Diuerſis. diaboli.

atqꝫ ita offendere deuꝫ qͣꝫ huiuſcemodi penas perpeti, deum quippe offendere proquocunqꝫ vitando ſupplicio velle nequaqͣꝫ debet. Sin vero contrariam is partemaſſeruerit/ primum forſitau mentietur. decidet etiam fortaſſe in iactantiam atqꝫ arrogantiam. Quamobrem magnopere vitandum eſt huiuſmodi facere queſtiones/neqꝫ eis ſi ſubrepſerit eſt reſpondendum/abijciendeqꝫ ſunt ⁊ dicendum deo. Meaꝫdomine fragilitatē agnoſcis / certus equidem ſum quoniam niſi tua gratia mihi foret auxilio nulla ita modica eſt pena/ quinme vinceret. atqꝫ peccato faceret p̄ſtare cōſenſum. Quare me miſerum in tuaſ ꝓijciomanus/ obſecrans ne ea teptationum pericula incurrere me ſinas/ que tuorum ſinetranſgreſſu mandatorum ſuperare non q̄am. Hoc itaqꝫ modo periculoſus is malignusqꝫ laqueus tuto pertranſiri valebit.Fragilitatem videlicet propriam humiliter recognoſcendo/ ⁊ in deo ſolo conſtituendo ſpem. neqꝫ quodcunqꝫ iudicando aliud. Scitis nempe beatum Petrum qui pͥus ſe velle mori qͣꝫ deum relinquere ſpondebat. deum poſtmodum deſeruiſſe/ neqꝫhuius quod promiſerat effeciſſe aliquid.Sic profecto agunt qͣꝫ plurimi putantesꝙ omnia perferrent anteqͣꝫ ad peccandumpertraherent̉. quaſi nō diuina gr̄a ſed ſuavirtute ip̄i peccatū deuitētOnnunqͣꝫ aliā tentationē immittit hoſtis. huic pene ꝯſimilē/ ⁊ eſtcuꝫ quis preterito tempore grauiaperpetrauit ſcelera/ vnde bona ſibi aliquaeuenerunt/ ſicut per fornicationem aūt adulterium prolē ſuſcepit quā ardentiſſimoamore cōplectitur. tunc agit hoſtis vt is aſemetipſo inquirat. vel ab alio interroget̉.Uellet ne non peccaſſe ⁊ hanc nō habuiſſe ꝓlem. Accidit enim hominem delinquere qualitercunqꝫ huic reſpondeat queſtioni. vt in p̄cedēti teptatione dictū eſt. Dicoitaqꝫ dictū remediū hic etiam locum habere. tali ſcilicet queſtioni non reſpondendovel poteſt homo dolere de ipſo peccato. dolere item poteſt ꝙ per huiuſmodi delictumſibi proles orta eſt. Nō autem abſolute dolere oꝑtet de eo ꝙ ꝓlem habet.Onnunqͣꝫ incitat hoſtis hominēad hoc vt apud ſe petat. an ſit cetenris hominibꝰ vel hoc aut illo deterior. vnde plurima frequenter peccata ſur-

gunt. puta mentiri. ſuperbire. alios temere iudicare Debet itaqꝫ is dicere quicquidex me habeo totum peccatum eſt. ſi vero inme eſt aliquod bonum. id eſt ex gratiā deiquam eque alteri ſicut mihi deus ipſe largiri poteſt/ ſatis ꝓfecto ſum iniquus ſi nihil ex me̓ niſi peccatum habeo. nō ergo meceteris cōparare opus eſt/ cū ip̄e ſim ex meſceleratiſſimus.Onnunqͣꝫ gratias ⁊ dona que innaliquo ſunt ante huius oculos ſtatuit hoſtis. vt hinc intumeſcat. ꝑuipendatqꝫ cetēros. Quare ex aduerſo iscogitare debet. eo ſibi maiora pericula grauioremqꝫ imminere damnationē. ſi nō recte diuinis vtatur muneribus. Cogitareetiam poteſt ꝙ nemo adeo eſt impius quinon melius huiuſmodi vteretur donis ſihecipſa ſibi collata fuiſſent. ⁊ ita quēcūqꝫꝓximū/ ſiue iudeū/ ſiue gētilē ſeip̄o meliorē iudicabit. aut ſaltē nō deteriorē.Onnunqͣꝫ efficit hoſtis vt cum qͥspenitere conteriqꝫ debet. a ſeip̄o q̄Irat tantaꝫ ne de peccato ſuo diſplicentiam hab̓eat. qͣꝫtaꝫ habere tenetur ꝙ n̄arguit qm̄ plus doloris ⁊ lachrymarū dedamno hr̄et tꝑali. qͣꝫ nunc hēat de diuinaoffenſa/ quare nequaqͣꝫ hmōi diſplicentiaſufficere videt̉. Sed ſciendū ꝙ non eſt neceſſe corꝑaleꝫ de peccato eſſe dolore tantūqͣntus fortaſſe eſſet de temꝑali malo vel incommodo. Sufficit euim ꝙ cōmiſſuꝫ peccatū ſibi diſpliceat ⁊ nequaqͣꝫ in ſimili caſu deū offendere vellet. Nō enī ſicut priusdictū fuit/ oꝑtet malle dānari mori aūt omnibus ſpoliari bonis. qͣꝫ peccaſſe. aut hocmodo peccare. Rurſus nec talem hūc oꝑtet eſſe dolorem/ qualeꝫ de ſe diuina poſtulat immēſitas/ cū hoc ſit īpoſſibile. Quiaipſa ꝓrſus eſt infinita. nr̄m aūt dolorē finitum eſſe neceſſe eſt. Is ergo d̓olor qui dictꝰeſt ſufficit. Ueꝝ qͥdem eſt ꝙ tanto hic dolor eſt melior/ qͣꝫto ⁊ in anima/ ⁊ in corporeeſt maior aſſit modo qͦ ad corꝑalem dolorem recta diſcretio. Non enī ex eo corpꝰ deſtrui aut ratio ledi debet. ¶ Plurime periſtud vitantur tēptationes. que ſubeunt cūquis nimiū veretur nunqͣꝫ ſatis penitereaut ſuum non facere debitum. Debituꝫ inqͣꝫ qͣꝫtum ad ſalutem ſatis eſt. vt enī eſt dictum nequaqͣꝫ noſtruꝫ debitū facere poſſumus qͣntum dei altitudo depoſcit. neqꝫ etiam ẜm beneficia que ab ipſo recepimus/

vv. 2