xxvij.ſeruitutis ſuſcepi ſed qꝛ voluptatis ꝯcupiſcentiam nō abieci. Hō enim ꝑanguſtiam ſuauitas caritatis ſed ꝯcupiſcentia noſcit̉ voluptatis/ ſimiliter hoc pꝫ in diuitiis que cū labore acquirunt̉/ cum ſollicitudine ⁊ timoreſeruant̉ cum dolore perdunt̉: timet̉ potens ne auferat latro ne minuat-ſeruꝰ ne deſtruat ⁊ perdat. ¶ Certe ſi diuitie intra ſaꝑent iſtas exteriores ⁊marceſcentes nunqͣꝫ tāto opere affectarent. Hoc idem pꝫ de excellentiis/ libido enī dominādi magnum laborē inducit in mente: ſtatim enī vt hec peſtiscōcepta fuerit vt ſortiat̉ effectum quē querit inferiori ſe ſubiicit ¶ In defit ob eoꝝ timorem veritatis ſuppreſſio: ob eoꝝ fauorem turpis adulatiotota eſt libertas ſermonis ablata: arguit que nō videt arguenda ⁊cͣ. ml̓ta.¶ Debꝫ etiā fugere peruerſum ꝯſortium: vnde Exo. xxiiii. ſolus Moyſesaſcendit ad dn̄m ⁊ illi nō appropinquabāt: nec populus aſcendit cum eo ⁊Seneca dicit nunqͣꝫ in turba mores quos extuli refero: aliquid ex eo quodcōpoſui turbat̉/ aliquid ex his que fugaui redit inimica eſt multoꝝ cōuerſatio quo maior eſt populus cui miſcet̉ hinc periculi plus eſt/ neceſſe eſt vteos imiteris aut oderis/ vtrūqꝫ deuitādum eſt ne vel ſimilis malis fias qꝛmulti ſunt neue inimicus multis qꝛ diſſimiles ſunt: cū his verſare qui te meliorem facturi ſunt illos admitte quos tu potes facere meliores: ideo Leui.xiii. leproſus ſolꝰ habitabat extra caſtra vt impleat̉ in malis illud yſaīe.xiiii. quaſi cadauer putridum nō habebis cōſortium vt dū ab vniuerſiseoꝝ ſocietas deteſtabilis iudicat̉: ſoli pereant qui ad ſalutē redire recuſantſecundū illud Ioſue. xxii. vtinā ſolus periſſꝫ in ſcelere ſuo: ſicut enī difficile eſt eē in turba ſine turbatione: in mari ſine fluctuatione: in tumultū ſinecōfuſione in fimo ſine fetore in limo ſine inquinatione in fumo ſine obſcuritate ita difficilimū eſt eē cum peruerſis ſine coinfectione: debemus ꝯiungibonis ⁊ eis maxime quos ſuaui affectu cōplectimur in dn̄o ad vite dulcedinem ⁊ ſpūs delectationē nō modicum enī ſolatium eſt vite habere aliqueꝫtibi affectum quodā intimo amore cui ſacratiſſimi amoris vniri poſſis amplexu: ī quo requieſcat ſpūs tuus/ cui ſe refundat animus tuus. ad cuiusgrata colloquia quaſi ad quedā carmina cōſolantia fugias inter triſtia.cui cogitationum tuaꝝ quaſi alteri tibi cōmittas intima tua. quē in ſecretarium tue mentis inducas ⁊ licꝫ abſens corpore ſpū tn̄ preſens ſit vt ſolꝰcum ſolo tanto dulcius quāto ſecretius fabuleris/ ſolus cū ſolo cōferas/ac quieſcente mūdi ſtrepitu in ſomno pacis in amplexū caritatis in oſculovnitatis/ interfluente ſpūs ſancti dulcedine ſolus cū ſolo repauſes/ ymmoita ei te adiungas ⁊ applices ⁊ animū animo miſceas vt de pluribus vnumfiat ¶ Debꝫ etiam ſe recludere intra propriū mentis domiciliū Pſal. vigilaui ⁊ factus ſum ſicut paſſer ſolitarius in tecto vt habitet ſolitarius ī cordis ſui cella ſicut paſſer in foramine ſiue maceria ¶ Ibi enī illuminat̉ intellectus bono ſuo fruit̉ affectus ⁊ libere ſeip̄m deflet humane fragilitatīsdefectus Ie. xv. a facie manus tue ſolus ſedebam qꝛ amaritudine repleſti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten