ſe quatuor fratres petruꝫ. paulū. andream.Iacobum. Dicit eis cōuocatis, Ecce quatuor ſunt officia pro conuictu religioſo cōplenda. Primū eſt cōtinuatio diuini ſeruitij/ vel diuini operis in eccleſia. Secundūeſt miniſtratio ciboꝝ ⁊ aliorū neceſſarioꝝfratribꝰ; Tertiū eſt ſcriptura libroruꝫ quibus fratres informent̉. Quartū ſpeculatōdiuinorū exemplo marie? ſicut neceſſariorum mīſtrationē habet martha. Pono dicit prior/ electionē cuiuſlibet iſtorum vnicuiqꝫ veſtrū qͣꝫuis voluntas mea vel cōſilium magis declinaret iniūgerę tibi petroprimū officiū. tibi paulo ſcd̓m. tibi andreetertiū. tibi iacobo quartuꝫ. At vero magꝭverbo xp̄i ad cecūic quid vis vt faciamtibi? A Recipio caſum ⁊ quid elicerevis expecto. T. Uolo ſane ꝓtinus elicere/ ꝙ vterqꝫ premiſſoꝝ/ liber eſt acceptare vnū de quatuor. vbi ⁊ prior vnum fieriper alterū melius iudicabit non cogendoſed conſulendo. A. Perge ꝯſequenter.T Pergo dicens ꝙ inter oꝑa quatuorantepoſita nō dubiū quin vnum ſit de ſe ⁊in genere ſuo meliusqͣꝫ alterū. Nihilominus dicit (arbitror) nemo peccare petrum/ſi voluerit in illo qd̓ de ſcd̓o loco vel tertiopropoſituꝫ eſt exerceri. A5. Des aliudelucidationis exemplum. T. Sit homo multas a deo gratias habēs. vnaꝫ predicationis popularis. Alterā lectionis doctoralis. Alterā inquiſitionis nouarū veritatū ꝓ ꝯfutādis hereticis vnā quoqꝫ ſolitarie quietis ad vacandū ſibi cōtēplandūqꝫceleſtia. Conſtat vtrālibet haꝝ gratiaruꝫtalentū eſſe ꝯmiſſum a deo. Cōſtat p̄tereanō poſſe ſimul vtrūqꝫ talentū hmōi poſſeex equo diſtribui. Remaneat igit̉ oportetoptio poſſidenti/ quā gratiā exequi ne vacua ſit eligere excepto dūtaxat vrgētis neceſſitatis articulo quo caſu vel ſimili iamnō eſſet duoꝝ diſſimiliū ⁊ incōpoſſibiliuꝫelectio libera? ſed ad vnū limitatio certa..A Reſpiciūt exēpla priora ꝓximū. Dicexemplum reſpiciēs hominē ad ſeip̄m:.T Querunt doctores ſi debeat hō ſemꝑꝯteri de peccatis. Rn̄dēt inter cetera multa. ꝙ doloroſa contritio qn̄qꝫ poſſit obeſſemelioribꝰ exercitijsʸ quo caſu poſſit obmitti ꝯtinuatio ſua. Sic dicet̉ de cōpaſſionibus a ꝓximi calamitatibꝰ qm̄ iubemur flere cum flentibꝰ. nihilominꝰ obmitti poteſthec cōpaſſio vel recogitatio ꝓ bonis alijs

Diceret̉ ſimiliter ſuꝑ innumeris alioquinnunqͣꝫ eſſet finis nunqͣꝫ conſiliū certū/ nūqͣꝫ exercitiū ſtabile circa quodcūqꝫ. niſi concluſio teneretur conformis ei que dicta eſtSufficere poteſt homini deū querēti. deum toto corde diligenti/ ſi ea ſtuduerit implere que ſibi p̄cepta ſunt Auxta illd̓. Sivis ad vitā ingredi ſerua mādata. AQuid eſt igit̉ ꝙ ſuꝑ inſtinctibꝰ tot ⁊ tantaſcripta ſunt/ vt ſequat̉ homo meliora q̄ inſpirat ei deus. Nec lāgueat (vt iaꝫ de gregorio ſumptū dicebat̉) circa p̄cepta. ſed attendat que ſit volūtas dei. nō tm̄ modo bona.ſed beneplacēs ⁊ ꝑfecta. Sit deniqꝫ ſpūalis diſcernēs inter omnē diē. ¶ T Meditatꝰ ſum plurima ꝑ annos plurimos ſuper inſtinctibꝰ hmōi/ ſi poſſet fundari ſtabilis regulatio cordis noſtri. tandē non inuenio regulā certiorem ⁊ fideliorē qͣꝫ dei legem. iuxta illud p̄s Conſiliū meuꝫ iuſtificationes tue in quibꝰ .ſ. deus ſemel locutꝰeſt / ⁊ idip̄m non repetit. Scribit aūt propheta terribilē de ſequentibꝰ cor ſuū/ ſentētiam. Dimiſit inquit eos ẜm deſideria cordis eoꝝ. Ibūt in adinuētionibꝰ ſuis. Uiuit iſte qui crebro cōmonitus vt crederetamicorū conſilio? Rn̄debat ſe vtiqꝫ velleīmo ⁊ debere illud facere. Nam quis eſt aderrandū ꝓcliuior? qͣꝫ qui ſpreto alioꝝ conſilio ſuo fiſus fueritꝭ Subiūgebant. Facigitur hoc ⁊ illud quale cōſulimꝰ. Subſiſtebat inquirēs, Si ſub pena peccati mortalis ꝯſulerent illud agendū ſibi. quo caſunollet obniti ſed eniti ꝯplere? Si vero decentiā quādaꝫ tꝑi vel rebꝰ accōmodā dumtaxat intēderēt ſuadere/ dicebat hoc remanere in arbitrio ſuo. qꝛ nō tenemur ſy ⁊ inomnibꝰ meliora ꝯplecti. ANoui quēintelligi das ſilētio: vellē dares ſui talis reſponſi rationē. T Eſt incōprehēſibilis humane diuerſitas ꝯplexionis vel ꝯditionis/ nedū in pluribꝰ homībꝰ/ ſed in vnoeodēqꝫ diuerſis. nō dīco annis. non menſibus. nō hebdomadis; ſed diebus horis etmomentis. Notū eſt inſuꝑ illud Areſto. ꝙdelectatio in oꝑatione tenet ⁊ auget illam.Et metrū vulgatum habet d̓ natura negat nemo feliciter audet. Et quoniaꝫ conſuetudo eſt altera natura. hinc ſuadetur vtquam quiſqꝫ nouit ⁊ in qua nutritus eſt exerceat artem/ ⁊ ſit cōtentus ſorte ſua. Curnon poterit ꝯſcius homo cōditionis ⁊ inclinationis ꝓprie ꝓ tꝑe vel ꝯſuetudīe dare

G.