De conſuetudine.(eg̓ ex regiſtro.Onſuetudines q̄ eccleſijs grauamē inducere dinoſcūtur noſtra nos decet cōſideracōne remittere. Fnno..iij. archiep̄o et capl̓o lugdu.Xlr̄is et. jͣ. ſi vero aliqͥspoſſeſſiones aliqͣs clauſtris vel alijs religioſis locisin bona valitudine vel ultīa volūtate ꝓ ſuoꝝ vult remediopcc̄oꝝ ꝯferre hāc ꝯferēdi formā eſſe ꝓponis ꝙ in hmōi donationibꝰ modicū terre ꝯſueuit in manū acciꝑe vel in extremitate pallij ꝙͣ manu p̄lati eccleſie ſuſtinetur aūt ſuꝑ altae̓ponendū ſub teſtimomo vidētiū et audientiū ſub dcā formaque ſcotacō vulgariter appellat̉. et. jͣ. Diſ. v. M. q. donacō eſeoꝝ q̄ ſub obtētu ꝯſuetudiniſclauſtris ecc̄ijs vel quibuſlibꝫlocis religioſis pie cōferuntur vel etiā ſūt collata faciatisirreuocabiliter obẜuari. cumhmōi ſignū qd̓ ſcotatio d̓r nōtam facte donacōis ꝙͣ tradite poſſeſſionis ſit euidens argumentū. Idē ep̄o picta.O nr̄aꝫ audiētiā nouei̓sꝑueniſſe ꝙ in tua dyoc̄etiā in cauſis ecc̄īaſticis ꝯſuetudo minus rōnabilis habeatur ꝙ cū aliqͣ cā tractatur ibidem et allegationibꝰ et q̄relisutriuſqꝫ ꝑtis auditis a pn̄tibꝰ
literatis et illiteratis ſapiētibꝰet inſipientibꝰ quid iuris ſit q̄ritur et qd̓ illi dictauerint velaliquis eoꝝ pn̄tiū ꝯſilio requiſito ꝓ ſententia teneatur. Nosigitur attendētes ꝙ ꝯſuetudoq̄ canonicis obuiat inſtitutisnullius debeat eſſe momenti cūſnīa a non ſuo iudice lata nullā obtineat firmitatē ut in cauſis ecc̄iaſticis ſubiectoruꝫ tuorum poſtꝙͣ tibi de mei̓tis eoꝝꝯſtiterit ſnīam ꝓferre valeasſic̄ ordo poſtulat rōis aūcte tibi pn̄tiū p̄miſſa ꝯſuetudine nōobſtāte ꝯcedimus facultatē.F Oē. l. vicario nr̄o apud cōſtātinopol̓. ꝯſtituto.¶Manto de benignitateet. jͣ. ꝑuenit ad audientiā .n. qquidaꝫ ſimplices ſacerdotesapud conſtantinopol̓. ea ſacrap̄ſumūt fidelibꝰ exhibere queab apl̓oꝝ tꝑe fuerūt ſolis pōtificibꝰ reſeruata ut eſt ſacrinꝯfirmacōis qd̓ criſmādo renatos ſoli debēt ep̄i ꝑ manus impoſitionē conferre ad excuſandas excuſationes in pcc̄is ſolā ꝯſuetudinē p̄tendētes. et. jͣ.diſ. t. M. q. om̄ibꝰ p̄ſb̓ris diſtricte ꝓhibeas ne talia de ceteroſua temeritate p̄ſumāt q̄ licetnō ſint a fidelibꝰ ꝯtēnenda tutius tn̄ eſt ea ſme ꝑiculo ex neceſſitate que lege nō hꝫ omittere ꝙͣ ut ab hijs quibꝰ ea cōferre non lꝫ ex temeritate que
veritate ꝯgnoſcant et penā imponāt uthic vid̓r et eodē mō intelligitur. s. e. ceterū. ubi eſt ar. ꝙ ſcd̓i iudices debēt penā impone̓. adhoc eſt op. ar. s. e. ſuꝑ lr̄is. in fi. et. jͣ. de ap. ut debitus. et ſi hoc non fecerint iudices dumo petitū fuerit ab eis de ſua ſb̓a illud detrimētuꝫreſtituere cōpelluntur. C. de iud̓. ſancimus. et poterūt iſti iudices cōueniri corā ordinario vel delegato ꝯdicōne ex illa. l. ſancimus. ſꝫ ꝙiſti iudices quibꝰ hmōi litere dirigūtur nō pn̄t. vid̓r ꝑ dec̓. p̄dictaꝫex literis. jͣ. de do. et contu.vbi pͥmi iudices ꝯdēnātet nō ſcd̓i. ſꝫ illud ideo fuitqꝛ corā pͥmis iudicibꝰ obiciebatur de ſcd̓is literiſab altera ꝑte impetratisnon fatientibꝰ exp̄ſſaꝫ depͥoribꝰ mencōnē. vn̄ primi iudices ꝯſuluerūt papaꝫ quid iuris eſſet et ip̄orn̄det ꝓut ptꝫ in lr̄a ſcꝫ ꝙip̄i pͥmi iudices ꝯdēnanꝑtem alteraꝫ in expenſis.ꝓpter dolū ſuū alias ſcd̓ideberēt imiponere penaꝫillā ſi coraꝫ ip̄is fuiſſꝫ exceptuꝫ de pͥmis et remitte̓ꝑtes ad primos ut ſic illuidices penā iſtaꝫ imponāt coraꝫ quibꝰ excipiturvel qꝛ in lr̄is ſcd̓is ꝯtinetur ꝙ pͥmi hoc faciāt alias ſcd̓i debēt ꝯdēnare ꝙſi diceretur ꝙ iſti iudicesquibꝰ lr̄e hmōi dirigūturhoc face̓ non poſſent ꝑ hͦlites ex litibꝰ orirētur. qꝛꝓ eiſdē expenſis oporteret eos iteruꝫ litigare. vn̄tutius ē et melius ꝙ hͦ faciāt ut ꝑ hͦ malicijs iſtorūꝑ penā hmōi obuietur.Onſuetudines. hͦcapl̓m intelligiturAde oneroſa ꝯſuetudine et que multū ledit. eteſt radicitus extirpanda.viij. di. mala. et. xij. q. ij.bone rei. et. xij. di. omnianā ꝯſuetudo dꝫ eſſe rōnabilis et nō cōtra vtilitatiecc̄ie. jͣ. de hijs q̄ fi. a ma.ꝑ. ca. cū in cūctis. et. jͣ. de reiud̓. cū cām. et. jͣ. e. ad audientiaꝫ. et. jͣ. e. cū venerabilis. qn̄ autem ꝯſuetudo p̄ualeat iuri et quādo nondicetur. jͣ. e. c. ulti.X lr̄is. religioſis. inhijs enī q̄ religioſislocis relinquūtur non requiritur ſolēnitas teſtamentorū. jͣ. de teſta. cum eſſet. et. c. ſe. ẜm canonicameqͥtatē ⁊ fauorē religiōīs.(c. ¶ Appellatur. et. jͣ. ſub iſto jͣ. ꝯtinetur qd̓ quidaꝫ cauilloſi dicebātꝙ h̓ mōi donacō nō valebat. qꝛ ſolēnitas teſtamēti nō obſeruāturqꝛ ſcd̓m legēs teſtamētū ſme. vij. teſtibꝰ vel quinqꝫ ad minus nō valet. jͣ. de teſta. cū eſſes. et. c. relatū. ſuꝑ hͦ papa ℟n. diſ. v. m. ⁊cͣ.)d ¶ Cōſuetudinis. p̄dicte q̄ laudabilis eſt. et laudabilis ꝯſuetudoecc̄īe ē ẜuādā. jͣ. de ſimo. ad apl̓icā. vn̄ eque puniri dꝫ trāſgreſſor laudabilis cōſuetudinis ſicut trāſgreſſor legis. xi. di. in hijs. h mōi donatio valeret etiā ſi ꝯſuetudo ſuꝑ hoc nō eſſet.e. Signum. ſic annulus ſignū ē inueſtiture. jͣ. de hijs q̄ fi. a ma. ꝑ. ca.ex ore. et inueſtitura eſt ſignuꝫ tradite poſſeſſionis. jͣ. de dona. ꝑ tuas.Itē ānulus eſt ſignū mr̄monij. jͣ. de p̄ſūp. illud. et. xxx. q. v. femine.ſic etiā reſtō inſtroꝝ ē ſignū renūciacōis. jͣ. de renū. ſane. et. jͣ. de pac.cū pridē. et. C. q̄ res pigno. ob. poſ. l. ij. et melius. ff. de pac. l. labeo.ſecus ē ſi reſtituat pignus. ff. e. ti. l. poſtꝙͣ. ſic etiā res nō app̄henditur et tn̄ poſſeſſio trāſfertur ut ꝑ claues. ff. de cōtrahē. emp. clauibꝰ.Itē ꝑ inſtr̄m ſit donatio. C. de dona. l. i. viſu etiā tranſfertur ꝑ oſſeſſioff. de acquir̓. poſ. ꝙ meo. §. ſi venditorē. Iteꝫ ſi rem meā penes te depoſitā tibi vendidi. inſti. dere. di. §. interdū. Itē cū quis etiaꝫ rē ſuaꝫvult poſſidere nomine alterius. ff. de rei vē. quēdā. necenī ſemꝑ in
acquirenda poſſeſſione neceſſarius ē actus corꝑalis. vn̄ ſufficit afifectus aliquo actu interueniēte. ff. de acqui. poſ. l. i. §. pe. et hic. licetlex dicat ꝙ poſſeſſio acquiritur corꝑe et aīo nō altero tm̄. C. e. ti. li.cet. ita ꝙ rei apprehēſio ꝑ ſe vel ꝑ alterū ſit neceſſaria. ff. de acqͥ. poſquēadmodū. et. l. qui vniu̓ſas. hoc tn̄ ſcias ꝙ lꝫ ecc̄ia non app̄hēdatpoſſeſſionē rei ſibi collate dn̄iuꝫ tn̄ nͥlominus adipiſcitur qd̓ nō ē inpͥuato. C. de reivē. ẜuū. C. de ſacroſanc. ec. ut inter d̓inū. vn̄ v̓ſus. Sꝫſu ſiue rei mutuate venditione. Clauibus et cartismea ſi ꝯducō ſcient̓. Quāuis nō aliter detur poſſeſſio tranſit.inſipientibꝰ .i. minuſD noſtraꝫ audiētiā.ſapiētibꝰ. nec iſtud eſt incōueniēs. qꝛ qn̄qꝫ reuelatur mīori qd̓ maior neſcit.C. de of. rec. ꝓ uin. l. potioris. et. xcv. diſt. eſto ſubiectus. in fi. et. xxiiij. q. iij.ſi habes. b.g ¶ Queritur. nō ꝓ hibetur hic quin a pluribꝰ requiratur qꝛ facilius inuenitur qd̓ a pluribꝰ ⁊ ſapientibꝰ queritur. xx. di. dequibꝰ. et. C. de fideicō. l. ul.ad fi. qm̄ illr̄ati qn̄qꝫ hn̄tcauſaꝝ peritiā. C. de iudi.certi iur. et in aut̓. de iudi..§. quia vero coll̓. vi. ſꝫ fſolū reprobatur h̓ ꝙ eorum rn̄ſū ꝓ ſnīa teneaturcū alias ſnīa a nō ſuo iudice lata ſit nulla. C. ſi anō ꝯpe iud̓. l. ul. et. jͣ. de iudic̄. at ſi clerici.h ¶ Canonicis. et ſic nonvalet conſuetudo ꝯtracanonica cōſtituta. jͣ. de offi.archid̓. cū ſatis. jͣ. de re iudi. cū cā. et q̄ grauamē inducit. s. e. c. i. ar. ꝯtra. jͣ. decā poſ. cum ecc̄ia ſutrina.et. ff. de adini. tu. ſme herede. §. ꝑ enul. iſta ꝯtrarietaſexpedietur. jjͣ. e. c. ulti.i Iudice. ſic. ij. q. i. in pͥmis. jͣ. de iudi. at ſi clerici.jͣ. de ꝑroch̓. nullus. et. C. ſia non cōpe. iud̓. l. ij. et. iij.et hoc verū eſt niſi in cauſa recōuentionis. ut. iij. q.viij. c. cuius in agēdo velniſi ex certa ſcīa aliquisꝯſentiat in iudicē nō ſuuꝫff. de iur̓. o. iud̓. ſi ꝑ errorē. et. ff. de iud̓. l. ij. vel niſivocatus venire contemnat. jͣ. de app. ſi duobꝰ. ſedhoc nō hꝫ locuꝫ in clericisqui nō pn̄t in aliū iudicēcōſentire ſme licentia ſui p̄lati vel iudicis. jͣ. de fo. cōpe. ſi diligēti. et.c. ſignificaſti. ubide hoc dicetur. . v. manus. et. c. de hijs. lxviij.Vanto. reſeruatā. de cō. di; di. quāuis corep̄i. ar. cōtra. xcv.di. ꝑuenit. ubip̄ſb̓ri criſmabāt in fronte. ſꝫ illud ad tꝑs. gregcōceſſit ꝓpter ſcandalū de ſpāli indulgētia. et iſti ſacerdotes. nichilcōferebāt ur dic̄ in fi. qꝛ hͦ ex delegacōe pape nō faciebāt et ideo ꝓnō dato habetur qd̓ ab illo donatur qͥ de iure donare nō p̄tqͣ de iurepa. qd̓ aūt ꝯſulis. in fi. et. i. q. vij. daybertū. et. C. de legi. nō dubiī. ar.ꝯtra qͣ. de ſacra. nō ite. paſtoralis. ſꝫ ibi collatū fuit ſacr̄m ab eo qͥ potuit. ſꝫ mādatur ſolūmō ſuppleri qd̓ fuerat p̄termiſſuꝫ. ſꝫ nūquid pͣapoſſet hoc delegare ſacerdotibꝰ. vid̓r ꝙ ſic. ꝑ illud. c. ꝑuenit. aliasgreg̓. decepiſſet eos. dicūt quidaꝫ ꝙ pͣpa p̄t hoc delegare etiā laico qꝛip̄e hꝫ plenitudinē ptātis. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. ꝓpoſuit. dicas ꝙ ppa p̄t hͦdelegare ſimplici ſacerdoti et nō laico ſic̄ credo. et ſic ex tali delegatione et adminiculo habiti ſacr̄i p̄t cōferre quicquid hꝫ. imo quilibꝫclericus hͦ face̓ p̄t. q̄ vero nō h nō poſſꝫ ꝯferre ar. p̄dictoꝝ capſoꝝꝙ aūt. et. daybertū. ſꝫ ſi papa ꝓ hiberet ſacerdotē criſmare poſt ꝓhibicōnem ſuam nichil cōferret ſi criſmaret. ep̄i vero licet ip̄i poſſint criſmare non pn̄t alijs inferioribꝰ demandare qui hoc ex officō