Contemplationis.
deſolatos. neſciētes vbi habere recurſumniſi ad deū: ⁊ hoc ſpecial̓r quādo nō ſentiunt dolorē illa hora. qui ſit om̄ino impedimentū intellectus. qn̄ pn̄t ꝯuerti ad cogitandū deū ⁊ ſeipſos. Et ideo cōuenienter rn̄dit quidā ſanctꝰ vni diuiti grauatoinfirmitate/ ip̄m deprecāti quatinꝰ deū ꝓipſo exoraret ſanitatē impetrando. Quādo inquit iſte ſanctꝰ deuotōꝫ habetis ampliorē ⁊ melior eſtis; an in infirmitate anextra? Cui reſpondēti qꝛ in īfirmitatē. dicit ſanctꝰ. Et ego oro deū vt vos in tali ſtatu conſeruet in quo melior eſtis. Et licetaliquis optet tribulatōem tranſire ⁊ ceſſare ab eo ꝓpter dolorē quē ſentit ad pn̄s ſic̄dicit apl̓us: ipſa tamē generat ⁊ apportatfructū valde placabilē. Uidemꝰ in puerisſcholaribꝰ qualem profectū reportāt ꝑ ſuas vapulatōes ⁊ correctiōes qͣꝫuis ad horam eis hoc ſit durū. Et breuiter loquendo nō eſt aliquid qd̓ ſic viuaciter eradicatamorē iſtū mundanū a terra anīe: quēadmodū tribulatio/ bene ⁊ patiēter recepta ⁊temꝑata exiſtēs. Et qd̓ plꝰ eſt/ ab iſto amore ꝑfecte nō p̄t qͥs ſeq̄ſtrari ſine tribulatōeab extra adueniēte. vel accepta ꝑ voluntariā penitentiā ⁊ carnalitatis mortificatōꝫniſi miraculoſe al̓r factū fuerit ⁊ ꝑ dei donum ſpeciale.¶ Capitulum. XvI.¶ Incipit de ſcala contēplatiōis dei. cuiustres ſunt gradus ſcꝫ humilis penitentia/locus ſecretus ⁊ ſilentiū. cortis ꝑſeuerantia ſicut btūs bern̄ ſuꝑ cantica tractat.O ꝑtingendū ad fructū vite contemplatiue ⁊ eiꝰ altitudinē. neceſſe eſt ſcala vti ⁊ ſic aſcēdere. principal̓r tres in ſe gradꝰ continēte? qͦs noīarepoſſumꝰ penitentiā humilē. locū ſecretū ⁊ſilentiū. ⁊ fortē ꝑſeuerantiā ¶ Inter iſtosautē gradꝰ tres prīcipales. plures ſunt medij ſed minꝰ prīcipales. ꝑ qͦs fit aſcēſus dealto ī altū. ⁊ de virtute in virtutē/ quouſqꝫꝑuenit̉ ad ſummitatē arboris ſeu monteꝫcontēplatiōis ¶ Humilis autē penitētiahec incipit. locͣ quietꝰ ⁊ ſecretꝰ cum ſilētiomediat. fortis ꝑſeuerātia finit terminatqꝫꝫ anteqͣꝫ ad horū triū ꝓſecutōem deſcendā. ꝓ mee imaginatōis meliori intellectu ⁊ comp̄henſiōe/ aliqͥbꝰ vtar naturalibus ⁊ intelligibilibꝰ ſil̓itudinibꝰ. ad on̄dēdū quid nos oporteat facere pͥuſqͣꝫ ad dei
amorē ꝑfecte veniamus. Non enī ſine medio de imꝑfecto ad ꝑfectū trāſire valemꝰ /nec ſubito qͥs ⁊ repente fit ſummꝰ ⁊ in virtutibꝰ ꝑfectꝰ: ſed acqͥritur ipſa in ſil̓itudīeoꝑatōis naturalis; que ꝓcedit ab imperfecto ad ꝑfectū. Ignis enī vt videmꝰ ꝑ fumūincipit. poſt hoc eſt flāma cū fumo. deīdeignis purus ⁊ clarus ⁊ lucidꝰ in carbone.Sil̓r granū in terra ſeminatū prīo putreſcit ſcd̓o germinat̉. poſtea ſe leuat extra terrā creſcitqꝫ vſqꝫ ad maturitatē. Et plantatrāſplantanda in terra ſterili exiſtēs/ prīoeradicabit̉. ſcd̓o replantabitur ⁊ erit tanqͣꝫmortua. poſtea virideſcit ⁊ in altū ſuccreſcit. Suo mō eſt videre in alijs naturalibus ꝑ totū. ¶ Pariformiter volens viuere in vita contēplatiua. in ſuo initio nonpoteſt habere ꝑfectōem. quin potiꝰ oportet eū priꝰ emittere fumū diſplicētie de vita ſua p̄terita ⁊ eū flere amare et ſeip̄m turbare ſine magna cōſolatiōe. poſtea venietflamma amoris cum fumo tali. poſtremoamor purus ſine fumo. In ſtatu primo/mortificabit̉ vita carnalis p̄terita: in ſcd̓ogerminabit altiꝰ extra terraꝫ; in tertio fructus erit ꝑfectꝰ. Sil̓i mō in ſimilitudineplante eradicabit̉ talis de terra mala ⁊ ſterili vite mūdane. quod fiet cū pena mgͣna⁊ labore. poſtea replantabit̉ vbi adhuc leuiter ſuſtinebit grauitates: vltimate veroerit radicata fortiter ⁊ ꝑfecta. afferetqꝫ fructū multū. Tres ſtatus iſtos cōuenienterquidā aſſignauit dicens ꝙ in primo aliquis languet amoreꝭ. in ſcd̓o nutrit̉. in tertio autē viuit amore. ſicut patebit manifeſtius in ſequentibus.¶ Capitulum. XVII.Quō dꝫ incipi a labore vite actiue vita cōRimꝰ gradꝰ ꝑtinēs ad (tēplatīa.pOſtatū incipientiū ⁊ īꝑfectoꝝ ē humilis ꝯfeſſio. penitētia medianteqͣ qͥs ī ſe amorē mūdanū cū deſiderijs prauis/ mortificat ſil̓ ⁊ motꝰ illicitos ⁊ ꝯſuetudīes malas. hec carnē caſtigat ⁊ domat nerebellet aīe. ſꝫ ei ſit ſubiecta. qd̓ facit ꝑ ieiuniū. vigilias ⁊ abſtinētiaꝫ. afflictōes. lacrimaſ. gemitꝰ ⁊ ſuſpiria crebra. ac ec̄ ꝑ corꝑalē exercitatōꝫ ſeu laborē ẜm ſtatū ſuū.Qui eī an̄ pn̄iaꝫtalē aūt ſine labore hmōirepēte vellet vti ꝑfecta vita ꝯtēplatiua hicſeduceret. et cōꝑaret̉ volēti vno ſaltu. mōtem altum cōſcendere. Ideo dicit beatus
j.
B