De oratione

¶ Amplius vero quidā obligant̉ aſſiſtere tantūmodo faciētibus oratōnes vocales) quemadmodū ſunt layci/ vel etiaꝫ aliqui religioſi nō obligati pro tūc cōuentūſequi; vel diſpenſatōne vel ex pia et cautarelaxatōne/ vt ad potiora ſe ſubleuēt. Illitales/ oratōis temꝑe poſſunt in meditatōnibus meliꝰ quo poterūt ſe exercere. Tal̓erat Auguſtinꝰ. qui delectabat̉ modo mirabili in cantibus eccleſie bene ſonātibꝰ.⁊ influebant voces ille in aures ſuas. ⁊ eliquendo illabebat̉ veritas in cor eius. niſiforte ipſe tūc erat magis dicēdus in contemplatōne qͣꝫ ſola meditatōne ſubleuatꝰ¶ Amplius ſi quis fuerit exercitatꝰ in aliquo ꝑticulari modo contēplatōnis circadiuinū aliquod vl̓ morale. tutius eſt ꝙ inillo ſemet exerceat. oratōnis vocalis tempore/ qͣꝫ ad nouā contēplatōis ſpeciē. permeditatōnis noue ſtudium ſe conuertat.Differat hanc ingerere ſe volentē cordismeditatōem/ in tēpus aliud ſuſpirās ⁊ gemens ꝙ eā tunc admittere ſibi nō conceditur: ⁊ dicat ſibimetipſi, pauꝑ homūcio?Melior eſt obedientia qͣꝫ meditatio potens eſt deus reddere vicem maiorē in idip̄m. ⁊ ſi nō hic forte reddet; certiſſime tamen in alio ſeculo. vbi fiet vox laudis ſineꝑturbatōe qualibet noſtri cordis/ ipſe retribuet. ¶ Deinde cognoſcant ⁊ obſeruētom̄es tam clerici qͣꝫ laici/ quos oportꝫ diebus dominicis ⁊ feſtiuis intereſſe diuīoſeruitio. ꝙ non abſoluūtur ab hoc debitodū ſcienter fabulatōnibꝰ intendūt. ſed ml̓tipliciori reatu ſe cōſtringūt. quia nedumnō ꝯſeruant preceptū ſed ⁊ alios impediunt. ⁊ in eccleſia. ſanctiſſimo dei tabernaculo/ ſcandalū inhonoratōemqꝫ faciunt.Stent igit̉ vel ſedeant. etſi non vocaliterorando. ſaltem in modeſta quiete ⁊ ſilentio animaduertant/ conſiderātes nedumea que dicūtur vel canūtur ſed quę miſtice ꝑagunt̉ in ritibꝰ ⁊ veſtibꝰ ſacris. q̄ preterea in picturis pn̄tant̉. ⁊ ita de reliquisEniqꝫ attendat̉ pro p̄miſſis et alijsſimilibꝰ dubijs reſolutiue diffiniendis/ ꝙ doctores ſancti priores/ vtentes rethoricis ꝑſuaſionibus in aggrauatōeꝫ viciorū ⁊ laudē virtutū. non ita tradideruntreſolutōeꝫ moraliū materiarū/ immo necſpeculabiliū ſicut doctores recentiores/qui ꝑ queſtiones ⁊ argumenta proceſſer̄tad vtrāqꝫ ꝑtem ⁊ ꝑ deciſiones Propterea

magis inſiſtendū eſt illis doctrinis quātum ad eruditōem intellectꝰ. licet quantūad inflāmatiōeꝫ affectus/ efficatiores alieiudicent̉. ¶Addita hac ſapiētis admonitione. q̄ tibi precepit deus illa cogita ſemper. Quod nō obſeruant multi theologorū noſtri temporis. qui de moralibꝰ quaſide rudibus materijs/ ſtudere vel inqͥrerenō dignant̉., Sciemꝰ inquiūt talia cū volumus? Cum tamen nulla ſit ad cognoſcendū bene et reſolute ſcientia difficiliorpropter circūſtantiarū innumeras varietates? Nec eſt aliquis tam excellētis ingenij. nec a puero in hac ſciētia tam exercitatus/ qui nō inueniat quod nouiter quotidie inueniat. qd̓ prius nō ita plane ꝯgnoſcebat. ¶ Sꝫ ⁊ neceſſaria eſt cognitorumdei preceptoꝝ impletio. alioquin deficiunt ſcrutates ſcrutinio. iuſto dei iudicio.hoc ꝑmittēte Simil̓r ꝙ paſſionibꝰ ſit alienus qui de moribus iudicat. AmenDe decem conſideratiōibus Eiuſdē cancellarij In orandodeum ẜm decē dictōnes verſus.¶ Oro patrē. ſanctosqꝫ. miſer. qꝛ mittor⁊ vrgent. Officiū dana. debita vis pietasPiofideMro ex aſſectuhumili. in ſpereuerētiꝰ caritatePotens¶ Patrē qui totꝰ eſt ſapiensclemensSapientiaIuſticia¶ Qui factꝰ ē nobis ſanctificatio.redemptio?via veritas vita.ProximitasScrōs in qhꝰ eſtofficioſitas.caritasSupra¶ Diſer ex oī preintraſub ⁊ iuxtaAb eccleſia¶ DietorAſanctisa petentibus viuis.¶ Urgēt ſub ꝯditōa merētibꝰ mortuis.Non criminarine triplici ſi voloNon damnariSed ſaluari