Guper cantica. canticorū.
abnegationē collocat̉ ¶ Additur p̄terea tripl̓rhītudo quā hꝫ deꝰ ad nos vltra ceteras irrōnabiles creat̉as .ſ. ꝑ imaginē naturalē. ꝑ grām etꝑ gl̓iam. ¶ Prima ſiqͥdem hītudo ē ad deū nedū vt principiū cauſatiuū. ſicut ī oībꝰ ē ꝑ eſſentiā/ potētiā ⁊ pn̄tiā. ſed etiā ſicut ad principiūobiectiuū rōe imagīs q̄ dei capax ē fcā Dein̄ ſicut ad principiū inhabitatiuū rōe ſil̓itudīs etreformatōis ꝑ grāꝫ. ¶ Tertio ſicut ad pͥncipiūglorificatiuū ſub qͦ ꝯp̄hendi p̄t hītudo ypoſtatice vnionis in xp̄o ⁊ mr̄ne dignitatꝭ in maria¶ Pōt eſtimo ẜm triplicē hāc ſil̓itudinē reddiratio vna. cur totiēs in ſcript̉is cōiūgunt̉ hectria. dn̄s deꝰ nr̄ ¶ His ex incidēti tranſcurſisredeamꝰ ad cām lenitatꝭ amoris. qͣlē hūit apl̓snr̄ Remigiꝰ d̓ qͦ legit̉ ꝙ bonitatē ⁊ benignitatēmāſuetiſſimi cordis on̄debat in lenitate ẜmonis. qm̄ deꝰ in fide ⁊ lenitate ip̄iꝰ ſctm̄ fec̄ illū.¶ Hēmꝰ certe in amore ſponſe obiectū ꝯueniētiſſimū deū. hēmꝰ ꝯiunctōeꝫ ipſiꝰ ad ſponſū peroſculū intimū. ⁊ ꝑ inheſionē ad ſedē amoris pectus ſuū qd̓ notat̉ in vberibꝰ. ⁊ ꝑ lenitiuā oleileticiā. iuxta illd̓. Unxit te d̓s oleo leticie:Suꝑeſt aſſignare cognitōem ꝑceptiuā qm̄ delectatio ⁊ lenitas ē ꝑceptio cōueniētis ꝯiūcti.Difficultatē auget ꝟbū hugōis. Amor inquitintrat vbi ꝯgnito foris ſtat. Illd̓ inſuꝑ d̓ qͥdāomelia poſſumus figere deſideriū/ vbi non eſtfas īferre obtutū. Itē qd̓ magꝭ. ꝯgͦſcimꝰ de d̓oqͥd nō ēqͣꝫ quid eſt. Ac ꝟo loquatur iam quarta ignei amoris lingua. eius proprietas eſt:G¶ Quarta ꝓprietas:Mor ardet. ¶ Colligit̉ hoc ex feruoredeſiderij ſponſe ad ſponſum Trahe mepoſt te. curremus in odorē vngentoruꝫtuorū Mirus ꝟo ardor ⁊ inextīguibil̓ fragratia. Certe ſponſa cōceſſo iā oris oſculo fidēt̉ poſtu lato velut ab abſēte/ ſuſcepta fuerat ad vbera ſpōſi qm̄ meliora dixit ea vino. fragrātia vnguētis optimis. exꝑta loqͥtur ⁊ delectata. Nā ⁊ſubiūgit Oleū effuſum nomē tuū Nunc exſatietate ⁊ vbeꝝ plenitudīe/ velut inſatiabiliuseſtuās clamat Trahe me pꝰ te/ curremꝰ ī odorem vnguētoꝝ tuoꝝ Iure dixit d̓ amore ſeraphico dyoniſiꝰ ꝙ ē ſuꝑferuidꝰ ⁊ holocauſte purgatiuꝰ. qm̄ ⁊ ſeraphin interp̄tat̉ ardēſ. Eſt qͥdēin angelis ardor iſte. eſt in ſingulis etiā beatiſquibꝰ eſt vna vox letantiū et vnꝰ ardor coriliuꝫꝓpterea dicūt̉ lapides igniti. p̄cipue tn̄ ⁊ in excellentia ſeraphicꝰ ordo poſſidet hūc ardorem.Propterea nec ip̄e a ſcīa ſicut cherubin nec cherubin ab ardore nomīatur. qͣꝫuis abſqꝫ vlla dubitatōe. ⁊ ſeraphin cognoſcat ⁊ cherubin ardeat. ſic ⁊ volūtas cogͦſcit ꝑ intellectū. et ardet ꝑvoluntatē intellectus. ¶ Dicamus idcirco de
ardore ſpōſe. ꝙ n̄ eſt abſqꝫ cognitōe. alioquin delectabilis eſſe non poſſꝫ. ⁊ lenis eiſpōſus ſuꝰ d̓s vt opponebat̉. Omīs vtiqꝫdelectatio fit ex ꝑceptōe. ⁊ omīs p̄ceꝑtioſine dubitatiōe eſt cognitio. nō qͣliſcūqꝫſed exꝑimētalis ⁊ practica. eſt pn̄s qͣſi perſenſum ens vel exn̄s. q̄ differt dupl̓r a cognitōe ſolū ſpeculatīa ⁊ diſtinctiua ſeu declaratiua. Prīo qꝛ reſpicit principalit̓ bonū/ ſꝫ ſpeculatiua veꝝ. aut ſi magis phyloſophice dixerimꝰ reſpicit plane veꝝ. qꝛ verū eſt obiectū intellectꝰ. ſed n̄ ſiſtit ī ſolarōne veri. īmo ꝓut ꝯſone vel cōformit̓ autcōfeſſe ſe hꝫ ad appetitū boni ꝓtendit̉:¶ Ex qͣ diſtinctōe ſumit̉ illa altera. de intelIectu practico ⁊ ſpeculatiuo. ¶ Differt ſecundo perceptio exipm̄talis ⁊ practica aſpeculatiua in ordine ⁊ origine. qꝛ neceſſeeſt perceptōem ſeqͥ ꝯꝑatōem appetitꝰ p̄ſertim volitiui. ⁊ ab eodē cauſari. ꝓpterea recte vocat̉ hmōi perceptio oculꝰ volūtatisvel amoris ſui maxīe eliciti. qm̄ in̄ cauſat̉necalit̓ oriret̉ De eꝰ efficacia dicēdū eritinferiꝰ ſuꝑ illo. Uulneraſti cor meū ſponſain vno ocl̓oꝝ tuoꝝ. Eliciamꝰ exinde pulcerrimā de cognitiōe exꝑimētali ſcintillāveritatꝭ reſpectu amoris. ſponſe ad deū ſpōſum. Violentior ⁊ vehemētior eſt iſta ꝑceptio ad trahendū pꝰ ſponſuꝫ qͣꝫ ſpeculatiuaRatio iā tacta eſt ex ordīe lr̄e. ⁊ ptꝫ exemplo iā inducto d̓ ſcriptura/ quā ſcribit manus ad directiōem oculi. Si enī on̄deretoculꝰ volūtati ſcribentis. tm̄mō ſpeculatiue q̄dā exēplaria lr̄aꝝ ſub qͣdā obſcura generalitate/ volūtas n̄ ita traheret̉ ⁊ alliceret̉ ad ſcribēdū. ſic̄ fiet ex pulcerīa ſcript̉aſua quā ꝓducet/ quā ꝓtinꝰ inſuꝑ on̄det ꝑcipiens oculus. qm̄ oculꝰ videt voluntateſcribentis. ſicut volūtas mouꝫ oculū ad videndū lr̄as qͣs format mediāte manu. ſedex imꝑio ſuo. Sentiēs igit̉ vis affectiuaſeu motiua pulcritudine egregiā in literis aut picturis/ qͣles alibi nō viderat. qꝛnō ſcripſerat trahet̉ ampliꝰ ad ꝯtinuanduꝫſcripturā. p̄cipiens tūc oculo ꝑmanere inhac ſua oꝑatōe directiua. vt ꝑmaneat etdelectet̉ in vi motīa ſua. qm̄ ex dictꝭ duobus ꝯſurgit ⁊ orit̉ vehemētior delectatioque ẜm Ariſt. ⁊ exꝑientiā tꝫ oꝑantē ī oꝑatione. Facile erit ex hac vna ſi l̓itudīe cōſiderare ſenſibiles alias innūerabiles. ⁊ exillis aſcēdere ad ꝑceptōes ⁊ motōes rōiset mentis. quales plurimi/ non habentesexercitatos ſenſꝰ ſpūales n̄ aduertūt. niſifortaſſis in formis ⁊ volucrꝭ fantaſmatuꝫ