aliquādo affectus/ odiū quoddā ſuiip̄iusdū quis ſuos miſerabiles defectus ⁊ caſusꝯſiderans ſibi ip̄i diſplicet. ſeqꝫ abominat̉et deteſtat̉. adeo ꝙ ad inſtar fetidi cadaueris ſibiip̄i fiat intolerabilis. ¶ Format etaliqn̄ in ſeip̄o affectus/ zelū quēdā et indignationē laudabilē aduerſus peccata ſuaaūt alioꝝ. ⁊ ob id ſeip̄m ꝑ penitentiā ꝑſeqͥtur ⁊ punit. ¶ Eſt ⁊ affectio qn̄qꝫ zelotypa circa ſe ⁊ alios. ex qͦ fit. vt ſtudioſe peccatorum diſcrimina ⁊ opportunitates deuitare conet̉ ⁊ quelibet ſalutis ſue aut alienedetrimenta repellere. ſicut vir zelans vxorēcautā adhibet cuſtodiā ne turpe aūt ſuſpectum admittat ꝯſortium. ¶ Cōmouet̉ aliquando animus affectu quodā pietatis etcōpaſſionis ſeu miſcd̓ie ad ſe vel ad alios.qui ſurgit plerūqꝫ ex ꝯmemorationē hūane fragilitatis parte ex vna ⁊ periculorumquibꝰ omnes incūbimꝰ parte ex altera. vbinihilominꝰ pauca vel nulla ex nobis parata ſunt remedia. ¶ Suſpendit̉ aliquandoaffectus in admirationē grandeꝫ. dum videlicet altitudinē diuitiarū ſapiētie ⁊ ſcientie dei vel incōprehēſibiliū iudicioꝝ eiusad mentē reuocat̉. in tantūqꝫ aliquotienshec meditatio mentem ad ſe aduocat ⁊ ſurſum rapitꝰ vt ſenſum ⁊ memoriā derelinqͣtet fiat velut deſipiens ⁊ inſana. ¶ Concipitur aliqn̄ in affectu motꝰ ſancte ꝯfidētieet bone ſpei in deū ⁊ ſanctos dū ea p̄cipuebeneficia ſue largitatis recogitant̉/ quibuſnos adiuuāt ⁊ tuent̉. ¶ Accedit aliquādoeiuſdē ex ſuoꝝ maleficioꝝ ꝯmemorationepenitētie ⁊ cōtritionis affectio. ¶ Suꝑuenit etiā qn̄qꝫ in affectu motus cuiuſdā bone deſperationis dum cōſiderans ꝙ vanaſpes eſt homīs. in ſolū deū ſe ꝓijcit. eiqꝫ ſoli finaliter ⁊ principaliter inheret. ¶ Orit̉qn̄qꝫ in affectu motꝰ horroris ⁊ abomīatōnis/ ſurgens ex ꝯſideratione vilitatis ⁊ turpitudinis peccati quā turpitudinē facit hͦaffectio ꝑ os euomere ꝑ ſincerā ꝯfeſſioneꝫ:Subintrat qn̄qꝫ affectū motus ſanctidēſiderij vel ſancte cupiditatis/ veniēs excōſideratione diuine pulcritudinis ⁊ excellentie glorie celeſtis. ad qͣm videndā ⁊ habendā/ totis aſpirat conatibꝰ. ¶ Ingredit̉aliqn̄ mentē affectio quedā licite ſpūalis ⁊ſobrie cuiuſdam ꝯplacentie qͣm ſibi legitime ſuadet dum ſibi cōplacere ꝑpendit indeo dn̄o ⁊ in gloria eius. inſuꝑ ⁊ in quibuſlibet ſuis operibꝰ. Que quideꝫ ſpūalis io-

cunditas aliquotiēs in tantū robur excreſcit vt verbis exprimi mīme queat̉. ſed ſubſignis quibuſdā ad extra prorūpit vtputaſub iocudis ſuſpirijs ⁊ gaudioſis ſingultibus. Uocatur aūt hec plerūqꝫ affectio mētis interna iubilatio ſeu exultatio. ¶ Exurgit aliquando affectio laudis. benedictionis ⁊ glorificationis/ ꝯmemorādo dignitatem dei ineſtimabilē. ⁊ aduocando creaturas omnes vt laudent eum ⁊ exultent innoīe ſancto eius. ¶ Adeſt etiam aliqn̄ affectus recreationis in diuinis beneficijs? q̄modis innumeris in dies ꝑcipimꝰ. ¶ Excitatur aliqn̄ affectus in feruorem diuiniamoris ꝑ ꝯſiderationē immēſe ſue bonitatis. Et eſt altiſſima ꝑfectiſſima ⁊ digniſſima in ceteris affectionibꝰ. ad quaꝫ nihilominus tute ⁊ ꝑfecte hi ſoli pertinguntquiprius in ceteris exercitati ſunt quaſi per illas purgati ⁊ cōuenienter preꝑati. qm̄ ẜmdeclarationeꝫ beati Bern̄. per illas oſculamur pedes ⁊ manus. per hanc aūt ad oſculum oris accedimus. Hec ſiquideꝫ ſanctaaffectio mentē deo ſumme approximat etdomeſticam facit ⁊ velut ſponſam ei cōpulat. ¶ Ex pluribꝰ iam dictis facile perpendes. cur ſimplices et illr̄ati laudabiliter etfructuoſe ſuadent̉ frequenter dicere orationes quas minime intelligunt. Hoc enī fitvel vt hoc agentes deum venerent̉ aut laudent. aut ei gratias pro beneficijs repēdātſub ſanctis ⁊ ſecretis verbis per os ꝓphetarum ⁊ ſanctoꝝ reuelatis. vel etiā vt eccleſieobediant aut ſuo ꝯfeſſori. Accedūt etiaꝫ etalie cauſe. quas perpēdis adeſſe duꝫ hmōior̄ones deuote dicūtur. ¶ Aīa. Declaraſti mihi iā o hō qͣꝫ plurimos mendicitatismodos. inſuꝑ ⁊ orandi ⁊ varios affectꝰ formandi doctrinā tradidiſti ꝑutilē; nunc reſtat vt ex te audiaꝫ ſi quotidiana mihi eritaliqua vna or̄o queſtꝰ ve vnus qͦtidianusapud oēs ſanctos ſimul obſeruādꝰ. qͣs etiāelęmoſynas ero ī hoc q̄ſtū petitura? ¶ Hō¶ Poteris aīa in hoc modū quēlibet obẜuare ꝓut tibi videt̉ magis opportunū magisqꝫ fructuoſum. ꝓ ꝯuenientia tempoꝝ ⁊locoꝝ ⁊ neceſſitatū quibꝰ eris obnoxia. velaltera quelibet ꝑſona pro qua orare voles¶ Debes igitur/ toto ſtudio/ tota diligentia diſcere que ſint ſeptem dona gratie precipue in tuis orationibus petenda. putavertutes theologice. fides ſpes caritas. etvirtutes quatuor cardinales. temperātia

E