fieri ꝯtingateidē excepcōi erit merito ſuꝑſedend̓. et ſi principalis cāſme illa termīari nōpoterit ei nichilominus ſuꝑſedeat̉. Si aūt adu̓ſa ꝑs de falſi ſuggeſtione in app. ꝓruꝑit.non ē ſnīa ſuꝑ hoc differēda.¶ Eappellacōibꝰ Idem.ꝓ cauſis minimis interpoſitis volumus te tene̓. ꝙ eiſpro qͣcunqꝫ leui cā fiant nō mminus eꝙͣ ſi pro maioribꝰ fierētdeferendū. Idem.¶ Vper eo. et. jͣ. ſacri canones an̄ ⁊ poſt litē ꝯt̓. et in ꝓlatione ſnīe et poſt ſingulis facultateꝫ tribuūt appellādi. leges aūt ſeculares app̄. niſi ī caſibꝰ an̄ſententiā nō admittūt.⁊in cauſis quoqꝫ ecc̄iaſticiſ vbiapp. remediū tollitur ſicut ap.ita recuſacōni non ē aliqͣtenuſdeferendū. Si aūt infra certuꝫtꝑus lis decidēda ꝯmittit̉. extūc terminus incipit cū iudices ꝯtigerit lr̄as accepiſſe.Eruenit ad nos Idē.ꝙ cū clerici ſe conq̄rant̉ab aliquibꝰ vulneratos vel alias eſſe leſos qui impetūtur ap.ſe. appellāt et. jͣ. f. t. in. qͣ. ſi eorūexceſſus publicus non ſit ⁊ nōtorius eos ec. cē. ꝯpellas vt infra ꝯueniēs tpus app. interpoſitam ꝓſequātur. ſi vero publicus ē et notorius app. obtentunon p̄termittas quin eos excōmunicatos denūciēs ip̄oſqꝫfacias ſicut excōicatos cautiūeuitari donec paſſis iniuriā ſatiſfaciāt et cum lr̄is tuis ap. ſeꝯſpectui repreſentent. Fdemarchiep̄o tole.

Onſuluit nos f. t. et. jͣ. cō.t. t. duximus rn̄dendū ꝙſi aliqui quos manifeſtū ſit etnotoriū vxorē alterius detinere aut inieciſſe manus violentas in clericū appellauerint eorū appellacōm non ē aliqͣtenus deferend̓. Sꝫ cū multa dicātur notoria que non ſūt ꝓuidere debes ne quod dubuūi eſtpro notorio videaris habere¶ Illos aūt qui appellāt a p̄ſentia tua cōgere debes infra tēpus ꝯueniēs app. interpoſitamꝓſequi aūt iudicio tuo app. remota parere. Idem.kggeſtū eſt auribꝰ noſtris ꝙ cū oppreſſiad p̄ſidiumap. ſe. recurrūt ⁊ ap pellacōnefacta iter arripiūt adu̓ſarij eorū app. interpoſitā ꝯgnoſcentes nec ad pn̄tiā nr̄aꝫ accedūtnec rn̄ſalē tranſmittūr. cū autēſenſerint illos nr̄as lr̄as reꝑortaſſe in vocē app. ꝓrūpunt etiter ad nos arripiūt veniendiut ſic eoꝝ ſollicitudinē a quibꝰimpetūtur eludāt. Tue ꝯſul. t.r. vt ſi quis dep̄henſus fuerithoc ex fraude vel malicia facere ap. eius nō deferaſ. neqꝫ obid cam tibi ꝯmiſſam poſtponaſterminare. qꝛ decretalē epiſtolā quā tales muniri vidētur nōad deprimēdā cuiuſqꝫ iuſticiāſꝫ adremouēdū grauamē noſfeciſſe cognoſcas. Idē eboracen. archiep̄o:O pn̄tiā nr̄am R. p̄ſbitero veniēte ep̄o tuſculano et. p̄ſancte ſuſanne cardinali tuamet ipſius cām ꝯmiſimus audiēdāqui ad obiectionē tuā licet

ſi ꝓpter hoc appelletur iudex vel nō dꝫ ꝓ cedere vel remouere grauāmē. jͣ. e. ut debitus. et. c. cū ceſſante. al̓s reuocabitur totū qd̓ fecerit. dehoc hēs multa exēpla. jͣ. e. ex ꝑte. ſignificauit. ſigficātibꝰ. ubi infinita exēpla inuenies ſuꝑ hoc. poſt lit̓. ꝯtͣ. ⁊ eodē modo pone̓ exēplū..s. de or. cog̓. c. i. et ita nō ꝓcedetur ſuꝑ pnͥcipali. ⁊ in p̄iudicialia ¶ Pnͥcipalis. bus excepcōibꝰ hoc hꝫ locū. plura exēpla ponuntur. iij. q. ix. §. aliqn̄. b. Smne illa. puta pactū de nō petēdo p̄ſcriptio ⁊ conſimiles.c ¶ Terminari. ergo vidtur ꝙ ſi pnͥcipalis cā poſſit expediri ſme illa ꝙ nōob ſtate illa appellationeꝓ cedere poſſit in pnͥcipali. ⁊ ita videtur ꝙ teneolitigare ſub illo qui etiaꝫme grauauit a quo appellaui iuſta de cauſa ꝯtra illud ꝟe. ad hoc. et. jͣ. e. ꝓpoſuit. ſatis crederē ꝙ vacat h̓. ar. a cōtrario ſenſuqꝛ cū iam certa rōne megͣuauit. quō poterit ꝓcedere poſtea me inuito nōvid̓r. iij. q. v. qꝛ ſuſpectid ¶ Sugͥgeſtione. hoc intelligūt quidaꝫ cū ꝓbarenolebat. ſꝫ allegabat tm̄⁊ ideo nō valꝫ appellatioSel dicas ꝙ h̓ exceptiode falſi ec̄ ſuggeſtionē nōeſt admittēda poſt lit̓. cōteſt. cum ſit dilatoria. ⁊ h̓erat lis ꝯtͣ qꝛ ſola ſnīa erat ferēda. vn̄ non dꝫ differri ſentētia ꝓpter talemappellationē que ab initio fuerat ꝓponēda. s. dere iudi. inter monaſteriūſi. C. de fal. l. ij. et. C. d̓ legaſi in fraudē. ubi non differtur execucō ꝓpter ſuggeſtionē falſi.E appellacōibꝰ. minimis. minima cauſa p̄t dici duoꝝ aureoꝝ.qꝛ pro ea nō datur actiode dolo. ut. ff. de dolo. ſi oleū. in fi. et. l. ſe. vel etiā. x.aureoꝝ. ff. ſi cui plus ꝙͣꝑ legē falcidiā. l. iij. §. ꝙͣuis. vel. l. ſo lidoꝝ. C. de defen. ciui. l. i. Sel illa dicitminima q̄ ad ſūptus iudiciales nō ſufficit. ij. q. vianterioꝝ. C. illud etiā. etita pro qualibꝫ cā appellatur. qꝛ ita p̄t quis gͣuari in paruo ſicut ī magnoQuātitas cauſe nō facitquare introducta ſit aꝑpellatio ſꝫ iniquū grauamen. s. e. ad noſtra. et. jͣ. ecū ſpeciali. §. porro. ſic etiā in minimare ꝯmittifurtū. ixiiij q. ulti. c. ul. ꝙꝛnon furtū ſꝫ furātis affectꝰꝯſideratur. ut ibi dicitur.et eſt ar. ꝙ in modicis dāGdus eſt libellus.per eo. litis ꝯteſtationē. de appellacōne que fit ante ſententiā intellige ẜm illā dec̓. jͣ. eut debitus. poſt ſnīam vero indifferenter appellatur nulla cā exp̄ſſa. ſꝫ ſufficit dicere ab iniqua ſentētia appello. ij. q. vi. §. formā. ij.¶ In caſibꝰ. ut. ij. q. vi. §. ante ſentētiā.h Appellacōni. ſicut appellatio cā ꝓbabili nō exp̄ſſa nō admittit̉jͣ. e. ut debitus. ſic nec recuſacō admittitur cā recuſa cōis ꝓbabili nōexp̄ſſa. jͣ. e. cū ſpeciali. ⁊ melius. jͣ. e. nouit. j. ff. ſi qͥs cauc̄. l. i. ff. de rei ¶ Recepiſſe. die recepcōis nō numerata. qui. re. l. annus. et. iiij. q.. v. quiſquis. ſic dies in quo excōicacōnis excepcō ꝓponitur q̄ infraocto dies ꝓbaridꝫ nō cōputatur in illis octo diebꝰ. s. de excep. piaꝯſideratione. que ē innō. iiij. et. c. frequēs. ar. ꝯtra. ff. de v̓. ob. ꝯtinuuſtꝰ 1 2

actus. et. l. i. §. qui pn̄s. rius. qꝛ ſi eſſꝫ notorius iudex dꝫ ꝓcede̓ cōEruenit. (noto­ tra ipſū s de iur̓iur̓. ad nr̄am. ⁊ nullā appelE lationē admittat. s. e. cum ſit romana. Ful.l¶ Cōpellas. alternatiue .ſ. ut vel ꝓſeqͣtur appellacōeꝫ in terminoꝯſtitutōa iudice. veleo elapſo cora te rn̄deat. ſic. jjͣ. c. ꝓx. et. jjͣ. e. ad h.ij. ⁊ ſic intellige. s. e. cum ſit romana. v̓. ſi vero ante. al̓s nemo p̄t cōpelli ꝓſequi appellacōnem. ut. C. e. ti. eos. in fi.m ¶ Notoriuſ. s. e. cum ſitromana. et. ͣ. c. ꝓx. ⁊ hēsex hac dec̓. ar. ꝙ excōicatus appellare p̄t. iij. q. ix.reu era. et. s. de excep. cuminter. b̓.(n ¶ Pretermittas. s. deteſtī. co. ꝑuenit. ubi vide.tur ꝙ iudex poſſit ꝯpellere teſtes ſuꝑ hoc. ſo. ⁊ dicꝙ nō videtur ꝓdeſſe taliſiuriſdictō niſi haberet cohertionē. s. de off. dele. exlr̄is. vn̄ dic ꝙ bene p̄t h̓ecōpellere teſtes. nomineenim rerū ecc̄iaſticarū intelligūtur clerici. nam vthic videtur ꝙ poſſit exhoc ſentētiare. ergo idemcognoſcere. nam qui poteſt de cauſa cognoſcere.p̄t inde ſentētiare ⁊ econu̓ſo. s. de off. del̓. c. i. et. c. p̄terea.o ¶ Paſſis. in hͦ caſu cū iniuria ē manifeſta pͥmo dꝫſatiſfacere ꝙͣ abſoluaturq. de v̓. ſig. ex ꝑte. j. ſi. jj. deſen. ex. ꝑrochianos.Vnſuluit. aliqͣtenuſ.Eſic. s. e. c. ꝓx. et. c. cūſit romana. in fi.q ¶ Notoria. notoriū dicitur tribꝰ modis. jͣ. d̓ coh̓.cle. c. ul. ubi de hoc.r ¶ Cogere. ſub alternatione vt vel ꝓſequatur appellacōeꝫ in termino ſtatuto vel eo clapſo rn̄deatcorā eo. ut. s. c. ꝓx. et. c. cūſit romana. et. jͣ. e. ſepe. et.c. ad hoc. ij.☞Vggeſtū. appellacōj. ¶ Vniſ. ar. hic ꝙ aliquiſpoſſꝫ appellare in abſentia iudicis. ar. s. de alien̄.mū. iudi. cau. fa. c. i. qꝛ exquo quis ſcit appellandūeſt. ij. q. vi. biduum. et. C.quō ⁊ quando iudex. abeo. et. ff. qn̄ appͥ. ſit. l. i. §. ſiaduerſuſ. vn̄ videtur ꝙ ſiep̄us ieus vellet me excōmunicare ⁊ abſens appellem ſi ferat ſentētiam.non tenꝫ tn̄ in hoc caſu tenet. qꝛ ignorat me appellaſſe. ⁊ ideo non puniturꝑ capitula. ij. q. vi. decreto. et. xxiiij. q. iij. de illicita. Lau. Et eſt h̓ ar. ꝙ talis appellatio valꝫ dūmodo nō fiat malicioſe. ſꝫ hodie non valꝫ appellatio talis. jͣ. e. ut debitus. et. c. cū ſpeciali.t ¶ Dep̄henſus. ſꝫ quis ꝓbabit iſtū malicioſe appellaſſe. adu̓ſariꝰqui hoc obijcit. ff. de ꝓba. ab ea. et. l. in excepcōnibꝰ. q qui fraudeꝫallegat eā ꝓbet. ff. de ꝓba. quoc̄. §. qͥ dolo. ip̄o facto vid̓r ꝙ ſit ꝓbau Epl̓am. s. c. meminimus. et. jͣ. e. ad h̓ ſic̄ aſſeris. ta malicia.¶ Remouēdū. s. e. ad nr̄am. et. jͣ. e. cum ſpeciali. §. porro. quod enīꝓuiſū eſt ad cōcordiā non debꝫ vergere ad noxaꝫ. xlv. di. licet. ij. ⁊iuris occaſio ad inquum diſpēdium trahi non debꝫ. C. devſucap. ꝓemptore. eum qui. et. jͣ. de pͥuileg̓. ꝙ nonnullis. in fine. (et. s. de reIſcrip. nonnulli.pn̄tiam. abſolui. ad cautelā. ſic. s. de teſti. veniēs. in fi. ⁊ iſtudI.