Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Carme ſuper magnificat.

Imbibit̉ totis ſerpitqͣꝫ maligna medullisFomes ad om̄e nefas eſt qͣꝫ tyrānus atroxSobriꝰ eſto vigil/ mitis/ caſtꝰ moderatꝰSperne voluptates/ lex tua xp̄e iubetEſto vorax/ dormi vētrisqꝫ libidīe feruēsDa cor ad illecebras clamat amica caroNōne gͣuē paulꝰ carnis ſathaneqꝫ ſagittaꝫSenſerat exclamās crebriꝰ heu miſerūEripiet quis me miſerū de corꝑe mortisHuiꝰ vbi pugna deprimit aſſiduaAudi qͥd ſacro reſpondet numine plenusGr̄a me dn̄i te miſerante ieſuGr̄a nāqꝫ poteſt hoīem pietasqꝫ repenteUt baptiſmū ſaluificare hoīemQuot qͣlesqꝫ legis qͦs vno mortis in ictuGr̄a ſuaue iugū/ vexit ad etheraOn vllum dici vult ph̓ia beatūQui ex habitu depulerit viciaInde fit vt paucos vel nullos inueniemꝰFelices/ quales ponitis o ſtoiciGr̄a ſuaue iugū momēto tradit in vnoQuo fias felix/ ſcriptus ad patriamIn medijs igit̉ rixis pugnis quoqꝫ carniſGratia donat̉/ gloria quā ſequit̉nſipiens ſi ſis iniuſtus ſordidus/ oīsSeruus peccati vileqꝫ mācipiūProtinꝰ ip̄e ieſus xp̄s/ ſapientia/ iuſtusSanctificans virtus/ atqꝫ redemptio fitForſitan ē aliqͥs multo grandiqꝫ grauatꝰPondere peccati/ flagicij/ ſcelerisCōſtituit dignū mox gr̄a ſpeqꝫ beatūUitat infernū/ celica porta patetSaulꝰ erat ſpirās cedē/ plenusqꝫ minaruꝫConcidit/ paulū gr̄a mox ſtatuitSuauiꝰ leuiꝰ qͥd erit; tollit̉ a teCriſnīs om̄e iugū/ ſponte niſi ſubeasI pecces rurſus/ conuertere/ mox veniam datUires xp̄s adiuuat arbitrijHec dulcedo iugi remanēs abſcōdita praEſt/ quā deuotis exꝑientia dat (uisGr̄a martyribꝰ leuis fortis data mōſtratCarnis vt arta iuga ſuaue iugū ſuperatImpietas timida venia caret om̄e iugaleFit ſibi difficile/ murmurat īpatiensCur te diſtendis ventoſa ſuꝑbia quid teSufflas iactas/ tibi vana placesUidi ego veſicā modico turgeſcere flatuQue piſis ſonuit quatuor impoſitisHāc puer vnꝰ acu pupugit diſploſa repēteUilis abſqꝫ ſono flaccida detumuitQuiſqͥs adulantū turgeſcis voce ſub iſtoDiſce tropo tibi quid mortis acumē aget

Ce priꝰ humilē ꝓprij cōpūctio cordisSpina ve cōfigens ſi ſapis efficietNullus adulator peior tibi qͣꝫ tibi fiesSi tibi blandiris teqꝫ colendo tumesvideas nosAUcifer hinc cecidit nec mirum duꝫTurpes viles/ peſte ſub hac ruerePulcer qͥd faceres qͥd in om̄i ꝑte decorusOm̄i plenus ſorde ſuꝑbis homoDicis diues ſum nec egēs/ neſcis qꝛ pauꝑNudus cecatus vilis es / atqꝫ miſerProſpera ſors nutrix ē huiꝰ ſubdola peſtisAſpera ſanat proſperiore manuUnꝰ vt ē pr̄ibꝰ ventoſo corde careretDemone vexari queſijt obtinuitErgo qͥd aduerſas tāto fugimꝰ ſtudio res/Conſulimꝰ ſortes/ fidimus aſtrologisSed nolo tentare deū dices/ agis apteSi tn̄ anteferes preſidiū dn̄iAngelicū ſi ſubſidiū/ ſi ſpemqꝫ fidemqꝫCura nec humanis ſit nimis auxilijsCura ſuꝑflua fit ſi plus/ ſi vt oportetNec pro ꝑſone conditione/ ſtatuTu corpus refoue. tu cura ſedulo carnēQuid niſi cōfeſtim putre cadauer eritE bonitate pr̄is pietas ē intꝰ obortaUnius trini/ ſumit̉ hinc ratioDiffuſiua ſui bonitas eſt/ ſūmaqꝫ ſūmeQualis ꝑfecte deforis eſſe nequitHec tenuis vix vmbra boni/ diuīa ncc̄e ēSeſe diffundat interius bonitasEſt naturalis cōmunio dic amorisSuppoſitis trina eſt/ licet ē eēntia ſimplexSūma palā bonitas hinc reſerata patetOīa dic eadem/ niſi ſola relatio cogatPonere perſonas noībꝰ proprijsEſt pr̄ eſt genitꝰ ſanctuſſpūs vnusOptimus/ om̄ipotēs/ om̄iſciens/ dominꝰQualibet in re ſunt huiꝰ veſtigia cauſePlus hoīs mente claret imago deiMens etenī ſe cognoſcēs ſe diligit indeMens verbū gignit hinc amor exorit̉Mens pr̄ eſt verbū genitꝰ dilectio nexusAt eſſentia ſunt hec tria non eademLena eſt ſimpl̓r ideo deitatꝭ imagoNec lux in ſole lumen ip̄e calorUis verū liber cognoſcere/ ſimplificet̉Cor ſurſum remeans/ infima deſpiciatMaterie trahit imꝑfectas cōditionesQuo magis a ſūmo diſtat origo ſuaHoc in ſole notes lumine / ſed viceuerſa reddit ad primū ſpirituale ſapitMens hoīs mūdū ſua ſimulacra r̄ceptū

ab.

B