De canticorum.

¶ Subinfertur pulcra nimis ad pͥora cōcluſio. Omnis ſpūs laudet dominū. Heꝓfecto toti pſalmoꝝ contextui p̄cipue ſuoſubſeruit initio quo dictum eſt. Beatꝰ virQuid enim viri beati dicimus officiū/ qͣꝫvox laudis ad dominum. Iuxta illud Beati qui habitant in domo tua domine/ ī ſecula ſeculoꝝ laudabunt te. Uerum de hocin ſubſequenti thomo ſeu tono/ magis intellectus eoꝝ omniū que diximus aperit̉.vbi de canticoꝝ rōnalium vel intellectualium origine ph̓ia verbum facit. Unde lucidius apparet quante ſit fecunditatis/ qͣnte iocunditatis hec exhortatio Omnis ſpiritus laudet dominū. vel vt tranſfert Hieroni. Om̄e qd̓ ſpirat laudat dn̄m ¶ Huicteāſlationi ſiquis cupiat magis inniti/ poterimus omne qd̓ ſpirat ip̄i homini ꝑ aꝓppriationem dare. quemadmodū nominauit hominem xp̄us omnem creaturam quidictus eſt in Gen̄. Inſpirauit ſpiraculū vite homini dete terra formato. Eſt aūt materialis ſpūs (vt interim de ſpirituali ſit ſilentiū) radicatus in corde quo tanqͣꝫ miniſtro et ligamēto quodā rōnalis aīa exercetſuas oꝑatiōes in organo ꝓprij corꝑis. cuitanqͣꝫ in ſpera actiuitatis ſue coaptat̉. Eſttriplexiſte ſpūs aūt flatus inſtar fumi tenuiſſimi. naturalis ſcꝫ vitalis. ⁊ animaliscui medicoruꝫ aliqui tantam attribueruntvirtuteꝫ quaſi ꝑ ſe ſufficiat ad hominis operationes. nam poſito ſpiritu altero intēdunt ſi nō errant dicere/ ꝙ medicus vt medicus eſt/ cōſiderans corpus humanū tantum vt ſanabile non magnoꝑe curat de cōditione vel exiſtentia ſpūs materialis alterius cōquirere. ¶ Proiude conſtat variari certiſſime rōales nedū aīales hoīs oꝑarationes ẜm diſpoſitiōem materialis huiꝰſpūs. quē ſpirat ⁊ reſpirat cor ꝑ cōſona mēbra p̄ſertim ad cerebrū vbi ſit aīalis ſenſitiuus ſcꝫ ⁊ motiuus. Hic enim ſpūs ſi fueritſplēdidus. ſi ſerenuſ. ſi ſubtilis. ſi mulcebrꝭerit exinde totus hō letior ⁊ alacrior (ſi deuotus eſt) ad laudandū deū. ſubtilior ⁊ īgenioſior ad recogitandū ip̄m ꝓnior qͣſi totꝰliquefactus ad diligendū eum ⁊ ſuauit̉ amꝑlexandū. ſi nō abuſus fuerit dono tali:¶ Donū certe dicimus dei/ talē ſpūs materialis ſerenitatem. ſit illa a deo immediate ſitmediate ꝑ mīſteriū angelicū. ſit ꝑ cōplexionis temperiem cū apto regimine corporisſit ꝑ opitulatiōem impetratiōem qͣꝫ ſctōrū

ſit maxime tandem ꝑ habituatiōem vebementem in obſequio dei in ocio ſctō. in exercitio cōtinuo fidei ſpei caritatisqͣꝫ virtutum. ¶ Qd̓ vſqꝫ adeo fieri pōt ab hominecū gratia dei; ꝙ videbit̉ aſſidue verſari mēſeius in aꝑto lumine/ cū iocūdiſſima q̄ ſenſum oēm exuꝑat pace/ cū illa ſuꝑadmirabili diuiſionis ſpūs ⁊ aīe/ cū vnione ad deū.cū ignoto cōiungit̉ ignote ⁊ ab omni ꝑtibilitate reducit̉ ad monadē. hoc intellexerūtqui dixerūt. Secura mens quaſi iuge conuiniū. Et iterū. Nō eſt leticia ſuper cordisgaudiū Et rurſus Quāmagna multitudodulcedinis me domine qua abſcōdiſti tim̄tibꝰ te Cū ceteris in hanc ſnīam ſine nūero. ¶ Glorientur in dn̄o qui ſunt hmōi rari valde. ſed ſunt qͣꝫuis raro ⁊ ad tꝑs bn̄placiti tui deus qui das vt vis ⁊ quō vis canticū. in hac nocte mortalitatis qͥ fathanamtenebroſos ſpūs ingerētem repͥmis. qͥ potes abſqꝫ vlla dubitatiōe ſine materiali qͦuis ſpū/ tuas in mēte colluſtratiōes ſuauiſſimas qͣles dicte ſunt ⁊ ampliores illabendo ſuꝑadmirabiliter oꝑari. Atuero ne ſintvacua diuine ſapīe oꝑa que ſic res adminiſtrat vt eas ꝓprios motus agere ſinat. nonrepellit aptam ſpūs aīalis diſpoſitiōem. qͥtaliter in cellulis cerebri (qͣs medici triplices ponūt pͥmam mediā ⁊ poſtremā) p̄t depurari / vt ⁊ imago ſit viuatior. eſtimatiuaꝑſpicacior. ⁊ memoratiua tenacior. ſic p̄terea ꝙ pars aliqua cellularū vtputa ſuꝑiorſubtilioreꝫ obtineat ſereniorē qꝫ fantaſmatū vel idoloꝝ repn̄tatiōem/ remanētibꝰ alijs ꝑtibꝰ in obſcuritate maiori. Cuius reipoſſumus exemplū acciꝑe circa cōbuſtionem lignoꝝ qͦ ad varias ignis drīas in flāma vet carbone/ aut ꝑ ſil̓itudinē nubium/aut mōtꝭ alicuiꝰ altiſſimi. cꝰ in vertice ſplēdet ſol nitidiſſimus. cū ī infimis nubes vagent̉ atqꝫ caligines. Adde ſplēdores inſtarfulgurū coruſcantiū vel emicantiū ſcintillarum. quarum illuſtratione veluti ſubitodiſparenti/ pulcerrime veritates emicant apud agentem intellectum elicientem ex fātaſmatibus in hac luce preſentatis ſpeciesintellectuales puriſſimas/ cuꝫ affectionibꝰquas nemo nouit niſi qui accipit. Puto ſēſerunt talia viri ſpūs ꝓphetici ⁊ deuoti Sēſit ⁊ hoc ip̄a virgo btā dū in ſe cōſiderās diuiſiōem aīe ⁊ ſpūs dedit cuilibet qd̓ ſuū eſtꝓrumpens in hoc cāticū. Magnificat aīamea dominum. Et exultauit ſpūs meus/

T