Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

videremus quare non deberēteadem p̓uilegia innouari ꝙtn̄ C. maioris ecc̄ie et j. ſanctocrucis canonici ꝓpoſuerūt hildeſem̄. ecc̄iaꝫ in poſſeſſione ſb̓iectōnis ip̄ius monaſterij percentū annos ⁊ amplius extitiſſe pͥuil̓. ip̄a tūc nō duximus innouāda. vnde iudicibꝰ dedimus in mandatis ut ad locuꝫidoneum accedētes citatis quifuerint euocandi inquire̓nt ſuper hijs diligentius veritatēa quibꝰ pars hildeſem. eccleſiead apoſtolicam ſedem appellauit. NNuꝑ aūt iteratō p̄dcāpetijt abbatiſſa qͣtenus debe̓mus p̄ul̓ia ſue ecc̄ie renouae̓ex aduerſo vero fuit poſtulatūut cauſam ip̄am diſcretis virisꝯmittere dignaremur qui teſtes reciperent quos ꝯtra pͥuilegia monaſterij et ad ꝓbandū p̄ſcriptionem legitimā inducere ꝓponebāt. Nos igitur attendentes ꝙ iure ſit ciuili ſtatutū ut qn̄ ꝑiculū teſtiūformidatur ne veritas occultetur et ꝓbandi copia fortuitiſcaſibus ſubtrahatur etiaꝫ litenon ꝯteſt. teſteſ valitudinarij

et alij de quibꝰ ex aliqua racōnabili cauſa timētur ad teſtimoniū admittātur eiuſdē equitatis ſimilitudine ꝓuocati p̄dcāpriuilegia quaſi iam nimia vetuſtate ꝯſumpta. cū fuerint nōin pergamēno ſꝫ in papiro cōſcripta duximus innouanda.nolentes ꝙ ex innouacōe huiuſmodi nouū ius in monaſterio acquiratur. ſꝫ antiquū ſi qd̓habꝫ ꝑ innouacōeꝫ priuilegiconſeruētur. QQuia vero p̄fatum monaſteriū ad ius ⁊ ꝓprietatem ap. ſe. ꝑ pͥuil̓. p̄ .n. ꝑ tinere monſtratur. ne ius eccle romane remaneat indefenſū eādem abbatiſſam ꝓcuratricemip̄ius duxinius ſtatuendaꝫ. utcū aduerſus ro. ec. poſſeſſiōeset iura non niſi centenaria currat p̄ſcriptio ip̄a ſuper hoc ⁊ alijs vicē noſtra ꝓcuret que cōra te in iudicō fuerīt ꝓ curāda. Nolētes igit̉ ꝙ de ſtatu eiuſdē moͣſterij diutius dubiteturꝘ. q. locū tutū ⁊ ꝯmodū eligēsrecipias teſtes quos ad pͥſcpͥcōne ꝓbandā hildeſem̄. eccleſia. vel ad interrupcōꝫ oſtēdēdā cenobiū duxei̓t ꝓducēdos

vel non vnde debet intelligi. §. iſte in eo caſu cam pͥmo valent cumappellatus non pͥuenit diligentiaꝫ appellantis. ſed expectauit legitimo tꝑe et ſunt lr̄e ſme aliquo vicio. et ſic ꝓcedent primi iudicesad ꝯfirmandam vel infirmandā ſententiam. ut. s. de ap. oblate. adfi. quia ꝑ taleꝫ gn̓alitatē non reuocātur pͥme legitime impetrate. utdicitur in ꝓx. notula. in pͥmo caſu nō valent prime qꝛ appellatus p̄uenit diligentiaꝫ appellantis. nec fecit mencōem de appellationentpatꝫ ex ip̄a litera. vel dicꝙ iudices ſupradicti ſuꝑappellacōne debent ꝯgnoſcere de iniquitate ſententie. et litēte confirmationis tā diuvalebunt quouſqꝫ conſtet de iniqua ſententia. et ſi ſententia confirmetur remanebit confirmatio in ſtatu ſuo. ſi vero caſſetur cōfirmatio nōvalebit. ar. s. de fide inſtrum̄. accepinius. §. interim. et in. c. proxi. in fi. ar.ad hunc ſenſum littera iſta cōpetentius adaptatur. et ita fuit ſimplex cōfirmacō ſnīe quā fecit p̄pain forma ꝯūi miſſa impetranti ſicut iuſte lata eratalias quare fuiſſet poſita hoc dec̓. in titulo iſto.potius debuiſſꝫ poni in titulo de appellacōnibꝰ ſi deberet intelligi ẜm illā dec̓.oblate. et ex lr̄a utriuſqꝫdec̓. patet intellectus iſtein illa. oblate. dicitur plebanus de ſambro ſuꝑ obſerua cōne ſnīe lr̄as ad iudices impetrauit ꝯmiſſionis ſicut rōnabiliter ſata erat. et hic d̓r ℟ptū cōfirmacōis fuerat aſſecutuſqꝛ p̄pa eam cōfirmauit informa communi. et ſic nōintelligitur iſta ſcd̓m illāet litere confirmacōis nō̄mittuntur hic iudicibusſed illis qui confirmationem impetrant. b̓.(a De iniqua. ut dicitappellans.Vi dilecta. videremus. nec poterat videri qd̓ nō erat. ut. xxxv..q. v. ad ſedeꝫ. ultra vnaꝫcolūnam. v̓. hic ergo euigilent. ⁊cͣ. et hoc ideo non poterant viderequia innouacō nichil noui iuris tribuit. jͣ. d̓ pͥuil̓. ex parte. et. c. quiaintencōis. et ſi originale caſſatur ſimiliter et innouacōſiue cōfirmatio. ut. s. de fide inſtru. inter dilectos. et. s. de re iudi. cū inter vos.e¶ Ciuili. in aut. de teſti. §. qm̄ multe. et. §. hec vero. colla. vij. ff. ad

.l. aquil̓. in. l. aquilia. ff. de reſti. in integ̓. diuus. et. C. de vſur̓. pͥnpillari. l. ulti. et iure canonico. s. ut lit̓. non conteſta. quoniaꝫ. i. ℟n. et. s. deteſti. ſignificauit. et. c. olim.d Similitudinem. ſimilis enim equitatis ratio ſimilia iura ſuadere videtur. ar. s. de conſti. cū cōcupiſcentiā. et. C. ad. l. fal. l. ul. ff. ad. j.a quil̓. illud. et. s. de tranſſa. inter corporalia. et. C. de conſti. pec̄. l. ul.Item ar. eandem eſſeracōeꝫ in teſtibꝰ et inſtrum̄tis. C. de fide inſtru.in excedendis. et. s. deteſti. cōgen. ꝑuenit.e Innouanda. ne ſi vetuſtate conſumantur nulla fides eis adhibeaturar. s. de fide inſtrum̄. interdilectos. ar. contra. ꝙ inſtrumentis vetuſtate cōſumptis vel a muribꝰ rōſis ſit adhibēda fides. ff.de bonoꝝ poſ. ſecundumtabulas. l. i. §. ſi rōſe. et. s.de fide. inſtru. c. ul.f Nouum. ſimile. xij. di.p̄ceptis.g Procuratricem. ſic ergo femina p̄t eſſe ꝓcuratrix ſic et arbiter. s. de arbit̉. dilecti. ſimiliter et iudex. xij. q. ij. cum deuotiſſimam. nam et monachusde mandato abbatis poteſt eſſe ꝓcurator. xvi. q. imonachi. vel dic ꝙ rōneadminiſtracōis p̄t eſſe ꝓcuratrix. ſicut ⁊ abbas. s.detranſac. contingit. et. jͣ.de cenſi. ſopite. vel ideopotuit eſſe ꝓcuratrix eccleſie ſue. ſic iiles in cauſa ꝯnumeri ſui. ff. de ꝓcur̓.filiuſfamilias. §. veterani. vel dic qd̓ verius ē ꝙpapa ex certa ſcientia cōſtituit eam ꝓcuratricem.vnde de ſꝫ nō eſt diſputādum. xvi. q. iiij. §. qui autem. et. C. de crimine ſacrilegij. l. ij. ff. de re iudi. quidam conſulebant. et. s.de offi. deleg̓. cū viceſimūalias femina non poteſteſſe ꝓcuratrix. iij. q. vi. §.tria. et. C. de ꝓcur̓. alienā..ff. de re. iur̓. l. ij. ſꝫ ſi papain ſua ꝑſona vellet agerecoraꝫ quo agere dꝫ. ſuꝑ hͦdebet arbitros eligere vel delegare cauſam alij. ar. ff. de iuriſdi. om.iudi. pretor. vel poſſet eſſe iudex in cauſa eccleſie ſue. de hoc dictumeſt. s. de iudi. cum ver. ſſent.hAd interrupcōeꝫ. ſic. s. dep̄ſcp̓. illud. et. c. auditis. vbi de hoci Legitimā .ſ. c. annoꝝ que ſola currit ꝯtra romanā eccleſiaꝫ.