Super Maguificat.
verſu. Fecit potentiam in brachio ſuo. ꝑnotulas. C. quinquaginta.¶ Notula. PrimaEcit potentiaꝫ in brachio ſuodiſꝑſit ſuperbos mēte cordisſui. Cōſideremus attenta mēte cordis nr̄i; nos qui tota aīamagnificare dn̄m; qui deum tota mēte/ ⁊corde perfecto diligere precipimur. Audiamus quid in hoc cantici tono notauerit iuuencl̓a tympaniſtria. cuius mēshūilis/ ꝯtēplata eſt multa ſapienter Diſꝑſit inquit ſuperbos Hoc ſufficere videripoterat ad ꝯfuſioneꝫ ſuꝑboꝝ. ad collaudationē hūiliū. ad potētiā dīnam in ſuobrachio ꝯmendandā. etiā ſi nō additumeſſet/ mente cordis ſui. Sed firmiſſimeteneamus. nihil in hoc tractatu cāticoꝝſuperfluū. ſicut nihil eſſe diminutū. quianimiꝝ ſpūſancto dictante ſapiēter edituꝫeſt. cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa. cuiꝰ in eloquijsnec vnū iota nec vnus perit apex. ¶ Intelligendū tn̄ eſt in primis (ne noſtra fallat inueſtigationē/ nominū / vl̓ equiuocatio vel ignorātia) qͥd vocet̉ mēs cordis.Lucidius hoc cognito/ patebit integer⁊ multiplex huiꝰ ꝑticule ſenſus. ¶ Mēs⁊ ſi pro vi memoratiua qn̄qꝫ ſumit̉. vt cūdicimus. mēs meminit huius. nihilominus ad pn̄s coartabitur acceptio. ad illd̓qd̓ eminet; ⁊ eſt precipuū in creatura rationali vel intellectuali. Un̄ ⁊ mēs ab iminēdo dicta eſt. vel a meliore. vel a mēſura.qm̄ ⁊ illud qd̓ eminet ⁊ ſimpliciſſimuꝫ eſtin vna quaqꝫ re/ menſura alioꝝ in tali reꝯſiſtentium eſt Uolumus aūt in primisincedere groſſa ⁊ palpabili fide / plus qͣꝫph̓ica ⁊ ſubtili determinatiōe. quēadmodū pro ſimplicibꝰ ⁊ ideotis (fidelibꝰ tam̄)cuditur hoc opuſculū Cuius titulus eſſepōt. de mente cordis. ſeu de triclinio cordis. in qͦ preſidet tanqͣꝫ architriclinus.ſpūs rōnal̓. ẜm tres māſiōes. ſeu cenacl̓avel tabernacl̓a cordis ſui. ¶ Cōſtituamꝰidcirco. qͥd ꝑ nomē mētis volumus intelligi. Nec obſtreꝑet aūt ꝯtradicat qͥſpiaꝫꝯtentioſus acceptioni. nam nōia ſunt adplacitū Cū p̄terea ꝓceſſus aperire poteritꝯgruā impoſitiōis rōnē Dū āt q̄rit̉ de reſtultū eſt dicit dionyſius ꝯtendere de nōmine ¶ Mens eſt portio. vel potētia creature rōnalis. que facta eſt capax dei. ⁊ eiꝰ
particeps eſſe p̄t Cōſonat hec diſcriptio;ph̓icis ⁊ theologicꝭ. traditionibꝰ. Sꝫ hꝫpl̓imas q̄ſtiones. q̄ vix etiā ab ip̄is lr̄atꝭpn̄t terminari. vt de qͥdditate potentiaꝝaīe rōnalis. de ip̄aꝝ diuerſitate ⁊ idētitate cū eſſentia. De nūeroſitate ⁊ officijs. ⁊hmōi ceterꝭ ¶ Placeat igit̉ rudior manifeſtatio. ⁊ dicat̉. ꝙ rōnal̓ vel intellectualiscreatura/ nōiat̉ vti mēte ſua imo ſeipſatanqͣꝫ mentalis tūc exn̄s dū tota ꝯuertit̉ad ſolū deū; tanqͣꝫ ad obiectū ſuū. vnū. primū. ſup̄mū. optimū. eternuꝫ. p̄cipuū ⁊ ſūmū ¶ Teneat̉ interī iſta deſcriptio ſeu qͥdnōis mētis. At ꝓinde methaphyſicalesceſſent inquiſitiōes. qͣles notate ſunt. deqͥdditate reali mētis. de mō quo p̄t clare ⁊nude ꝑciꝑe ſolū deū vel ferri in eū. Rn̄deat etiā quiuis idiota fidelis interrogatꝰ.que qͣlis ⁊ qͣnta eſt mens tua. Rn̄deat inquā. mens eſt aīa mea. dū ip̄a ꝯuertit̉ addeū ſolū. tota ⁊ ſola. ad ſolū ⁊ vnū Sic ſonat initiū vulgati auctoris etiā pueris inculcatū. Si deꝰ eſt aīmus vt nobis carmina dicūt. Hic tibi p̄cipue ſit pura mente colēdus. Ecce ꝙ mētis officiū eſt precipue colere deū. ¶ Quo ſtabilito ꝯfeſtimelicere fas hēmꝰ rōnes aliqͣs. cur ad hecv̓ba diſꝑſit ſuꝑbos additu eſt mente cordis ſui ¶ Una rō eſt. ſi reſpiciamus ad pͥmos parentes nr̄os adā ⁊ euā qͦs condiderat deus ad ſui contēplationē claram ⁊ſerenā pro ſtatu vie/ quā ꝯtēplatiōem/ fuiſſet in gl̓a viſio facialis ſubſecuta. Ue tibi ſuꝑbia. Ita em̄ mēte a primis parētibꝰdiſꝑgi. per dīni brachij potentiā demerūiſti. vt iā heu nos infeliciſſima ꝓles. nullum mentis habitacl̓m in cordibꝰ haberepotuiſſemus. ſicut nec deū cognoſcere. niſi miſericors ⁊ miſerator dn̄s noſter Iheſus xpūs. potēti virtute ꝓuidiſſet Deumquippe nemo vidit vnqͣꝫ ait Ih̓es. ſed vnigenitus qui eſt in ſinu patris ipſe enarrauit ¶ Pōt altera rō ſumi. ſi reſpectꝰ hēatur ad apoſtatas āgelos. qͦs / in tantā. conata ē attollere celſitudinē. ſtulta ſue mentis preſumpto. vt diceret primus eoruꝫ.Sedebo in lateribus aquilonis. ⁊ ſimilis ero altiſſimo. Mens vero nimiumſublimata. nimium etiaꝫ precipitata eſt.ſiml̓ ⁊ diſꝑſa Ad hͦ em̄ q̄dā ī alta tollūt̉ vtlapſu grauiori ruant. finiſqꝫ ad alta leuatis. eſt ruere Quereret hic ſcrupuloſior aliquis. Nunquid habent demones ipſi
S