De tentationibus.
alter inde ſe excuſare queat Cōtra vero nōnumqͣꝫ īcōſiderata neqꝫ obſeruata opportunitate ꝯgruētiaqꝫ tꝑis. vl̓ ex malignitateiracūdiaqꝫ animi illas ꝓferri facit. vl̓ etiaꝫcū nimia aſſertiōe/ vt ꝑ hoc is cui hec dicūt̉iraſcat̉ ⁊ turbet̉. atqꝫ in aliū odiū concipatqͣſi hoc mō apud ſe cogitās. Quid ita. iſtane iſtud de me arbitrat̉? metalē is eſtimat?ſi mihi amicus eēt ꝓfecto hec mīme ageretnō ſibi oſtendi vnde de me ſentire ſic debeat. Sic de eo ip̄e non cōmerui Ecce itaqꝫquō hoſtis vndeqͣqꝫ tam dicendo qͣꝫ tacendo ſuas fraudes inijcit.Onnūqͣꝫ cōmouet hoſtis male denaliqͦ effari/ vl̓ ex ira aut liuore. illifieri detrimēta atqꝫ grauamē inferri ⁊ nihilominꝰ dat intelligere callidus hoſtis. hec fieri ꝓpter veritatē iuſticiā/ ⁊ publicam vtilitatē Uel etiā ꝓpter bonum ⁊ ſalutem aliorū. Dicit enim hocip̄m qd̓ agituralijs nociuū ⁊ ꝑnicioſum eſſe itaqꝫ eē optimū ⁊ illū ⁊ ſuam maliciaꝫ in aliorū noticiādeduci. vt ceteri ꝓinde ſe tueri/ ꝯſeruare/ cauereqꝫ valeant. idqꝫ omittere etiaꝫ fore aduerſū veritatis amorē. Hec res tn̄ ꝓculdubio eſt ſumme ꝑiculoſa his qui alioruꝫ nōſunt conſtituti iudices. nec ad eos puniendos ordinati. Et p̄terea huiuſcemōi malapoſt terguꝫ in abſentiaqꝫ referre/ ſiue his qͥprodeſſe nihil. obeſſe vero aliquid poſſuntin bonuꝫ vergere nequit. Econtra nōnūqͣꝫagit hoſtis vt ex metu/ ꝑ inuidiā aūt detractionē peccādi. quis alteriuſ malum occultet ⁊ taceat. in illius ſimul ⁊ aliorū ingenteꝫperniciē. Uidetis igit̉ laqueos per pleuosdiſcriminis/ ⁊ ꝙ recte hic incedere difficilimum eſt:Onnūqͣꝫ cohortat̉ vt quis rem alinquam ſublimē incipiat veluti quidem ſibi videt̉ ad ꝓficiendū alteri.Uti vero veritas habet ad ꝓpriā oſtentatōnem. quod manifeſtuꝫ eſſe pōt. cum is hācrem ꝑ ſeip̄m fieri maluit. qͣꝫ per aliū quēqꝫ?Dato ꝙ eque benę vl̓ melius eam alter aliquis facere poſſet/ dato etiaꝫ ꝙ ita deo gratū foret eā hūc emittere ſicut ⁊ efficere. Eſtenim euidens indiciū. ꝙ in hoc opere aliquid ſue glorie is ad miſcet. qn̄ potiꝰ optatꝙ homīes eū/ qͣꝫ alios hoc agere cognoſcāt?Eſt inqͣꝫ ſignuꝫ ꝙ nō ex integro illud ꝓpterdeum oꝑatur. Per iſtud vero etiaꝫ in alijspleriſqꝫ caſibꝰ intentōnis puritas diſcernipoteſt.
Onnunqͣꝫ ſub p̄textu ſubueniēdi pauꝑibꝰ. aut inſtituēdi eccleſias. aut in vltimis annis ſecuritatē hn̄di/ agit hoſtis. vt quisin auariciā labat̉. vl̓ fraudulēte negociatōiintēdat vel emendo vendēdoqꝫ cōmittatꝑiuria. vti pͥus tactum eſt nunqͣꝫ tamē mōtaliter peccandū eſt etiam qͣꝫtumcunqꝫ bonum inde oriri queat:Onnunqͣꝫ in bono oꝑe graudē accidiā ⁊ triſticiam ꝑmagnā immitit¶ hoſtis/ ſuadēs tūc in delectationibus ſeculi ꝯſolationē querere. Exquo duomala accidunt/ vnum eſt. ꝙ frequenter perhoc quis in ſtultiloquia aūt peccatū aliuddecidit/ per quod etiam alios peccare facitSecundū eſt ꝙ ill ius accidia hoc pacton̄ſanatur. veꝝ magis ac magꝭ nutrit̉ ⁊ creſcit⁊ ſi enī eo tꝑe hic a triſticia liberetur. ip̄a tn̄poſtea redit longe validior. Qui vero eamabigere ſuꝑareqꝫ vult. aduerſus illlam forti ꝑſtare animo ⁊ ſibi acriter reſiſtere debꝫNam tunc diſcedet. Poſtmoduꝫ minimereuerſura.Onnunqͣꝫ alicui ſubijcit hoſtis ardentiſſimā cupiditatē cernēdi mūdi vanitates/ plauſuſqꝫ nuptiaruꝫVEt agit ꝙ illo puncto temporis quo quisvidet huiuſmodi / qui illic plerūqꝫ ſunt impudici geſtus/ non tentatur de peccato carnis/ ⁊ per hoc illum nimium audacem efficit hoſtis atqꝫ immoderate ſua de caſtitate preſumere. Unde euenit vt is vel in ſuꝑbiam decidat/ vel finaliter in obſcena oꝑaaut ſpurcas ruat in cogitationes. ſiue hocin loco/ ſiue poſtmodum alibi cum ſolitarius erit/ tunc enim huiuſcemodi cuncta redibunt in memoriam. Quāobrem tutiuseſſe nihil poteſt/ qͣꝫ ſemper hec deuitare pericula. neqꝫ vnqͣꝫ in illis confidere:Onnunqͣꝫ ſub velamento ſanctitatis. deuotionis. ⁊ in perſonas religioſas ſpiritualis amicicie/ agit hoſtis. vt ex conſuetudine intuendi. loquendi/ epulandi ſimul ridendi/ mutuo ſeſe ſocōſe tangendi/ vertitur ſpiritualis amor inlibidinoſum carnalemqꝫ amorem ⁊ demūin finem ignominioſiſſimum.Onnunqͣꝫ ſub pretextu fugiendeſingularitatis/ ⁊ obſeruādi moresaliorum. vel alicuius ſimilis boniſuadet hoſtis vt quis plꝰ veſcat̉ aut bibatqͣꝫ ſibi conueniens eſt. Et pariformiter eſt
℟