Druckschrift 
Sermones ad status diversos pertinentes
Seite
XLVIr
Einzelbild herunterladen
 

R̓. vcuſtodit ⁊ tēpore neceſſitatis exponit nō adoſtentationem ſed ad edificationem Eccli bonus ſenſus vſqꝫ in tempus abſcondet verba ⁊ labia multoꝝ enarrabunt ſenſum illius: bonus etiā ſenſus eſt diſcretus qui ſcit proferre ſermones ſecundū materiam cōgruentem id eſt cōditiones eoꝝ quibꝰloquit̉ ſecūdum tēpus ⁊ locum ⁊ alias circūſtantias ex quibus hominescorrigunt̉ prout determinauimus ſupra de differentiis āmonitionum. Inde eſt ꝙ pauci corrigunt̉ quādo audiunt in eos fieri inuectiones que magis oſtendāt elationem qͣꝫ cōpaſſionem Tho. iiii. ſuperbiā nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut in tuo verbo dn̄ari permittas. Secundo debemus habere ſenſumdiſciplinali ſtudio purgatū Eccl. xvi. audi me fili ⁊ diſce diſciplinā ſenſ-⁊ in verbis meis attende ī corde tuo diſcere/ oportꝫ predicantem nō ꝓferre verba anilia: nō de capite ſed de canone: peſſimū enim mgr̄m hab qui ſequit̉ proprium ſenſum/ qꝛ Gene. viii. proni ſunt ſenſꝰ hominis ab adoleſcentia in malū. Hō aūt proprio ingenio poſſum ſine doctore vel interioreſicut habuerunt apoſtoli vel exteriore ſcripturaꝝ vulnera penetrare/ legede hoc epiſtolā Hiero. ad Paulinū que īcipit frater Ambro. Qui ergo nōdidicerunt vel in diſciplina ſacre ſcripture quaſi neophici ſunt taceāt circa fundamentū ſubſiſtant ⁊ nō ad tectum vel culmen predicationis aſcendant Eccl. xx. eſt tacens nō habens ſenſum loquele ⁊ eſt tacens ſciens tempus apti tēporis/ ſacram enī ſcripturā alii deſtruunt vt heretici: alij contemnunt vt falſi xp̄iani/ alij metuunt vt pigri/ alij irrident vt ſuperbi: alij trāſeunt vt inſtabiles ⁊ vagi: alij habitāt in ea ⁊ quieſcunt vt ciues ⁊ inquilinihi ſunt doctores ⁊ ſcolares boni. In ſtudio enī purgat̉ ſenſus ab erroremultiplici ⁊ fantaſmatibus erroneis que incidunt his qui diſcere volūt ſiſacram ſcripturā cōtemnunt Ro. i. quia nō probauerunt habere noticiamtradidit illos deus in reprobū ſenſum. Tercio habere debemꝰ ſenſum deibeneficio illuminatū Sapi ix cogitationes mortalium timide ⁊ incerte ꝓuidentie noſtre/ corpus enī quod corrumpit̉ aggrauat animā ⁊ deprimitterrena inhabitatio ſenſum multa cogitātem ⁊ difficile eſtimamus que ī terra ſunt ⁊ que in proſpectu ſunt inuenimus cū labore: que aūt in celis ſuntquis inueſtigabit ſenſum aūt tuū quis ſciet niſi tu dederis ſapientiā ⁊ miſeris ſpm̄ ſcm̄ de altiſſimis. Defectus eſt in nobis ad certitudinem ſapiētie habendā multipliciter quia ex parte mentis: cogitationes mortaliū timide ⁊ ex parte corporis qꝛ corpus quod corrūpit̉ aggrauat animā: ⁊ ex ꝑtecōuerſationis quia terrena inhabitatio ⁊c̄. ex parte difficultatis que eſt inrebus ip̄is: magna enī difficultas eſt in cognoſcendis rebus mutabilibus⁊ hoc eſt difficile eſtimamus ⁊cͣ. maior ē in ſpūalibus ⁊ hoc ē que aūt in celis ſed maxima in diuinis: vnde ſenſum tuum ⁊cͣ. quis enī nouit ſenſum domini Ro. xi. ⁊ ad hoc eſt vnum remediū accedere humiliter ad dn̄m et ex lumine diuino recipere īfluentiam et illuminatū ſenſum vt poſſimus dicerecū apoſtolo. i. Coꝝ. ii. cum queſiuiſſet quis cognouit ſenſum dn̄i aut quis