II
aduerſus reſtitucōneꝫ petentē non eſt niſi ſuꝑ qōne ſpoliationis ſi eū recōueniat audiēdus cū reſtitucōnis petitio inhoc priuilegiata noſcatur utip̄am intentans non cogatuante reſtitucōnē ſpoliatoribuſrn̄dere. quāꝙͣ ab agendo ſpoliatione ab eis in modū exceptionis oppoſita repellatur.De plus petitionibus.TRegorius nonus.Onſilium ꝓuidentiedici non p̄t ꝙ pecuni.am tibi debitā ante terminumab aduerſario repetiſti. punitur enī importun̄tas plus petentiū ſi ſuꝑ peticōe ſua duxerint in iudico ꝑſiſtendū. ita q̄qui repetūt amplius ſine cauſain expenſis aduerſario ꝯdemnant̉. Qui aūt plus loco ad intereſſe tenētur ꝓ eo ꝙ utilitasadimitur debitoribꝰ quā haberent ſi ſtatuto loco ſoluiſſent.ei vero a quo amplius tꝑe petitur inducie duplicātur nec li-
tē excipiet n̓ ei ſoluātur expēſe.te qͦꝫ dubitare nō credimus ꝙcā plus petitur cū aliqͥd in gn̓evel ſb̓alternacōe debetur. et rēin ſpēcie vel vnū p̄ciſe pēti ꝯtingit. re autē ſi. x. ſint debita et.xx. petātur. Loco vero cū qͥsubi nō ꝯuenit ſoluere ſꝫ alibiꝯuenitur. Tꝑe qͦꝫ cū an̄ diē velodicōnē petitur qd̓ debetur.GRego De cā poſſeſſiōis ⁊rius feliciſicilie. ꝓp̓etatiſ.Vſceptis. et. jͣ. legaliꝓuiſione decretu ē tāmomēti ꝙͣ ꝓprietatiscam ſub vno eodēqꝫ iudicō debere ꝯgnoſci. nec nos ꝯtra inaudita ꝑteꝫ aliqͥd poſſumusdiffinire. AEleſti. iij.P ultimū interrogati fumus ſi iudices deputati ut depoſſeſſione ⁊ ꝓprietate ꝯgnoſcant gͣuibꝰ ꝑtiuꝫ ſūptibꝰ ꝑce̓cupiētes de utraqꝫ ꝯmixtiꝫ audiāt allegacōes pariter et teſtes admittāt. deinde pͥus audiāt atteſtacōes de poſſeſſiōe
qn̄qꝫ criminalis p̄iudicat ciuili. qn̄qꝫ criminalis p̄indicat crimīali.iij. q. xi. §. aliqn̄. v. ciuili. §. pͥus. ubi de hac materia hēs ſatis. et ſicqn̄qꝫ vna qō dependet ab altera et tūc nō ſūt ſimul tractāde. qꝛ ſiceſſet diuerſos intricare ꝓceſſus ⁊ ſmeutilitate. ſi. s. de iud̓. exhibita.vbi ſimulde pnͥcipali ⁊ excepcōibꝰ ꝯgnoſce̓ voluerūt indices qd̓eſſe nōdꝫ. s. de offi. del̓. prudētiā. §. ſexta. et. s. de fo. ꝯpe. ex ꝑte. et. c.ex tenore. b Succeſſionis. ſuꝑ comitatū cāpanie in quo dicebatregina iſta ſe debere ſuccedere.b ¶ Expectes. et ita p̄ꝙ iudex ciuilis ec̄ incidēter ⁊ ꝑ recōuencōnē de cāſpūali ꝯgnoſce̓ nō p̄t. jͣ.qui fi. ſūt legi. cām. j. et. c.lator. et h̓. de hac materiadc̄m ē. s. de iud̓. at ſi cl̓ici.ſꝫ ꝯtra vid̓r ꝙ ſaltē incidēter de tali qōne ꝯgnoſce̓poſſꝫ. C. de iud̓. qͦtiēs. C. d̓or. iudi. adire. ff. de iu. o.in. ſi idē. et. ff. de iud̓. qͥ nōcogatur. ſꝫ qd̓ pͥus dicitē verū lꝫ ſecus ſit in ꝯtrarijs cauſis ciuilibꝰ.Sꝑ ſpoliacōne. petētē. qui enī petit reſtituiab aduerſario recōuenirinō p̄t p etitorio nͥ de aliaſpoliacōe. ut h̓ d̓r. nec p̄tei referri qō ꝓprietatis ſuꝑ eo de quo ꝯuenitur. ffd̓iud̓. ſi de vi ⁊ poſſeſſiōe.et. C. de rei vēdi. ordīarij.et. jͣ. d̓ reſti. ſpo. in lr̄is. itēcū qͥs. ex ꝯq̄onē. niſi pͥmofue̓it reſtitutus. ut h̓. et. jͣ.de reſti. ſpol̓. ſollicite. vn̄noͣ ꝙ vbi due qōnes poſſeſſorie ꝓponūtur a diuerſis ille pn̄t ſimul tractari.ut h̓ ẜm illā regulā qͥ prior appellat pͥor agat. ffde iudi. qͥ pͥor. et tūc vnaſnīa debent terminari. s.e. cū dilcūſ. qꝛ utraqꝫ ſpōliatio pͥuilegiata ē. ſi ve̓ovnus agit petitorio ⁊ alpoſſeſſorio. diſtingue qͣliter reus obiciat ſpoliacōnē. ſi vero petit directe reſtitui due ſuntpeticōnes qꝛ in modū actōnis ſit recōuētio de ſpoliacōe tūc ſimultractāde ſūt. ut. s. e. cū dilcus. Si in modū excepcōis ꝓponatur ſpōliiacō tūc pͥmo tractatur excepcō ſpoliacōis ẜm qd̓ dr̄ ī illa dec̓. cūdiſcūs. ſi vero qͥs agat de ſpoliacōe ꝯtra ſuū ſpoliatorē vel ec̄ de roalia tūc ſpoliator p̄t oppone̓ de ſua ſpoliacōe. et in modū actōis ⁊inmodū excepcōis. ut h̓ dicit. ſic gͦ caueat qd̓ ſibi magis expediat utrū age̓ directe vel exciꝑe. ſi magis expediat reo poſſidere remadu̓ſarij ꝙ ſuā recuꝑare excipiat qꝛ ꝓbata excepcōne ſua nō cōpellitur rn̄dere niſi pͥmo fue̓it reſtitutus. ut in. c. cū dilcūs. ſi magisexpediat recuꝑare rē qua ē ſpoliatus ꝓponat ſpoliacōnē ſuam directe ⁊ ea ꝓbata reſtituetur. ut colligitur hic. et. c. cū dilcūs. et idemſi p etitorio agatur. qͣꝛ reus dupliciter p̄t ꝓpone̓ ſuā ſpoliacōnē. ut.s. e. ti. cū dilcus. et hͦ cū ſuꝑ diu̓ſis rebus fit ꝯuētio ⁊ oppoſitio ſpōliacōis. ſecus vid̓r qn̄ ſuꝑ eadē re fit ꝯuencō ⁊ recōuencō. tūc utiliuſē ꝓpone̓ ſpoliacōnē in modum actōnis. jͣ. de reſti. ſpō. ex ꝯqueſtōeqꝛ reſtituetur in eo caſu ante ingreſſuꝫ pnͥcipalis cauſe. ſi vero ī modū excepcōnis nō reſtituetur ſꝫ repellit agētē ⁊ ſic vtroqꝫ caſu p̄iuidicat qō ſpoliacōnis in hͦ caſu. Itē ꝯpenſacō nō p̄t opponi petentireſtōnē. qꝛ ſic indirecte admitte̓tur recōuencō. Cde ꝯpē. l. ul. ar. jͣ. d̓excep. cū inter. in fi. Itē in momētanea poſſeſſione ceſſat recōuētio.C. qui leg̓. ꝑ. l. ul. Sꝫ ſi ago ꝯͣ te p̄ oſſeſſorio ī tu recōuenis me poſſeſſorio ⁊ ego excipio cōtra te inmodū excepcōnis de ſpoliacōne eadem de qua ꝯuenio te nūquid debeo admitti. dico ꝙ ſic. qꝛ ad aliudꝓponitur ut actō ad aliud ut excepcō. ar. ff. de inoff. teſta. ꝯtra veteram. §. ſꝫ nec impuberis. et qͣ. de teſti. veniens. ij. et. c. cū in tua. ſedquid ſi ille excipiat de ſua ſpoliacōne dico ꝙ p̄t ⁊ elidit actōnē meam. et ita remanet conuētio ⁊ recōuētio inefficax. ſi aūt expediret eimagis age̓ ꝙͣ acciꝑe ꝓponat de ſua ſpoliacōe in modū replicacōiſet ſic ꝑ replicacōꝫ elidit excepcōnē meā ⁊ ſic remanet ꝯuētio ⁊ recōVVnfilium. ꝑſiſtendum. et ita ſi volūt deſiſtere auentiōepeticōne licituꝫ ē nec puniūtur. et hoc pn̄t facere uſqꝫ ad lit̓Steſt. poſtea vero nō pn̄t deſiſte̓ ſme pena. C. e. ti. l. vna. ſic licitur
eſt ei penitere. an̄ lit̓. ꝯteſt. ff. rem ra. ha. amplius hic. Sꝫ videtur ꝙlicitū ſit penitere qn̄qꝫ an̄ ſnīam. ut. ff. d̓ iof. teſta. ꝯtra veteram. §.meminiſſe. et. C. de hijs qͥbꝰ ut indig. alia. et. C. ad. l. cornel̓. d̓ fal. l.qͥ falſas. et. C. locati. ꝯductores. In qͥbꝰ p̄t penite̓ an̄ ſnīam. ſꝫ pͥusdc̄m verius ē ꝙ an̄ lit̓. ꝯt̓. penite̓ debēt alias puniūtur in expenſis..C. e. l. vna. et h̓. et hoc etiā cū re aūt cā plus petitur. ſed lex illa loq̄tur cū aliqͥs ꝑ dolū ſuꝑmaiori quātitate exegit caucōnē. et ille ſi ꝑſiſtat a toto debito punit̉exceptis duobꝰ caſibꝰ (ſ.trāſactōnis ⁊ ſcd̓e ꝯfeſſionis) qui excipiūtur in. l.iſta. et ita de alijs pluspeticōnibꝰ loquitur hic.e ¶ Plus loco. qui petitalio loco ꝙͣ ꝯuenit ad intereſſe ꝑ officiuꝫ iudicisp̄t ꝯueniri in eo ī qͦ dānificatur ꝙ in alio loco cōuenitur. ff. d̓ eo. qui c̓. lo..l. ij. §. fi. de hͦ intereſſe dictū ē. s. de of. del̓. p. et. g.f Tempore. in iſtis q̄tuor modis plus petēdiolim puniebātur in totacā. inſti. de acti. §. ſi qͥs agens. et inſti. d̓ excep. §.tēporales. ſed hodie nōita puniūtur. qui enī ante tꝑs petit inducie duplicātur. et nͥlominis inexpenẜ punitur. inſti. deexcep. §. hodie aūt. et h̓.Si aūt re cā loco pluſpetatur ⁊ reus aliqd̓ dānūſuſtineat circa ſportulaſactor triplicē penā patitur. inſti. de act. C. tripli.ci. et. §. ſed h̓ quidē antea. et in alijs expenſis cōdēnabitur. ut dicitur .s.in litera.g ¶ Cā plus petit̉. hicexemplificat p̄dictoſ qͣtuor modo s plus petendi. puta cū plus petiturꝓmiſi tibi. x. vel ſtichuꝫin optione mea ē ſoluere quem volo. C. de ꝯd i.inde. ſi quis ẜuū. ēt. ff. de iur̓. do. plerūqꝫ. §. fi. vel ꝓmiſi hominē ī genere nō iſtuꝫ vel illū. ſi tu petas a me p̄ciſe. x. vel ſtichū auferre vismichi electōnē qd̓ eſſe nō dꝫ. vn̄ puniri debes īdānis q̄ ſuſtinuiutdc̄m ē. ut inſti. de act. §. hic aūt. et. Spterea. loco ⁊ re pꝫ ī ip̄a lr̄a. tēpore ut ſi ꝓmiſi tibi. x. ſolue̓ uſqꝫ ad ānū ⁊ tu antea petas. vel ꝓmiſi tibi ſi imꝑator intraret italiā ⁊ tu petas an̄ ꝯdicōne extātē. exēplūde hijs habes. inſti. de act. §. plus aūt quatuor modis.Sſceptis. mom̄ti .i. poſſeſſioniſ. et d̓r poſſeſſio momētū nōqꝛ durat ꝑ momitū. ſꝫ qꝛparū duratura ē apd̓ poſſeſſorē. cūactor docue̓rit de ꝓp̓etate. et a ſnīa momētanee poſſeſſiōis. ẜm. l. nōappellatur. C. de momē. poſſ. l. vna. et. ij. q. vi. §. ſunt quoꝝ. v̓. ſi depoſſeſſionē. ſecus ẜm canones. s. de iudi. c. fi. ſeſſionis ⁊ alia ꝓprih ¶ Sub vno. ſꝫ quare dicit cūalia ſit cā poſ etatiſ. nec habeat aliquid ꝯūe. ff. de excep. rei iud̓. et an eadē. C.ul. et. ff. de acqui. poſ. naturaliter. §. nͥl ꝯūe. et .ſ. ꝑmiſceri. et hͦ ideo dic̄ qꝛ ꝯtinētia cauſe diuidinō dꝫ. jͣ. de ſequeſtra. c. i. et. C. de iud̓. nulli. hͦ ē dice̓ iudex qui cognouit de poſſeſſionē dꝫ ꝯgnoſce̓ de ꝓprietate. et ita expone ī vno eodēqꝫ iudicō .i. corā eodē iudice ut dicūt iura p̄dcā. qꝛ facilius cognoſcit de ꝓprietate qui ꝯgnouit de poſſeſſione. ar. ꝯͣ. s. de iudic̄. ſignificauerūt. et hͦ ē ꝓpter diuerſitatē fori. quaſi dice̓t diffinitiuā ſentēi ¶ Diffinire. nota ꝙ dicit diffinire; tiā ꝯtra abſentē nō p oſſumusferre an̄ lit̓. ꝯt̓. s. ut lit̓. nō ꝯt̓. ꝑ totum. vel dic nō poſſumus diffinire etiā lit̓. ꝯt̓. ꝯtra inauditā ꝑte quia nō liquet de ca. et ideo p̄ciſe diffinire nō poſſumus quīſalua ſit ad minus qō ꝓprietatiſ abſenti. jͣ.de dolo ⁊ ꝯtu. ꝓut. et. s. ut lit̓. nō ꝯt̓. qm̄. §. pnl̓. et. C. quō ⁊ qn̄. cōſentaneū. et ita duobꝰ modis p̄t intelligi ꝑticula iſta. ut lit̓. nō ꝯteſta.ut ſic nō fiat diffinicō. ſꝫ ꝓpter ꝯtumaciā in poſſeſſionē miſſio. uellite etiā ꝯteſtata qn̄ nō liquet de cā. uel tercio modo. qꝛ cōtra abſentes nō citatos nō cōuictos nō cōfeſſos nilpoſſumus diffinire. s. d̓Iina. et obe. inter quatuor. et ſic plana ē lr̄a. b̓.¶ Dultimum. ꝓprietate. qꝛ cā ē eis utraqꝫ cōmiſſa. et idem eſt fiſimpliciter cā indiffinite ꝯmittitur qutraqꝫ cauſa intelligitur eſſeꝯmiſſa jͣ. de ſequeſtra. ad hoc. qꝛ diuidi nō dꝫ ꝯtinētia cāru .s. c. ꝓx-
ab eo