ep̄i dictū. M. et quendā aliuꝫſme p̄iudicio dicte ꝯſtitucōisin canonicos receperunt ita ꝙip̄i de canonia nͥl ꝑciperent donec pͥmi duo eſſent p̄bēdas integre aſſecuti. ¶ Cūqꝫ ꝑ canonicoꝝ induſtriā fuerit ꝓcuratum. ut expoſicōibꝰ quaſ ecc̄iatꝑe longo poſſedit plures eiſredditus ſoluerētur ſuꝑexcreſcētes ꝯūi menſe q̄ minus ſufficiens fuerat deputauer̄t quodcī. v. ſibi poſtmodū petierūtꝯtra capituli ꝯſtōnē in bn̄ficiūaſſignari. et. jͣ. M. q. cū in ꝯſtitucōne p̄dicta et cōfirmacōeſe. ap. vel fuerit vel eſſe debuerit ſicut cōſu euit exp̄ſſuꝫ niſi intm̄ excreſcerent ecc̄ie facultates. ꝙ pluribꝰ poſſent ſufficiꝯpetēter et ijdē canonici in derogacōnē ſue ꝯſtōnis ad vacaturas p̄bendas. iiij. receper̄tultra numerū ꝯſtitutū ātiquiscanonicis p̄bēdas cū integritate ꝑcipientibꝰ cōſuetas ſuꝑexcreſcētes redditus p̄dictiscanonicis facias aſſignari ita

ꝙ ſi ex eis pares potuerint cūalijs ſortiri p̄bendas qd̓ ſuꝑfuerit in ꝯūes cononicoꝝ uſuſſic̄ pͥus ſtatuerāt ſiue aliter ꝓut melius videbitur ꝯu̓tatur.reuocatis in irritū quecūqꝫ abalterutra ꝑtiū in p̄iudiciū alterius poſt motā qōnē corā ep̄oferr̓. circa p̄bēdas vel poſſeſſiones fuerint innouata. IOē abbati. et cō. ſancti ſilueſtri.Ccleſia ſancte marie. et7. nos attendētes ꝙ laicis etiā religioẜ ſuꝑ ecc̄ijs et ꝑſonis ecc̄iaſticis nulla ſit attributa facultaſ qͦs obſeqn̄di monet neceſſitas non aūctas imperādi. a quibꝰ ſi qͥd motu ꝓp̓oſtatutū fuerit qd̓ ecc̄iaꝝ etiamreſpiciat ꝯmodū ⁊ fauorē nullius firmitatis exiſtit niſi abecc̄ia fuerit approbatū. vn̄ ſtatutū baſilij de nō alicanndis p̄dijs ruſticis vel vrbanis miniſterijs et ornamentis ecc̄iaruꝫilla reprobatum fuit potiſſimarōne qd̓ aūcte nō fuit ro. pon.roboratū. qd̓ a ſenatore factū

maioribꝰ. et. c. tue. ſꝫ ꝓbata nō fuit hec forma. ſꝫ h̓ obice̓ nō poterātqꝛ fatebantur ſe feciſſe ꝯtra ꝯſtōnē turon̄. cōcilij quare nō eſſent audiendi. deoceſ. p̄. et ec. nō va. cū ſuꝑ qōne. et ſic repellūtur ſuā turpitutidinē allegātes. jͣ. de dona. inter dilectos. vel dic eā. i. ea vacāte elegerūt duos ſimpl̓r in canonicos. mentio. quia forte capituluꝫ nōa. ¶ Quēdā aliū. de quīto nō fit h̓­ ꝯfitebatur illum elegiſſe. (vellite ꝑendente vnus eorum quinqꝫ fuit mortuus.b ¶ Sine p̄iudicio. h̓ ergonō ꝓdeſt ꝓteſtacō. (qd̓ ēverū qn̄ ē ꝯtra ſubſtātiaꝫfacti vel rei ſuꝑ qua fit utſi ꝓteſtatus fuiſſꝫcū reciperet aliqueꝫ in canonicūet ꝓteſtatur ut nō habe̓tp̄bendā ꝯtra ſb̓am eſt negocij. qꝛ qui receptus eſtin canonicū nō debꝫ carerep̄bēda. ut. jͣ. de p̄bē. relatū.ſi vero ꝓteſtetur ſic ꝙ eaque dicit nō dicit animocōteſtandi litē talis benevalet. 1io. ) jͣ. de ap. ſollicitudinē. et. jͣ. de cēſi. olī cāmet. ff. deodi. inde. qd̓ quisſciēs. ar. ꝯͣ. jͣ. ꝙ me. cā. ꝑlatū. et. xxxi. q. ij. lothariuſff. qui mo. pig. vel ip̄o.ſolui. ſi debitor. §. i. jͣ. de ininteg̓. reſti. cū veniſſent. etjͣ. de elc. cumana. circa fi.So ihi ꝓteſtatio non valet vbi ꝓ teſtās ꝑꝯtrariūfactuꝫ directe obuat ſueꝓteſtacōi. ut in dcīs dec̓ſollicitudinē. olmi cāꝫ. niſi hoc faceret iuſta de cauſa. ut in. c. ꝑlatū. et qn̄qꝫ ꝓteſtacō plus ꝓdeſt ꝙͣ appellacō. C. de fil̓. fam̄. l. ij.li. x. p̄t dici ꝙ ꝓteſtacō ꝓfuit cum ip̄i p̄bēdas ꝯſuetas integre ꝑcipiunt etiāſi iſti. v. de redditibꝰ excreſcentibus nō ꝑcipiāt tm̄quātum antiqui. ſꝫ tamenp̄iudiciuꝫ fit eis quātumad ꝯūeni menſam.c ¶ Receperūt. vn̄ eis ꝓuidere debebāt. ͣ. de p̄bē.relatū. et. c. dilectus. et deconceſ. p̄bē. cū ſuꝑ qōne. nota ꝙ aliud ē canonia ⁊ aliud prebendaCanonia ē ius qd̓ ꝓuenit ex electōe ⁊ recepcōe in fratrē ut h̓. (et. jͣ.de p̄b̓. dudū. Prebēda ē q̄ ꝓcedit ex inſtōe ⁊ offico. qꝛ exquo quifacit officiū dꝫ ꝑciꝑe bn̄ficiū. mio ⁊ laicus ut dixit vni. p̄t hr̄e p̄bendaꝫ ⁊ p̄bēdarius p̄t eſſe ſꝫ nō p̄t eſſe canonicus. jͣ. de inſti. in ecc̄ia. Nōꝙ om̄is canonicus dꝫ hr̄e p̄bēdā ſꝫ nō ꝯu̓titur. ſola enī ꝑcepcō ſalarij non facit decurionem. ff. de decur̓. ſola ſalarij. nec quicūqꝫ habꝫ canomam habet vocem in capitulo ut puerq. de eta. et qua. ex ratione.ff. de decur̓. l. ſpurij. (. C. de re mili. l. fi. momacū qj. de p̄b. dilectuſd ¶ Nichil ꝑciperēt. vid̓r ꝙ hͦ fuerit ſi fil̓. t. dic̄ ꝙ ſi intellexiſſentet actū eſſꝫ inter ꝑtes ut omino nͥl ꝑciꝑent. ſimoniacū fuiſſꝫ. ſꝫ intelligebāt tm̄ ꝙ de p̄bēdis diuiſis nͥlꝑciperēt ⁊ hͦ pꝫ ex eo ꝙ dic̄. jͣ. antiquis canonicis ſuas ⁊cͣ. et canonicinullū pactū. cū aliqͦ fecerūt ſꝫ ſimpliciter elegerūt illos ita ꝙ de p̄bēdis diuiſis nichil ꝑciperēt.e ¶ Induſtriā. h̓ videbatur bona allegacō. qꝛ ſi ꝑ ip̄oꝝ induſtriamredditus ſūt augmētati nō debētopelli illos ꝯūicare alijs. C. de alluuio. l. iij. et jͣ. de in inte. reſti. reqͥſiuit. in fi. et. ff. de reive. ceterū. et nemocōpellitur adꝯu̓ionē. ff. deꝯdi. inde. ſi nō ſortē. §. ſi cētuꝫ. ff. ꝓ ſocio.q̄ admittitur. pͣpa tn̄ nō admiſit illā allegacōꝫ. qꝛ p̄iudicauerunt ſibieos recipiēdo. et tot ponēdi ſūt in ecc̄ijs qͦt ex eaꝝ fructibꝰ pn̄t comode ſuſtētari. ut. jͣ. de inſti. c. i. qꝛ bn̄ poterāt eis ꝓuide̓ deꝯūibꝰ redditibꝰ. nec diſtiguitur h̓ qͣliter redditus augmētētur. nec refert ex qͦaugmētati ſūt vndecūqꝫ ꝓeeſſerīt. (.jͣ. de v̓. ſig. c. fi.f ¶ Sufficere poſſent. ar. condicōnem ſubintelligendaꝫ. ut. xxij. q..ij. cum beatus. ff. qui ſatiſda. cōgun. l. ulti. jͣ. de iuriurā. quemadmo.dū. ubi de hoc. et. jͣ. de ſep. c. ij. ccit ad vacaturas. dicūt quidā ut p̄pag ¶ Ad vacaturas. ꝑ hoc ꝙ di­ innō. iiij. ꝙ hec dec̓. ꝯtinet diſpenſationē ⁊ nō ius ꝯmune. ſꝫ nō ē verū imo ꝯtinet ius ꝯmune cū exꝯfeſſiōeutriuſqꝫ ꝑtis ꝯſtet illos fuiſſe receptos in frēs ⁊ ad ius canonie. ſꝫ hͦnō ē ꝯtra ius ꝙ aliquis recipiatur in canonicū ⁊ expectet p̄bēdaꝫ utdictū eſt. .s. ſꝫ nullū ꝑcipe̓ bn̄ficiū ſi ꝑcipi poſſit eſt ꝯtra ius. jͣ. de p̄be̓.

dilectus .j. et. c. relatū. qꝛ aliud eſt canonia et aliud eſt p̄benda. ut dictū ē. s. e. c. et ideo p̄pa mādat eis dari ſuꝑexcreſcētes redditus.h ¶ Numerū. hic p̄t queri utrū qͥ quotidie recipiūtur ultra numeruꝫhabeāt vocē in electōe ep̄oꝝ vel alioꝝ p̄latorū. dico ſtandum eſſecōſuetudini ⁊ ſi nulla ſit ꝯſuetudo adhuc nō credo ꝙ debeāt vocariad hmōi electōꝫ cū nōdū habeāt plenū ius nec etiā poſſeſſiōꝫ.i¶ Integritate. ſꝫ cū canonici iſti volūtarie receperint. iiij. ultra numerū ꝯſtitutū aūcte ꝓpriacontra ſuam ꝯſtōꝫ. quarenon ꝯpellūtur ꝯmunicareſuos redditus illiſ ut ſintomnes equaſes cum renūciare videantur ſuo pͥuilegio. s. c. ꝓx. poteſt rn̄deri ꝙ ip̄i non potueruntut in lr̄a patꝫ. et ꝯdēnationondꝫ fieri niſi quatenuspetitum eſt ut. jͣ. de or. ꝯg̓.cum dilcūs. vel dicas ꝙ ſietiam petitum fuiſſꝫ nō debebantodēnari. qꝛ nō fuerunt recepti vltra numerum p̄bendarū licet vltracanonicorū numerū ut ſatis patꝫ in lr̄a ip̄a ut d̓r. s..e. in notula ꝑ hoc.k Poſt motā. no. ꝙ qͥcquid in p̄iudiciū alteriusꝑtis lite pendēte fit dꝫ inirritum reuocari. jjͣ. ut ſit.pē. ecc̄ia ſcē marie. et. jͣ. dedeſpon. impu. ad diſſoluēdum. in fi. et. C. de rei ven.ſi fundum. et. l. certum. xi.q. i. quia res. ar. contra. jͣ.de reſtit. in integ̓. cum veniſſent. in fi.l ¶ Prebēdaſ. ut ſi aliquap̄benda de antiquis vacauit lite pen. et illa forte ſitalij aſſignata vel ſi aliqͥspoſſeſſiones illas qͣs petebant ſibi in bn̄ficijs occupauit totum debꝫ in irritum reuocari.Ccleſia ſancte marie(ponecaſū ut melius intelligaſ. cā erat inter.I. de acheya ⁊ ecc̄iam ſcēmariein viā lata ſuꝑ quibuſdā poſſeſſiōibꝰ corā iudice delegato a romano ſenatore. lata fuit ſnīa ꝯtra. I. de acheia qͥ appellauit ad ſenatorē romanū qui erat iudex appellacōis ⁊ dcās poſſeſſiōes lite pē. trāſtulit in monaſteriū ſcīſilueſtri. vn̄ occaſionē cuiuſdā ſtatuti qd̓ erat romē. ut ſi quis lite pē.rem petitā trāſferret in aliū adiudicaretur petēti. ſenator dictis poſſeſſionibus monaſterium ſpoliauit . in eccleſiam ſancte marie tranſtulit ⁊ poſſeſſionem tradidit corꝑalem. cauſa delata ē ad papā. p̄paergo dicit ſic̄ habes in lr̄a dec̓. hmōi. cis nͥl diſpone̓ pn̄t ſiue tēn ¶ Religioſiſ. ſic gͦ laicide rebꝰ ecc̄iaſti­ pͥoralibꝰ ſiue ſpūalibꝰ uth̓. xcvi. di. bn̄ quidē. vn̄ hec dec̓. ſūpta fuit. et. jͣ. de rebꝰ ec. nō alie. cūlaicis. qꝛ ius ſpūale puta ius eligēdi in ecc̄ia collegiata. ec̄ ſi ſit pr̄onus nō cadit in laicū. jͣ. de elc. ſacroſancta. et. t. maſſana. nō obſtantealiqua ꝯſuetutidinē. ut ibi dic̄ greg̓. nā dere ſpūalis promittinō ẜtin laicū. jͣ. de arb̓. ꝯtīgit. nec iudicae̓ de rebꝰ ecc̄iaſticis pn̄t. jͣ. de iud̓.decernimus. zar. ꝙ eodē iure cēſeri debēt bona clericoꝝ ⁊ ecc̄iaꝝo ¶ Perſonis. qͣ. de vi. et ho. cle. c. ul. ubi de hoc.p­ AApprobatū. ſic gͦ qd̓ alias ē infirmū. (ī pnͥcipio) ꝯfirmacō pͣpefacit firmū. jjͣ. de trāſac̓. c. i. de hoc dictū fuit. s. e. ti. cū acceſſiſſent.(q Statutū. xcvi. di. bn̄ qͥdē.) cū p̄dium appellatur qd̓ ē ſme alir ¶ Ruſticis velurbanis. ruſti­ quo edificio. urbanū p̄dui ubi factū ē edificiūut domus. ut. ff. ꝯūi. p̄. ur. et ruſ. l. i. et. ff. de ſer. ruſ. p̄. l. i.et ꝑ totum. et. ff. de ẜ. ur p̄. ꝑ totū. ebus quibꝰ ornatur ecc̄ia.s ¶ Miniſterijs .i. vaẜ vel inſtr̄is. . ꝙ ꝯuentio ſiue citatio ē pnͥcitOrnamentis. ut pallijs ⁊ ꝯſil̓i. piū ſiue fundamētū ordinis iuu ¶ Nō ꝯuenti. bn̄dicit nō ꝯuenti­ diciarij. pͥmo enī eſt quis citardus ut. jͣ. de ma. et ob. inter quatuor. (et ꝙ qͥs ſit citādus habes)jͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯtra falſaꝫ. ubiꝯſil̓ia ꝑ ordinē ponūtur citacōes ⁊ dilationes. ⁊c. ꝑꝯuencōnē ꝑpetuatur iuriſdictio delegati. jͣ. de of. del̓.gratuꝫ. ſꝫ vid̓r ꝙ potuit ꝓcede̓ altera ꝑte abſente cū eſſꝫ iudex appellationis. jͣ. de app. ſepe. et. ij. q. vi. ei qui appellat. et dicit lex ꝙ quaſipriuilegiū eſt illius qui cognoſcit de appellacōe ꝓcedere altera ꝑte