Guper cantica. canticorū.
ſumus latere groſſos ⁊ inqͥetos volūtaturDeniqꝫ qꝛ n̄ de ſingul̓ oīa ſil̓ dici pn̄t etiāq̄ ſunt accōmoda. trāſeat ẜmo nr̄ gradatim ad reliqͣ. ¶ Unꝰ itaqꝫ ſolꝫ paſſus ī ſcripturis mutuo ceteros exponere. īmo qd̓ libet ꝟbū p̄t intelligibil̓r loqͥ cū altero. qm̄eſt ignea lex. ſcīam hn̄s vocis. ⁊ oīm līguiſloq̄ns. Dū enī ſpūſſcūs afflat. ſic̄ fugiuntfātaſmata. dant̉ cariſmata. ſpirāt aromata ſic reſonāt idiomata.Secūda cōſidera.De ſecunda proprietate.Mor delectat. ¶ Exilit hec ignealingue ꝑticula ex ſeq̄ntibꝰ verborūſymbolis ¶ Quia meliora ſunt vbera tuavino fragrātia vnguētis optimis Siqͥdem iſta delectāt vtētes. Inuenit̉ eī dictūapd̓ ſapientē ꝑ inſipientē mulierē. Ueniinebriemur vberibꝰ. Uinū qͦꝫ letificat corhoīs ⁊ odoribꝰ atꝫ vnguētis cor delectat̉.¶ Preterea delectatio ſortit̉ hͦ noīe aſſil̓itudine lactētiū pueroꝝ. qͣi dulcis lactatōCauſat̉ aūt ab amore/ īmo nōniſi ab amore vel amatōe delectatio. hinc illd̓ populare. Iā hōmenara yoye/ ſe damour ne vient. Gaudiū niſi de amore nullū eſſe pōt.Eſt itaqꝫ delectatio ꝑceptō ꝯueniētis cōiuncti ¶ Amor aūt nō eſt niſi ꝯueniētia ⁊adaptatio rei ad ſuū ꝯueniēs. Porro nullū eſt obiectū ꝯueniētiꝰ ſponſe/ qͣꝫ ip̄e deusſummū bonū. ad qd̓ capiendū ⁊ poſſidēduꝫfacta ē. Quare ſuꝑeſt/ dū ſibi ꝯiūgit̉; inberet ⁊ vnit̉ tāta ꝓpinqͥtate. qͣnta ſūt os et osoſculantia ſe mutuo ꝙ cauſat̉ ex hac vnitionis ꝑceptōe delectatio nō qͣliſcūqꝫ ſedin ſuo genere ſup̄ma. qꝛ ſuꝑiꝰ eſſe bonū nōpōt. ꝓpterea qͥetat̉ gaudet ⁊ letat̉ ī hac vnica oꝑatiōe. nullū aliud obiectū petēs/ qͣꝫuis ip̄iꝰ ꝯtinuatōem/ poſſeſſionēqꝫ ſecuraꝫamare n̄ ceſſet. Neqꝫ tn̄ ē motꝰ ꝓprie dictꝰqͥ eſt actꝰ entis in potētia cū hēat amor idqd̓ actual̓r requirit. ſic̄ eſuriēs id edēs qd̓hꝫ ſꝑ in pn̄tia. caret motu faſtidij. Conſequit̉ amor ex hac delectatōne illd̓ de plal.Delectare in dn̄o. ⁊ dabit tibi petitōnescordis tui. Et rurſꝰ Rēnuit cōſolari anīamea/ mēor fui dei ⁊ delectatꝰ ſum ⁊ exercitatꝰ ſū. Alia lr̄a garriui. Et defic̄ ſpūs meus. bona ſiquidē defectōne. in ſalutare deiEt hec delectatio ſpūalis/ ſi authonio credimꝰ ſola eſt rō vincēdi inimicū. ¶ Ceteꝝfit ꝑ amorē. aīe ꝯiūctio ad deū cū ꝑceptōemultꝭ mōis. ſicut ꝯtingit deū multipl̓r cō-
templari. Sꝫ loqͥmur hic de cōiunctōe. ꝑpondꝰ caritatꝭ. q̄ mota ab īfinito amore fac̄ſuꝑmūdanū ⁊ īmēſurabilē ⁊ abſolutū pure mētꝭ exceſſuꝫ. ſic̄ ait Dyon̄. Tūc cognitio ꝑ ſpeculū ⁊ enigmā qͦdamō deſerit̉ forꝭet ſubitrat amor vſqꝫ ad īteriora velamīsvbi poſuit deꝰ tenebras latibulū ſuum. Atvero nūqͣꝫ remanet abſqꝫ cognitōe Qd̓ ſiforet ita ip̄e nihil ꝑciꝑet. Et cū neq̄atoriri delectatio ſiue ꝑceptōe ꝯuenientꝭ cōiuncti vbi tūc ſua d̓lectatio eſſꝫ Rn̄derēt aliqͥꝙ amor eſt formal̓r ſua cognitio. Adderētaliqui qd̓ ē formalit̓ ſua delectatio. Uidet̉verſellen̄. cōſona loqui ſuꝑ cantica ad hācpoſitōꝫ. Sꝫ cōſonāti ad phīaꝫ ⁊ doctores.dicimꝰ ꝙ ſic̄ ītellectꝰ ⁊ volūtas ſūt diſtīctepotētie. ſic cognitō ⁊ volitio vel amor diſtīguunt̉ diſiūgunt dico: nō ita tn̄/ qͥn circūincidāt ſe mutuo. ⁊ hoc ſolerter aduertereeſt ⁊ vtile. ¶ Proficit in hac ꝑte ſpeculatio/ de mō ꝯnexiōis ꝟtutū cardinaliū cuꝫprudentia ⁊ theologicaꝝ cū gr̄a. Et donoꝝoīm generalit̓ ⁊ btītudinū cū caritate. ſi n̄informes ⁊ imꝑfecte. nec ꝟe virtutes debeant r̄putari. Itaqꝫ circūincidūt ſe mutuovt q̄libet ꝟtꝰ/ alteriꝰ denoīationē ſortiat̉.Dicimꝰ enī cū apl̓o ꝙ caritas ē benigna ⁊patiens ⁊c. ꝙ tēperātia ē prudēs. iuſta. fortis ⁊ ecōtra. Sil̓r ꝙ fides ſperat ⁊ diligitet econtra. Nō alit̓ in re nr̄a dicit Ariſto.de volūtate ꝙ ip̄e eſt appetitꝰ intellectiuꝰ.vel intellectꝰ appetitiuꝰ. Sic de actibꝰ ip̄arum potētiaꝝ/ licet dicere ꝙ amor ē cognitiuus. ⁊ cognitio amoroſa duꝫ ordinat adamorē nō ſiſtens in nuda ſpeculatōe ꝟitatis. ¶ Exemplū materiale. manꝰ et oculꝰcōcurrūt ad ſcribendū. oculꝰ videt manuiet manꝰ mouet calamū. Nō tn̄ virtꝰ viſiuaeſt virtꝰ motīa calami. nec manꝰ eſt oculusſed qͦdāmō circūincidūt ſe ꝓpt̓ cōnexionēin vna actōe ſcribendi. Soluit̉ ex his fcādubitatio. qm̄ amor dixigit̉ a cognitiōe/in prima ſui generatōe. Certiſſimū qͥppeeſt ꝙ volūtas nō fert̉ in ꝓrſus incognitūcū obiectū ſuū ſit cōueniēs vel apparenteroſtēſum. Nō aūt fertur aliqͣ potētia in nōſuū obiectū. vt olfactꝰ in ſonū. ¶ Veritaseſt ſatis annotāda ꝓ vniuerſitate dictoꝝet dicendoꝝ. p̄cipue de amore ſponſe ꝙ voluntas q̄ ſolū hꝫ ꝓ obiecto ſuo vltimo. bonum ſummū ⁊ optimū. q̄ ſola inſuꝑ ē vniuerſalis motor in regno aīe. ſeu toto microcoſmo. dū fuerit ꝑ directōem ⁊ ductōnē intellectꝰ applicata ad obiectu ſuū. tūc