Super Magnificat.
Quiſqͥs hūiliabit̉. ipſe eſt qͥ ⁊ exaltatur.Quiſqͥs nouiſſimū locū elegit. ipſe ē cuidicit inuitās. Amice aſcēde ſuꝑiꝰ. Felixnimiū ⁊ ſublimis hūilitas. Propt̓ea demerge te o aīa mea/ cū nouiſſimo viroꝝ īꝓfundū ſapiētie iudicātꝭ qͥ ⁊ hūiles eleuat⁊ replet bonis. potētes ꝟo det̓bat ⁊ dimittit inanes ¶ Eſt alid̓ ex dictꝭ nr̄is qd̓ ſcire deſiderat aīmꝰ meꝰ. Quo pacto pōt ignis intꝰ claudi velut in clibāo cordꝭ nr̄idū ip̄m deuorat exteriꝰ. Grata ꝓrſus hecinqͥſitio. ſꝫ gͣtior inuētio. Exꝑientia deniqꝫ cū ſēſu gͣtiſſia ⁊ ita gͣtiſſīa vt nil ſupͣ Hecē repletio oīs bōi. hic effectꝰ p̄cipuꝰ euchariſtie ſacram̄ti. vb ẜm dion̄. xp̄s ē carboignitꝰ. imo totꝰ ignis. ¶ Adiuuet nosph̓ica poſitio. Nil eī ꝓhibet vel ab hoſtedoceri. quāqͣꝫ ꝟa ph̓ia/ nr̄e theologie neqͣqͣꝫ ſit aduerſa. ſꝫ n̄ aſcēdit ad eiꝰ altiſſima.Tradit ph̓ia. ꝙ aīa p̄ẜtim rōnalis/ tota ēin toto ꝯpoſito ſuo. ⁊ tota in qͣlibꝫ eiꝰ ꝑte.tāqͣꝫ in hͦ ſit microcoſmꝰ .i. minor mūdꝰ.maiori ſil̓is. vbi deꝰ totꝰ eſt in toto ⁊ totꝰ īqͣlibꝫ ꝑte ꝑ eſſentiā. pn̄tiā. ⁊ potētiā ¶ Cōſidera cor hōis. ⁊ vide qm̄ intra ſe eſt totaaīa tāqͣꝫ in clibano Eſt em̄ aīa ẜm ph̓os ⁊poetas/ ignea vis. vel igneus vigor. Diffundit itaqꝫ ſe ꝑ totū cor/ tāqͣꝫ infra ſꝑaꝫactiuitatꝭ ſue. viuificās ip̄m. Ip̄a nihilominus aīa/ preābit ⁊ circūdat ⁊ ꝯtinet exteriꝰ/ totū cor nr̄m. tāqͣꝫ circūferētia eiusad extra. dū eſt ip̄a eadē tota. ſic̄ centꝝ adintra. tota tn̄ indiuiſibilis. nō ſic̄ punctꝰpoſitionē habens in ꝯtinuo. nec extra ſefluēs. ſꝫ aliter mira virtute ⁊ oꝑatiōe. quapenetrat. ſe diffundēs ¶ Fatemur. Imaginatio em̄ nō capit hͦ. ſꝫ rō ꝯcludit. ⁊ intelligentia (ſi pura ſit ⁊ ſimplex) intueturEleuat ſe ſupra ꝯtinuū ⁊ tꝑs. ſupra hic ⁊nūc/ tꝑis ⁊ loci materialis Uis intelligētie vel m̄tꝭ pure. d̓figit oculos ꝯſpicuos.ad hic ⁊ nūc eui vel eternitatꝭ. Et ſi n̄ mōꝑ eſſentiā / tn̄ aliqn̄ ꝑ ſpecl̓m nitidū ⁊ imaginē. de qͣ apl̓s. Nos inqͥt reuelata facieſupple ab inuolucris fantaſmatū / trāſformamur de claritate in claritatem tanqͣꝫ adn̄i ſpū. Fit quippe talis trāſformatio/ ꝑillapſum ſcīſpūs/ purgātꝭ aīaꝫ ⁊ eleuātisin idip̄m ¶ Hactenꝰ hec introducta faciunt vt oremꝰ cū ecc̄ia cuiꝰ orōes eleuātiſſime ſūt ⁊ tote ignee/ niſi ſit frigidū pectꝰ /plꝰ criſtallo ꝯgelatū. Illo nos igne ſpūſſcūs inflāmet. addamꝰ ⁊ d̓uoret. quē dn̄s
nr̄ Ih̓s xp̄s. addamus in hoc ſacr̄or miſit in terrā ⁊ voluit vehem̄ter accēdi. Capiet tunc ignea mēs / cū ſumma facilitate. Sentiet cū ſūma iocunditate quēadmodū deꝰ eſt oīa ī oībꝰ. ⁊ totꝰ in ſingulis.cōis oībꝰ. ⁊ vnicuiqꝫ ſingularꝭ. totꝰ apprehenſus a qͦlibꝫ btō. a nullo ꝯprehenſus.totꝰ intimꝰ. totꝰ extimꝰ. totꝰ oīm centꝝ. totus ⁊ circūferētia. totꝰ ſtabilis/ dās cūctamoueri ¶ Ad hoc ph̓i conati ſunt/ maxīemethaphici. ſꝫ ſola dei gr̄a ⁊ veritas q̄ ꝑIh̓m xp̄m facta eſt/ poterit hoc adipiſci;tūc ꝑ gl̓iaꝫ ꝯſūmatā. ⁊ hic in via ꝑ theologiā myſticā. Ualet inſuꝑ hec mētꝭ eleuatio mirabil̓r ad intelligētiā myſterioꝝ enchariſtie ſacramēti. Tradidit em̄ xp̄s rēa ſenſibꝰ taliter elōgatā / vt diſcamꝰ nedūamare ſꝫ intelligere ⁊ venerari celeſtia. ſecernere materialia a ſpūalibꝰ. deū a creaturis oībꝰ. vitā eternā a mūdi fluxis ⁊ caducꝭ calamitatibꝰ Sciamꝰ ꝓinde ꝙ alit̓hꝫ ꝓceſſum ſuū dei ꝓuidētia ſuꝑ hoīes.aliter ſuꝑ bruta. Cur ita? Certe vt magꝭdīne gr̄e ⁊ miracl̓is innitamur qͣꝫ nat̉e.Nō quidē vt tēptemꝰ deū ſꝫ vt nouerimꝰnos ad finē nr̄m qͥ ſupra nos eſt nō niſigͣtuitꝭ ſuꝑ nat̉aꝫ miracl̓is ꝑuenire. Hocqꝛ nō vidit Pelagiꝰ. errauit. ingͣtꝰ gr̄e d̓i.n̄ ꝙ hō d̓ſtituat̉ oꝑatiōe ſua nat̉ali ꝓpriaplus qͣꝫ bruta. ſꝫ ad altiora niti debꝫ. ⁊ inhis gr̄e dei totꝰ inniti. Nota diſtinctiōeꝫhāc de duplicitate oꝑationū / ⁊ oppoſitasꝯͣ rōes Auguſtini ꝯcordab̓ ¶ Uoluit d̓iſapiētia/ ſpm̄ rōnalē ꝯiūgere mr̄ie. qͣtinꝰiſta nos ꝯnexio. doceret ſpm̄ nr̄m / cumdeo qͥ ſpūs eſt/ faciliꝰ ꝯiūgi poſſe. Et qm̄ex eiſdē gingnimur ⁊ nutrimur. incarnata pͥus dehinc velut impanata vel īeſcata/ ſub ſpeciebꝰ ſacram̄ti ſapiētia. facta ēnutritio nr̄a / ſic̄ ⁊ formatio. Et qm̄ nutritio ꝓficit ſanis ⁊ mūdis. facta eſt eadē ſapiētia/ nob̓ in ꝓbatica piſcina. qͥnqꝫ vulneribꝰ corporis ſui. ſalus mundatio:¶Cor famelicū. cor qd̓ aruit qꝛ oblitꝰ ſū comedere panē meū. cor duꝝ. cor carneum.cor ad ſolē iuſtitie n̄ liq̄ſcēs ſꝫ obduratū.cor qd̓ derelinqͥt aīaꝫ meā. ⁊ facta eſt ſicutcolūba effraim ſeducta. Redi nūc ad vocāteꝫ te xp̄m in altari. Dic cū psͣ. Introibo ad altare dei. ad de. qͥ le. iu. mea. Erasnēpe cor vetuſtū/ pͥus qͣꝫ emitteret lucē ſuam. Recreauit te ⁊ inuocauit in tabernacl̓is ecc̄ie/ detracta pelle vetuſtade-
Et
A.