intellectus et ſumma intētione affectus in deum vniebant̉ ei per amoreꝫ etſicut ad flāmam incenſam ſequit̉ lux ſerena: ita ad illum amorem illuminabat̉ eoꝝ intelligentia ⁊ ſubleuato velamine videbant res clare. ¶ De tercio Deū. iiii. de celo te fecit audire vocem ſuā vt doceret te ⁊ in terra oſtendit tibi ignem ſuū maximum/ mentis enī alienatio eſt quādo preſentiū memoria menti excidit ⁊ inquātum ad celeſteꝫ ſtatū ſuper humanā in duſtriātranſit/ qui modus a deuotione incipiens ⁊ per admirationē tranſiens inquadā mentis exultatione cōfirmationem accipit vbi frequenter plus addiſcit̉ qͣꝫ poſſit exprimi exterius Math. vii. erat Ieſus docens eos ſicut poteſtatem habens ip̄i aūt admirabant̉. ¶ De quarto Pſal. faciem tuā illumina ſuper ſeruum tuū ⁊ do. me iuſti. t. ¶ Hic Moyſes docet̉ a dn̄o quando aſcendit in mōtem ⁊ illuminatus eſt vultus eius ⁊ accepit legeꝫ qꝛ Deu.xxxiii. qui appropinquāt pedibꝰ eius accipient de doctrina eiꝰ hec ē vniode qua Dyoniſius. c. vii. de di. no. loquit̉ dicens ꝙ mens noſtra habꝫ virtutem ad intelligendū quā dicere poſſumus theoricum intellectū per quē aſpicit intelligentia/ habꝫ etiam vnitionem quā intelligimus ſummū affectionis apicem ſicut aliam dicimus ſummū intelligentie verticē hunc ergo apicem dilectio dei proprie perficit per quā mens deo iungit̉ ⁊ vnit̉ per hancvnitionem ſupra naturam mentis diuina cognoſcit nō ſecundū ſobrietatēintelligentie noſtre ſed ſtudendo ⁊ eleuādo nos ſupra noſip̄os ⁊ vnitos deotota virtute: ⁊ hic cū deo ſecrete loquimur ſub verbis ⁊ ſillabis ⁊ erudimurſecretis miſteriis/ hic intrat̉ cum Moy ſe nebulam ⁊ addiſcit̉ miſticam theologiam que dicit̉ cum mūdo locutio ſecretiſſima nō per ſpeculum ⁊ ymaginatōes creaturaꝝ vbi mēs creaturas oēs tranſcēdens ⁊ etiam ſeip̄am ociat̄ ab actibus omniū virium apprehenſiuaꝝ in deſiderio videndi ⁊ tenendi deum¶ Ad theologos ⁊ predicatores ſermo ſecūdus.Perūit illis ſenſum vt intelligerent ſcripturas Lu. xxiiii. Quod poſtxp̄i reſurrectionem ſolū ſcm̄ eſt in xp̄i diſcipulis hoc fit quotidie intheologis ⁊ veris xp̄i clericis: vnde in verbo propoſito oſtendit̉ vero theologo quod eſt facultatis in ip̄o cum dicit̉ ſenſum quod poteſtatis in deoaperuit quod vtilitatis in proximo vt intelligerent ſcripturas/ ſcripturasenī oportet intelligi deinde intellectas alijs exponi ¶ Oſtendēs igit̉ quodhumane eſt facultatis dicit ſenſum: hoc eſt enī munus nobis cū naturali ingenio collatū/ naturali ſiue diſciplinali ſtudio purgatum: liberali dei beneficio illuminatū: tēporali exercitio roboratum: bene dico ſenſum noſtrū cūnaturali ingenio nobis collatū: hoc eſt enī donum quod dn̄s dat amicis ſuis quos nouit eē deuotos ⁊ eo bene vſuros quod multi obtinuerunt in orōne magis qͣꝫ in lectione Sap. vii. optaui ⁊ datus eſt mihi ſenſus: inuocaui⁊ venit in me ſpūs ſapientie ¶ Iſte eſt bonus ſenſus qui ſibi cōmendata
cuſtobit ⁊