Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super. Magilificat.

a matre tua aſtante/ nutibꝰ ſignis admonitus. Dn̄e ad quē ibimꝰ. Uerba vite eterne habes nos credimus hoc prīoDehinc cognouimus. qꝛ tu es xpūs filius dei. Iheſu. Tua refectio maria recepit ecc̄ie ſacramentū etiā ſacramētaliter/ maxime poſt aduentū ſpūſſanctiqn̄ cepit hoc ſacramentū frequētari/ fuitadmirabilior ſuo qͣꝫ maternalis gn̄atio verbi dei. Hec em̄ fruitio ſacramentalis/ ponit generationeꝫ verbi dei aliudmultū vltra in admirationeꝫ vtilitatemoīm a progenie in ꝓgenies timentibꝰ.Ih̓u. Tua fruitio ſacramentalis/ fuitminiſtrata marie viatrici ſicut pie credipoteſt/ nedū a Iohanne cuſtode. neduma petro vicario tuo totius ecc̄ie pͥncipali. Uerūetiā a diaconibꝰ ſeptem ꝯſtitutisad hocip̄m. inter qͦs primꝰ fuit. Stephanus. īmo a quolibet paſſim ſacerdote ſine diſtinctione. qꝛ ſic exigebat humilitasmarie ſingularis. attendebat oportunum tempꝰ locus. Ih̓u. Tua fruitioſacramentalis/ quo maria impleta eſt bonis/ exēplar erat eſt oībꝰ fidelibꝰ / eſuriant ſacramentū impleant̉ bonis eiꝰ fidei certiſſime firmitate ſpem dilectionē oꝑat̉. Deniqꝫ non inuanum velomiſſionē ꝯtēptū gratiā hāc id ē euchariſtiā ſuſcipiant. Ih̓ū. Tua fruitio ſacramentalis / impleuit mariam prius bonis qͣꝫ obiret id eſt obuiaꝫ tibi xp̄o iretaſſumeret̉ in celū Nec abhorret a pietatefidei/ tu bn̄dictus fructus vētris ſuitotus feſtiuus adueniens/ dederꝭ ſibi (ſic̄oſtmodū dionyſio in carcere) myſteriūhoc corporis. dicēs. Accipe cara mea.qd̓ mox ꝯplebo tibi in regno meo vnapatre meo Ih̓u. Tua fruitio nunc eſtmatri tue regnanti in patria / copioſiorauidior qͣſi īpletio toto ore dilatato. ſꝫſuo videt̉ fuiſſe mirabilior ī via.qꝛ difficilior. in augmento meriti ꝓpterenigma fidei/ maior. Diſcipl̓s. Cōſentio. Mgr̄. Cōgaudeat igit̉ exultet ſꝑecc̄ia/ iocūdo pignoris amoroſi ꝯſolata dono. Ecce em̄. emanuel id eſt nobiſcūdeus. quāuis abſconditus. quāuis velatus tn̄ vere deus Cōpleuit deniqꝫ qd̓ aſcēdens promiſit. Ecce vobiſcū ſuꝫ vſqꝫ adꝯſummatiōeꝫ ſeculi. neqꝫ iam eſt aut fuitalia natio grādis que habeat deos appropinquantes ſibi. ſicut deus nr̄ adeſt

nobis. certe ip̄i ſūt dij Diſcꝭ Stupeo totꝰ mecū. admiratōe ſuſpendor. vn̄tal̓ qͣliter cur hec gr̄a. hec euchariſtia hecbona gr̄a Mgr̄. mirari te ad īfinita nolo qui ſic̄ voluit ſciuit potuit. Oīa em̄cūqꝫ voluit fecit. fec̄ bn̄ fecit Uidit em̄cūcta fecit. erāt valde bōa. Diſcipl̓sCur hāc mihi cauſaꝫ inducꝭ. que gn̄al̓ eſtad oīa. vellē vt ad ꝑticl̓arē ꝓximiorē cauſā huiꝰ ſacram̄ti deſcēderes Mgr̄ Sihec in pͥmis tibi ſufficit; neqꝫ ſi millealias aſſignauero poterꝭ ꝯtētari. nec ad intelligētie lum̄ aſcēdes Et dictū ſit vniul̓r omībꝰ articl̓is fidei Ueꝝ ſiqͥdē credereoportet accedēteꝫ ad deū qꝛ eſt qꝛ mētiriaut fallere p̄t. Sꝫ in hoc ſacramētocipue reqͥrit̉ firmiſſimū fidei fūdamentūAlioqͥn quicquid rōis inductū fuerit plꝰoffendet obruet qͣꝫ edificet vl̓ oſtēdet: Diſcꝭ. Credo ſic̄ ecc̄ia credit. Magir̄.Sta firmꝰ in hac certitudīe ꝟboꝝ ſecurꝰ es. Aut ſi ꝯpēdioſiꝰ agere vis. dic ex toto corde xp̄ianꝰ ſuꝫ Diſcꝭ. Fiat aſſiduedn̄o ꝓpitio. Mgr̄. Quid igit̉ vltra petꝭqͥd exigꝭ? Diſci. Sane cupio vttūqꝫ intelligere quod credo. tu ad ꝯſolatōeꝫ meā alioꝝ catholicoꝝ fortaſſis edificatōemſil̓ hereticoꝝ cōfutatōeꝫ. Mgr̄. Cauſeplacēt ſi tenueris illd̓ apl̓i. plus ſaꝑeqͣꝫ oportet. Sūt em̄ diuiſiōes gratiarumAmbulet vnuſqͥſqꝫ igit̉ ꝓut ei diuiſit dn̄smēſurā fidei. Hoc in ex poſitōe vl̓ intllc̄tuſacraꝝ ſcpͥturaꝝ Hoc vniuerſaliter ī oībꝰoꝑbꝰ d̓i ꝯſiderādis obſeruari ncc̄e ē. Qd̓qͥa ph̓i fecerūt errauerūt ī vanitatibꝰ ſuis. obſcuratū factū ē īſipiēs cor eoꝝ Similiter ſecte oēs hęreticorū date ob hocin reprobū ſenſū. Diſcꝭ. Dabit deꝰ meliora nob̓ credimꝰ vt in felligāus. intelligere volūꝰ vt credāus. Mgr̄. Prepoſterus eēt ordo nedū ī theologica ſꝫ in gn̄al̓r diſciplina nouiter accedētiū addiſcēdū. Hoc pitagoras. pl̓to ſcī pr̄espro cenobijs. hoc omnis ſcola diſcolacanit. Hoc rurſum abſurdū ē docētibꝰ nedēt ſcm̄ cāibꝰ. ne ſpargāt margaritas āteporcos. ne edificēt ſed deſtruāt mēoresilliꝰ ſapiētꝭ. Qui erudit illuſoreꝫ ipſe ſibiiniuriā facit. Fuit notus mihi quidaꝫſcolaſticus hn̄s deuotōis ſpm̄. Ingeſtiſunt animo ſuo ſcrupuli multi q̄ſtionuꝫcirca bn̄dictū hoc ſacramētum. Petebatinſtātia ꝯtinua diſſolutioneꝫ dirum

Ss.

O.

E.