Siue. de. ſtatu. perfectionis.68
Ac ꝑinde mutet ſtatū de qͣdā libertate ſeculi in ꝑpetuo ſub voto iugū?. T Habꝫhoc oīs doctoꝝ ſnīa/ ꝙ opꝰ bonū factū cuꝫvoto/ circūſtantiā accipit q̄ de ſe melioratip̄m Et ꝙ religio q̄libet facticia ꝯſiſtit eſſentialit̓ in hͦ triplici voto qͣꝫuis in regulis⁊ inſtitutōnibꝰ alijs varia ſit ⁊ lata dr̄a. maxime inter varietatē finis ꝓximi ſub deo fine p̄intēto. Sortit̉ deniqꝫ talis q̄libet religio nomē ſtatꝰ rōne iā p̄tacta/ īmo ⁊ ſtatusꝑfectōis ẜm modernos. antiqͥs ſilētibꝰ appellat̉. A.Quō pacto pōt iſtud nomētam egregiuꝫ ⁊ nobile/ plurimis qͥ ſunt inhmōi religionibꝰ ꝓfeſſi ꝯuenire) qͦs eſſe nemo negat multū imꝑfectos vel ex ignorantia. vel ex naturali ⁊ morali impotētia/ velex certa malicia. T. Rn̄ſio iā ſicut ⁊ obpctio p̄tacta eſt. ¶ Pro cuiꝰ elucidatōe pleniori diſtinguūt loquētes de ꝑfectōe ſtatuumꝰ ꝙ ſtatꝰ eſt aliqͥs ꝑfectōis nō vt habiteſed adipiſcēde? qm̄ in ip̄m ⁊ ꝑ ip̄m ſatagitꝓfitēs ꝑfectōeꝫ adqͥrere nō qͣlicūqꝫ mō. ſedſpēalit̓ ꝑ tria vota. cū ānexis regule ⁊ inſtitutis. Eſt inqͥunt aliꝰ ſtatus ꝑfectōis vt iāhabite ⁊ exercēde in alios. qͣlē dicūt eſſe ſtatū p̄latōis ad quē ſpectat alios nedum ſeip̄os/ purgare/ illumīare/ ꝑficere tanqͣꝫ hierarchicū ſtatū in eccl̓ia. A. Ecce iā apꝓbare videt̉ hec diſtinctō illud qd̓ cābat̉ d̓īproprietate locutōis/ dū ſtatꝰ ꝑfectōis illedicit̉ qͥ nō ex ſe ꝑfectos hꝫ ſed ꝑficiēdos videat logicꝰ ſi ſeqͥt̉. Iſte eſt ſtatꝰ ꝑfectōis adquirēde. ergo ē ſtatꝰ ꝑfectōis. Nūquid nōaptiꝰ vocat̉ ſcola/ vel via/ vel diſciplina adꝑfectōeꝫ adipiſcēdā. qͣꝫ ſtatꝰ ꝑfectōis abſolute. Quis diceret ꝙ religioſus eſt in ſtatuglorie ꝑpetue eſt tn̄ in ſtatu talis gl̓ie. nonquidē adeptē ſed adipiſcēde. T Nolumꝰ vt p̄diximꝰ vbi de re ꝯſtiterit deſeruire ꝯtētioni de noīe. Propterea neqꝫ reputamꝰ hic inſiſtendū ſi ſtatꝰ curatoꝝ debeatdici ſtatꝰ vel tm̄mō gradꝰ vt ꝯcedat̉ gradus ꝑfectōis exercēde/ ⁊ nō ſtatꝰ/ ẜm illosqui nō dicūt eē ſtatū ſine voto/ vel obligatione ꝑpetua. ASi ꝯcedat̉ hoc illis:Nōne ſūt curati ſuis eccl̓ijs ſel̓ ſuſceptꝭ obligati/ nō cedere nō fugere tāqͣꝫ veri paſtores/ quēadmodū ſuis ſūt aſtricti maioresp̄latię. T Dicūt ꝙ nō ⁊ hͦ ex duplici ſigno primo qꝛ pn̄t intrare religionē abſqꝫſpēali diſpēſatōe pape. nō ſic ep̄i? Rurſusqꝛ facultatē hn̄t liberā reſignādi vel ꝑmutādi qͣlis nō ꝯcedit̉ ep̄is. A Diuerſi-
tas arguit̉ ex hac duplici radice/ qꝛ vbi maius ꝑiculū ibi cautiꝰ agēdū fuit. Eſſet autēmaiꝰ ꝑiculū. ſi fas eſſet ep̄is paſſim eccl̓iasſuas dimittere qͣꝫ de curatis. Nihilomīꝰ ēꝓportional̓ obligatio iure diuīo curato adſuā eccl̓iaꝫ/ ⁊ p̄latoꝝ maioꝝ ad ſuas cathedrales. ita ſcꝫ ꝙ neutris licitū ē abſqꝫ ratōnabili cā deſerere ceptā eccl̓iaꝫ. Sꝫ euidētior cā reqͥrit̉/ vbi maiꝰ vt dictū ē īmineretꝑiculuꝫ: Hinc de p̄latis papa retinuit ſibicognitōeꝫ ſpēalē. nō ita de curatis. T 5Probabilis ē iſta rn̄ſio: q̄ ꝯſequēt̓ īfertcuratos eē tā in gͣdu qͣꝫ in ſtatu ꝑfectōis exercēde. Nō ita de religioſis. qͥ. vt tales. p̄ciſi ſūt. nō p̄ſūt ceteris. nec ſūt ſacerdotes necclericiʸ vn̄ monachꝰ dr̄ qͣſi ſolꝰ/ ⁊ plāgens/ſeu dolēs. A Quo pacto igit̉ pōt aliqͥs curatꝰ deſerto ſtatu ꝑfectōis maiorꝭ adſtatū mīoris vltro deſcēdere. vt monachꝰ fiat. T Dicēt aliqͥ ꝙ hoc n̄ pōt niſi rōnabilis cā ſubſit. cuiꝰ cāe ꝯgnitōeꝫ/ papa reliqͥt eoꝝ ꝯſcīe. Eſt aūt rōnabilis cā/ ſi curatꝰ videt eē ſe ſcādaloſuꝫ ppl̓o ſuo. ſi penitꝰ īeptū/ ſſufficiētē ⁊ ignaꝝ ꝓ ſuſcepti regiminis officio/ q̄ cāe ſufficiētes ſūt etiā in ep̄isvt a papa. vel ſpōtanei vl̓ inuiti trāſferant̉.A Mouet ex diuerſo nonnullos iſta q̄fit trāſlatio de monachis ī ep̄os, Aduerſat̉inqͥt talis aſſumptō duplici voto/ obedīeſcꝫ ⁊ pauꝑtatis: qm̄ ⁊ diuitias hn̄t ſine ꝑfectionis diminutōne. put ab eis ꝯcedit̉. et aſuis abbatibꝰ cū regularibꝰ diſciplinis abſoluūt̉. T Rn̄dēt iſti diuitias ſe hr̄e īepiſcopio. Nō in ꝓprietate poſſeſſiōis? ſedin officiū diſpēſatōis. Dāt exēplū de mr̄imonio. qd̓ dat̉ primo homī in officiū ꝓpagatōis nō in remediū libidinis vt mō datur aliquibꝰ hac ſola de cā: qͦs eſſe ꝯſtat nōidoneos ad ꝓlificandū., Sic inqͥunt diuitie retinent̉ a qͥbuſdā vt ſecularibꝰ pro ſoloſui ſolatio nō in officiū. Ecōuerſo reꝑit̉ īp̄latis monachis/ qͥ diuitias qͥbꝰ an̄ renunciauerūt nō amplectunt̉ in p̄latura ꝓ ſolatio ꝓprio magis qͣꝫ antea ſed ad diſpēſationis obſeqͥoſum in pauꝑes officiū. A 5Deſuꝑ ē inſpector de. qͥ nouit intētionescordis al̓r in pluribꝰ ſe hr̄e qͥ dixit. Oꝑibꝰcredite. T Loqͥmur h̓ nō qͣles ſint ſꝫquales eē debeāt monachidū p̄laturas aſſumūt. Qui p̄terea nō abſoluūtur ab obedientiā ſꝫ mutāt illā ſub ſūmo pōtifice qͣntū ⁊ qͣliter priorē vitaꝫ viderit regularē. nōpoſſe cum prelationis executione ſeruari.
C