Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eius in hac ꝑte appellacō nondebet admitti poſtꝙͣ eſt cauſaiudicibꝰ ap. re. ꝯmiſſa. qꝛ ſpeciale mādatū derogat gͣn̓ali.Hē cant̓. archiep̄o. ꝑte ꝯuentren̄. ep̄i nōſtris eſt auribꝰ intimatū ꝙ cūde cā q̄ int̓. g. et f. cl̓icos ꝟtiturſuꝑ p̄benda de noualis ꝯgnoſcens legitime eidē f. ẜm tenorem lr̄aꝝ nr̄aꝝ cōtinentiū ꝙ ſiꝯſtaret ip̄ide ꝑiurio eſſe conuictū et p̄petuo illi renunciaſſep̄bēde amoue̓tur ab ea eo cōgnito et ꝓbato p̄bendā abiudicaſſꝫ eādē ip̄e in vocē ap. ꝓruperit et ad te ꝙ ei p̄bendaꝫp̄ciſe et abſqꝫ cauſe ꝯgnicōnereſtitueres lr̄as nr̄as reportauit. et j. Verū qm̄ nō credimꝰita p̄ciſe ſcripſiſſe et in hinōi literis intelligenda eſt hec con

ditio ec̄ ſi nō apponatur. ſi p̄cevei̓tate nitātur. M. q. inſpectiſlr̄is quas ep̄o p̄dicto direximus ſi inueneris ꝙ ẜm p̄dictūmodū ei ſcripſermius ⁊ in lr̄iſquas p̄fatus .ſ. reportauit nonfuerit habita mētio pͥorū lr̄aꝝſnīaꝫ p̄fati ep̄i ꝯfirmes et ſepedc̄m .f. cū lr̄is nr̄is quas tibi detulit ad pn̄tiā nr̄am venire ꝯpellas. IDe vintonien̄. ep̄o.Eterū ſi aliquis ſuꝑ aliqͣcaab ap. ſe. impetraueritlr̄as et adu̓ſarius eius eandēcam poſtmodū obtinuerit cōmitti alijs de ꝯmiſſiōe pͥori nōhabita mentione. pͥores iudices addeciſionē cauſe pn̄t ꝓcedere nec ſcd̓e lr̄e obtinēt alicuius roboris firmitatē. Si veroin ſcd̓is lr̄is habeatur mētio deomiſſionē pͥori p̄dcā cā a pͥorū

.iij. di. pͥuilegiū. ſꝫ pͥuilegiū nō tollitur ꝑ iusꝯūe niſi de ip̄o pͥuilegiomentio fiat. ar. jͣ. e. ti. cū ordinē. et pͥuilegiū nō tollitur ꝑ aliud pͥuilegium niſi fiat mencō in ſcd̓o de pͥmo. jͣ. de p̄ſcrip. venies. ſed ille quiimpetrauit cam ꝯmittiſcd̓m ius ꝯūempetrauit appellacōe remotanec fecit mētionē de pͥuilegio ptis adu̓ſe. et tamē valēt ſcd̓e lr̄e. qꝛſpēale derogat gn̓ali. et ita ſiue dicas ꝙ lr̄e ſcd̓e fuiſſent pͥuilegiū ſiue ſptū ẜm ius ꝯūe non p̄t ſtare hec ſolucō. gͦ neceſſe eſt dice̓ ꝙ iſtequi impetrauit ut gn̓aliter poſſit appellare impetrauit ſcd̓m ius ꝯūe ut verū ſit ꝙ ſpēale deroget generali. p̄t gͦ dici ꝙ ꝑſonaiſta impetrans talis eratq̄ ꝓpter delictū ⁊ culpā ſuānon poterat appellare qꝛfuerat ei interdictū appellare. vnd eiusaūe ex indulgētia redditur ei. et eſtſi. C. de inof. teſta. ſi quādoet ſic dꝫ intelligi potiusut res valeat ꝙͣ pereat.ut. jͣ. de p̓ uil̓. in hijs. et. jͣ. dv̓. ſig̓. abbate. et. ff. de redū. quotiēs. ij. ſi ergo talis indulgētia emanauerit ut libere poſſit appellare nichil aliud vid̓r pnͥceps ꝯcede̓ niſi ut habeatcōſuetā ⁊ legitimā appellādi ptātē ut dicit lex p̄dicta. ſi qn̄. et ſic nullū ꝯtrariū. vel p̄t dici ꝙ ſolū iuscōmune indulgētur huicad cautelā. qꝛ ſoſet plustimeri. ⁊cͣ. xxiij. di. quāꝙͣ.et. jͣ. de iur̓iurā. et ſi xp̄us. eqͣ. de ꝓcura. qꝛ in cauſis. jͣ.de her̓. ſi adu̓ſus. ſi hodietalis indulgentia concederetur dicerem ꝙ liceretei appellare etiā ſi nō grauaretur niſi expͥme̓tur cauſa indulgentie ibi.a Ruia ſpeciale. jͣ. de offi. lega. ſtuduiſti. et. jͣ. e. paſtoralis.b Mādatū. circa reuocacōꝫ reſcriptoꝝ ſiue lr̄aꝝ dn̄i p̄pe ita diſtingͣuitur ⁊ pͥmo circa ẜpta q̄ impetrātur de iureꝯūi ad lites ꝯtētioſasſi pͥmū ℟ptuꝫ ſit gn̓alē ⁊ ſcd̓m ſpēale ab adu̓ſario impetratū. ſcd̓mpvalꝫ ⁊ nō pͥmū. ita tn̄ ꝙ ſpecificatio gn̓alitatis nōdum ſit fcā ut hicet. jͣ. e. paſtoralis. (q̄ hodie faciēda ē etiaꝫ in pͥmo citatorio. jͣ. e. cū inmultis.) ſiue fiat mēcō in ſcd̓o de pͥmo ſiue nō. qꝛ ſpēalemādatū ⁊czet ſi p̄mū ſit ſpāle ⁊ ſcd̓m gn̓ale idē iuris ē ꝙ ſpale valꝫ. jͣ. e. abbatē. ſivero pͥmū ē ſpāle ⁊ ſcd̓m ſpāle ſi ſcd̓m exp̄ſſam facit mēcōꝫ de pͥmotūc valꝫ ſcd̓m ⁊ nō pͥmū. jͣ. e. ceterū. jͣ. de re iud̓. inter monaſteriuꝫ. jͣ. deof. del̓. corā. et. c. ꝓx. alias ſi nō facit mēcōeꝫ valeret pͥmū ꝑ iura ꝓxdicta. et hͦ intellige in negocijs iāceptis citacōe. (et pn̄tacōne) iāfacta. et de hͦ no. jͣ. de ap. ut debitus. in fi. illius no. et in illa no. ſed nūquid. Si vero nec pͥmū nec ſcd̓m ē iudici pn̄tatū ⁊ bn̄ potuit pn̄taritūc valꝫ illud qd̓ pͥmo iudici extitit pn̄tatū ſecuta citacōne. et ita alter p̄t p̄uenire pͥmū impetrātē licꝫ in ſcd̓o nō fiat mētio de pͥmo. jͣ. deap. ut debitus. hec ē opnnio p̄pe inno. iij. ſi vero pͥmus impetrās nōępotuit ſuas lr̄as iudici pn̄tare valebūt vſqꝫ ad annū. et in hͦ canonepoſſumus adhuc ẜuae̓ illa iura. jjͣ. e. ſi aūt. et. c. plerūqꝫ. dū tn̄ hͦ fueritpublice ꝓteſtatus cū ꝑ eū nō ſteterit qͦ minus ſuis lr̄is vteretur. jͣ. deof. ord̓. paſtoralis. in fi. et optime habes ꝙ ꝓteſtacō ſit neceſſariavbi currit tꝑus niſi ꝓteſtatio ꝓcedat. jͣ. de ap. c. ul. et. jͣ. de elc. c. ul. et.xvi. q. iij. §. p̄t. v̓. is aūt. ſi hͦ nō fuerit ꝓteſtatus valerēt ſcd̓e ſi iudici exhibeātur et ꝓ cedat ſaltē ad citacōꝫ. ſed ſi exhabuit pͥmas iudici et citauit nec potuit poſtea hr̄e cōpiāiudicis. jͣ. annū ideꝫ ē dicēdum ꝙ expectari dꝫ ꝑ ānū poſtea vero valēt ſcd̓e nec amplius expectare debēt iudices pͥmi ne lites fiant penitus immortales. et ꝙſit p̄iudiciū ei q̄ nō poſſidet in expectacōne. vel ſatis poſſꝫ dici ꝙla duo iura ſi aūt. et. c. plerūqꝫ. trahātur ad illā ꝯſtōnē. ut debitus. h̓ē ſnīa pp̓e ſuꝑ dec̓. ceterū. jͣ. e. ut finis litibꝰ citius imponat̉. jͣ. de do. etꝯtu. finē. et. c. venerabilis. (et. jͣ. de ap. cordi nob̓.) et. C. de iud̓. ꝓperandū. in pnͥ. in lr̄is q̄ impetrātur ad ap. ſtādū ē illis iuribꝰ. jͣ. de app.ſepe. et. c. oblate. et. jͣ. de ꝯfir. uti. vel inuti. bone. et in alijs ꝯſtōnibuſꝓmulgatis ſuꝑ appellacōibꝰ. Suꝑ pͥuilegijs ita dicas ꝙ ſi ſcd̓m priuilegiū nō faciat mēcōꝫ de pͥmo ſꝑ valꝫ pͥmū ⁊ nō ſcd̓m jͣ. de p̄ſcpͥ. vonieſ. hͦ planū ē. ſi ve̓o ẜptū ẜm ius ꝯūe impetratur ꝯtra pͥuilegiū ſiuecōtra pͥuilegiatas ꝑſonas nō valꝫ ſptū niſi faciat mēcōꝫ de pͥuilegio qꝛ tacita veritate obtentū ē. et ita loqͥtur. jͣ. e. ti. cū ordinē. ſi autē

p̄mūſeptū ſit impetratū deꝯuioſenſuꝑtiū ⁊ alteraps alijs iudicibꝰimpetrauit cāmꝯmitti tacito de illo ꝯſenſu. et ſi in ſcd̓is fiat mētio depͥmis nō valēt ſcd̓e imo in expēſis ꝯdēnari dꝫ pͥmo impetrāti. e. ti.ceterū qͣ. de re iud̓. inter monaſteriū. et. jͣ. de of. del̓. corā. in bn̄ficijs impetrādis ſi diu̓ſe ſr̄e a diuerſis ꝯtra aliquā ecc̄iaꝫ impetrātur. nec inſcd̓is fiat mētio de primis ille ſolūmō valēt ⁊ ille illud bn̄ficium obtinebit quipͥmo ſuas lr̄as pn̄tauit. jͣ. e. ti. capituluꝫ ſcē crucis. et. jͣ. e.abbatē. ad hͦ fac̄. jjͣ. de ap.ut debitus. Alij ve̓o dicūtcōtrariū. ſi vero in ſecūdiſfiat mētio de pͥmis ſeruabitur forma lr̄arum ſecundaꝝ. ar. jͣ. e. cū dil cā. ſi ve̓oaliquis literas plures impetrat pro beneficijs pluribꝰ obtinēdis in pluribꝰeccleſijs et in alijs non fitmentio de alijs non valētſecūde ſi iā receptus eſt ꝑprimas niſi ſecūde expͥſſam faciāt mēcōnē de ſuarecepcōe. ut qͣ. e. in decret.greg̓. in noſtra. Itē ſi imipetrauerit pͥmas ⁊ ex eisobtinuit aliquas penſiones renunciādo bn̄ficio literarū ſi alias poſtea impetrauerit hoc tacito nōvalēt. jͣ. e. ad audiētiaꝫ. ij.illa decre. qͣ. de fil̓. p̄ſb̓r̓. extua. non contradicit hijsq̄ dicta ſunt. qꝛ ibi primelitere ꝯtinebant indulgētiamūt ille poſſet diſpenſare cum filijs ſacerdotū.ſecūde ꝯtinebant gr̄am ſꝫde iure. (bn̄ dicit de iure.qꝛ ſi eſſent filij ſacerdoturnon debebāt ecc̄ias poſſidere. et prime erant gn̓ales. tu vero dicas ꝙ pͥmenō fuerāt gn̓ales reſpcūſcd̓arū nec ecōu̓ſo. ſꝫ ſcd̓enō valuerūt. qꝛ nō faciebāt mēcōꝫ de diſpenſacōe facta ꝑ pͥores literas qͦ ad hͦ ut ecc̄ie ille ꝯcederētur impetrātibꝰ ſcd̓as lr̄as. ſꝫ de iureꝯūi erat quātū adfilios ſacerdotū ab ecc̄ijs remouēdos.) et primeerāt gn̓ales ⁊ qd̓ ꝑ eas factū erat non reuocatur ꝑ ſcd̓as. qꝛ veritatitacita impetrate fuerāt tacuit ille diſpēſacōeꝫ factā cū illis filijs p̄ſbiteroꝝ. ſi aūt impetraſſꝫ ꝯtra alios cū qͥbꝰ nōdū fuerat diſpēſatuꝫbn̄ valuiſſent lr̄e ille. jjͣ. de of. del. ex ꝑte. nō ꝯtradicit ⁊ ibi vtrūqꝫ fuitſpāle ẜptū. et qꝛ p̄mūpͥus fuit ibi pn̄tatū. et ideo non valuit ſcd̓mqꝛ nō fec̄ mēcōꝫ de pͥmo vel qꝛ de bn̄ficijs loqͥtur trahitur ad illā. jͣ..e. ti. capl̓m ſcē crucis. qꝛ p̄pa nō intēdit aliqͦs grauare in recepcōneduoꝝ. ut. jͣ. e. ti. mādatu. et. c. lr̄is. et. c. abbatē. ſuꝑ hͦ dic ꝓut no. in. c.illo. capl̓m ſancte crucis. (dicebat gull̓. naſo. ꝙ in lr̄is de iuſticia ſolaꝯſideratur pn̄tatio. ut q. de ap. ut debitus. et. jjͣ. e. ti. capl̓m ſcē crucis. ſꝫ in lr̄is bn̄ficioꝝ ꝯſiderāda erat data. ut. jͣ. e. eā te.℟ ꝑteꝯuētren̄. et ꝑpetuo. ſꝫ nūquid iſtoꝝ altero ꝓbato p̄t ep̄sip̄m remoue̓ cum alterutrum ſufficiat ꝑ ſe. jͣ. de iureiur̓. q̄relā.et. jͣ. de fideū .ſ. ꝑuenit. in fi. et. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiculoſum. et. jͣ. de reſtit̉. ſpōliat̉. accepta. ita videtur ꝑ iura p̄dicta. et. xlviij. di. c. i. ſed contra videtur. forma enim commiſſionis exacta diligentia debꝫ obſeruariq. e. cū dilecta. in fi. cū ep̄us nō ſua ſꝫ delegātis aūcte fungatur. ff. deoffi. eius cui mā. ē iur̓. et ſi pretor. et. jͣ. de of. del̓. ſane. dicunt quidā ꝙvtrūqꝫ ꝓbādū ē ꝓpter copulā ꝑ. l. illas. ff. de. v̓. ob. ſi quis ita. et inſti. de he̓. inſti. §. pnl̓. iſtud nō credo. ſed diſtinguo ſi ꝯiunctim duomādātur quoꝝ neutrū ꝑ ſe ſufficiat ſꝫ ſi vtrūqꝫ ꝓbetur ſufficit ad remocōnē vtrumqꝫ ꝓbādū ē. ar. jͣ. e. olim. ita ꝙ incipias ibi a pͥmo .ſ. avicio falſitatis. ut. jͣ. e. inter ceteras. ſi talis ſit filius ſacerdotis ⁊ in ſacerdotio genitus. iſta duo ſufficiūt ſi ꝓbētur. s. deoſti. cum acceſſiſent. ſꝫ ſi alterū ꝑ ſe ſufficit ad remocōꝫ alicuius ſufficit ſi alterū ꝓbetur licꝫ cōpulatiue illa duo mādātur. ut h̓ ⁊ ꝯſil̓ia. jͣ. e. inter ceteras. ſꝫꝯiūctim mādētur ⁊ ꝯiūctiua ponitur ꝓ diſiunctiua. et ꝓ vel. ff. de. v̓.ſig̓. ſepe. et. l. ꝯiūctione. et econu̓ſo diſiūctiua ponitur ꝓ cōpulatiua.C. de. v̓. ſig̓. cū quidā. et. de cō. di. ij. in calice. circa fi. et illa pluralitasreſoluēda ē in ſingularitateꝫ. jͣ. de p̄bē. cū iam dudū. et. jͣ. de pͥuil̓. utpͥulegia. et q. deiud̓. exhibita. et qj. de ap. ſignificauit. ubi de hoc. et.ff. de ꝯdi. et demō. de falſa. in fi. et. i. di. oēs legeſ .i. om̄is lex. p̄tereaeadē ratio q̄ moue̓t delegantem dꝫ moue̓ delegatuꝫ. jͣ. e. c. ſuꝑ lr̄is. infi. mirabile eſſꝫ ſi remaneret in ecc̄ia. ſi ꝓbaretur ꝑiurus lꝫ nō ꝓbaretur renūciatio vel ecōuerſo. nūꝙͣ fuit intentio dn̄i pape ꝙ vtrumqꝫ