tanqͣꝫ inſtrumentum vel organum muſicūtemꝑatiſſime concordatū. in quo et ꝑ qd̓ſpūs humanus tunc vtiqꝫ pſallendi ꝑitiſſimus vtpote plenus verbo dei/ cātabat iocundiſſima cantica ſyon celeſtꝭ hierl̓m. necerat diſſonū quicqͣꝫ in pulcerrimā oīa conſonabant melodiam. quoniā nihil erat vthic et nunc obuiā rōni ſub cuius imꝑio cūcta erant. quēadmodū poſtea fuit in organō corꝑis beati illius de quo mulier quedāextollens vocem de turba dixit Beatꝰ venter qui te portauit. Beatus ꝓfecto quia ꝑomnia ſubditus erat verbo dei cōcorſ quoqꝫ rationi. concors inſuꝑ ſine diſſidētia ſibijp̄i. ¶ Cognouerunt hanc ineſſe deberecōſonantiam humano cordi ph̓antes aliqui ſicut Areſto. tradit. ꝙ in virtuoſo omnia cōſonantroni. Quid autem magis homini ꝓpriū eſſe debet qͣꝫ ratio qͣꝫ viuere conſequenter ẜm eam et eidem cōſonare. Puto autē nullū talē inuenerat Areſto. virtuoſum. vbi non frequentius diſſonaret vetuſhomo/ rationi corpus vicꝫ mortis huius.ſed ita voluit non quales videbat. ſed quales eſſe debere cenſebat ph̓s iſte clariſſimꝰdeſcribere dū felicitatem venatur humananatura. ¶ Porro nullus vnqͣꝫ ph̓antiumet ꝑſcrutatoꝝ ſeculi potuit attingere vndeeſſet diſſonantia talis in hoīe/ quā heu cōgimur ſentiendo fateri. ſola fides hanc expeccato pͥmoꝝ parentū veniſſe reuelat. Ethoc altero duoꝝ modoꝝ ponitur a ſanctisUnus eſt ꝙ iuſticia originalis erat integritas inſtitute nature humane a deo. cuiꝰꝑfecta ſunt opera. qui anime īmortali corpus aptauerat potens non mori. ⁊ per contemperans rationi. Ponūt alij iuſticiā originalē fuiſſe habitum quendā additū. quofiebat talis coaptatio ad rationē qͣꝫdiu ratio ſubdita eſſet deo. qua iuſticia ſublataſenſus velut effrenes abſqꝫ retinaculo ꝓruerunt in obiecta ſua ſpreto nec expectato regimine rōnis. ¶ Grandis aꝑta eſt conquiſitionis tam phice qͣꝫ theologice materia.ſed ad rē quā attendimus accedat protinꝰcor noſtrū et os noſtrū. tradere ſcꝫ noticiaꝫcanticordi .i. cantici cordis vnde ꝓcedit cāticumoris. quoꝝ differentias ad inuicempͥmo ſi notauerimꝰ patebit quidditas ſeunatura citius vtriuſqꝫ. quomō p̄terea v̓būdei verū/ affirmat ꝙ ex abūdātia cordiſ osloquitur et cantat ¶ Canticū oris. eſt voxſenſibilis numerola. ab auditu exteriori ꝓ

prie ꝑceptibilis ponitur vox ꝑ genere ⁊ numeroſa iungitur. quaſi ꝓ differentia ad voces. nullā habentes numeroſam ꝓportiōeꝫAdditur tertia clauſula ꝓpter voces cordiales intrinſecas et intellectuales. que ꝑcipiuntur aure cordis vel intellectus ꝓut ſcripturis ſacris et ph̓icis/ locutionibꝰ trahi poteſt. Habemus ſic pͥmā p̄cipuā differentiāa canticordis que eſt vox interior numeroſa ab auditu ſolo interiori ꝓprie ꝑceptibil̓.¶ Canticū oris/ cōuenit aīalibus p̄ſertimauibꝰ in quibꝰ numeroſa vox inuenitur. abauditu exteriori ꝓprie p̄ceptibilis Teſtat̉ hͦphilomena hoc alauda hoc carduellꝰ hocturtur et yrūdo/ cygnus et alia multa. Colligimꝰ hic ſcd̓am drīaꝫ a cātico cordis maxime rōnalis ⁊ humani. de qͦ pn̄s eſt inquiſitio. Un̄ qͣꝫuis in auibꝰ concinentibꝰ ſi cuiqꝫ ſuū cor ſit et imaginatio quedā ſeu fantaſiatio numeroſa/ que ſe monſtrat exteriꝰ/ſit deniqꝫ multiplex paſſio. nihilominꝰ adcanticū noſtrum cordis ſiue canticordumnō attingunt. Hic aſpicimus ꝙ paſſioneset ſenſus ſunt in irrōnabilibꝰ determinateꝑ obiecta ſua/ ⁊ vniformiter oꝑat̉ qd̓libet īdiuiduū ſue ſpēi. Nō eī cātat aliter vna philomena qͣꝫ alia. ſic̄ necaliter facit nidū ſuūSecꝰ ī hoīe cuiꝰ rō nō eſt ad vnū limitata. vn̄ tāta varietas in hūanis orit̉. Nā qd̓eſt ſparſum ꝑ induſtrias ſingl̓ares in bru;tis. rō colligit in ſe totū ¶ Canticū oris p̄tab altero cognoſci ⁊ ꝑcipi ⁊ iudicari. Canticū ꝟ̓o cordis/ ſolus ille qͥ erit innoteſceremediate vel īmediate Facit ad hͦ illud apl̓icū Tu dn̄e qͥ noſti corda oīm Et illd̓ DDeꝰintuet̉ cor. cū multꝭ in hāc ſnīam Qualiteraūt pateat cor hoīs vel hic vel in pr̄ia. tamangelis qͣꝫ ſctīs ſeu locutiōe mutua ſeu or̄onis directiōe deuota/ alibi videt̉. ¶ Canticū oris pōt cū altero cātico oris ꝑ cōcinentes ad inuicē ꝯbinari ac ī vnā colligi ſymphoniā. hͦ in diſcātibꝰ ꝑ tenorē ꝑ ꝯͣtenoreꝫ.ꝑiminucias ⁊ ꝑ fractiōes vocū multifariasEt exꝑientia mōſtrat. et ars certa tradit etſcribit Hec aūt oīa fieri nō pn̄t ſaltē hic invia ꝑ hoīes forrꝭ ī cātico cordis. ꝯſurgatꝭ ꝑinde difficultas cognitiōis cāticordi apd̓eos qͥ nō ꝯuertūt̉ ad cor. ſꝫ ab eo negligentia vel ruditate vel tm̄peritia diuertuntur¶ Cāticū oris pōt inuito fieri qͥ aꝑtis auribus velit nolit illud audiet. aut ſi ꝯſiſtit ingeſticulatiōibꝰ vt ſunt tripudiatōes illd̓ inſpiciet niſi tc̄ ocl̓os clauſos hūerit/ Cāticū