Et eius palore.
per cōtemplatiōꝫ p̄t in alia ſurſuꝫ rapi ſtare vel verſari/ qͣꝫſonāt orōis ſenſus vel ꝟbaCum enī finis ⁊ virtus orōis ſit in eleuatione mentis in deū ꝑ pium ⁊ humilē affectum? quiſqͥs in hoc ſtat vel verſat̉/ fructūadipiſcit̉ orōnis; ita tamen. vt dū vocalisoratio data ſub preceptōe/ illa nō omittatur. aut nō contēnat̉ ab alio ꝓlata audiriSi vero nō imminet tale preceptū vocisexterioris ſalubrius aliqn̄ dimittit̉ verbalis orō qͣꝫprofert̉ Aliqn̄ inqua. qm̄ poteſthumilitas loquētis ⁊ verboꝝ ſacramentūſupplere minoratōem in orātis affectu. ⁊nenimis aſſueſcat aliqͥs orōnem refugerevel horrere vocalē. vel in labore tali ſatiſfactōem penalē exoluat. ſeu penitentialē.¶ Uidemꝰ p̄terea/ quēadmoduꝫ pl̓imosquos euagatio cogitatōnū paſſim occurrentium ſine lege et ordine. nō impedit extoto/ quin faciliter ⁊ cito cū dant operā ſerecolligendi/ redeant ad recogitandū illa?que vox oratōnis exprimit. ita ꝙ cito corſic diuertēs a ſe. cito rurſus ad ſe reuertit̉;Sic longe facilius ⁊ diuiniꝰ/ mēs aſſuetacontēplationi/ p̄t ꝑ diuerſa ꝓſpiciendo qͣquauerſuꝫ ſe circūferre. nūc in celo ſurſuꝫ.nunc in terra deorſum. velut in luce clarapoſitū cor ipſiꝰ? Sic nihilominꝰ reuerſiocum om̄i facilitate in ea ipſa que ꝓnūciata ſunt aūt que dicunt̉ attendēda,Unt alia duo. vnū bonū. malū alterū. que cor impediūt ne dirigat̉ actualis attentio vel intentio ſua. ſuꝑ oratōisſenſum vel verba Unū eſt meditatio ⁊ hecquidē in ſe eſt bona qm̄ circa bona verſat̉.alioqͥn nō eſſet meditatō. ſed mendax ⁊ curioſa ꝑſcrutatio. Aliud eſt fortis habituatio; que verſat̉ circa res aliquas terrenasinutiles vel nociuas cogitando. vt philocaptus cogitat de amica auarus de lucrovel damno. iracundꝰ de vindicta. et ita deE ſecūdis iſtis nō opor (reliquis.tet dubitare quin impedimentū plurimū afferat ad orōnis attentōnem/ talishabituatio. ita vt qn̄qꝫ nedum vnius pſalmi verſus ſed totus pſalmus/ īmo vniushore ſpaciū que decātat̉ velut in obliuione deponit̉. que tn̄ obliuio vel euagatio ſinō placeat. dū animaduertit̉. ſed vinci q̄ritur in reliquis/ nō obligat obauditꝭ adreiteratiōeꝫ faciendā de neceſſitate. quamuis abſqꝫ peccato non fuerit. Non enī cadit preceptū eccleſie ſuper oratōne vocali
ꝙ fiat cū actuali attentōne. neqꝫ de ea iudicat. ſicut nec obligat eā fieri ex caritate.Oportet etiā ꝙ deliberato ⁊ perfecto conſenſu non interrūpatur moraliter vocalisoratio. que data eſt ſub precepto.Orro de meditatōne que eſt fortis ⁊vehemens cordis attētō ad aliquidinueniendū. difficilius eſt diffinitiue loqͥ⁊ vniuerſalit̓. An videlicet meditatio celeſtiū bonoꝝ ſiue donorū. ſit voluntarie admittenda/ dū vocaliter orandū eſt At exempli gratia. dicat aliqͥs. Dn̄e ne in furore tuo arguas me/ neqꝫ in ira tua corripias meMMiſerere mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſumEt occurret ſibi in mētem/ triplex iudicium dei. vnū in inferno. aliud in purgatorio. aliud in hoc mundo. Et trahet ipſuꝫmeditatio fortiter et voluntarie et ſtudioſe quatinꝰ poſſit ẜm hec tria. duci in affectum cordis; horrendo iudiciū inferni. timendo iudicium purgatorij. querēdo iudiciū in hoc mundo ẜm miſericordiā deidicens. Fac mecū ẜm miſericordiā tuā domine ⁊ ẜm iudiciū diligentiū nomē tuuꝫ.Querimꝰ ſi talis immoratio fieri poſſit/aut aliquādo debeat̉ voluntarie/ temporeorōnis debite. Nam ſi fiat inaduertēter etabſqꝫ conſenſu deliberato/ conſtat ꝙ nonobligat ad reiteratōnem ⁊ minꝰ qͣꝫ vicioſahabituatio. ¶ Et ideo apparet mihi et videtur tutius eſſe/ attentis attendendis/ ꝙhuiuſmodi meditatio voluntaria non debeat admitti temꝑe oratōis debite. ſed veldeſeri. vel in aliud tempus reſeruari.¶ Quocirca viſum eſt aliquibus ꝙ multiplicatio/ tanta orationū vocalium/ qualis obſeruatur in multis religionibꝰ. mirabiliter impedit a perfectōnis inquiſitōne que perducit ad cōtemplatōnem de cōmuni lege neceſſaria. quoniam ſicut cogitatio vertitur in meditatōem per fortem ⁊vehemētem cordis applicatōnem ad aliquid vnum. ſic fit meditatio tandem contemplatio per habituatōnem radicatamet multiplicatam? ᶜ Sed qui poteſt caperecapiat. Sunt itaqꝫ rariſſimi valde interhomines tam religioſos qͣꝫ ſeculares/ precipue in adoleſcentia ⁊ iuuentute idoneiad contemplatōnis adeptōnem? Propterea ſancti patres videntes imperfectū nōſtrū ⁊ attendētes qͣꝫ difficile eſt ocio bn̄ vti.voluer̄t occupatōꝫ bonā dare hoībꝰ ſuis;fecerūt hoc in orationibꝰ ⁊ canticis multꝭ
H.