Contra puſillanimitatem.

ad tātā indubie puſillanimitateꝫ ꝙ vix autnunqͣꝫ curabitur/ imo videbitur ſibi qͣnqͣꝫfantaſtice ⁊ diabolo illudēte. ꝙ potius veller mortem ſubire qͣꝫ tali operi. vbi tantā expertꝰ eſt difficultatē. iteꝝ intēdere ¶ Cōſonat huic exemplo noſtro illud phiſicorumde nō nullis ſemel grauiter ⁊ quaſi vſqꝫ admortem vulneratis? Qui vt aīunt. ſi ſanguinem poſtmodum viderīt/ aut fortiter deſanguīe fantaſiauerint. ſincopim facillimeet ſpaſma patient̉. ꝓpter id qd̓ prius experti ſunt incōmodum ⁊ ꝑiculum. ¶ Sed redeamus modo ad deuotoruꝫ ⁊ aridorū cōparationem. vnde ꝓpter deceptorias ꝯſolationes manifeſtandas digreſſi ſumꝰ. Un̄notandum ꝙ ꝓut aliqualiter ſuꝑius tactūeſt. Aridus nōnunqͣꝫ in ſtatu eſt tutiori. qͣꝫdeuotus / hac ratione. Sint nāqꝫ duo qͦꝝvnus/ ſcilicet deuotionis dulcedīe fruensmaiorem habeat confidentiam. Alter ſcilicet eadem carens dulcedino minoreꝫ ꝯfidētiam teneat. Haud dubium quin poſſit cōtingere ꝙ is qui plus confidit/ periclitaturfacilius. ⁊ fit inferior/ quia eius confidētiaex ignorantia ſui ipſius ꝓcedit cum neſciat ad quantum teneatur coraꝫ diſtricto iudice. Alter vero minus confidens nō facile decipiatur. ⁊ ſit tutiori ſtatu. quia eiꝰ trepidatio eſt ex ſui diſcuſſione ſedula/ et cognitōne ꝓprie infirmitatis ⁊ imꝑfectōis ſue;Ideoqꝫ quantuꝫ hic per humilitatē timetet trepidat/ tantum dei ante iudicium ſecurior aſtabit; quia dijiudicauit ⁊ diſcuſſit ſeipſum. Ita eſt quandoqꝫ confidentia nonbona et timor ſecurior deoqꝫ propinquior Hinc eſt ꝙ quidaꝫ patrum aiebat. nullam peiorem paſſionem fore qͣꝫ nimiamconfidentiam. tam erga deum qͣꝫ erga proximum. Nam generat cōmuniter contemptum ⁊ debitam negligit reuerentiā. tam qͦad deum qͣꝫ quo ad ꝓximum habendam; etin vanitatē et ſuperbiā ſepiſſime terminat̉.¶ Nonnunqͣꝫ etiam cōtingit vt is qui conatur habere delectationes ſpūales. expendat ob hoc quaſi totum tēpus/ quo tamenvtiliora ſibi ⁊ proximo. magisqͣꝫ grata deonon tantū poſſet ſed ex iniūcto et ſancte forſanobedientie debito deberet agere/ ⁊ tandem cum adeptus fuerit qd̓ queſiuit. malecuſtodit dimittens ilico mentē ſuā ad aliaimꝑtinētia euagari? aut vertens ſe ſine neceſſitate ad alia. quaſi diceret. Et ſi nō verbo tamē facto. Iam qd̓ cupiui teneo dietā

meam modo bene cōpleui? bn̄ ſto. ſecurusſum. Attamē neſcit miſer aut ſe neſcire diſſimulat. ꝙ id qd̓ accepit cadit ſub gratia gͣtis data. ⁊ poteſt ſtare cum peccato Undepn̄t adhuc omīa ſua peccata manere ſupereum. ꝙqꝫ is cui multū donatū eſt. multumetiā in iudicio reqͥretur ab eo ꝓ ratione reddenda? Et rurſum cum pͥorem gr̄am ꝯſolationis quaſi nihilipendendo abiecerit/ reuertetur ad deū inſtās ꝓ alia accipiēda. qn̄ſibi placuerit̉. quaſi dignū ſit vt deꝰ ad eiꝰbeneplacitū ſemꝑ ſit ꝑatus? donetqꝫ ſibi iuſte qͥn̄cunqꝫ ⁊ quodcūqꝫ poſtulauerit Heceſt illa vna p̄ſumptio fatua mala. ⁊ ꝑiculoſa ꝯfidentia. que nonnullos ſe deuotoſ putantes poſſidet. ¶ Sed nō ſic eſt de illo/ qͥauxilium diuinū tantū. ⁊ nō dulcedines q̄rit ꝓ ſuis neceſſitatibꝰ. ⁊ ad reſiſtendū temptationibus: qui querit peccatorum ſuoꝝremiſſionē. nō ſpūalem conſolationem: qͥpuram q̄rit dei miſericordiā. nō ſingularēſuauitutis gratiam. qui iuxta dn̄i ſui beneplacitū cum labore ⁊ dolore. eidem ſeruit.nec ꝯſolationes hic. ſed in futuro reqͥrit. etſi qua conſolatio offeratur/ eam cum timore ⁊ humili gratiarumactione ſuſcipit. ⁊ cūrecedit. non triſtior inde. neqꝫ ad ſeruiendum deo ſegnior fit. Nam iſte ſalutem ſuāoperatur cum timore. prior quaſi cum tumore. Iſte in ꝟitate pͥor in vanitate. Iſtefideliter alter fallaciter. Hic ꝓprijs quaſiſtipendijs militat deo. aliꝰ niſi mercedema deo hic recipiat ꝯſolationis; militare renuit ¶ Solet etiā puſillanimes reddre nōnūqͣꝫ deuotioni intēdentes/ nimia ſcrupuloſitas conſcīe. q̄ vtiqꝫ nō eſt bona/ vtpotecum qͥs de venialibꝰ ⁊ leuibꝰ peccatis ſinequibꝰ iſta vita vix aūt nullatenꝰ trāſſigi poteſt. ⁊ pene de omni actione ſua ꝯtinuaꝫ qͣſi ſibi format ꝯſcīam. plus hmōi ponderāſlance iuſticie/ qͣꝫ diuine miſericordie ⁊ hocpreſertim vltra debitū ac ſi ſua iuſticia tantum. ⁊ non dei miſericordia potius ſaluandus ſit. Unde ꝯtingere poteſt. niſi huiuſmodi ſcrupulos inordinatos deponat. vtid quod prius non erat peccatuꝫ ex ſe fiatpeccatū ex ſcrupulo ꝯſcientie quicqͥd eniꝫcōtra ꝯſcīam eſt. peccatū eſt. Nec poteſt h̓talis gr̄am ꝑciꝑe? qͥ de mortali vbi mortale nō eſt. format ſibi ſcrupulū ꝯſcīe. Nō eīꝫauctor gratie deus habitare vult in tali cōſcientia inqͥeta ⁊ turbida. qͥppe cum de eoſcriptū ſit: In pace factꝰ eſt locus eius:

.ti. 4

T

M.