Centilogium.
Lugduni qualē. plurimū orbis habetEiꝰ ad exēplū. ſtrictim crucis. acta reponerQue videas oculis. corde vel ore legasNidulꝰ eſto tuꝰ crux. tutus. pulcer amenusIntra quē foueas pulliculos operumXp̄s obūbrabit. ſub pennis bruma necarNec poterit miluiꝰ eē ſathan nocuꝰ (dorAdde ꝙ ex omni regionis parte ſubibitFlans. pius affectꝰ flamine. carmē agensCarmē ab int̓no cordis reſonare docebit.Gāma nouū/ punctis qd̓ crucis inſerit̉.Cantica delectant. ſi talia lector abundeSub duplici lingua. comperies alibiCrux ē actiuis. crux theoricis ſpeculandaSorte non equali. nec oculis paribusMarthā ſolicitā. ꝑs circa plurima turbatDum pro parte ſua. ſola maria ſedetIppi ſunt oculi lye. claro ſed ocelloIRachel. amicicior. cernere diua pōtUiuat parte ſua. queuis contenta ſororuꝫAlternare vices. gratia ni dederitGratia qd̓ nō dat nemo feliciter audetGratia rara nimis mente vacare deoCorpore veſtiuit. ideo ſe xp̄s vt eſſetAd diuina tibi dux via. ſcala ſtatusCorde tenēs xp̄m. ꝑ ſenſus carnis habereTecum crede deum. quod ſatis ad meritūTheoricos. hūilis. qͦs nō dat̉ hic imitariCollaudes. ⁊ erunt. premia certa tibiStringe crucis malū. ſi nō potes alta tueriAd patriam ducet te. ratis eccleſieSit theoria crucis inſpectio crebraSufficit en ſanguis pulliculis aquileDū crucis accubitu. rex ē/ tua nardꝰ odorēSpirat. ſi fuerit plantula parua calensImpoſitas laudes. priꝰ ⁊ deuotiꝰ implePrecipuū ratio vult: opus eſſe dei.Ccleſie vocē. loqueris. q̄ fortior ē vimNeſcio quā dat ei qui regit eccleſiamPſallas attente/ ſapienter pſallere iuſſusPoſt intende tuis. vel meditando ſileAffectus ſi quādo pios deuotio guſtatRuminet vt dū vult mandet eos notulis:Nobiliora nimis ſacre ſunt vaſcula mēſeSed guſtata fauis mella placent ꝓprijsSuſpectꝰ ſapor ē. quē nō ꝓfert crucꝭ arborOrtus ⁊ ille ſacer a froneſi riguusGr̄a certa crucis eſt. qn̄ repente cor vnoMutatur viſu. moxqꝫ nouus fit homoAnxius eſt aliquis. curis ſtimulatꝰ amariſCruxanimū ſubeat. ſoluit̉ omne maluꝫErigit ad ſpem. lugentē ſolatur. ⁊ atreDiſparent tenebre. vis inimica fugit
Effugat a ſe triſticiā. mens leta maloꝝIam meminit. que ſe preterijſſe videtPeccatis. deꝰ indulſit. quia penitet ergoIobria letatur iure dolore ſuoOs hꝫ vt fedis in amoribꝰ illaqueati¶ Crebro voluptates. p̄teritas recolūtHic locꝰ ē. hͦ tempꝰ adeſt. modꝰ ille iocoſisDum deſiderijs perfruor ipſe meisDona crucis plꝰ verꝰ amor ſuſcepta recēſetGratus amatus ſe quo magis afficiatHic locus iſta dies/ fuit hec oratio talisGratia quādo modis ſe dedit in varijsErgo p̄cipue ſatagas ſemper memorariSuaues affectus quos tibi crux peperitAffice magnete ferrū/ ſpectare videbisUſqꝫ polum/ tua ſit mens ita fixa cruciMens affecta fide xp̄o ſe dirigit. ⁊ ſpesErigit/ amplexum porrigit verus amorTūc froneſis reficit/ pax dicit ſufficit vnitGloria/ perficiens perficiendo cadensCaſus ⁊ occaſus felix/ qꝛ ſemper in ortuPermanet ⁊ mira fit nouitate placens.Uiſio non tedet recreatqꝫ fruitio viſiEſurit ⁊ ſatur eſt ſemꝑ edens qd̓ habetAtqꝫ redemptoris īmemor eſſe caueIlige tota mente deū ꝓ te patientemDilige toto corde pio puroqꝫ nec vllisErrorum nebulis obtenebrare ſineDilige tota ſic anima/ ſpōtaneus vltroQd̓ facias hilaris que iubet ip̄e deusFortiter gͦ deū ſapiēter ſuauiterqꝫ omniDilige virtute viribus omnimodisSit timor vt dn̄o ſit honorqꝫ deo ſit amatꝰUt tuus eſt totiēs ſe vocat eſſe tuumDitius eſſe nihil poterit/ qͥs ditior heresQuā cui de ſummo dicere fas/ meus eſtInteriores ſe iungunt ſenſus deitatiObiectum deitas cuiqꝫ fit vt ꝓpriumLux ocul̓ ſplēdet quā nō locꝰ accipit vſqͣꝫAttamen in nullo deficit ipſa locoDulciſone reſonat ſine tꝑe/ ſpirat odoremAere qui nullo flabilis inſeriturAc ꝓprie cibꝰ hic reficit/ qui veſcit̉ illoEſuriet nunqͣꝫ non iterum ſitiethEret ī amplexū caſto p̄betqꝫ frui ſeA quo diuellunt tedia nulla ſuiInt̓pres clauſos aꝑit ſenſus vice lingueExpedit vt vires iuſſa paterna ſequiSuaue iugū/ mitis hūilisqꝫ ieſus tibi fec̄Eſſe crucē/ poſt ſe quotidie fer eamMorſibꝰ horreſcis perimi ſerpētis iniquiHunc ligno fixum reſpice/ tutus erisDeuiꝰ eſſe times variaꝝ ambage viarū