.De canticordo.

vero cordis aliter (vt p̄miſſuꝫ ē) nō ꝑcipit īmediate ab auditu vel intuitu. etiam ſi cōnatum ſuum dederit ad audiendū vl̓ vidēdum. poſſunt nihilominus cōiecture quedam ſumi quemadmodū ex occurſu facieiexoculoꝝ nutu. ex geſtū corꝑis. cor ſe ꝓditTanticū oris poteſt fieri ſine libero arbitrio ꝑ motū naturalem vel aīalem vel extrinſecū ſeu alienū. ptꝫ in auibus. ptꝫ in puerꝭ ⁊ alijs nō dū hn̄tibꝰ expeditū iudiciū rōnis Noſtꝝ verocanticordū quale ꝑquirimus/ ſola ꝓducere poteſt libertas arbitrijvbi volūtas p̄monet ⁊ inclinat. rō deliberans ordinat et imperat. Tandem voluntas exequitur et effectui mandat. Sanctipinde cōcordant̉. dū vnus attribuit (exempli gratia) orationem voluntati. aliꝰ rōniSic p̄ter̄a dum vnus dicit or̄oem ⁊ cāticaꝑ virtutes intellectuales. alius ꝑ morales.alius ꝑ theologicales. alius ꝑ dona cauſari. Siquidem nullū eſt canticū qd̓ nō poſſit a virtute qualibet imꝑari .i. mediate cauſari. Ita enī videmus in oībus actibus bonis. ſed immediata ꝓductio et elicitio ſuāhabet ꝓpriam virtutem: vt ſperare ſpem. diligere caritatem. orare deū et ſibi cauere religionem. que ſpēs eſt iuſticie. ¶ Canticūoris de ſe indifferens eſt ad bonitatem velmaliciam de genere moris/ datur ratio. qͦniam de ſe et intrinſece non eſt actus liberꝓpterea ſi dicitur bonus moraliter aūt malus/ laudabilis aut vituꝑabilis/ oportet ꝙhoc recipiat aliūde. et hec drīa ſeqͥtur ad p̄cedētem. Sed cantico cordis damus laudem aūt vituperiū/ tanqͣꝫ ſit a libero arbitoelicitiue. et ꝑinde eſſentialiter et intrinſeceliberū eſt hmōi canticordū. Nolumus tamen ab actibus humanis extrinſecis/ tollere laudem vel meritū. ſed hoc habent ex ꝑticipatione et origine prime libertatis.Canticum oris poteſt violenter elici .ſ. abextrinſeco nō conferente vim paſſo. et ſaltēdiuina virtute. Secus inuenies in noſtrocanticordo ad qd̓ volūtas cogi neqͥt. Implicat enī ꝙ actus cordis humani ſit elicitꝰlibere/ et reſpectu eiuſdē ſit violētus. iaꝫ voluntas patiens vim cōferret nec cōferret inactu ſuo. qd̓ implicat. ¶ Canticū oris eſtſubiectiue in re materiali et extenſa. ſiue ſitſiue nō ſit organica. Subiectū vero noſtricanticordi/ eſt ī ſolo corde rōis. ſiue ſit portio ſuꝑior et quaſi vir. ſiue inferior qͣſi mulier. ſiue in quadam ſcintilla et apice intel-

telligentie pure quam mentem aut ſinderiſim quidam appellant. Sed vbiqꝫ ſuū elicit canticum/ ſine vſu corꝑalis organi reqͥſitio. qͣꝫuis ad fantaſmata prius aſpexerit.et ex illis ſpēs intelligibiles abſtraxerit Ethoc ſi non fit ex alto virtute verbi dei colluſtrantis/ immediata reuelatio. ¶ Canticūoris ſpectat ad veterem hominem. cāticordum vero noſtrum ꝑtinet ad nouum. quiẜm deum creatus eſt ad imaginem et ſimitudinem ſuam. nō dumtaxat in veſtigio.Sequimur hoc loco cōſideratiōem apoſtoli de biꝑtito homine in quolibet viatore. cuius intelligentiam et miſteriū nunc ⁊hic ſupponimus. dicētes cōſequenter toteſſedrias aſſignabiles inter canticum oriset noſt rum canticordū/ quot et qͣꝫtas apl̓saſſignauit inter noſtros hoīes hunc veterem iſtum nouū ſub vna et in vna homīsnaturali ꝑſona. vt ꝙ vetus tyrannizat legecarnis et peccati. ꝙ obuiat et diſſonat rōni.ꝙ legi dei ſubiectus nō eſt. ꝙ captiuat nosſub iugo peccati. et ita de reliquis At nouꝰagitur. ducitur ⁊ regit̉ ſpū libertatis et iuſticie. et adoptionis filioꝝ dei. et ſpe hereditatis eterne. ¶ Collocato tenore dicendorūcōſequēter notulemus nunc rn̄dendo obiectionibꝰ. nūc noſtra ponendo. ¶ Habētin pͥmis dubitatiōem ea que dicta ſunt decantico cordis qd̓ diſtinguit̉ a cantico orꝭ.qꝛ pōt fieri ſine eo. Cū dixerit xp̄us ꝙ ex abundatia cordis os loqͥtur. Cū p̄terea certum ſit nulla vocē que ē ſonus ab ore aīal̓ꝓlatus/ fieri ſine corde qd̓ eſt pͥncipium vite et motus. Reſpondemus ꝙ vbiqꝫ ſunt īaliqua diſciplina ſeu veritatis cognitionediuerſi termini. quorū quilibet habet acceptiones multiplices ſeu ꝑ ānalogiam ſeuꝑequiuocatiōem/ reſtrictio vel limitatio pōt⁊ debꝫ pͥmitus fieri vel ſupponi ad certumaliqd̓ ſignificatum. alioquin incideret ſtatim confuſio: et ex confuſione deceptio ſeuſophiſtica paralogiſatio. Propterea ſi debet in pͥmis p̄ſupponi quid nominis ſicutdebet. oportet cōſequēter illud eſſe certumvel qꝛ ſic vult impoſitor cum nomina ſintad placitum vel ex vſu autentico maioruꝫcolligitur. Fatemur itaqꝫ cor dici multipliciter et ad multa. ſil̓r os. Placuit nihilominus ex cauſis impoſitis/ coartare ẜmoneꝫ.mō qui dictus eſt vt cor ſignificꝫ h̓ in hoīeliberū arbitriū rōis Os vero notet organūcarnis. quamuis etiam cor ita ſumptum

H.