Super. Magnificat.

coloris dicatur immediata. ¶ Eſt ẜm mediū cōtemꝑans obiectū viſibile. oculo corporali. vt ſeruetur armonia cōueniens oculo/ vt non ab exceſſu viſibilis deſtruat̉. Nep̄terea ꝑuiū et ꝑſpicuū nimia radiatiōe/ ꝓportionē excedat ad oculū. Sed nec talemediū ꝓhibet cognitionē immediatā diciet intuitiuam. Quid eſt mediū tale/ niſi ꝓportio cōplexionis organi vidētis. ¶ Eſtmediū tertiū deducēs obiectū ad oculumqꝛ ſenſibile poſitū ſupra ſenſum/ non facitſenſationem ẜm Areſto. et exꝑientiā Propterea neceſſe eſt ſpēs eſſe medias. q̄ deducunt ꝑ mediū cōueniens in cōtemꝑatā reꝫſenſibilem ad ꝓprium ſenſum ſuū. Diſcurre ꝑ omnes et ſingulos ſenſus et ita videb̓Sed nec obſtat tale mediū quin cognitioſit immediata et intuitiua. Alioquin nulla talis eſſet in ſenſu de rebus ad extra/ niſiꝙ ſit de ſpēbus et actibꝰ ad intra de intelligibilibus. vbi bene reperitur aliqͣ res īmediate cognoſci ꝑ eſſētiā ſuam. nulla ſpeciemediāte. ſed actu diſtincteo are. ¶ Eſt qͣrtum mediū/ cōiungens obiectū cum potentia. Uocat̉ aūt hmōi mediū actus qͦ res intuitiue videtur. forte etiam habitus infuſus vel acqͥſitꝰ pōt dici tale mediū niſi melius referatur ad mediū eleuans. Certū eſtaūt ꝙ nec mediū tale cōiungens potētiamcū obiecto reddit cognitionē dici mediatāet nō intuitiuam vel exꝑimentatiuā. Alioquin nulla creatura haberet immediatamcognitionē. qꝛ ſolus deus eſt ſua cognitioactualis ẜm articulū ꝑiſien̄. et veritatem.¶ Remanet tamen ex p̄dictis ſatis apertꝭdifficultas p̄dicta/ ſi res poſſit dici videri ītuitiue ⁊ exꝑimentaliter/ dū non eſt vel abſens eſt. Doctrina cōis artiſtarū tꝑe meonō habebat incōueniētem hanc poſitionēquin ſol abſens a nr̄o hemiſperio videret̉intuitiue ꝑ lumen ſuū in aurora. qͥn ſonusaudiretur dum nō erat. Ita de reliqͥs ſenſibus/ ex quo ſpecies ſimplex et ꝓpria erat p̄ſens. qͣi deducens obiectū ad potentiā Notanter addimus ad ſpēm ꝙ ſit ſimplex ⁊ ꝓpria ne cogamur cōcedere noticias ſenſuscōis ⁊ imaginationis ⁊ rōis de rebus adextra/ eſſe ītuitiuas ¶ Eſt doctor vnus qͥ ponit mediam noticiam inter intuitiuam etabſtractionē ſimplicem. dicens in caſu noſtro. ꝙ noticia q̄ pſēte obiecto et cauſanteſpēm .ſ. in oculo dicebatur intuitiua. deſinebat aūt eſſe intuitiua .i. vertebatur ī ab-

ſtractiuam corrupto ſeu abn̄te obiector¶ Nihilominus poſitio pͥor ꝓbabilis eſt. q̄non deputat inconueniēs. ꝙ res videaturintuitiue dū non eſt. Patet in deo qͥ omīaiſta q̄ non ſunt intuetur. Similiter ⁊ beati in eo. īmo et ꝓphetica viſio de abn̄tibusin ſuo lumine magis dicēda videtur intuitiua qͣꝫ abſtractiua. ſicut et in angeloruꝫ cognitione. ꝑ innatas a creatione ſpecies velreceptas. ¶ Auget vero difficultatem hācconſideratio ꝑſpectiuoꝝ dicentiū viſionēnon fieri. niſi ſub euerſa piramide. cuiꝰ baſis eſt in re viſa. et punctus cuſpidis in oculo. Rurſus determinat decretalis benedicti. ꝙ beatitudo formalis conſiſtit in duobus actibꝰ qui ſunt viſio et fruitio. ſed addit ꝙ obiectalis beatitudo eſt ip̄e deꝰ. Ponat̉ ergo ꝑ poſſibile vel impoſſibile ꝙ ſubtrahente ſe deo in rōne obiectali/ quemadmodū libere poteſt/ maneant illi duo actꝰ.viſio et fruitio. nunqͥd dicetur iſte pͥus beatus etiam nunc beatus formaliter ⁊ intuitiue. ¶ Augetur amplius / ſi conſideremꝰomnē creaturam q̄ ꝯꝑatur ad deū in ratione veſtigij vel imaginiſ. tanqͣꝫ ī ratione ſpeciei repn̄tantis deū qͣꝫqͣꝫ ꝑ analogiam. ſednon minus qͣꝫ radius. qͣꝫ lumē ſol̓ comꝑet̉ad ſolem. licet non ſit eiuſdem ſb̓e cum ſoleUidens igitur creaturas ⁊ intelligens. ideſt intus legens habitudines huiuſmodiimaginis et veſtigij in triplici genere cāe.efficiētis formalis exemplantis ⁊ finis/ nedum intelliget inuiſibilia dei ꝑ ea que fctāſunt. iuxta verbū ſapiētꝭ ⁊ apl̓i. ſed habebitnoticiam intuitiuam de deo non minus īmediatam ⁊ propriam qͣꝫ habeat oculꝰ deſuo obiecto puta de ſole ꝑ lumen ſuū viſo.Hoc nullus videtur conceſſiſſe. īmo damnatus eſt articulus ꝙ deus hic immediateꝑ eſſentiā videatur. Et ſi non īmediate. ergo nec intuitiue. ¶ Addamus ad difficultatem ⁊ ꝯtra articulū qꝛ exn̄te homine inꝓſpectu dicimus ꝙ homo videt̉. conſtat tn̄ꝙ oculus corꝑalis non attingit ad ſubſtātiam hoīs. ſicut nec alius quiuis ſenſus Oportet ergo ꝙ referat̉ ad viſionē intellectꝰ /viſio ſubſtantie hoīs vel eſſentie ſue. Ac ꝓinde ponūt aliqͥ ꝙ obiectū intellectus naturaliter ⁊ ꝓ ſtatu pn̄ti/ eſt quidditas reruꝫnaturaliū. habita ꝑ abſtractionē intelligētie vel intellectus agentis ex fantaſmatibꝰNunqͥd ergo agentis hec intellectualis cognitio dicetur int̓uitiua? ¶ Prodamus

Anc3

.K.

L.