Anagogicū. de. verbo.
cōtradictōem ſi nō ſit adaptatio concorsſcd̓m tres gradꝰ ꝯꝑatiōis qͣs ancilla theologie grāmatica nob̓ tradit dictis mōis.SSecunda partitio.Erbū gl̓ie ſcd̓m myſteriū fidei ſepiꝰ aꝑit̉ ⁊ efficaciꝰ ꝑ dignā euchariſtie ꝑceptōeꝫ ſpūalē qͣꝫ ꝑ hūanāinduſtiiā. Itaqꝫ dn̄s nr̄ ieſus xp̄s cꝰ ſpūsreuelat myſteria. dixit int̓ cetera l euāgelia non explicēt poſtqͣꝫ p̄miſit. hic eſt calixſanguīs mei. myſteriū inqͥt fidei qd̓ ꝓ vobis effūdet̉. Exꝑtꝰ hāc efficaciā fuerat credo ſepe btīſſimꝰ dioniſiꝰ qͥ pꝰ nimia tormēta poſitus in carcere ſaqꝝ iſtd̓ myſteriū celebrauit. cui viſibil̓r aſtitit dn̄s nr̄ ieſusxp̄s cū ml̓tidīe āgeloꝝ ⁊ ſeip̄ꝫ tradidit ſacram̄tal̓r eidē be. Dioniſio dicēſ. Accipehoc care meꝰ. qd̓ mox cōplebo tibi vna cuꝫpr̄e meo. mecū eī eſt maxīa merces tua. ethis qͥ audierint ſalus in r̄gno meo. Subiunxit/ ⁊ ꝓ qͥbuſcūqꝫ petieris impetrabis.Obſecramꝰ igit̉ te dioniſi benigniſſime vtnob̓ impetres reſeratōꝫ myſtice theologietue qͣntū expedit ſaluti nr̄e. Si enī volūtate hūana n̄ allata ē aliqn̄ ꝓphetia dicētepetro. qͣntominꝰ hec myſtica theologia ſeupotiꝰ theoſophia quā a ꝯſcio ſecretoꝝ paulo didiciſſe putarꝭ. O dyoniſi cooꝑanteſpūſctō in ꝟbo gl̓ie. ¶ Uerbū glorie qd̓ eſtmagnū pietatis ſacr̄m qd̓ māīfeſtū eſt incarne. viuificatū ē in ſpū ⁊ aſſūptū ē ī gl̓aquotidie pn̄tial̓r exhibet̉ in ſacr̄o corꝑis ⁊ſanguīs qd̓ ē myſteriū fidei. Fides igit̉ dirigit nos ad myſticas viſiōeſ. Spes erigitCaritas porrigit ⁊ attīgit. Dein̄ ſapīa reficit Pax ſufficit. Gl̓ia ꝑficit/ ẜm īferiꝰ deducēda ¶ Uerbū gl̓ie ſcd̓ꝫ myſteriū fideiin euchariſtie ſacr̄o nos inducit ad gloriāmyſterioꝝ dei. qm̄ māifeſtat̉ nob̓ in carnenr̄a ꝑ ſenſus corꝑales exteriꝰ ⁊ interiꝰ dūſub ſctīs ſimbol̓ dat ſe xp̄s palpabilē oſculabilē māducabilē imagīabilē. Iuſtificat̉aūt in ſpū nr̄o ꝑ illapſum ſpūſſcī qͥ diffundit̉ in cor nr̄m. Et ſic̄ vnū eſt corpꝰ veꝝ qd̓eſt res bꝰ ſacr̄i ⁊ ſignū corꝑis myſtici qd̓ ēvnū in eodē corꝑe ⁊ eodē ſpū xp̄s. ſuꝑeſttandē ꝙ aſſumat̉ in gl̓ia ſpūs nr̄. qͣꝫuis interim vita nr̄a abſcōdita ſit cū xp̄o in deoSꝫ cū apꝑuerit xp̄s vita nr̄a. tūc ⁊ noſ apparebimꝰ cū ip̄o in gloria ¶ Verbū gloriedū in hoc ſacr̄o nob̓ māfeſtat in carne dūiuſtificat̉ in ſpū. nūc etiā ⁊ hic pn̄tial̓r aſſu
mit̉ in gloria. obmittamus interea de deoglorioſas cognitōes q̄ ꝑ affirmatōes fiūtde qͥbꝰ ē triplex theologia. ſic̄ notatuꝫ ē exdioniſio vna ꝯſideratōe p̄cedēte veniamꝰad qͣrtā q̄ fit ꝑ oīm ablatōem ⁊ on̄damusquēadmodū fideſ erigit ad illā. Dimiſſisitaqꝫ duobo gradibꝰ cognitōis dei poſitiuoet ꝯꝑatiuo fides relinqͥtur ī pura caligīequo ad gradū ſuꝑlatm̄ reſpcū pr̄ie. Ꝙ ſiq̄rat̉ a fide Ad qͥd dirigit ſpm̄ noſtꝝ? Rn̄debit ad caliginē. Sil̓r duꝫ q̄rit̉ a ſpe adqͥd erigit? Rn̄bebit ad caliginē. Porro ſiq̄rat̉ a caritate. Cui ſe porrigit? Quid attingit? Cui ſe viuit? Rn̄debit ad caligīeꝫDeniqꝫ ꝓſeq̄ndo ſi fiat inqͥſitio. Quid eſtilla caligo? Quid q̄ſo hn̄t rn̄dere. niſi ꝙ ēcognitiōis priuatio ⁊ amorꝭ defectio. Vrgeat aliqͥs vlteriꝰ ꝑqͥrens. Quō pn̄t hec fieri? Num caligo ē d̓s nr̄. Nunqͥd negatōpōt eſſe affirmatio? Nunqͥd ignorātia p̄teſſe ſcīa? Nunqͥd vnio fit ad nihilū. qꝛ caligo qͥd eſt niſi priuatio? Profecto rn̄derepotuer̄t. fides ſpes ⁊ caritas. ꝙ n̄ tā aguntqͣꝫ agunt̉. Et a qͦ agunt̉? Certe ab ip̄o d̓o qͥcaliginē inhītat ⁊ lucē inacceſſabilē. nō vtiqꝫ ſimpl̓r. ſꝫ in ſuo gradu ſup̄mo. qͥ eſt ſuꝑincognitꝰ ⁊ ſuꝑluces ⁊ ſublimiſſimꝰ vertexad quā nos dirigi orat dioniſiꝰ. Inuocastrinitatē ſuꝑeſſentialē ſuꝑ deū ⁊ ſupoptimū xp̄ianoꝝ inſpectorē ⁊ theoſophie cū reliqͥs ſeq̄ntibꝰ in textu. hunc textū expeditrepetēdo rumſare ꝓpterea iunget̉ poſteriꝰad anagogicū noſtꝝ. hoc de hymno glorie.¶ Uerbū gl̓ie ẜm myſteriū fidei qꝛ ſuꝑgredit̉ duplicē gradū ꝯgnitōis gl̓ie dei poſitiuū ⁊ ꝯꝑatm̄ in qͦ ſe meditātes ⁊ ꝯtemplantes exercēt tā cognitine qͣꝫ dilectiuedeficit total̓r in ſe ⁊ recidit ſuꝑ eū qͥ ꝑ ſimplicitatē ⁊ in īfinitū ē ſub ſe. et ꝑ maieſtatē in īfinitū ſupra ſe. Cōſtat āt hmōi calūvel exceſſuꝫ cauſari nō poſſe niſi ab infinita ꝟtute. Eſt igit̉ ſūma defectio ſuma refectio de qͣ xp̄s venite ad me oēs q̄ laboratiset onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Qualit̓aūt p̄t ſpūs rōnalis ⁊ laborās ⁊ oneratꝰ plꝰvenire ad deū xp̄m qͣꝫ abijciēdo nedū laborem ſuuꝫ nedū opꝰ ꝓpriū vel alienū ſꝫ deſerendo ſemetip̄m. Quid ſtas inqͥt Augꝰ.et qͥd nō ſtas. dū in te ſtas. Proijce in deūet ſuſcipiet te. Et grego. Niſi qͥs a ſeipſodeficiat ad eū qͥ ſuꝑ ip̄m ē nō appropinqͣt.Nec valet apprehendere. qd̓ ſupra ip̄m eſtniſi ſciat mactare qd̓ ē. Faciliter auteꝫ iſta
D
E