De meditatione crucis.
Quid ꝙ ⁊ ipſius aīam ꝑtranſijt aſperMorte ieſu gladius/ vaticinante ſeneScire tuū nō eſt reſpōdit ſacra ſophiaOmnia myſteria. Qualiacūqꝫ daboUirgine mr̄e fuit virtꝰ habitus ſtatus ipſiTūc ſtatus in terris qͣꝫ gabriele minorUirtus ac habitꝰ quos gr̄a deſtinat illiGratificans matrē celſius arce locansActn̄ includūt ſcrupulos p̄dicta fatemurDifficiles/ tibi ſunt iſta notanda/ priusEſt naturalis eſt carnalisqꝫ voluntasTertia ſit duplex que ratione vigetHanc abſolutā dic ⁊ ſub ꝯditioneSeu deſiderio format eam pietasPrima duplex ex ſe nūqͣꝫ peccare valebitCui tn̄ interpres eſſe ſolet ratioAbſoluta deo ſemper cōformis oportetSit ratio/ pietas nulla repugnat eiConditio ſaluat ſe ſupponens rationiUelleqꝫ diuino ſic ieſus edocuitPorro qui neſcit nō eſt ideo vicioſusSi nō ignoti debeat eſſe ſciusOmnia que nouit dn̄s res nulla creataScire valet/ multis pena nec eſt viciūPurgāt illuſtrāt mō ꝑficiūtqꝫ hierarcheMaiores imos nulla tn̄ macula eſtMiſſus ab excelſis actꝰ afferre hierarchoſSic fuerit cordi virgineo gabrielRurſus multaꝝꝝ virgo ſi neſcia merensQuid mirū; triſtis filius eius erat:t Riſticiā dat ars res aduerſata volētiQualiter hoc potuit eſſe volente deoHoc pietas potuit ſe ſaluans cōditioneAppoſita/ de qua multa loquēda forentEſt de noticijs diſtinctio plurima quādaꝫExꝑimētalem iūgimus ad reliquasProficiens in ea xp̄s:¶ Tantūdē reꝑtum eſt de carminibus hislugduni in cōuentu celeſtinorū.Tentilogium. eiusde meditatione crucis cuius pars magnahabetur inter carmina ſuꝑ magnificat.Xaltauit ais huiles o ꝟgo beataMd̓i qͣꝫ dn̄aꝫ magͣ potēſ ſtatuitCur; qꝛ reſpexit hūilē deꝰ vt tuꝰFiliꝰ ⁊ mr̄is ſubditꝰ imꝑio (eētGloria ſuſcepit humilē. ſublimior ex hocIpſa nouiſſima fis. proximiorqꝫ deoNāqꝫ nouiſſimus ⁊ abiectior eſſe viroruꝫIn cruce ſuſpenſus. eſſe ieſus voluitPropter qd̓ deꝰ exaltauit eū ſibi nomenTale dedit nomen omne qd̓ exuperat
Sta mō collige te mea mēs hīc corrue toProna ſinu. ſignū ſtringe ſalutiferū (toColle iugū crucis hͦ/ a quo diuellere nullꝰPreualeat caſus. dic crucifixa ieſuFaſciculꝰ mirre mihi dilectꝰ meus. interUbera conſtringet ſe mea. ſuauis amorOſcl̓a det labijs vngat trahat afflet odorēIntus ⁊ in cellas ducat aromaticasAmēs qͦ raꝑis. mea mēs; q̄ digna flagellisOſcula vis; cuius terra tremit tuitu:.Arce p̄cor rapit en pietas īſpecta ſup̄Que maieſtatē nō ſinit; vt verear (māBrachia diſtendit. vultū declinat. aꝑtumPer latus oſtendit ſe cor. amore meiFrigidꝰ ingratꝰ meus eēt amor. ꝑ amoremSi talem minime flexus. amaret eumMaieſtas fateor. retrahit. ſi conſpiciaturCarne tegit ſeſe. ſola patet pietasO pietas q̄ nec colaphos nec ſputa flagelTlauos nec mortē reſpuit ecce crucis (aIā nec amore mei lāguet neqꝫ vulnera ſenMortuꝰ in dura ſꝫ cruce pēdet adhuc (titMortuꝰ amplexū ſe qūo ſubtrahet; audeMens pia. cōiungi cum pietate ſuaOs dare qͥd refugis; cur n̄ ī amore liq̄ſcēsTota fluis; cur nō crux madet ex lacrimisIp̄m forte tenet. flentis gremiū genitricisDe cruce depoſitū. flens ſibi cōpatereSaxea mēs nimis eſt. adamāteqꝫ duriorTalia q̄ ſpectās. mollior eſſe neqͥt:. (atroAnge ih̓u ꝟ̓ga totiēs crucꝭ vt lacrimaDe cordꝭ ſilice largior vnda fluat (rūMarmore frigidiꝰ. o cor qd̓ tantꝰ amorisNō rogus accendit. ſtasqꝫ gelu rigidumFlāmiuolis ſaltē ſcintillis te ingerere corQue crucis ex omni parte vides ſaliuntIncipe ꝑcurre primisqꝫ nouiſſima iungeSingula que patit̉. virgo. ieſusqꝫ notaUna tibi poterit ſcintilla. niſi reprobꝰ ſisIgnē de lignis. crede crucis parereAdijce ſarmēta vicioꝝ/ que reſecabisIunge. quaſi ligna plurima dona deiLuca cuiꝰ adeſt celebris lux. ꝑlege lucasTrinis cū ſocijs. geſta crucis reſerantO luca felix qui viuendo ſtuduiſtiMorte crucis corpus mortificare tuūCrux petꝝ reuehit ad celos ⁊ cruce fraterTu ſuus andrea. letus alacris obisStigmata frāciſci ſeraphī ſub imagīe fixitUt mors fortis amor. flāmeꝰ ac penetrās:U bonauētura crucꝭ hͦ ſuccēſꝰ amored̓ fueris nomē. ⁊ tua ſcripta docēt.Indicat hͦ picta. tuml̓o ꝓpria crucis arbor