Tractatus. VII.
onerat quotidianū opus onerat peccāsꝓximus. onerat diabolus aſtutus. caroblandicijs. mūdus āguſtijs. demū ſicutonus graue. grauate ſunt ſuꝑ me iniquitates mee cū oībꝰ iniuſticijs. ¶ Succurrāt obſecro qͣdrige tue. quadrige aminadab qͥ voluntarius interpretatur Benigne fac dn̄e in bona volūtate tua mecuꝫ .i.bn̄ ignite age. cū qͣdrigis his ꝟtutū ignitis. vt helye Subleuēt fides ſpes ⁊ charitas Ueniāt eqͥ tractores qͣdrigaꝝ. cū ortꝭqͣtuor virtutū totidē cardinaliū Iſta. vij.onera moleſtiaꝝ. fides onꝰ corꝑis. ſpes onꝰ oꝑiſ charitas onꝰ ꝓximi pcc̄orꝭ Prudētia ſuꝑet aſtutiā. tꝑatiā ꝯcupiſcētiā. fortitudo triſtitiā. Iuſticia poſtremo oēꝫ neqͥtiā ¶ Letet̉ cor querētiū dn̄m Iubet hec(virgo ſuauiſſima) filius tuus totꝰ deſiderabilis ꝑ ꝓphetaꝫ Fiat in me qd̓ iubet.Fiat qd̓ ſeqͥt̉ Querite dn̄m ⁊ ꝯfirmamini. querite faciē eius ſꝑ. Ita dn̄a ſim numeratus in gn̄atione querētiū dn̄m. querentiū faciē d̓i Iacob. Ue qͥd tibi ⁊ leticiepcc̄or ſtolidiſſime? Nunqͥd nō audis. nōne paueſcis v̓bū ſapiētis? Nō docēt ſtultū delicie. nōne legꝭ ꝙ meliꝰ eſt ire ad domū luctꝰ qͣꝫ ad domū ꝯuiuij? Et rurſumRiſuꝫ reputaui errorē. ⁊ gaudio dixi. curfruſtra deciperis ¶ Sed ex aduerſo. conſolantē. ⁊ ꝯſulentē audio. delectare ī dn̄o⁊ dabit tibi petitōes cordis tui. Totusdeniqꝫ pſalmoꝝ decurſus inuitat ad exultationē. gaudiū ⁊ laudē. nedū hoīes. ſedgn̄aliter oēs creaturas. Hinc de hoībꝰ inſpāli Beatꝰ hō qͥ ſcit iubilationeꝫ Quidaūt eſt iubilus niſi gaudiū cordis intenſum. qd̓ nec retineri p̄t intus nec foris exprimi. Hilarē ad extremuꝫ datorēdiligitdeus. Oneroſa res dn̄o ſuo. ẜuus triſtisDelectat alacris hilaritas obſequentis.Qualis honor dn̄i / ſi ẜuus ſꝑ horreat eūtortorē. vt deluſorē. vt irriſorē ⁊ tyrānuꝫ?¶ Crudelē liteꝫ hanc (o aīa xp̄iana) iamſcripſimus abſolutā ex apl̓ica diſtinctiōede triſticia ⁊ leticia ẜm deū. ⁊ ẜm ſcl̓m. ẜmveterē ⁊ nouū hoīem Ceteꝝ finis ⁊ intentio/ leticie tue nom imponet. ſi timorataLetet̉ (inqͥt ꝓpheta ad dn̄m) cor meuꝫ. qͦfine? vt timeat nomē tuū Si cū modeſtiaGaudere in dn̄o ſꝑ. Sequit̉. Modeſtiavra nota ſit omībꝰ hoībꝰ Si ſuauis ī ſpiritu ſcō Si gͣtꝰ. ſi ſeria. ſi modeſta. ſi ſubtriſtisᵈ ī veteri hoīe. ſi verecūda corā dn̄o.
ſi vilis ſibi. ſperet in mīa dei. ſi lacrimoſacū decore. ſi q̨̄ruloſa cū pace. exultabūdacū timore ¶ Cōmonitio deniqꝫ ſapiētis.Qui diligitis dn̄m timete illū. ecce timorem. Deinde de mīa ⁊ leticia ſimul in oblectatiōem .i. oēm lactationē. vobis vēietmīa Recte quidē ad marie canticū. ⁊ mīaeius a ꝓgenie in progenies timētibꝰ eumUn̄: ꝓpter gn̄ale in oēs bn̄ficiū Magnificat aīa mea dn̄m Iniciū qd̓dā tangensmodū expōnis moralis ſeu tropologie lamētationū Ieremie ¶ Aleph. Qūo ſedetdeiecta. ⁊ eiecta. ciuitas aīe mee. prius plena ppl̓o. virtutū oīm. nūc ſola ⁊ ſolitariafacta locus ſpinaꝝ. ⁊ vepriū pcc̄oꝝ Factaeſt ip̄a prius dn̄a gētiū per ſubiectionempaſſionū oīm; nūc velut mr̄ vidua. nō habēs viri dei ſui protectionē. aduerſus tyrānidē demonioꝝ Ip̄a dudū pͥnceps ꝓuinciaꝝ; que ſunt ſenſus ſui iure ſubditiſuo principatui; facta eſt eis ſub tributo / duriſſime ẜuitutis. in luto luxurie. paleis ſuꝑbie. lateribꝰ auaricie. fornace ferrea totius miſerie ¶ Beth Plorās plorauit aſſidue. in afflictiōis nocte. ⁊ lacrimeeius voluūtur in maxillis eius exterius.Nō eſt qͥ ꝯſolet̉ eam. ex oībꝰ caris eius. āgelis ⁊ ſcīs caris eiꝰ. ⁊ oēs amici eius ſpreuerūt eā. qꝛ vidēt a ſpōſo ſpretā. ⁊ facti ſūteius inimici. zelantes aduerſus miſeram⁊ ream. pro honore domini. quē offendit¶ Gymel Migrauit iudas; deſerēs aīaꝫmeā ne ꝯfiteret̉. ⁊ hoc ꝓpter afflictionē culpe totiens repetite. ⁊ ml̓titudinē ſeruitutis verecūde. quā hꝫ totiens iterata; necvalitura ꝓpter ꝯtinuū recidiuum/ ꝯfeſſio¶ Deleth. Uie ſyon. que ſunt ītinera. qͥbus aīa ſcandit ad ſpeculationeꝫ dīnoꝝ.lugent. dū materiā dant lugendi. eo ꝙ nōſit bonus ⁊ altus cogitatus. qui veniatad ſollennitatē gaudentis affectus Oēsporte eius. ſenſus videlicet exteriores. ſūtdeſtructe. peruerſis ſecantiū ſecuribꝰ Sacerdotes eius. vires ſuperioris rōnis. gementes pro voce exultatiōis ⁊ ꝯfeſſiōis.Uirginales olim affectiōes ſue ſūt ſqualide turpes ⁊ fede Quid plura? ⁊ ip̄a totaeſt oppreſſa amaritudine vicioꝝ. pro ſuauitate ſcōꝝ bene olentiū vnguentorum.5quitur tractatusſeptimus principalis proſaicus. de mētecordis. ⁊ cognitione dei ſuꝑ illo quinto
P
Q