Super. Maguificat.
nō negamus. aut applicatio fit tm̄mō diffinitiue ⁊ nō localiter. quēadmodū aīa rōnalis applicat̉ corpori ſuo tota in toto. ⁊tota in qualibet ꝑte. nō localiter. Et ſuꝑhoc nihil ad mathematicā. cui deeſt intellectualis oculus fide purgatꝰ vt poſſit diuinū hoc myſteriū intueri. Demꝰ queſodeū plus noſſe/ qͣꝫ mathematicus nat̉alispōt intelligere. Si filia eius aſtrologiapotuit inueſtigare licꝫ vmbraliter ⁊ imꝑfecte; virginē beatā/ geſtare in gremio pueꝝ celitus in ſigno virgīs quē aliqͥ Ih̓mvocant (ſicut teſtis eſt Albumaſar) Nōabnegemꝰ partū nr̄e virginis. qꝛ talis decet partꝰ deū. ¶ Diſcipl̓s O miſeris iſtapro nūc/ fauorē fidei ſonāatia. ⁊ ad defenſionē ꝓpriā intende docens quēadmodumq̄ntū corpus alteri poſſit coaptari / mō n̄quātitatiuo. qm̄ exēplū de aīa rōnali nullū eſt v̓e. caret em̄ quātitate. ¶ Mgr̄. Fiat hoc ꝑ ꝯuerſionē panis in corpꝰ xp̄i iaꝫexiſtēs accidētibꝰ panis remanētibꝰ. Itaꝙ iā corpꝰ xp̄i nō ē hic locatuꝫ in hoſtiaꝑ dimēſiones ꝓprias. ſꝫ ꝑ illas que paneꝫafficiebāt Et qꝛ q̄libꝫ ꝑs panis/ trāſſubſtātiata eſt in totū corpus xp̄i. ꝓpterea totū eſt in tota hoſtia. ⁊ totū in qͣlibet ꝑte. n̄plus hn̄s poſitionē ad locū dimenſiuaꝫ /qͣꝫ aīa nr̄a. ¶ Diſcipl̓s Etſi preſupponathec rn̄ſio tua/ rem valde mirabilē; nō tam̄ita deo impoſſibilē qͥn ſubſit ſibi cū voluerit poſſe. Neqꝫ em̄ maiꝰ eſtimo eſſe reꝫmutare in aliā / ꝑ potētiā obedientialemcreature/ qͣꝫ rē ex nihilo ꝓducere. Sꝫ qͥddicetur ẜm poſitionē illoꝝ qui ꝯtenduntpanis ſubſtātiā remanere. tanqͣꝫ ſit facilior ad ſaluādū hec poſitio ¶ Mgr̄. Imoꝟo difficilior ⁊ hereticalis. tuꝫ qꝛ dānataꝑ eccl̓iam. tū qꝛ tollit verā exiſtētiā corporis xp̄i in hoc ſacram̄to. Nō em̄ remanetvia vel rō ſaluādi verā pn̄tiā actualē corꝑis xp̄i/ niſi qꝛ trāſubſtātiatꝰ eſt panis inip̄m. ſꝫ ſaluat̉ mō dicto Fallit̉ itaqꝫ ph̓oꝝ⁊ mathematicoꝝ imaginatio. qͣſi totumcorpus ſit extenſum ⁊ extenſiue ſub dim̄ſionibꝰ hoſtie. ita ꝙ ꝓpria quātitas / ſit rōſibi eſſendi in loco. qͣſi ꝓpterea ſit reſpectꝰad locū ſicut eſt ad inuicē partibꝰ in toto.neqꝫ tn̄ dimēſiones panis remanētes afficiūt corpus xp̄i vel inherēt ſibi. ſed ꝑ ſeſtant ab om̄i corpore ſeparate. Un̄ ſicutdicimus/ nos petrū videre/ dū videmusſua accidentia vel figurā Ita dicimꝰ nos
videre corpꝰ xp̄i dū videmꝰ accidētia pāisilliꝰ qͥ in ip̄m trāſſubſtātialiter ꝯuerſus ē¶ Diſcꝭ. Cauſam aꝑis cur p̄dictꝰ errordū putat̉ eē facilior d̓ſtruit totā fidē huiꝰſacramēti de vera exn̄tia corporis xp̄i ſubſpeciebꝰ panis que non ſolum figurāt ſedcontinēt. Alioqͥn ſi nō ꝯtinerēt/ nō pluseſſet hoſtia adorāda qͣꝫ petra deẜti. q̄ xp̄mfigurabat. Petra aūt erat xp̄s ait apl̓us.Sic de figuris omībꝰ alijs. Sic de imaginibꝰ ⁊ picturis ⁊ litteris / curreret argumtū Deniqꝫ nec fides hēret meritum necveritatē xp̄i v̓bum. nec efficaciā eiꝰ ſacramentū. ¶ Mgr̄. Adde ꝙ fieret iniuria p̄dicatoribꝰ p̄mitiue ecc̄ie/ doctis ab ore ꝓprio btē ꝟginis Sicut ⁊ paulus aſſerit ſehanc veritatē a dn̄o accepiſſe. Poſſē adducere mira ſuꝑ hac trāſſubſtantiatiōe monſtrata per alia Inſuꝑ māuducere legꝭ vtriuſqꝫ mira. exēplo ambroſij promptuꝫ eſſꝫSed ſi ſenſus deficit ad firmādū cor ſincerum ſola fides ſufficit. ¶ Diſcꝭ. ſufficitmihi plane. qͣꝫuis claritas intellc̄ualis rationis addita ſit deo laus ⁊ gl̓ia Claret exfine ꝙ inſtitutū eſt hoc ſacramētum / quatinus oſtenderet deus immēſitatē ſue potentie. Incōprehēſibilitatē ſue ſapientie.Inenarrabilitatē ſue beniuolētie. Et hectriplex rō eſt potiſſima. qm̄ ī ꝑfectōe final̓cauſe ſolidat̉. Propterea trāſfer te nūc addeclarandū copioſiſſimā vtilitatē huiꝰ ſacramenti ⁊ poſtmodū regredi poterimusad ceteras q̄ſtiōes / ſi fuerīt inſinuati fructꝰ (o bn̄dictiſſima ꝟgo) bn̄dicti fructusvētrꝭ tui. vn̄ crebro ceciniſti magnificāscū exultatōe ſpūs ad ſuꝑmentales exceſſꝰrapta. Eſurientes impleuit bonis. ⁊ diuites dimiſit inanes. ¶ Mgr̄. Eſuries ī pͥmis neceſſaria nobis eſt. ſi tātꝭ querīus īpleri bōis. ¶ Diſcꝭ. Sic putādū. Sꝫ qͥdimpedit aut qͥd inducit hāc eſurieꝫ aꝑirepaucis non poſtponas ¶ Magiſter Scꝭquid obſtabat filijs iſrl̓/ ne manna ſaꝑeteis ſꝫ verteretur in nauſeā ¶ DiſcipulusMurmur imꝓbum ⁊ ingratū qꝛ deſiderabant carnes allia. porros. ⁊ pepōes egypti. ¶ Magiſter Caueamꝰ ſil̓es fieri. guſtātis quippe tam vilibꝰ egyptiace tn̄broſitatis eſcis deſipit omnis cibꝰ ſpūal̓ Eſuries itaqꝫ cauſat̉ ex euacuatōe ſtomachi anoxijs humoribꝰ hanc ꝟo pauꝑtas ſpūsfacit. Exemplū habetur xp̄i crucifixi. nōvult bibere vinum ſecularis delectatiōis
Ss. 3.
.K.
.L.