Tractatus. IX.
ſuoꝝ / a maximis theologꝭ qͦs nouerat pariſiꝰ. Quid morarer enarrando ꝑ ſingl̓aCreſcebat morbꝰ ex remedijs. ⁊ ſicut deemorrōiſſa legit̉ peiꝰ in dies ſe hēbat ex remedijs ⁊ īpenſis. Cōſuluit tandē vnꝰ exꝑtoꝝ vt ad orōeꝫ totū ſe ꝯuerterēt ⁊ ꝯͣ ſcrupulos oēs agere ſuſcipiēs ſacramentuꝫ.dicēs hec aūt ſil̓ia ꝟba Credo ſic̄ ecc̄ia credit. Credidit ⁊ acceſſit. ſerenatꝰ eſt ⁊ ſolidatus. nec paꝝ illūiatus deinceps circavenerationē huiꝰ ſacramēti. ¶ Diſcipl̓s.Noui ⁊ ego illū. ¶ Mgr̄. Nouī ꝓinde. ⁊expertus noui. nedum circa hunc articulum ſed in alijs varijs conſilium hoc habuiſſe ſil̓eꝫ effectū. quēadmodū teſtatur.Aug. ꝙ ad vnā vocē ceſſerūt oēs dubietatis tenebre. ⁊ perierūt oēs q̄ſtiones qͥbusanxiebat̉ circa textum apl̓i Deniqꝫ meminit alio loco ꝙ nō ſatiebat̉ dulcedine mirabili. ꝯſiderare dei ꝯſiliū circa redēptionē gn̄is hūani. qͣleꝫ deniqꝫ poſtmodū inoībꝰ articulis fidei. nōiatim in hoc ſe preſtiterit exꝑta letat̉ oīs ecc̄ia Hodie maxīeſub ānuo ſollēpnitatꝭ ſue feſto qͦ hec ſcribimus ¶ Diſcipl̓s Orādus gͦ eſt deꝰ:Mgr̄ Credo dn̄e. da intelliga qd̓ credo.nūc qͥdeꝫ ex partę. tūc aūt facie ad facieꝫ: ⁊ꝑfecte oratū eſt ¶ Diſcipl̓s. Quid ſi noluerit exaudire dicēs. Sufficit tibi gr̄a mea qꝛ credis Fides eī dei donū eſt ait apl̓sne quis gl̓iet̉ ¶ Mgr̄. Sufficit itaqꝫ mihi. ſed ſi āpliora mihi liberalitas ſua ꝯcedere voluerit non abijciaꝫ nec ingratꝰ recipiā. Alioqͥn deneget aūt tollat oēꝫ in caligine ꝑegrinatōis huiuſmōi intelligētiecolluſtratōeꝫ. ſit lucerna pedibꝰ meis ſolūfidei verbū ⁊ lumē ſemitis meis. potiꝰ qͣꝫcū claritate maiori. manꝰ pcc̄orꝭ ꝑ ſuꝑbiāaut curioſitatē moueat me. ¶ Diſcꝭ. Placet hoc humilitatꝭ fundamētū. ¶ Magr̄Nunc ſi vis videre Ih̓m oportet qꝛ ſtat̉apuſillus es ⁊ turbe fataſiaꝝ te cōpͥmuntvt aſcendas in arborē ſicomoꝝ exēplo zachei ſil̓ obedi ſapiētie q̄ poſt p̄parationeꝫhuiꝰ ſacramenti ſub typo immolationisvictimaꝝ ſuaꝝ vocat ad arcē. ¶ Diſcir.Explana qͥd ꝑ arcem intendis ⁊ ſicomoꝝHgr̄. mentē tuam ⁊ myſticā ſapiētiā¶ Diſcipl̓s. Quo pacto ſic ¶ Ogr̄. Collige ꝑ interp̄tationē ſicomori qͥ ficꝰ fatuadicitur ſimiliter ⁊ crede dionyſio dicentiſapiētiaꝫ dei diuiniſſimā ſtultā eſſe. Siqͥdem ⁊ apl̓m audi. Quod ſtultū inqͥt ē dei
ſapiētius ē hōibꝰ. Et iteꝝ. Qui vult ſapiens eſſe/ ſtultꝰ fiat. Hic titulꝰ ſcole huiusſtulticia ē. tradēte Lactantō. Audi apl̓m.Predicamꝰ. Ih̓m xp̄m iudeis qͥdē ſcādalū grecis ꝟo ſtulticiā. ſꝫ qd̓ ſtultū ē d̓i/ ſapientiꝰ ē hominibꝰ ¶ Diſcipulus. Cur ea q̄cōmunia ſūt ꝓ tota fide xp̄iana/ nūc inducis ad ſingl̓arē materiā quaꝫ tractamꝰ:Mgr̄. Ratio in ꝓmptū ē qꝛ nll̓a videturapud ſapiētes huiꝰ ſeculi maior. nulla abſurdior ſtultitia. nll̓aqꝫ magis infatuat ſēſus carnis exterius ⁊ interiꝰ qͣꝫ hec ſapientia dei. Cognitū ē qͥd latrator iſte demēseuomuerit aduerſus leges oēs ꝙ ml̓e ſūtxp̄iana ꝟo peſſima. que d̓ū ſuū quotidie ꝯͣmedit ¶ Diſcꝭ. Cuꝫ tot nephāde leges fuerūt ⁊ horrēde / dantes in ſacrificiū ⁊ epulas hoīes viuos imo filios ꝓprios ⁊ filiascū alijs innominabilibꝰ portētꝭ vicioruꝫ.colligo qͣntū qͣleve ſcādalū ⁊ ruinā maledictꝰ iſte ſibi ſuſcitauęrit aduerſus hoc benedictū ſacramētū. ¶ Magr̄. Sic refertLyra d̓ iudeis ꝙ idolatras nos exin̄ peſſimos execrāt̉. Facit ad hoc hyſtoria iudei bulliētis ⁊ trāſuerberātis hoſtiā cōſecratā pariſiꝰ. ſed miraculū cōfutauit illuꝫalioſqꝫ ꝯuertit. ¶ Diſcꝭ. Nota loquerisAd q̄ſita nūc accede cauſā aꝑiens ad intelligētiā. Cur ita deꝰ fieri voluerit qͥ oīafecit in ſapientia. ¶ Mgr̄. Rn̄det apl̓sꝙ qꝛ in dei ſapientia mūdꝰ eum nō ꝯgnouit. placuit deo ꝑ ſtultitiā p̄dicatōnis ſaluos facere credētes. Eſt autē hec ſtultitiap̄dicatōis ꝙ deus pōt alia facere qͣꝫfeceritaut facit ꝓ liberrīo ſue volūtatis arbitrioHoc enī xp̄iane religiōis fūdamētale pͥncipiū qͦ ꝯceſſo ſubuertit̉ ⁊ corruit funditꝰoīm ph̓oꝝ radicale pͥncipiū. Oīa q̄cunqꝫvoluit dn̄s fecit ait xp̄ianus. Oīa q̄cunqꝫ.fecit dn̄s dicit ph̓us neceſſario fecit. Necaliter aūt alias facere potuit. ¶ Diſcipl̓sPridē recēſui mecū qꝛ n̄ p̄t tradi capitalior diuerſitas īter fidē ⁊ ph̓iam. Nā pōitoph̓ie fundamēto. ſequit̉ neceſſario mūdūnunqͣꝫ incepiſſe Sequit̉ aīas hūanas veleſſe infinitas vel eſſe vnicā vt d̓lirat Auerrōis. vel migrare de corporibꝰ in corporaꝑ infinitas reuolutionū vices vt ſomniabāt Pītagoras ⁊ Plato ⁊ ſequaces autqꝫaīa rōnal̓ mortal̓ ē. Quodcūqꝫ ꝟo ꝯceſſūfuerit ex altero qͣttuor hoꝝ modoꝝ tollit̉ꝯſequēter oīs pīa religio ¶ Mgr̄. Uerecolligis. Anuc oculos tue ꝯſideratōis/
.F.