Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

que ſme diſpēdio diu vacarenō p̄n̄t pn̄ti decreto ſtatuimusut poſtꝙͣ intentionē ſuā altera pars fundauerit ſi reliquaforte voluerit legitimā exceptionē opponere quā nolit autnequeat incōtinenti ꝓbare qꝛfrequēter ad impediendū veldifferendū ꝓceſſum excepcōnes huiuſmodi ꝑ excogitatāmaliciā opponūtur ad ſoluendas altei̓ parti moderatas expenſas extūc in iudicō faciendas cum acceptis inducijs ſiforſitan in ꝓbatione defeceritꝯdēnetur. et ſi ſoluēdo nō fuei̓t. alias ſcd̓m arbitriū diſcreti iudicis puniatur ut hoc ſaltem timore ꝑterritus nō facilequis in grauamē alterius falſas excepcōnes opponat.Udem preneſtiū. ep̄o ap. ſeNe. et decano brinē.Vm dilecti filij nūcij lōdie. electi ꝓ eo ad ſe ap. acceſſiſſent archid̓. et. h. canonicuslond̓. ecc̄ie nomine ſuo et quorūdaꝫ ꝯcanonicoꝝ ſuoꝝ quoruꝫ literas exhibuere de ratoꝯtra eūdem electū quendā cri

mina ꝓponebant ꝑ que nitebātur euꝫ ab electione repellereut indignū. et jͣ. quāuis auteꝫex eo ꝙ idē electus a grauamine aduerſe partis appellauerit et appellationē nō fueritp̄ſufficiētes ꝓcuratores cū poſſit illis proſequētibꝰ proſecutus non leuis exorta eſſꝫ ſulpicio cōtra eū. Volētes tn̄ iurisordinē obſeruare ipſi. m. qͣ. utuſqꝫ ad dominicaꝫ qua cātaturego ſū paſtor bonus ꝑ ſe vel ꝓcuratorē ſufficiēteꝫ ad pn̄tiamnr̄aꝫ accederet ſuꝑ p̄dictis ōnibꝰ rn̄ſurus. alioquin cū aſſignaremus ei ꝓ ꝑemptorio terminū ſupradictū ſciret ꝙ quātuꝫ de iure poſſemus ꝓcederemus extuc in negocō memorato. Exſpectātibꝰ igitur aduerſarijs ipſis diu ultra terminū duximus exſpectandū. ſꝫ ipſe direxit ſimplicē ſolūmodonunciū excuſationis literas afferentē. ſcribebat enī ꝙ nūciuꝫcui cū a nobis recederet iniūximus viua voce vt citaret eūdēſero receꝑat. unde nō poterattū ꝓpter termini breuituteꝫ tū

a Fundauerit. vel ꝑ teſtes vel ꝑ inſtrumēta vel ꝑ ꝯfeſſionē vel ꝑeuidētiaꝫ facti. ut. s. de reſt. ſpo. cū ad ſedē. in fi. et. C. de excep. ſiqudem. vel etiam p̄ſūptiue. C. de ꝓba. ſiue. uel ipſo ꝯmuni iure. xvi. q..vij. om̄es baſilice. et. xviij. q. ij. moͣſteria. p̄t obijcipublicatis atb Exceptionē. h̓ pꝫ ꝙ excepcō ꝑēptoria; teſtacōibꝰ. ex eo ꝙ diefundata intētione alterius ꝑtis. ſic. jjͣ. de teſti. c. de teſtibꝰ. ubi de hoc.jͣ. de cogna. ſpi. c. ul. c Expenſas. ſꝫ nūquid habꝫ locū qd̓ hic dicitur in expenſis in exceptionibus dilatorijs q̄ ꝓponūtur an̄ litis ꝯtͣ. ut deficiēs in ꝓbatione puniatur in expenſis. ſic̄ poſtlitē ꝯteſtatā. quid ā dicūtꝙ ſic. ar. s. de ℟p̄. ceterūet. s. e. ex literis. Ego credo ꝙ h̓ diſtīguēdū eſt. ꝙſi calūnioſe ꝓponat aliqͥexceptionē dilatoriaꝫ anlit̓. ꝯtͣ. ⁊ de hoc ꝯſtat euidenter tūc dꝫ ꝯdēnari. ar..s. de ℟ p. ceterū. et. c. ult.et. s. e. ex lr̄is. qꝛ ibi euidēter apparet de malicia ipſius. alias nō credo excipiēteꝫ ꝯdēnand̓ in expēſis an̄ lit̓. ꝯt̓. niſi ꝯſtet demalicia ipſius ⁊ p̄cipue ſiiuratū eſſꝫ de calumma. ar.huius lr̄e a ꝯtrario ſeuſuex eo ꝙ dic̄ poſtꝙͣ alteraꝑs intetione ſuā fundauerit. ergo an̄lit̓. ꝯtͣ. nō videtur ꝯdēnanda ꝑs excipiēs. cū hoc habeat a iure ꝙ poſſit ꝓponere exceptionē. jͣ. de excep. paſtoralis ⁊ p̄cipue ubi hꝫ veriſimilē cām excipiēdi. ſꝫexpenſe que p̄ſtatur ꝓpꝯtumāciā ꝑtis alterius ille indiſtincte p̄ſtātur qͣlēcūqꝫ cauſam litigādi habuerit ille cui p̄ſtātur. jͣ. ecū dilecti. et. jͣ. de ſequeſt.ad hoc. s. ut lit̓. non ꝯte.qm̄. §. malijs. C. de iud̓. ſancimus. et. C. quō ⁊ qn̄. inautēti. qui ſemel. et. ff. deiud̓. eū quem temere. et jͣ..e. ti. actor. inno. iiij. eſt. ettales expenſe ſtatim ſūtp̄ſtāde anteꝙͣ audiatur.s. ut lit. non ꝯt̓. qm̄. Cinalijs. et. C. de iud̓. ſancimus. Itē illud r̓gulare ꝯſueuit eſſe. ut in finelitis victus victori in expeniſis litis ꝯdēnetur. jͣ. de pen̄. calūniam. et.s. de ma. et obe. c. ul. et in aut̓. de iud̓. §. oportet. coll. vi. et. C. de epi⁊ cle. aut. gn̓aliter. ſed in caſu iſto differētia ē a ꝓximo caſu. vn̄ h̓ diſtinguitur ſicut in pͥori. utrū habuerat ꝓbabilē cāꝫ litigādi vel nō⁊utrū eſt iuratū de calūnia vel non. Si ē iuratū de calūina puta qꝛ talis cauſa eſt ubi iuratur tūc nō dꝫ condēnari in expenſis qꝛ nō eſt veriſimile ꝙ aliquis ſit immemor ſue ſalutis. ut. i. q. vij. ſancimus. ꝙiu ramentū de calūmia ad om̄ia que emergūt ⁊ incidūt in cā poſt lit̓.ꝯt̓. extēditur. C. de iura. calū. aūt. hoc iuramentū. ⁊ tūc non dꝫ ꝯdēnari etiaꝫ ſi deficiat in exceptione oppoſita. ⁊ ita non dꝫcōdemnari victus victori in expenſis cum ꝓbabilē cāꝫ hr̄e p̄ſumatur litigādi. ar.jͣ. de ſen. ex. ſacro. et. ff. del̓. ij. qui ſolidū. §. etiā. alioqnͥ metū expenſarū dimitteret quis ius ſuū indefenſū. ff. de pe. her̓. illud. et hoc intelligo nͥ cōſtet de calūnia ſeu malicia. qꝛ tūc ꝯdēnabitur ī expenſis. qꝛpͥma p̄ſūptio tollitur ꝑ ſequentē. Si vero nō eſt iuratum de calūmaputa qꝛ cauſa eſt ſpūalis. tūc dꝫ ꝯdēnari in expenſis qui deficit ī ꝓbatione excepcōnis ꝓpoſite fundata intētione actoris ut h̓ dic̄. ꝙꝛeo ipſo ꝙ nō ꝓbat p̄ſumitur malicioſe excepiſſe. in quo caſu p̄t intelligi hec dec̄. et hic poſſꝫ requiri iuramentū ꝙ malicioſe nō opponat exceptionē. ar. jͣ. de elec. cū dilecti. et. s. de reſt. ſpo. fr̄as. cum iamſit ꝓbata intētio ip̄ſūptio ꝓ ipſo ꝯtra excipientē. ⁊ ſic intelligo ec̄de expenſis totius cauſe. Alijdicūt ꝙ nulla ē diſtinctio faciēda ⁊ eoipſo ꝙ ſuccūbit intelligitur malaꝫ cauſam habuiſſe. ar. C. de ep̄. etcle. aut. gn̓aliter. ex eo ꝙ ibi dicitur. ⁊ ſi victus fuerit p̄ſumitur miuſte habuiſſe litē. Dn̄s pla. ⁊dn̄s ia. dicebāt ꝙ eo ipſo ꝙ ſuccūbit victus p̄ſumitur iniuſte mouiſſe litē. beniginus exponūt alij illd̓ v̓bum victus. ſcꝫ ab aduerſario. ut. C. de ep̄. et cle. omēs. in fi. ſꝫ in cri-

minalicauſa eoipſo ꝙ ſuccūbit p̄ſumitur calūniari. ij. q. iiij. qui nōꝓbat. C. de aduo. diuer iu. l. i. ſic dicebant p̄dicti dn̄i pla. et ia. idē eſſe in ciuilibꝰ. Sꝫ in cauſa appellationis nulla eſt diſtinctio faciendaaniuſtā habuerit cauſam appellādiannō. ſiue appelletur poſt ſentētiam ſiue a ſentētia. jͣ. de app. ſepe. c. rep̄henſibilis. et. c. ſignificauer̄tet. c. ut debitus. et. c. nicōſao. et. jͣ. de eo quimit. inpoſſ. cā rei ſer. cumveniſſent. et. ij. q. vi. om̄imodo. ei. C. de app. eos. §. ne temere. et. C. qͦrū app. non reci. ab executore. ⁊ nota ꝙ tm̄ expenſe moderate ⁊ notorie reſtituēde ſūt ⁊ utiles. jͣ. e. c.ꝓx. cum veniſſent. in fi. ⁊jͣ. de ſequeſt. c. i. in fi. et q̄ꝓpter hoc facte ſūt ut dicitur hic. et. c. ꝓx. in aduocatis ⁊ in alijs. C. de iudi. ſancimus. et ſi quas fecit caſu vel facto illas nōpeteret. ff. mandati. intercauſaſ. §. non om̄ia. ⁊ erūtmediocres non delicate..ff. de dam infec. inter qͣs.Cul. et. l. ſe. ar. ff. de pigac. ſi ſeruos. in fi. nec obſtat ꝙ minores face̓ potuiſſꝫ. ff. man. ſi quis inipendia. Nota ꝙ expenſeque facte ſūt poſt litē cōteſtatā peti debēt officioiudicis. ſꝫ que ante litē cōteſtatā petūtur iure actōnis ⁊ nominatim debentpeti in libello. ff. de edili.edi et. ediles. §. itē ſciend̓et. e. ti. itē ſi ſerui. §. i. et inſi tēpore ſentētie iudex cōdēnet ad illas expenſasque veniunt iudicis offcio poſtea peti non pn̄t..C. de fruc. et li. expen. terminato. niſi in cauſa appellacōnis. C. qn̄ ꝓuo. nōeſt neceſſ. l. ul. Iudex aūtprius taxabit expenſaspoſtea iurabitur ꝓut traditur. iij. q. iij. §. quod fieri non debꝫ. et in aut̓. de udi. §. oportet. collac̄. vi. ⁊.s. quod me. cā. c. ult. et. jͣ.de iniur̓. et dā. da. c. olim.et. s. de ꝓ cu. ꝯſtitutis.c Inducijs .i. poſtꝙͣ indūcias receꝑit ad ꝓbandam exceptionē. ⁊ iſtud cū determinat illud tuncd Arbitriū. qꝛ hoc ſꝑ regulare ē ut quinō eſt ſoluēdo alio modopuniatur. xiiij. q. vi. ſi res. et. ff. de p en̄. l. i. adfi. et. ff. de iuriſd. om. iuſi quis id. §. iij. ſeruos. et. ff. de in ius vo. l. ul. et. C. de ſepul. vio. l. ultin fi. et. jͣ. de maledi. c. ul. et. C. de ſer. fug̓. quicūqꝫ ⁊ hoc gn̓ale ē ꝙ arbitriū locū hēat ubi certa pena ſtatuta non eſt. s. de off. del̓. de cauſis. et. jͣ. de accu. ſuꝑ hijs. et. ff. de iur̓. deli. l. i. ⁊ om̄ia q̄ iure ſcpͥto taxata non ſūt iudicis officō relinquūtur. ut equitate penſata ꝓceda.s. de tranſact. c. ul. canonicoꝝ. no. ꝙ in cauſa ꝯui eiuſdē ſitis vnꝰSm dilecti. ꝯ­ admittatur ꝓ alio poſt litē ꝯtͣ. volēs agēipſolꝫ conſtet eū non hr̄e mādatuꝫ p̄ſtita caucōne de rato. Cꝯſor. eiuſd ē lit̓. l. ij. ar. s. de ꝯſti. cum M. ubi de hoc. Itē aliud ſpeciale ꝙ poſt litē ꝯtͣ. cauetur de rato. ut in. l. p̄dicta. ꝯtra illud. ff. de ꝓcupōponius. Frati Itē aliud ſpēciale ē hic ꝙ in cā criminali admittitur vnus ꝓ ſe ⁊ ꝓ alijs. v. q. ij. ſi duo. et. iij. q. vi. hoc quippe. ſꝫ nō credo ꝙ in tali caſu audiretur vnus ꝓ alio ſme mādato. qꝛ talis cauſanon ꝓprie dicitur cōmunis. imo vnus ſolus poſſꝫ agere in ſolidumexcipiēdo cōtra electū. et tm̄ facit vnus quātum plures. ⁊ iſti habebāt etiā mandatū ab alijs ut hic dicitur.f Crimina .ſ. lapidatio. excōicacō ꝑiuriū. ⁊ qd̓ admīſtrauerat ꝯfirmatione nō hita. itē ꝙ erat in minoribꝰ ordinibꝰ ꝯſtitutus. h̓ omīaobijciebātur in modū excepcōis. ut pꝫ in integra. de hoc. jͣ. de accu.ſuꝑ hijs. b̓. mine. qd̓ inferebat ei altera ꝑs extra iudiciū ut videtg¶ Agraua vel ec̄ in iudicio. qꝛ plures ꝯmiſſiones emanarūt ſuper hoc negocio. ideo cōdēnatur in expenſis. ut. jͣ. ſequitur. ſic.j.g Proſecutus ⁊ de app. rep̄henſibilis. et. c. ſepe. et. c. nnicōſao.vel etiā ſic ſi ſtatuiſſꝫ terminū ſue appellacōis debuit condēnari adomnes expenſas quas aduerſarij fecerunt poſtquam iuerunt ad