Deuotorū. ſimpliciū.
dine/ paſſionibꝰ vicioſis abūdātes. et pene in nullo mortificati; nihil alid̓ qͣꝫ quecarnis ſunt ſapiūt. Quis ergo dubitꝫ qͥnilli iuuenes ad vacandū deo plus ſint apti qͣꝫ iſti ſenes ¶ Et ne qͥs murmuret̉ attēdat̉ ꝙ ſunt ſcriptura teſte puericentū annoꝝ: Et ſunt adoleſcētes nō ꝯtēnendi qͥpoſteri. prioꝝ vitā moribꝰ trāſcēderūt:¶ Hec remedia data ꝯͣ malas cogitatōnesdū cāꝫ habuerint ex ocio: valent etiā ſi cauſate fuerint ex nimio ⁊ inordinato timoreoffendendi deū. Occupatꝰ nāqꝫ diuerſisexercitijs faciliꝰ obliuiſcet̉ timoris hmōiꝰqͣꝫ vacās ꝯtinuo ocio Remediū nihilominus ꝯͣ eandē cām efficax eſt. vt hō cogitetpotiꝰ diuinā mīam qͣꝫdei iuſticiā. ⁊ cum qͣdā mētis libertate fiducial̓r ſe totū ꝓijciatin abyſſum d̓ine bonitatis ⁊ clemētie dicēdo. Dn̄e quāqͣꝫ multa ⁊ magna ſit mea iniqͥtas. vn̄ merito te timere habeo. ſcio tn̄ ꝙmulto eſt maior tua pietas: qꝛ eſt infinitaꝫUn̄ multo ampliꝰ ī te ꝯfidere volo Auferergo a me deꝰ meꝰ nimiū timorē ſeruilē. etꝯfirma me in timore tuo filiali. qͦ magꝭ tecordial̓r diligā qͣꝫ nimis vehemēter timeā¶ Si autem ꝯſuetudo mala ⁊ curioſitasintendēdi illis. de qͥbꝰ facile occaſiōes maloꝝ oriri pn̄t fuerit in cā tā turpiū ⁊ iniqͣrum cogitationū: remediū difficiliꝰ poterit inueniri. qꝛ ſemꝑ inqͥeta ⁊ famelica ſolet eē curioſitas in mal̓ enutrita ⁊ cōſuetaRemediū tn̄ hōeſt vt ſupra vt hō occupetſe vtilibꝰ vitādo otiū. Et cuſtodiat ſe a vidēdis/ audiēdis. loquēdis. ⁊ tāgēdis noxijs/ ⁊ nō dādo occaſiōibꝰ pctōꝝ locū Etiam valet vt homo cū ſenſerit ſe inuadi talibꝰ cogitatōibꝰ/ ſtatī qͣſi cū violentia reuocet mentē ſuā inde ⁊ applicet ad alia Etiāſi milleſies vna die hoīem inuaſerīt/ milleſies hō ſe ab eis auertat. ſignādo ſe ſignoſctē crucis. ſuſpirādo ad deū/ īuocādo noſtrā dn̄am ⁊ ſanctū angelū cuſtodē ſuū ceterosqꝫ ſctōsʳ qͦs in ſpeciali hꝫ veneratōe ⁊dilectōne. Uel ſi hec oīa nō ꝓſint. infligathō ſibi ipſi aliquē dolorē ꝑ flagella aūt alias ſalua tn̄ diſcretōne; Et ſi nec adhuc ſicpax fuerit. nihil meliꝰ eſt niſi vt tūc hō contēnat tales ſpurcitias ⁊ faciat ſicuti facerꝫſi qͥs ſibi diceret vel on̄deret aliqͣ q̄ ip̄e audire ſiue videre dedignaret̉ Tūc enī qͣſi cūindignatiōe auerteret ⁊ aures ⁊ ocl̓os. ⁊ cōuerteret ſe ad alia etiā qͣntūcūqꝫ aliꝰ loq̄ret̉ſeu mōſtraret q̄ ſibi nō placerēt. Sic ⁊ hic
fiat Si aūt nec ſic infernales tales muſcepungitiue pacē ꝑmiſerint. optimū remediū eſt. vt hō nihil de eis ampliꝰ curet. ſedſub d̓ina confidētia pacīaꝫ hēat ⁊ ſit ſecurus ꝙ nō eū nocebūt nō ſolū: īmo ⁊ ad magnam coronā eidem proderūt.Quatuor generajlia documēta cōtra malas cogitatōnes:Rō pleniori intellectu eorū q̄ dip Octa ſunt. ⁊ ꝓ faciliori remedio ꝯſequēdo Cōtra tā groſſas ⁊ ruſticanas tentatōes cogitationū. ponamꝰ aliqͣdocumēta breuiter ¶ Quoꝝ primū ē iſtd̓Periculoſiſſimū eſt. cū qͥs ſe dare vult addeuotōeꝫ ⁊ ad ſpūalia exercitia/ ſi non ſcitſcripturas. nec hꝫ bonū directorē ꝯſiliarium fidelē. exꝑtum deuotū. ⁊ diſcretū. deūtimentē. de quo audeat ⁊ poſſit totalit̓ cōfidere ⁊ conſcīe ſue ſecreta ex toto eideꝫ reuelare alioqͥn enī ꝯtinget talē ꝑſonā facilius ⁊ ꝑiculoſiꝰ errare a vera via ſalutis/ qͣꝫaliquē qͥ cōi ſeculariū fideliū graditur via.Exēplū ſuꝑ hoc hēmijs in vitaſpatꝝ Nādicebat qͥdā ſctūs pr̄. Si videris iuuenēꝑ ſe volentē intrare ꝑadiſum id eſt ſine doctore. etiāſi iā vnū habuerit pedē in ꝑadiſo. retrahe ip̄m infra ꝑ aliū pedē; qꝛ ſic nūqͣꝫ intrare poterit. ¶ Scd̓m documētū ē,Poſtqͣꝫ ꝑſona deuota expoſuit ſuo pr̄i ſpirituali illā tentationē villanā verbis generalibꝰ. nō eſt neceſſariū de ea vltra in ſpālialiqͥd dicere. niſi forte in illū finē vt meliꝰintelligi poſſit ex qua cā ſit orta. ⁊ vt ex cōſeq̄nti ꝯueniētiꝰ poſſit dari remediū? Nontamē adhuc fieri dꝫ hoc freq̄nter. Qui enīp̄ſumeret ⁊ liberari ſe ab hmōi tentatōnegraui/ ꝑ ꝯfeſſiōis ⁊ manifeſtatōis iteratōꝫnimiā/ erraret valde? Nā exꝑientia docētefreq̄nter habiturꝰ eēt peius ex hoc Attēdatur ergo ꝓut ſupra tactū eſt. ꝙ nō eſt neceſſariū vt inde qͥs cōfiteat̉. eo ꝙ nō eſt pctm̄)niſi forſitan ip̄a ꝑſona eſſꝫ in culpa exvnaqͥnqꝫ cauſaꝝ ſuꝑius exp̄ſſaꝝ Tūc eī poterit fieri ita vt petat conſiliū ⁊ auxiliū a cōfeſſore. ⁊ vt veniā cōſeqͥ mereat̉ de occaſione p̄ſtitatā abominabili tētationi. vtputa. ſi videlicꝫ ip̄a perſona deuota/ cōſuetaeſſꝫ nimis vacare ocio aut curioſitati? autqꝛ nimis ieiunaſſꝫ indiſcrete. aūt quia nimis in cibo ⁊ potū exceſſiſſet De his benep̄t fieri ꝯfeſſio. aut etiā extra cōfeſſionē peti cōſiliū. abſqꝫ tn̄ ſpāli ⁊ aꝑta māifeſtatōe
xx. 2.
.S.