inſtructū ad litem ꝯteſtatamet ad alia omnia negocia ꝑagēda que nccͣria deciſioni negocij videbūtur nr̄o ſe cōſpectui rep̄ſentes. Nos vero n̓lominus archid̓. tranſingenſi etmgr̄o M. canonico turon̄. dedimus in mādatis ⁊ ut ip̄i adeundē terminū aūcte nr̄a iuxta p̄miſſam formā te pēptoriecitare ꝓcurēt. ⁊ ſi nō potei̓s inueniri faciāt ut citacōnis edictū ꝑ ipſos vel alios apud eccleſiam tuā publice ꝓponaturDe eo qui mittit̉ in poſſeſſionem cauſa rei ſeruande.Nexand̓. iij. pͥori et fratribꝰde gͣuiſeburg̓.Onſtitutisin pn̄tia noſtra R. canoīco vr̄o ⁊rn̄ſalibꝰ ppoſiti deberil̓. ſuꝑ poſſeſſione ecc̄ie de lamēto ī quācā rei ẜuande fueratis inducti.hincinde fuit corā nobis aliꝙͣdiu diſputatū. tand̓ ex utriuſqꝫ ꝑtis aſſercōe tenuimus qlicꝫ cā rei ẜuādē tm̄ in eiuſdemcauſe poſſeſſionē inducti fuei̓

tis. infra annū tn̄ altera ꝑs ſtādi iure non p̄ſtitit caucōꝫ. licetvolūtateꝫ p̄ſtādi habuerit etvos eā ꝑati reciꝑe fuiſſetis. idēoqꝫ decerminus vt amodo poſſeſſioneꝫ p̄ſcpͥte ecc̄ie ſaluo iure quod ideꝫ p̄poſitus in petenda ecc̄ia hr̄e dinoſcitur abſqꝫꝯtradictōe qualibꝫ habeatisut aūt nr̄e diffinicōis ſentētiainuiolabiliter obẜuetur eā apoſtolico duximꝰ pr̄ocino roborādam. (Lemes tercius.ep̄o et archid̓. abor̄.Vm ſic̄ accepimus int̓D. ſb̓di. et abbatiſſaꝫ et ꝯuentū .s. trinitatis ſuꝑ ecc̄ia de capit̓. queſtō ꝟteretur thar̓. et deꝯtͣ. abbates et archid̓. chimē.a ſe. ap. delegati moniales ipſas rei ſeruāde cā in poſſeſſiōeꝫrei petite miſerūt. vn̄ cū hoc adſubdecam noticiā ꝑueniſſꝫ. adarchid̓. p̄dictuꝫ acceſſit et offerēs ei ſiſtēdi iudicō cautionēquoniā abbas de corinth̓. ꝓfectus in angliā et abbas theſaurien̄. viam fuerat vniuerſe

.l. ſeruū quoqꝫ. in pͥnͥ..) ens dicitur qui adāgendū ⁊ defendend̓ ⁊ rn̄a ¶ Inſtructu. ſuffici­ dendū ꝯſtitutus ē legitime. de hͦ dc̄mē. s. deꝓcu. c. i. et. c. accedēs. et. c. mādato. cū alijs factū nō demādeturb ¶ Alios. ex forma ℟pti. hic refert̉ ff. del̓. j. l. uljͣ. de app. ꝑuenit.vel dic ꝙ pn̄t citare ꝑ ſe vel ꝑ nūcios ſuos. fiūt enī citationes veꝑ nūcios vel ꝑ epiſtolaꝫ vel ꝑ edicta que in publico ꝓponūtur. intelliguntur enimi citare ipſi qn̄ citātur. ff. de off. p̄ſi. l. licet.c ¶ Ecc̄iam. ſic ergo dꝫ citari qui ꝑſonaliter nō inuenitur. s. e. cām q̄. ubi ſatis d̓r de hac materia ſecus ſi agāt ſuꝑ bn̄ficio etdignitate. exͣ in ꝯci. lug..e. ti. eū qui. ubi dicitur dehac materia) Sꝫ quid fietſi reus nō veniat ⁊ iudices impediti etiā ſi veniſſet ꝓcede̓ nō potuiſſent.nūquid tenebitur ſaltemad expenſas. vid̓r ꝙ ſic.qꝛ cōtumax ē. vocati enīnon ē ꝯtēnere aūctem p̄toris. ff. d̓ iudi. ſi quis exaliena. et. ff. de re iud̓. ꝯtumacia. nec ꝓdeſſe videt̉ſi caſu ꝓceſſus iudicis impeditur. ſicuti ſi fato fecerit nō videtur obtēꝑare.volūtati. ff. de ꝯdi. et de..l. i. in fi. certus enim debꝫ eſſe caſus ad hoc ut nōveniat. ar. ff. de bo. poſẜm ta. l. i. §. i. v̓. ſciētiaꝫ tn̄.et licet mea nō interſit teneor tn̄ venie̓. ff. ſi qͥs cautio. ſi eum. in prͥ. ar. ꝯtraff. ſi qͥs cau. l. ij. §. ſi qͥs iniudicio. in fi. et. ff. ſi qͥs inius vo. nō ie. l. ij. in fi. qꝛ nͥlint̓eſt actoris reū nō veniſſe. ut ibi. ff. de iudi. nōvidetur. et. ff. de pecul̓. eotꝑe. et. ff. d̓ arbi. ſi cū dies.§. ſi arbiter. v̓. ſꝫ ſi in aliquē. ⁊ hoc verum ē ꝙ nōtenetur. jͣ. de eo quimit. inpoſſ. cā rei ſer. c. i.ſuꝑ poſſeſſione ſuOnſtitutis. ẜuādēper quā agebatur tanqͣſuꝑ ꝓprietate. ſecus ſi agatur ſuꝑ bn̄ficō vel dignitate. jͣ. in ꝯci. lug..e. ti. eum qui. .C. ſi ꝑ vmi vel alio mō. l. ij. ⁊ ita ꝑ ꝯfeſſiones ꝑtiue ¶ Aſſercōe. ꝯſtitit de meritis cauſe. ⁊ ideo ex ꝯfeſſione ꝓcedit̉ad ſentētiā. s. de tranſact. p̄terea. ij. et. s. de reſt. ſpo. cū ad ſedē. ad fi.qꝛ ꝯfeſſus in iure ꝓ iudicato habetur. jͣ. de ꝯfeſſ. cū ſuꝑ. et. c. ſe. et. C. d̓ꝯfeſſ. l. una. tē. non tn̄ ſtudioſam. ſeu cū effectu. qꝛ ꝑ eū ſtetit ⁊ nōf ¶ Solūta; ꝑ iudicē vel aduerſariū. alias ſi ſtetiſſꝫ ꝑ iudicē vel ꝑtem aduerſam. nō imputaretur. jͣ. e. c. ꝓx. imo ⁊ ſi iudicē hr̄e non p̄tcorā publicis ⁊ honeſtis ꝑſonis caucōm dꝫ offerre acp̄ſtare ut poſtea non currat analis ꝑ̄ſcpͥtio. s. de offi. or. paſtoralis. in fi. et. jͣ. e.cū veniſſent. Itē eſt hic ar. ꝙ volūtas ſola nō ſufficit ſme effectu. jͣde re iud̓. cū aliquibꝰ. et. ff. de ꝯſti. pec. ꝓmiſſor. §. ꝯſtituto. et. ff. d̓ reiud̓. l. iiij. C. ait p̄tor. et. lxxxvi. di. nō ſatis. et. ff. qui. mo. pig̓. vel ip.ſol. l. ſicut. §. ſi volūtate. ar. ꝯtra. xxxij. q. v. nec ſolo. et. c. qui videritde pe. di. i. ſi quis cū telo. xiiij. q. v. ſiquid inueniſti. So. ubi de ncc̄itate opus eſt facto non ſufficit volūtas ſi factū adimpleri p̄t. aliasvolūtas reputatur ꝓ facto. ut in. c. non ſatis. uelaliter ubi quis hꝫvoluntatē faciendi bonū ſufficit ſola volūtas ſi non p̄t facere illd̓ſꝫ ſi voluntatē habꝫ male faciēdi ⁊ ꝑ eum nō ſtat. puta qꝛ ꝓcedatad actū exteriorē ei imputatur. d̓ pe. di. i. ſi quis cū telo. ⁊ in pluribꝰlegibus ibidē. alias ſola volūtas nō imputatur. qꝛ cogitacōis penam nemo meretur. de pe. di. i. §. cogitatio. et. §. cogitationis.g¶ Parati. ſi vero non fuiſſent parati eā recipere nō noceret p̄poſito. ar. ff. del̓. ꝯmiſſi fundus. in fi. §. ꝯmiſſoria. alias ē lex. vel ſi eamp̄ſtare nō poſſꝫ nō imputaretur ei. qꝛ inanis ē actio. ⁊cͣ. ff. de dolo.nam is. et. s. dr reſt. ſpō. olī. ij. et. jͣ. de ſolu. od ardus. p̄ſtat ergo quāp̄t .ſ. iuratoriā. jͣ. de do. ꝑ oſt diuor. reſt. ꝑ nr̄as. et. C. de ep̄i. ⁊ cle autēt.generaliter. ⁊ in autē. ut null. iud̓. Cſi vero. coll. ix. ſꝫ illd̓ ꝓteſtetur. jͣ.de ap. c. ul. Itē habes hic ꝙ parti p̄ſtanda ē cautio iſta. quod verūeſt. ⁊ ideo ſi non p̄t iudex haberi p̄ſtetur parti. ⁊ iudici etiam p̄t p̄ſtari parte abſente. jͣ. e. c. ij. et. iij. et. s. de offi. or. paſtoralis. Si autē

neuter p̄t inueniri. p̄ſtatur alicui honeſte ꝑſone que recipiat cautionēnomine aduerſarij. ſic. jͣ. de ꝯuer. ꝯiu. c. uſ.h ¶ Propͥetate. ſic. s. ut lit̓. non ꝯt̓. qm̄. §. ꝙ ſi. in fi. et. s. de do. et ꝯtu.iMabeatis. h̓ ſumitur ar. ꝙ ſcd̓m decretū nccͣriū ſit. ꝓut. in fi.in reali actōne. ſꝫ ideo datuꝫ fuit ſcd̓m decretū. qꝛ dubitabatur ſuꝑcaucōne an infra anium p̄ſtita fuiſſꝫ. et ideo reuocabatur in dubiiinter ꝑtes. de hͦ ſatis dc̄m ē. s. ti. ꝓx. ꝯtīgit.m ſicut. petite. ſis. ut lite nō ꝯt̓. §inalijs. et. jͣ. e. c. ul. C. de hijsqui ad ec. cōfu. pn̄ti. §. cūautē.l ¶ Obtinere. ſꝫ nō debuitcū plue̓s fuiſſent iudicesipſe ſolus reſtōneꝫ darenō poterat. qꝛ ſolus nonhabebat iuriſdictōnem.s. de offi. del̓. cām mr̄imoiiij. et. c. vno delegatoruꝫ.et. ij. q. vi. §. diffinitiua.v̓. item ſi plures. ar. ꝯtra.qꝛ cum res eſſꝫ tꝑe ꝑiturāarchid̓. poterit ſe intromittere ſic̄ apparet in tutoribꝰ. ff. d̓ admi. tu. tutorqͥ. §. i. ſꝫ non ē verū ut dictū eſt. cū nō hr̄et iuriſdictionē. poterat tn̄ caucōꝫreciꝑe ab ipſo nomīe aduerſarij nō tanꝙͣ iudex ſꝫtanꝙͣ honeſta ꝑſona ⁊ ſicnō curreret tpus. s. de of.ordin. paſtoralis. de haccautione dictū eſt in ꝓxi..C. s. e.m ¶ Recepta. et ita qd̓non potuit facere primomodo facere debꝫ ut poſſeſſionē recuꝑet. ſic. jͣ. c. ꝓxi. ſic etiā ſi ad terminumvenire aut etiā ſolue̓ nōpotuiſſꝫ. non tn̄ poſt terminū eris a ſolucōne abſolutus. s. de do. et cōtu. cūdilęcti. ff. d̓ arbi. celſus.n ¶ Steterit. no. ꝙ ſi ꝑ mnon ſtat quo minus faciam quod debeo non ē michi imputandū. ſic. s. de℟p. ſi autē. et. c. plerūqꝫ.et. s. ut lit̓. non ꝯt̓. qm̄. circa pnͥ. et. jͣ. de app. ex inſinuacōne. et. ij. q. vi. anterioꝝ. §. adh̓. et. jͣ. deapp. ex ratione. ar. ꝯtra. s. c. ꝓx. ſꝫ ibi voluit ſolūmodo. ſꝫ nō cū effeciu. ⁊ volūtas ibi ſtetit in ſuis terminiſ. hic vero voluit ⁊ obtulit.ſdefuit qui reciperet. ⁊ abſente illo qui fuit cauſa cuſtodie in poſſeſſionē miſſus ex cauſa nccͣria poſſeſſio reſtitui nō dꝫ. jͣ. d̓ v̓. ſig. dilectoSm veniſſent. cuſtodie. ar. ꝙ nō ſit poſſeſſor ſꝫ tm̄ cuſtos. ſic. jͣ.o¶ Reſtituere. hic male ꝓnūciauerūt. qꝛ pͥmo de­ x. e. c. ꝓx.buit eis de expenſis ꝯſtare ſaltē ꝑ iuramentū. C. de iud̓. ſancimus. p̄miſſa taxacōne. s. de ꝓcu. ꝯſtitutis. ⁊ hic in fi. dicit quatinus abbatē ꝯſtiterit ꝓpter hoc feciſſe. vn̄pperam ꝓceſſerūt. qꝛ nō debuerūt cōdemnare eum ad volūtatē abbatis. vnde papa non ſtat illi ꝯdemnationi. et preterea cōdemnatio expenſaꝝ dꝫ fieri tꝑe p̄ſtande cautionis quo recuꝑat poſſeſſionē. s. ut lit. nō cont̓. qm̄. §. in alijs. et. jͣ.de ſequeſt. c. i. ⁊ hic in fi.p Obtulit. ꝑ hāc oblationē caucōis interrūpit p̄ſcpͥtionē annalē.s. de off. or. paſtoralis. in fi. et. s. c. ꝓx. Et ꝑ hoc videtur renūciaſſeappellacōni ⁊ ratā habuiſſe ſentētiā iudicum illoꝝ exquo acquieuitilli. ar. s. de offi. dele. gratū. et. jͣ. de teſti. cum veniſſent. ⁊ ar. ff. de iud̓. l.verū. et. ff. rē ra. ha. l. iij. §. falſus. ſꝫ ꝯtra innuit .ſ. qꝛ papamādat inquiri de appellatione. quare ꝑ hoc nō intelligitur renūciaſſe. dicasexquo aduerſarius noluit reciꝑe cautionē ⁊ reſtituere poſſeſſionemſtatimlicuit ei ꝓſequi appellationē. ⁊ ita cū ꝑ eum nō ſteterit qn̄ dediſſꝫ cautionē recepiſſꝫ poſſeſſionē. ſꝫ potius ꝑ aduerſariū ⁊ ꝑ iudiciei circa poſſeſſionē recuperādaꝫ obeſſe nō dꝫ. ut. s. c. ꝓx. quid ergoꝓfuit ei appellatio. multū ꝓfuit. qꝛ ſi appellatio ſua fuit legitima nōꝯdēnabitur in expenſis. ſi nō fuit legitima ꝯdēnabitur in expenſisnccͣrijs quās ꝓpter hoc abbatē ꝯſtiterit feciſſe. ut dic̄ in fi. ſi emī nonappellaſſꝫ ſimpliciter reſtituiſſꝫ expenſas.¶ Caucōne. ſufficienti. jͣ. de ſequeſt. c. i. inqiri de appellacōe. pꝫrRacōnabiliter. cū hic papaiubeat. ꝙ non receſſit ab ea peroblacōnem cautionis. ſed hoc fuit culpa aduerſarij qui eam noluit