Super magnificat

tam diuinas qͣꝫ naturales. tam in cogitatōnibꝰ qͣꝫ in affectionibꝰ quem explicare difficillimū eſt. immo nec plene poſſibile/ ſi logica cū grāmatica defuerit. qͣs ad hoc officiū/ ſummi viri methaphiſici ⁊ phiſici reppererūt. Ariſtoteles p̄cipue. ¶ Hanc opinor eſſe cauſam erroris hominū deuotioni ſe dare putantiū ſine logica ⁊ methaphiſica. ſint homines ſint femine dū neſciunt/apud ſe conceptus habitos (preſertim affectuales) reſoluere ⁊ minus poſſunt ad extra verbis conuenientibus exponere. vnd̓ſeipſos ſophiſticant ⁊ alios vel non inſtruunt vel decipiunt. expertus centies ⁊ centies loquor. Ecce dum audiunt ꝙ Marieſpiritus exultauit in deo ſalutari ſuo. conātur exultare ſimiliter. fantaſiantes multa.nunc amando. nunc timendo. nunc gaudendo. qualia dum ſatagunt. aſſidue fiuntapud eos inſolita fantaſiarum idola ſiue ſimulachra. que quia neſciunt diſcernere averitate rerū ⁊ intelligentia rationis. omnia deputant ad miraculū vel ad doctrinādeuotionis excellentem per anagogiam etmentis exceſſuꝫ. Patuit in thuriuminis ⁊beghardis ⁊ alijs abſqꝫ numero. quoꝝ ſcripta plurima. maxime circa feminas. quarū eſt auiditas ꝑtinacior in affectu / qͣꝫuisin virtute ⁊ cognitione qͣꝫ viris longe fragilior. Inde datū eſt epitheton hoc feminismaxime ſenibꝰ. veteres ſunt ſortene vel ſortilege. Ueniunt in hanc ſuperbiā conſeq̄nter. vt viros etiam theologos/ loquendoſcribendoqꝫ docere preſumant. Contemnentes illud apoſtoli. Mulierē docere nōꝑmitto. Ecce qͣꝫ modeſta fuit ſapiētiſſimafeminarū. que nō niſi ſepties ab euangeliſtis inuenit̉ eſſe locuta. ¶ Diſcipulꝰ. Trāſi materiā hāc incidenter nō inutiliter poſitam. quia de exultatiōe ſpūs Marie. cupio latius inquirere. Nam cū exultatō ſpiritus ſit quidā mentis exceſſus anagogicꝰqui fit vt crebrius per amorē. Dic ſi Maria cantica cāticoꝝ Salomonis agnouitEt ſi ꝓprium canticū/ iungebat illoꝝ concētui. Siquidem apte quidem videor mihi hoc petere. dū leguntur in hac ſolēnnitate felicis aſſumptionis ſue/ talia cantica qͣlia vocaſti ſaltationes vel exultatōnes ſpiritus amantis per amorem tractans illudeuangelium. Cecinimꝰ vobis ⁊ non ſaltaſtis. ¶ Magiſter. Preſupponas multaoportet que ibidem poſita nouiſti. ⁊ que-

dam ad illa adijciā. Sentio tamē neceſſariā tuā (o beata beatoꝝ) opitulationē quaꝫſupplex imploro ꝑ beatitudinē tuā quamoēs p̄dicant generationes. ꝑ illā gratie plenitudinē/ quā inueniſti apud deū. ꝑ illamexultationeꝫ ſpūs tui. in deo ſalutari tuo.dicā ⁊ noſtro quia nobis datus eſt ⁊ nobiſnatus. Da magnificare in te. ꝑte. ⁊ ꝓpter teanimā meam dn̄m. fac exultare ſpiritū meum in deo ſalutari tuo ⁊ ſuo. Da ſpūaliuꝫgratiaꝫ gaudioꝝ/ qualis affuit Eliſabethcognate tue. qͣlis et infanti exultāti in vt̄oſuo dū adueniēs cū feſtinatiōe ꝑ mōtanaītraſti domū zacharie ⁊ ſalutaſti elizabethcū tāta vocꝭ efficacia/ ꝙ r̄pleta mox ſpūſcōexclamanit voce magͣ. qꝛ affectu magͦ. Benedicta tu in mulieribus/ ⁊ benedictꝰ fructus ventris tui. Qui fructꝰ dedit intelligere cum mirando ſubiunxit. Et vnde mihihoc vt veniat mater dn̄i mei ad me. Cuiusdomini? Plane illiꝰ cui quia credidiſti beata es qui ꝑficit ea que dicit. Et cui non ingrata protinus ceciniſti canticū nouū. cāticūcanticoꝝ. Magnificat anima mea dominū. Et exultauit ſpūs meꝰ in deo ſalutari meo. ꝑ anagogicos in deū exceſſus. Beatus ſiquidē vir cuius eſt auxiliū a te; aſcenſiones in corde ſuo diſpoſuit in valle. Clamans ex ſententia; cor meū ⁊ caro mea. deus cordis mei ⁊ ꝑs mea deus in eternum.¶ Diſcipulus. Ualeat iſta de precatō tuaquē nos dirigat. me querēdo. te reſpondēdo. Meminiſti reor/ altera collocutione teſpōpondiſſe reſponſuꝝ. ſi cantica Salomonis cecinerit aliquādo beata virgo/ dūſepius animo voluebat canticum proprium/ proferens illud in corde ſuo. An in exultatione ſpiritus ſui/ eructauerit cor ſuuꝫverbum bonū dicens. Oſculetur me oſculo oris ſui? ¶ Magiſter. Ita ꝓrſꝰ exiſtimoNimirū pleniſſime docta erat ab infantiain lege dn̄i ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de chriſtoſcriptis. Int̓ que/ Salomō in exultationeſpūs edidit cātica cāticoꝝ. tanqͣꝫ epithalamiū ſpōſi ⁊ ſpōſe mutuo federatoꝝ ꝑ amorem/ quā Maria ꝯiunctionem modo ſentiebat vberius impletam/ dū in ea verbuꝫcaro factū eſt deus homo. qui teſte Iohāne ſponſus eſt/ habēs ſponſam ad cuiꝰ preſentiam ⁊ vocem/ ip̄e Ioh̓es amicus ſponſi gauiſus eſt. ⁊ exultauit. etiam nunc iamex vtero. Qua in re. duc cor ſurſuꝫ. atqꝫ cōſidera per anagogiam. Per eam.

Kk. 3

ei.

X