.De mendicitate ſpūali.

maiorem ſimulāt pauꝑtatē ſeip̄os vel verberādo vel lacerādo. ſicut ⁊ quidaꝫ deuotiſibi inferūt vl̓ īferri faciūt diſciplīas ⁊ correctiones quibꝰ emolliat̉ duricia cordis eorum. ⁊ ꝓuocent̉ ad deuotionē ⁊ pietatem.¶ Ex his ſatis aꝑte potes intelligere qͣꝫ varij ſunt modi ſe apud deū ⁊ ſanctos q̄ſtuandi nūc in dolore ⁊ timore diuine iuſticie:nūc in leticia ⁊ cōſolatione ſpei ſue. nūc inſuꝑ ⁊ in gr̄arūactione laude veneratōe atqꝫ dilectione ſue bonitatis ⁊ largitatis. Ethoc fit non modo voce humana īmo etiaꝫalijs ſonis quibꝰ vtit̉ eccleſia. puta campanarū aut organoꝝ. nihil quippe eſt qd̓ nōlegitime poſſis ad tuā vtilitate cōuertere. ⁊per hoc te reddere idoneū ad ſuſceptōnemſpūalis elemoſyne diuine gratie. ¶ Sedcirca hoc diligenter caue tibi; ne deſꝑes expondere triſticię. ne ve in ſublimitate leticie ſuꝑbias. ¶ Uerū vt ſub vno colligamomnia. is orat aſſidue/ qui bonū quodlibet opus/ bene facit. ſcꝫ ad gloriaꝫ dei ſiuecomedat ſiue bibat ſiue etiā dormiat. qn̄ videlicet ideo quis ſe ſomno tradit vt hic poſtea diuino reddat̉ aptior obſeqͥo. ¶ Aīa:Scirē libenter o hō. cur frequenter ſubforma or̄onis/ dicunt̉ plures ſpalmi. quinihil vt plurimū ad rem ꝑtinēt ꝓ qua orādū eſt. Sepeqꝫ accidit vt is qui hos pſalmos canit aut dicit ignarus eſt ⁊ indoctꝰ/ſermonē latinū ignoransʸ ac ꝑ hoc nulluꝫpſalmoꝝ habens intellectūꝫ ¶ Hō ¶ Itaeſt aīa. nō enī ſemꝑ vniformis eſt impetrādi modus. vt circa ſeculi principes aliqͣlit̓eſt ſuꝑiꝰ declaratū. qd̓ ⁊ hugo de ſancto victore latiꝰ declarat. Et ꝓ ꝯpendio tria ſuntque p̄cipue ꝯferūt ad inclinandū maiorisalicuiꝰ animū ⁊ fauorē illius ꝓcurandū adſuū ſubditū. ¶ Unū eſt dū ſubditꝰ ip̄e illūvehementer laudat ⁊ virtutes eius extollitmagnitudinē opulentiā. bonitatē manſuetudinē. largitatēqꝫ p̄dicat. Et ꝑ hunc modum oratio dirigit̉ ad deū non expreſſe aliquid ab eo petēdo. ſed tm̄ modo pio ⁊ humili corde laudes eius depromēdo. putadicendo qͣꝫ piꝰ qͣꝫ magnificꝰ qͣꝫ manſuetꝰ qͣꝫbenignꝰ es dn̄e ⁊ ſic de alijs eius infinitislaudibꝰ. ¶ Alterū eſt. dū illi/ aduerſarioruꝫſiue hominū ſiue demonū/ ꝯmemorat̉ tyrānica crudelitas. per quem modū pluresorationes tradūtur in pſalterio. ¶ Tertiūeſt dumis qui impetrare deſiderat/ ſuamproteſtat̉ miſeriā paupertatē ⁊ anguſtiam

ꝯmemorās ſe cū ſit debilis ⁊ imbecillis oīope omni ꝯſolatione deſtitutū ⁊ hec eadēaliqn̄ in alijs eſſe ꝯmemorat. ꝓpter qd̓ nullum ſibi ab homine ſed a deo ſolo expectatauxiliū. Et fit aliqn̄ hmōi oratio abſqꝫ expreſſa aliqua petitione nude ⁊ ſimplicitertales ⁊ ſil̓es defectus ⁊ neceſſitates aꝑiendo. Et hoc vel qꝛ ſe indignū impetrationeiudicat. vel qꝛ ꝓpter eius magnitudineꝫrēdeſideratā nō audet exprimere. ¶ Qui diligenter ſcrutat̉ ſcripturasʸ nihil in eis inueniet qd̓ nō ad alterū hoꝝ triū modoruꝫorandi reduci poſſit. ¶ Suꝑ quo adiungo ꝙ nec in orando ſemꝑ vno mō diſponitur orantis affectio ſeu deſideriuꝫ. qͥnimomultifarie variat̉ ⁊ nihilominus manet recta ⁊ fructuoſa quēadmoduꝫ ip̄a oratio. q̄ad veritatē nihil aliud eſt qͣꝫ humilis ⁊ deuota affectio in deū finaliter relata. ¶ Aliquādo igit̉ ſiſtit affectio in quadā ꝓfundareuerētia ⁊ ſubiectione ad deū. diuinam exvna ꝑte ꝯſiderās altitudinē ⁊ ex alia miſeriam fragilitatis humane ſicut ſi aliqͣ humilis ꝑſona magnū aliquē imꝑatorē haberet obuiū/ mox ſe diligēter retraheret ⁊ ꝓfunde inclinaret. totaqꝫ tremebūda ſe quoad poſſet in ſuū cōtraheret locū. ¶ Plerūqꝫ aūt affectio reſidet in timore. dū tremenda dei iudicia ꝓfunde ꝯſiderat. que aduerſus imꝑios h̓ ⁊ apud inferos/ exercet. ſicutcū princeps aliquis aduerſus ſuos ſeruitores grauiter indignari ꝑcipit̉. ceteri oēs cōtremiſcūt etiā ſi nullius offenſe ſibi conſcijſint. ¶ Eſt ⁊ alius affectionis modus. quiper ꝯſiderationē ꝓprioꝝ defectuū qͥbꝰ nr̄isviribꝰ occurri non pōt. ſummā ſibi ſuadethumilitatē. ¶ Surgit ⁊ aliqn̄ in affectiōemotus vehemētis anguſtie atqꝫ anxietatꝭnimie. dum ſe quis ꝑpendēs vndiqꝫ diſcriminibus inuolutum ⁊ circūductum remanet in ſeip̄o ſtupidus. neſciens quo diuertat ⁊ qualiter effugiat. ¶ Erūpit etiam aliqn̄ in affectu cordis motus quidā languoris qui ſermone exprimi neqͥt ſed ſuſpirijsgemitibꝰ ꝯtinuisqꝫ planctibꝰ aut etiā ſubitis ⁊ grauibꝰ clamoribꝰ innoteſcit. ſicut depueris ⁊ beſtijs in tedio cōſtitutis ſuperiꝰexemplificatū eſt. ¶ Ingeritur quandoqꝫaffectui motus ruboris ⁊ verecūdie. dumin mentē venit turpitudo ⁊ feditas ſui peccati. inſuper ⁊ ſua ingratitudo apud celeſtēpatrem ⁊ dominum. a quo tot ⁊ tanta beneficia percepta ſunt. ¶ Concipitm

Ce

B.