. jͣ. ne ſe. va. c. ij. Itē ar. ꝯͣ..s. de elec. cū incūctis. in fi. vel in alio caſuloquitur ibi ꝙͣ hic. illudindignitatibꝰ. hoc in beneficio ſimplici.d Reſaxetur. ex hoc ptꝫ ꝙ ubi cōditor canonis nō reſeruauit ſibi abſolucōnē ceteris indulſiſſe vid̓r. jͣ. de ſen. ex. nuꝑ.xtirpāde. ꝑſone .ſ. ep̄i ⁊ alij qͥ hn̄t ius inſtituēdi ūt. jͣ. ſequitur.E f Triturātis. ut. xiij. q. i. C. ij. v̓. Itē nō alligabis.g Sūfficiēs. ſic. jͣ. e. expoſuiſti. talis q̄ ſufficiat ſibi et ſuis ut. l. di.ſtudeat. vn̄ bn̄ honeſte ⁊ ſufficiēter ſe poſſit ꝓcurare et hoſpites reciꝑe. s. e. ti. de monachis. tn̄ hec ſufficiētia ꝑpēditur ex qualitate

ꝑſonaꝝ. s. e. de multa in fi. qꝛ minꝰ ſufficit pauꝑi ꝙͣ diniti. xli. di.non cogantur. s. de cle. nō reſi. qꝛ nōnulli. et. s. de clec. cū in cunh. IIn ordine. ectis. et. s. de eta. et qua. c. i. et. xxiiij. di. p̄ſb̓ri.i Prebendā. ex hac lr̄a colligitur ꝙ ſi quis hꝫ curā aīaꝝ et recipiat talē p̄bendā ꝙ ip̄o iure nō vacat pͥma imo licite p̄t utrāqꝫ hr̄eex diſpenſacōne ep̄iut h̓ d̓r. et hoc ꝯcedūt quidā qꝛ ceſſat racō ꝓhibicōis ut quidā dicūt qꝛ in tali ecc̄ia ānexa p̄bende nō oportetreſidere et ſic illa ꝯſtitutio. de multa. nō hꝫ locūin hoc caſu ut dicūt. ſꝫ cōtrariū credo.k Māiori. h̓ manifeſtevid̓r ꝙ nō p̄t quis ſimulhr̄e p̄bēdā et ecc̄iam dūmodo ecc̄ia ſit ſufficiēs.de hoc d̓r. s. de elect. dudū. ij.l Perpetuū. coip̄o intelligitur ꝑpetuus ꝙͣ autoritate ep̄i eſt inſtitutuſ.5. de of. vicar̓. ad hec. iniſtis enī caſibꝰ tm̄ lititū ēcōſtitue̓ vicariū. al̓s nō.in MPriuatū. ip̄o iure. ſi..s. e̓. de multa. quod debꝫintelligi poſt admonitionē. al̓s. ꝯͣ. s. de cle. nō reſi. inter. et. c. ex tue. cū ſuis ſil̓ibꝰ. vel poſſꝫ referriad ꝓxime dictuꝫ de illisqui ꝑ vicarios ſeruire debent cum quibꝰ duriuseſt agendū. vel dic ⁊ melius. alioquin. .i. ſi nō reſideat ꝑ ſcip̄m in ecc̄ia quedignitati vel p̄bēde eſtannexa ſciat ſe pͥuatū iſla ip̄o iure et ſic reſpicitpnͥcipiū. §. et nō v̓ſiculū.niſi forte ⁊cͣ. et ita ſme aliqua admonicōne pͥuatus eſt. et ſic vidētur correcta illa iura p̄dicta ubid̓r ꝙ pͥus monendus eſtquis anteꝙͣ pͥuetur ecc̄iaquod ē honeſtius. ſꝫ hoceſt rigor qd̓ h̓ ſtatuit̉ utip̄o iure ſit pͥuatꝰ. vel qdicit alioquī. p̄t reſpice̓utrūqꝫ caſū ſcꝫ qn̄ ꝑ ſe debet deſeruire et qn̄ ꝑ vicariū. ſꝫ tn̄ verū eſt ꝙ tm̄ pͥmū caſū reſpicit et nō ſecūdū. (et ex hͦ poteſ diceꝙ illa capl̓a. inter. et extue. nō obſtāt qꝛ ibi erātabſentes et forte hēbātiuſtā cām abſentie. vndme̓ito pͥmitus ſūt monēdi. hic aūt ſecus. vel dicꝙ pͥus dictuꝫ intelligatcū habꝫ p̄bēdā ⁊ ecc̄iamque nō ē ei annexa quasſimul hr̄e non p̄t. jͣ. e. expoſuiſti. vnde pͥuatus ēip̄o iure. ꝯtraria aūt loquūtur in alio caſu qn̄ nō ſūt annexa.)n¶ Beneficio. hoc enī poſſꝫ in poſterū eſſe ꝑnicioſū ecc̄ie. ſi. s. de arbit̓. ꝑuenit. qꝛ ecc̄ia vid̓r eſſe quaſi cenſualis et portio p̄ſb̓ri diminueretur qd̓ eſſe nō debꝫ. s. e. auaricie.NN lateranen̄. jͣ. de pͥuil̓. cū et plantare.p Laici. xvi. q. i. qm̄ quicquid.MSane. hucuſqꝫ ſūt v̓ba ꝯcilij et ab hͦ loco infra additur p̄dictor Cōuerſatio. hoc ideo dicit qꝛ ꝓmouēdus debꝫ eſſe concilio.bone fame et opīonis ita ꝙ in nullo vacillet eius opinio. xxxiij.di. laici. ad idē facit. xxiiij. di. quando.ſ Prelatoꝝ. et etiā ab hijs qui foris ſūt oportet ꝓmouendū bonū hr̄e teſtimoniū. viij. q. i. licet ergo. et. lxiij. di. vota ciuiū.