Contemplationis.

Tu ſuſcitas egenū ꝓſtratū de puluere vanarū cogitationū. ⁊ pauperē erigis a ſtercore inordinatarū delectationū. collocās eosin altū vt ſedeāt cū principibꝰ. hoc ē cū angelis atqꝫ ſanctis. ⁊ vt eoꝝ cōuerſatio in celis ſit. Donū aūt iſtud gr̄e. veracit̓ tribuit̉ſolis inquirentibꝰ ip̄m diligenter atqꝫ ardenter ⁊ ad hoc ſe diſponentibꝰ:¶ Capitulū. 44AI.7yR7¶ Qualiter aīa ꝯtēplatiua dicitur eleuari ſupra corpus. ⁊ efficitur ſimplex ⁊ vnica:Ec intelligenduꝫ eſt/ aīam corpus deſerere ẜm ſubſtantiā cuꝫnin ꝯtēplatione rapta fuerit/ ſaltem de curſu ꝯmuni. ſed ꝓ tunceſſe dicit̉/ vbi fuerit cor ſuū atqꝫ amor ſuusſicut augu. dicit ꝙ aīa veriꝰ eſt vbi amat qͣꝫvbi ip̄a animat. hoc eſt qͣꝫ vbi vitā preſtatcorꝑi. Et ideo dico. ꝙ talis eleuatio aīe deuote extra mūduꝫ ac ſuꝑ iſta corꝑalia vſqꝫad ſemetip̄am/ aut vſqꝫ ad angelos. vel certe vſqꝫ ad creatorē ſuū altius fieri non pōtfit ꝑ fortē ſanctāqꝫ meditationē vel ardentem amorem. Tali mō ꝙ talis meditatioaut iſte amor virtute ſit tā potēs vt ip̄aꝫ faciat obliuiſci vel ceſſare ab oībꝰ oꝑationibus alijs ⁊ fantaſijs. ſicut eſſet in ſopore ꝑfecto aut ſomno. vel ſaltē ſi nō ex toto talesceſſant oꝑationes ip̄e tn̄ nō pn̄t corrūpereextinguere aūt ſuperare meditationem velamorē ardentē ſupradictū. ꝓpter vigoroſāeiꝰ potētiā. Oportet etiā ꝙ aīa/ totaliter intali meditatōe ſit occupata ⁊ amore. ad huiuſmodiqꝫ ſit oīno intēta. nec de quacūqꝫre alia ſit ei cura. nec ad alia reſpiciat; niſiforte talia p̄tereūdo nō tn̄ ibidē pedē figendo. ſcꝫ ꝙ in talibꝰ nō arreſtet̉ ſiue morā faciat. ¶ Et hoc fieri poſſe exꝑientia qͦtidiana in minoribꝰ hoc manifeſtat. Affirmatqꝫ idē areſto. inqͥens. Accidit interduꝫ aliquē ſuꝑ re aliqua tam fortiter meditari. ꝙnec aꝑtis oculis intuebit̉ hoc qd̓ ip̄m p̄teriet ſeu qd̓ ante eū vadit. Sepeqꝫ in ſocietate cū qua ſociabit̉/ plura dicent̉ ⁊ coramip̄o exercebūt̉ ſeu fient/ de quibꝰ nec aliqͥdſciet. ſed in ſua forti meditatōe ꝑſeuerabitac ſi dormiret? Unde qn̄qꝫ de tali ꝓuerbiūiſtud cōmune ſolet adduci et dici. Iſte adſuos meditat̉ amores. ¶ Talē ſimilit̓ modum raptus/ ꝑcipiūt ſepe ſtudētes ip̄i. aliquid ſubtilitatis cōpilare molientes. Pictores ſuo modo facere cōſueuerūt ſic̄ ego

teneo. alijqꝫ opifices ſubtiliū. poſiti ī imaginationibꝰ fortibꝰ. Recitaturqꝫ de ph̓o qͦdam noīe archimenides excellenti geometro. qui imaginaliter deliberauit facere ingenia ſubtilia ad bellandū ⁊ defendēdas īuadēdasqꝫ ciuitates. Unde accidit ciuitatem quā inhabitabat dictꝰ ph̓s/ ab inimicis debellari. princeps aūt exercitꝰ p̄cepitne antedictus ph̓s occideret̉. Sed a caſuquidaꝫ eundē ſuas figuras ꝓtrahentē ẜmſcientiā geometrie repperit. queſiuitqꝫ abeo quo noīe appellaret̉ Ip̄e vero tā fixe ſuarum figurarū formationibꝰ intētus extititvt quid ſibi iſte interrogās diceret penitꝰignoraret. niſi ꝙ inſinuabat eidē ꝙ ſe nonimpediret nihil aliud reſpōdens; vnde idcirco vitā ꝑdidit. Ecce qͣꝫ fortis huius eratmeditatio. vt ob eius vigoroſitatē/ ciuitatis ſue expugnationē nō ꝑciperet. atqꝫ necquidē inimicū agnouit ip̄m occidentem.Alius item ph̓s neades dictus ad mēſampoſitus ſepe ꝯmedere oblitus eſt; oportebatqꝫ ne fame periret/ famulā ſuaꝫ ad cibūꝑcipiendū eiꝰ manū cōducere. De quo valerius hoc recitās/ dicit ip̄m ſolum animavixiſſe. corꝑe aūt circūdatuꝫ fuiſſe tanqͣꝫ reextranea ⁊ inutili. ¶ Dicta exempla adducta ſunt ad on̄dendū/ ꝙ aīa imaginatōnesatqꝫ curas nō ꝓficuas a ſe pōt depellere. vtſubleuari poſſit ⁊ ad ſanctiora ꝯueniētioraqꝫ cōſcendere. atqꝫ ſe taliter ad vnitatemſimplicitatēqꝫ deducere. meditādo ſolūmōqͣliter ad ſuū creatorē poterit ꝑtingere; quieiꝰ eſt locus finis atqꝫ amor. qͣꝫuis illud facere fortius ſit atqꝫ difficilius. qͣꝫ in dictisexemplis oſtenſum eſt? Et hoc de tanto qͣnto cogitationibꝰ vti oportet ſpiritualioribus. habereqꝫ meditationes magis extraneas atqꝫ ſubleuatas.¶ Capitulū. XXXII.¶ Memoriam facit libri de contemplatiōeRichardi de ſancto victore.Ichardꝰ de ſancto victore/ quēdā edidit librū/ qͥnqꝫ ꝑtes ꝯtinērtem. vbi multū ſubtilit̓ atqꝫ ẜmprofundā ſcīaꝫ/ tractat materiāiſtā. ſcꝫ de ꝯtēplatōe. diuidēs ip̄am ꝯtēplationē in ſpēs ſex ſeu modos. Quoꝝ modorū duo ī imaginatōe ſūt poſiti duo in rōnē?itē duo in intelligentia. Scd̓m hͦ p̄fatꝰ doctor ponit tres modos celoꝝ intra animā:et iuxta hoc ꝙ ipſa anima cogiteu

Aa. 4.

Q.

.R.