Super. Magnificat.
vt ad ſūma ſubleuetur. ab aīa ſcindit̉ vtdn̄o cōiungat̉. qꝛ qui adheret deo. vnusſpūs eſt cū illo. Felix diuiſio ⁊ mirabilisſeparatio vbi qd̓ corpulētuꝫ eſt ⁊ feculētūdeorſuꝫ remanet. qd̓ ſpirituale eſt ⁊ ſubtile / vſqꝫ ad ꝯtēplatiōꝫ dīne gl̓ie ſublimat̉.⁊ in eādeꝫ imaginē tranſformat̉ Pars inferior ꝯponit̉ ad ſummā pacē ⁊ trāqͥllitatē. cū ꝑs ſuꝑior ſublimat̉ ad gl̓iam ⁊ iocūditatē Hec aūt ſub eiſdē verbis ponit auctor de ſpiritu ⁊ aīa Que āt ſit iſta pax. q̄gl̓ia. q̄ iocūditas. ⁊ qͥd eſt qd̓ videat̉. hocē qd̓ inqͥrimꝰ ¶ Exꝑimētalis d̓i ꝑceptio.nō fit ꝑ ſolā abnegatiōeꝫ Rō qꝛ pura negatio nihil pōit Un̄ vt damaſcꝭ li. iiij. ca.iiij. in fine d̓t. Sūt etiā q̄dā. affirmatiuede deo dicta virtutē ſuꝑexcellētis. negationis hn̄tia. puta. tenebras dicētes in d̓o.nō tenebras intelligimꝰ. ſꝫ qm̄ lux nō eſt.ſꝫ ſuꝑ lucē. ⁊ lux qm̄ nō tenebre eſt. hec illeSic igit̉ quicqͥd affirmatiue de deo dicimus / includit negationē aliquā. ⁊ econuerſo negatio relinqͥt affirmatiōꝫ. nō qͥdēad idē ⁊ ſcd̓m idē. ⁊ ꝓ eodē Aloqͥn eſſꝫ ꝯͣdictio manifeſta. ſꝫ accipiunt̉ affirmatio⁊ negatio. reſpc̄u diuerſoꝝ qꝛ negat̉ de d̓oquicqͥd eſt imꝑfectiōis in creatura. ſicutoīs creatura eſt imꝑfecta. quātūcunqꝫ ꝑfecta ſit in ſuo gn̄e. ⁊ ponit̉ ꝑ ſuꝑexcellētiaaffirmatio de deo Propt̓ea d̓t ſepe dion̄.ꝙ deꝰ nō ē ens. ſꝫ ſuꝑēs. ſuꝑbonꝰ ſuꝑdn̄s⁊ ſil̓ia ¶ Exꝑimētal̓ dei ꝑceptio / clauditin ſe duplicē viā cognoſcēdi deū. ſcꝫ ꝑ abnegationē ⁊ excellētiā; nͨ via abnegatōisſufficit. niſi via excellētie adiūgat̉. nec eꝯͣPropterea dānatꝰ ē articl̓s ꝑiſien̄. dicēsꝙ nōꝯgnoſcimꝰ de deo h̓ in via; niſi qͥd n̄eſt Exēplū btī dion̄. eſt aptiſſimū. vbi dic̄ſcd̓o de myſtica theologia Sic̄ ꝑ ſeip̄magalma naturale faciētes .i. imaginē. ex ligno vel lapide. auferūt ea. q̄ ſuꝑiecta ſuntputa ocl̓i viſiōeꝫ vetātia. ⁊ ip̄am in ſe ip̄aablatōe ſola/ occultā manifeſtāt forma vl̓in manifeſtatiōeꝫ ducūt. ſic ſupple fit ī cōgnitiōe. ꝑ abnegatiōeꝫ Cōſtat at ꝙ ſtatuefactor nihil addit ad lapidem vt ſculpatimaginē. ſꝫ trahit tm̄mo de eo Uerūtam̄aliqͣ ablatiōe facta linqͥt pulcrā. ſcꝫ imaginem. Cōſonat Augu. dionyſio. ⁊ exēploꝓ ꝯfirmatiōe dictoꝝ. ſic d̓t Cū audis. bonū hͦ. bonū illud. tolle bonū hoc ⁊ bonuꝫilld̓. ⁊ vid̓ ſi potes ip̄m bonū / nll̓o alio boºonū. tc̄ videbis deū. Ita de ꝟo Ita de pul-
cro. Ita de ente. p̄cipue Ita de qͦlibꝫ attributo dīno. ¶ Exꝑimētalis cognitio dei.p̄t intelligi ꝑ ablatiōeꝫ fieri. ſeptē modis.Quoꝝ duo ſpectāt maxīe ꝓpoſito noſtroUnꝰ ad intelligētiā aliꝰ ad deuotōnem.Unus modus ē ꝑ nōis impoſitiōꝫ aliꝰ ꝑvolūtariā acceptōꝫ ſeu credulitatē. Tertius ꝑ realē ablatōꝫ. Quartꝰ ꝑ intelligētiedepuratōꝫ. Quintꝰ ꝑ intelligētie ꝑſpicacitatē. Sextꝰ ꝑ intelligētie deiforītatē. Septimꝰ ꝑ intelligētie ſimpliciſſimā vnitatē¶ Diſcurramꝰ ꝑ ſingl̓os mōs. Eſt itaqꝫprimꝰ familiarꝭ nobis ꝓ ſtatu vie ꝟbi gr̄ade vno hoc noīe bonū vl̓ boītas. qꝛ hīto d̓ip̄o ſic accipi poterit d̓ ceterꝭ. Experimuritaqꝫ qd̓ ſint aliq̄ res / a nobis appetibilesvel qꝛ vtiles. vl̓ qꝛ d̓lectabiles. vl̓ qꝛ pulcreet honorabiles. Impōimꝰ ad hec appetibilia ſignificāda hͦ nom̄ bonū. Exꝑimurꝯſeqn̄ter ꝙ res appetibiles ſūt in ml̓tꝭ defectuoſe/ ⁊ ꝙ vbicūqꝫ q̄rimꝰ refectōꝫ / ibi reꝑimꝰ aliqͣꝫ defcōꝫ moleſtā appetitui carniſaut ſpūs Procedimꝰ vltra ad impoſitōeꝫvniꝰ noīs qd̓ ſigͣt bonū vſqꝫqͣqꝫ ꝑſcm̄ cuinihil aſſit vl̓ adēe poſſit de malo. nihil bonū deſit. ita ꝙ ſit bonū qͦ maiꝰ cogitari nōpoſſit. ſic̄ augꝭ accipit. poſtmodū anſelmꝰde hoc noīe deꝰ qd̓ appellāuſ bonū ſimpl̓rens aut ſūme ꝑſcm̄ Qua īpoſitōe fc̄ta. ꝯfeſtim oīs qͥ ſcit īpōnē ⁊ audit hoc nom̄ deꝰvl̓ hͦ nomē bonū nll̓o addito .i. bonū ſimpliciter. qꝛ ſimpl̓r dico qd̓ ſn̄ addito dicoOīs itaqꝫtal̓ accipit ꝓ reliqͣ re tl̓i p̄ſtātiſſima qͣꝫ ceterꝭ oībꝰ an̄poīt. hoc nomē bonū⁊ hoc nomē deꝰ ita ꝙ ꝯuertibl̓r ſe hn̄t bonum ſimpl̓r ⁊ deꝰ Cōſtat ita fieri potuiſſe⁊ factū eſſe. ⁊ ita retineri. Quo p̄ſuppoītovoluit Anſelmus ⁊ qͥdā alij demoſtraredeū eē ſic̄ putabāt euidēs eē ꝙ bonū qͦ maius cogitari nō poterat; nc̄ario erat. Alioqͥn ſi poſſꝫ nō eē. iā nō eēt bonū qͦ maiꝰ cōgitari nō poſſet. Sed ſcd̓m veritatē ꝓceſſꝰeſt ſophiſticꝰ ⁊ īualidꝰ; ſi n̄ aliter ꝯfirmet̉Diceret em̄ inſipiēs ꝯtra qͣꝫ arguit ſe admittere iſtud qͥd noīs ꝙ deꝰ ē bonū qͦ maius cogitari nō pōt. negarꝫ tn̄ ꝙ aliqͥd tl̓eſit in re. ſed tm̄ in nōie ſic̄ ſi deꝰ impōeret̉ad ſignificādū bonū ſūmū in tribꝰ ſuppoſitꝭ abſolutꝭ. nihil in re nomini rn̄derꝫ.¶ Propterea reſtat ſecūdus moduſ qͥ neceſſarius ē accedere volēti ad deuꝫ credere .ſ.volūtarie ꝙ aliqͦd tl̓e bonū ē ꝟe ī reꝝ nat̉aimo ſuꝑ omnia que cogitariint̓ in
Pp 4
9.
P