Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Contemplationis.

tendit. quēadmodū lapis extra locū ſuūpriū exiſtēs tendit ſuꝑ terrā. locus eiē exquo grauis ē; et ignis tēdit in altū. vtpote.leue ſurſū quouſqꝫ ibi ꝑuenerit. Capitulū. XXIII.De duobꝰ modis ſilentij ſolitudinis.Ecūdū ſtatuū diuerſitatē ꝯditionū varietatē hoīm/ p̄t qͥlibꝫreꝑire locū ſibi ſecretū vt inibiin pace quieſcat in ſilētio. Ueruꝫ tn̄ eſt principale ſecretū ſilentiū haberi debꝫ ad intra in aīa magis qͣꝫ ab extrahoc ē aīma excludat a ſe habitatōe ſuaoēm curā humanā mūdanā; oēmqꝫ cogitatiōeꝫ vanā vel nociuā. q̄cūqꝫ impedirepn̄t ad illuc ꝑueniēdū quo tendit. Acciditenī aliqͥs ſepe corꝑe ſolꝰ ſit ab homībꝰ ſegregatꝰ. nihilominꝰ tn̄ fantaſias. cogitationes melācolias patit̉ ſuffert grauiſſi oneroſamqꝫ ſoc ietatē in ſemetipo. quefantaſmata/ generāt ſibi varios tumultꝰ etmagnas collocutōes ſeu garrulatōes corāſui intellectꝰ oculis adducētes vnū pꝰreliquū; inducētes nūc ad coqͥnā. nuncad foꝝ adducētes inde delectatōes īmūdas carnales. mōſtrātes ſibi/ choreas/pulcritudīes/ cātilenas hmōi vanitates.trahēdo ad malū pctm̄? Quēadmodūfitet̉ beatꝰ hieronymꝰ de ſeip̄o humiliter erat abſqꝫ ſocietate qͣlibet in deſerto/ p̄t̓beſtiaꝝ ſilueſtriū ſcorpionū/ erat nihilominꝰ ſepe cogitatōne ſcꝫ in choreis in ſocietate dominaꝝ romē. Fātaſie etiā tales/faciēt aīaꝫ ſolā exiſtente/ iraſci litigare adalterū abſentē tanqͣꝫ pn̄s ſit iniuriari: poſtea ip̄a ꝯputabit argētū mercabit̉. ꝯportās theſaurū validū; interdū ibi tranſuadabit mare ſuas optatōes deſideria? Nūcꝑuolabit terrā. erit in magnis dignitatibꝰ. Et ſic breuiter de ꝯſil̓ibꝰ fantaſmatibꝰ fatuitatibꝰ ſine numero. Aīa v̓o talis ibi eſt in ſecreto nec in ſolitudīe/ qͣꝫuis ſolaſit ab extra. Nec certe aīa deuota/ ꝯtemplationi vacās/ ſola eſt; qꝛ nūqͣꝫ minꝰ ſola ē niſi qn̄ ip̄a ſola ē. Sed iſtaꝝ ſolitudinū dua abſentia inter ſe multuꝫ differt. Aīa enīdeuota ꝯtēplatiua eſt ſola. qꝛ exiſtit inſocietate optima vtili delectabili .ſ. deo ſanctis eiꝰ ſancta deſideria. deuotas ſanctasqꝫ cogitatōnes. Alia aūt vtit̉ ſocietatevalde damnoſa vel ſaltem ei nihil ꝓficuat̉.aīa ſcꝫ ita inutiliter mēte vagabūda.

Capitulū. XXIIII.De materiali ſecreto.Erū eſt tn̄/ ad hn̄dū ſecretumvac ſilentiū ab intra in aīa ꝓdeſtq̄rere ſecretū ſilentiū ad extra.ſaltē mediocrit̓. ſi ex toto: Etmaxīe iſtis ꝓficuū eſt/ nōdū vſum habētnec ſciūt ſeip̄os retrahere intra ſemetipſos ab extra ſocietati ſunt ꝯiūcti: qd̓ ꝑfectionis eſt fortiſſimū. nec adqͥrit̉ tale/ niſi perlongā bonāqꝫ ꝯſuetudinē. Aliqͥbꝰ delectabilior eſt locꝰ ſecretꝰ nemoris aut deſerti Alijs aūt ſufficiūt ſecreta cāpoꝝ Alijseccl̓iaꝝ. aut certe ſuaꝝ domoꝝ. talit̓ inibiſe collocātes ne videat alios nec ab alijs ip̄ivideant̉. aut qꝛ eſt ibi aliqͥs alter hōº. velſic ſe ꝯtinēt ordināt ad moduꝫ heremite.Un̄ arſeniꝰ eccl̓iam ingreſſus. retro pilarevnū vbi neminē videret. nec videret̉ a qͦqͣꝫſolitꝰ erat ſe locare. Aliqͥbꝰ ſonꝰ qͣntulūcuqꝫ etiā modicꝰ ſiue homīs ſiue auicule ſiuecātus aut etiā locutōis. p̄ſtat impedimētūſue ꝯtēplatōis. Alijs qͥbuſdā cātꝰ eccl̓ieſepiꝰ modicū p̄ſtat auxiliū cogitādi adea cupiūt? qͣre ip̄m libēter audiūt. Talit̓beatꝰ aug. de ſeip̄o cōfitet̉ quo audiēdo modulationē pſalmoꝝ aut hymnoꝝ eccl̓ie inſue cōuerſionis initio lachrymis rigabat̉et cordi ſuo veritas infundebat̉ ei multūbn̄ fuerat tūc. Et ꝓpter diuerſitatē talēgeneralis regula ad ſciēdū qͥs locꝰ ad ſecre q̄rendū aptior eſſet/ dari pōt̉. ſꝫ q̄rathunc qͥlibꝫ ẜm gr̄aꝫ a deo ſibi traditā. etiam ẜm ſtatū ei cōuenientē in fuerit. queꝫpōt ꝯtinuare. aut in ſeip̄m poterit exercitare ſine nota erga alios qͥbꝰ ꝯuiuit vel ſingularitatis vane gl̓ie aut etiā ipocriſis Poterit eſſe aliqͥs de ſtatu tali aūt in vita tali / eccleſiā ſepiꝰ viſitare habebit̉: vel atali nimis diſtabit. Breuiter ergo loq̄ndo. ad hn̄dū leuiꝰ. aſſueſcēdum eſt in ꝓpriadomo/ aut in ſua camera ſi talis ſola haberi poterit. aut alicubi intra eāꝫ Et ad conſequendū/ multū faciet cōſuetudo ei autplacētia delectatio ibidem recepta. Nouimulierculā/ infirmitatis coactā ſe in camera tꝑs breue cōtinere. qͣdaꝫ vice mihi loquēs. Neſcio qͥd faciā (inqͥt) cuꝫꝑdidero hac camerulā: eſt enī mihi locꝰaliꝰ ad cogitāduꝫ deū. ad meip̄am / ita bn̄cōueniēs ſicut iſte. Nec oꝑtet ſꝑ attendere habeat̉ talis ſecreta ſolitudo aut etiaꝫ

Aa. 2.

.h

.I.