Simpſalma Septimū.
diſcraſiabile. gaudiū aīe de deo etiā in enigmate viſo ⁊ amato eēt ꝑpetuuꝫ ¶ Amorpoſtremo ſerenitatē ꝯciliat. ſanitatē ꝯfert.affert ſatietatē. Cōtraria ſunt ī amore carnali. turbiditas. infirmitas. inſatiabilitasRō diuerſitatis ē. ꝯformitas boni amorꝭ:ad primā regulā caritatis ad deū in bonoamore. difformitas aūt in malo. Quis aūtreſtitit deo ⁊ paceꝫ habuit? Sed neqꝫ paximpijs ait dn̄s. ſed hoībꝰ bone voluntatisEſt aūt bona volūtas tua dicēs ex ſentētiadeo. Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ ī terraSuꝑ qͣ ꝯformitate maxime ad voluntatēꝑmiſſionis que magis indignatio eſt ⁊ priuatio qͣꝫ volitio vel poſitio quedam alibinotata ſunt in vulgari. FinitIncipit ſimpſalmaſeptimum in quo ponunt̉ qn̄qꝫ ꝓprietatesſcꝫ. xxxij. xxxiij. xxxiiij. xxxv. et. xxxvi.Ormit amor/ liquefit/ paſſus qͦdqꝫ vulnera languet/ Laudat dilectū/ iactat amiciciaꝫ. ¶ Amorloquit̉ Ego dormio ⁊ cor meūvigilat Sed velut in diapſalmate recogitemus ordinē. Collaudata fuerat precedēti ſympſalmate multipliciter ſponſa vſqꝫ īfinem quarti capituli vbi cōcluſerat ſponſus optabundus īmo imperioſus Surge hoc eſt diſcēde (aquilo) quaſi ligansaquas. ventus gelidus. delicijs cōtrariusamoroſis/ ⁊ veni auſter) calentes ſpiransauras ꝑſla hortū meum) qui ꝓculdubioſimul ē hortus anime de quo in Iſaia. Eteris ſicut ortus irriguus. ⁊ ſicut fons aquarum ſapientie ſalutaris. cuiꝰ non deficientaque viue ſalientis ī vitam eternā. cōſonead textū prius expoſitū Et fluant aromata illius quo ꝑflante diſcedunt fantaſmata. dant̉ cariſmata. reſonant idiomata. voces diuerſas intonant ⁊c̄. ¶ Amor dehincſponſe ꝯgratulās letus ⁊ aſſentiens. Incepit octauū dr̄gma dicens et optans Ueniat dilectus meus in ortū ſuū) efficient̉/meū tn̄ effectualit̓ vel in effectu. Porro finis inuitationis eſt vt ꝯmedat fructū pomoꝝ ſuoꝝ .i. comedere faciat. nūc vt pluries expoſito. Rn̄det dilectꝰ applaudens ⁊blādiens Ueni in ortum meū p̄ueniēsvotū tuuꝫ (ſoror mea/ ex affinitate paterna ẜm diuinitatē. ⁊ materna ẜm hūanitatēſponſa mea/ in fide ⁊ caritate. in miſericordia ⁊ miſerationibꝰ. in iudicio ⁊ iuſticia
in ſempiternū Meſſui) colligēs mirrāmeā bone oꝑationis q̄ ſicut electa dat ſuauitatē odoris qm̄ ab omni fetore vane glorie putreſcētisqꝫ luxus aliena eſt cū aromatibꝰ meis virtutum ⁊ donoꝝ ſuauiſſimis Comedi) qꝛ comedere dei feci fauū cū melle meo qm̄ ex humanitate meaet diuinitate. cibus ꝓcedit amoris. Similiter ⁊ potus vini deitatis cuꝫ lacte humanitatis. Sequit̉ ꝓinde quaſi generalis nimiūqꝫ liberalis inuitato Comedite amici ⁊ bibite) quia menſa ſapientie parata ēet inebriamini cariſſimi Sicut plꝰ eſteſſe cariſſimū qͣꝫ dūtaxat amicū. Ita maiꝰeſt inebriari qͣꝫ ſolum bibere. Tunc intelligendū eſt ſponſam tanqͣꝫ vere cariſſimamin delitijs prout infra laudat̉ obdormiſſepre ebrietate ſpūs ⁊ dixiſſe quod ſequitur īnono drgmate Ego dormio ⁊ cor meumvigilat ¶ Amor incipit hic ſeptimū ſympſalma dormire ſe dicens ⁊ cor ſuū vigilare. Felix ſoporatꝰ cū tali vigilia. Quātū putas differat a ſomno veteris hoīs ⁊ carnalis. Fumant ex corde et ſtomacho vſqꝫ adcerebrū vbi eſt ſedes proxima ſenſus ꝯmunis qui vocatur ab ariſtotele. primū ſenſitiuū Fumant inqͣꝫ exhalationes que ex frigiditate cerebri reꝑcuſſe fiūt graues ⁊ groſſicie ſua oppilant vias ſenſuum. quo fit vtſpiritus animales ſenſitiui. qui ſentire dātinſtrumētaliter. trāſire nō poſſunt. Fiet p̄terea quies ⁊ ceſſatio ſenſualiū oꝑationuꝫfatigataꝝ ex vigilia. Neqꝫ iam res vident̉ſed vel nihil vel eaꝝ ſimulacra qn̄qꝫ ſomniare cōtingit. Fit deniqꝫ cōfortatio ſpirituū naturaliū ⁊ vitaliū. ¶ Amor vero noui hominis ſomnū patitur ⁊ ſomniū. ex illuminationibꝰ deſuper aduenientibꝰ. quādo vere res aſpiciunt̉ aūt ſentiūt̉/ eterne ſcilicet ⁊ fantaſie rerū mutabiliū ceſſant illudere. Reuera nōne tꝑalia ſi conferant̉ eternis. illa potiꝰ ſimulacra rerū dicēda ſunt qͣꝫvere res. Ceſſant aūt huiuſmodi temporalia cogitari. quando dormit amor ꝑ contēplationem. Sed cor mentis vigoratur vtvigilet ad inſpicienduꝫ ſempiterna dilectiſecreta. quibꝰ alloquit̉ dilectam audire potentē. quia dormit a terrenis ⁊ vigil eſt addomini celeſtis aduentū. ¶ Uox inquitdilecti mei pulſantis Sic ī apocalipſi ꝓteſtat̉. Ecce ſto ad oſtiū ⁊ pulſo Aꝑi inqͣtmihi) blādiēs ex quadruplici nomine totaliter amoroſo ſatis expoſito vl̓ exponēdo
F
G.